Hoorn - Iedereen die gisteren getuige was van de wedstrijd Zwaluwen ’30/Henver – G.V.V.V. zal bovenstaande kop voor tenminste 100% willen onderschrijven. Maar je zou ook kunnen zeggen dat de bezoekers alle geluk van de wereld hadden dat de thuisploeg geen treffer maakte. Daarom was de opmerking van Dennis Schaap na afloop ook zo treffend, want hij sprak de volgende woorden. “Ik geloof dat wij vanavond maar naar het casino moeten gaan, want vandaag kan er niets meer misgaan met onze ploeg, we kunnen alleen maar winnen.”

En daarmee sloeg Dennis de spijker op de kop, want als er een ploeg was die aanspraak mocht maken op de winst, waren het wel de mannen van aanvoerder Ferdy Kaleveld. Die zelf gedurende de hele wedstrijd meer dan het goede voorbeeld gaf aan zijn ploeggenoten. Sleurend, sprintend, bal afpakkend, sturend etc. was de captain van de gastheren alom vertegenwoordigd en bijna al zijn ‘maten’ pikten die inzet moeiteloos op. Alleen scoren deed hij zelf niet en dat lukte niemand van zijn ploeg, daarmee werd precies een zeer belangrijk onderdeel, van het spelletje dat voetbal heet, niet uitgevoerd.  

Dat de gastheren niet scoorden lag uiteraard in eerste instantie aan hun eigen onvermogen. Want als je zoals middenvelder Hans van der Woude van twee meter afstand van de doellijn, met de keeper nog liggend op grond in de andere hoek, niet weet te scoren, dan mag dat echt onder de noemer gepruts worden geschaard. Het was zelfs zo dat Benny Geerts in die situatie nog de gelegenheid kreeg om zich op te richten en de slap ingeschoten bal in tweede instantie klemvast kon pakken.

Deze omschrijving van een 200% kans was eigenlijk illustratief voor de spelbeeld in de tweede helft. In het eerste gedeelte hadden de ploegen elkaar redelijk in evenwicht gehouden, waarbij het iets meer sprankelende voetbal van de Zwaluwen kwam. Vooral Peter Neuvel zorgde met zijn rushes voor regelmatig gevaar en ook de afstandsschoten en kopballen van Hans van der Woude waren zeker niet van gevaar ontbloot. Maar toen liet G.V.V.V. zich ook nog niet onbetuigd. Rekmans vergat te schieten in kansrijke positie, Rudy van Doorn wist niet te profiteren van een van de weinige slippertjes in de Zwaluwen defensie en liet een slap rollertje los toen hij oog in oog kwam met de vijandelijke doelman dat ook nog eens voorlangs het doel over de achterlijn rolde. Ook topscorer Dennis van Meegdenburg had zijn vizier nog niet goed afgesteld of doelman Homoet had zijn magneten handschoenen goed gericht. Want de schoten die de spits losliet verdwenen telkens in deze keepers attributen. Kortom iedereen kon wel leven met de 0-0 ruststand.

Simon Brouwer ook gistermiddag weer universeel inzetbaar. Werd van rechtsback weer middenvelder. Op de achtergrond in het groen 'de reddende engel'.

 

Maar na de verplichtte pauze was het een heel ander verhaal, toen was er maar een team dat geloofde in een goed resultaat en dat waren de rood-zwarten uit Hoorn. Van meet af aan werd de druk op de middenvelders en verdedigers van G.V.V.V. gezet en bijna geen van allen wist raad met dit fenomeen. Daarin speelde natuurlijk mee dat het kleine, zompige, drassige en het door de gevallen bladeren spekgladde veld niet in het voordeel is van een ploeg die goed combinatie wil spelen. Maar dat excuus is een beetje flauw om te gebruiken, hoewel ‘het plein’, door de in de nacht van vrijdag op zaterdag overvloedig gevallen regen, om 11.00 uur nog was herkeurd, was het alleszins redelijk te bespelen. Dat bewees Zwaluwen ’30  en dat G.V.V.V. het daar moeilijk mee had is het voordeel van het kennen van je eigen ondergrond bij een thuiswedstrijd.

G.V.V.V. kwam er dus nauwelijks meer aan te pas en de ene na de andere aanval golfde op het doel van Benny Geerts af. Kaleveld, Neuvel, Van der Woude en invaller Roel de Vries hadden allemaal een of meerdere mogelijkheden om de score te openen. Maar het was telkens de G.V.V.V. goalie die nu de gebruiksaanwijzing van zijn ‘magneten handschoenen’ goed had gelezen. Bijna alles verdween daarin, of hij keerde de polariteit om zodat het speeldtuig met een flinke vaart daar van af kaatste. En als dat al eens een keer misging had hij nog hulp van zijn centraal verdedigings duo, Michiel van der Valk of Jurriaan van Well. Waarbij vooral laatstgenoemde na een klein uur spelen een zekere treffer voorkwam. Uit een hoekschop bleef de bal hangen in het vijfmetergebied. In de mêlee van spelers leek een rood-zwarte het laatste tikje te kunnen geven omdat Geerts al was gepasseerd. Uit een ooghoek zag Jurriaan het gebeuren en in een reflex wierp hij zich met heel zijn hebben en houden naar de plaats des onheils. Zijn uitgestoken bovenbeen bracht redding.

Met zoveel druk naar voren zou G.V.V.V. toch een keer ruimte moeten krijgen om de snelheid van haar voorwaartsen in stelling te brengen. Die pogingen werden ook wel ondernomen, maar de passing was daarbij zo onzuiver en het positioneel goede verdedigen van de tegenstander een flink obstakel dat die vlieger bijna niet opging. Toch ontstond uit zo'n eindelijk goed en snel uitgevoerde counter de uiteindelijk beslissende treffer. De combinatie over drie á vier schijven bracht Dennis van Meegdenburg in balbezit. Die werd door zijn bewaker Owusu naar de achterlijn gedwongen. Uiteraard probeerde Van Meegdenburg met een kapbeweging de bal nog voor te geven. In die actie werd hij, eigenlijk onnodig, aangetikt door de Zwaluwen verdediger, want er was nauwelijks steun voorin. De jonge referee Van Wijk, die overigens een prima wedstrijd floot, kon niet anders dan de bal op de stip leggen, want de overtreding was in ‘the box’.

Kaassie dacht aanvoerder Van Brenk, die al twee keer eerder, dit seizoen, van elfmeter raak had geschoten. Maar nu rekende hij buiten het reactie vermogen van doelman Raymond Homoet. De elfmetertrap was zeker goed geplaatst, in de voor de doelman uiterste rechterhoek, maar de bal had niet al teveel vaart en de redding van Homoet was daar. Alleen kon de goalie het speeltuig niet vastpakken of over de achterlijn werken. Want er daarna gebeurde is eigenlijk niet te omschrijven. In hun vreugde om Homoet te bedanken werd er door diverse Zwaluwen spelers niet goed opgelet. Want de rebound was voor G.V.V.V. en via een stuk of drie balcontacten kwam het speeltuig eindelijk weer voor de voeten van Dennis van Meegdenburg die bijna weer op dezelfde plaats stond als op het moment dat hij werd aangetikt, op de achterlijn dus. Het is dan geluk (of de kunde zoals Dennis zelf na afloop hard lachend aangaf) van een topscorer dat uit die bijna onmogelijke positie de bal als nog via de binnenkant de paal in het doel verdwijnt.

De twee hoofrolspelers vastgelegd. Op de voorgrond Sylvanus Owusu in duel met Rudy van Doorn. Direct daar achter de 'matchwinner' Dennis van Meegdenburg.

 

Uiteraard volgde er nog een stormloop in die laatste fase van de wedstrijd door de gastheren. En weer waren er diverse hachelijke momenten maar Benny Geerts bleef alles de baas. Aan de andere kant had G.V.V.V. het ook zomaar definitief kunnen beslissen als er wat doordachter met een tweetal uitbraken was omgegaan. Eigenlijk zou dat de hele wereld op zijn kop hebben gezet, maar daar zou niemand die de Veenendalers een warm hart toe draagt over hebben in gezeten. Uiteraard ook de spelers niet. Want het is zoals Jurriaan van Well na afloop voor de microfoon van Radio MidlandFM al aangaf. “Gestolen punten, tellen ook.” En dat hij dan daarbij ook nog een kusje over had op de schoen van Dennis van Meegdenburg en een flinke schouderklop voor zijn compaan tussen de palen is ook logisch.

Trouwens, die Benny Geerts is niet alleen een uitstekende doelman maar ook nog een kunstenaar met de Nederlandse taal. Want uiteraard moest deze reddende engel zijn zegje doen voor de microfoon van RTV Utrecht. En daar vertelde Benny dat hij met hang en vliegwerk zijn doel had schoon gehouden. Dit werd ook opgemerkt door presentator Kurt Westerman en die suggereerde al dat dit een uitspraak of gezegde was die moest worden opgenomen in een volgende editie van de Dikke van Dale.

Michiel van der Valk komt deze keer zijn doelman te hulp maar meestal was Benny Geerts zelf voldoende alert om de uiteindelijk de 'nul' te houden.

Al met al deed G.V.V.V., zeer gelukkig weliswaar, heel goede zaken daar in Hoorn, want door de overwinning bleven ze in het spoor van koploper IJsselmeervogels, wat ook geen fout maakte. Omdat het duel van de ‘Vogels’ tegen Geinoord om 15.00 uur begon waren Van Brenk c.s. zelfs gedurende een minuutje of twintig virtuele koploper, dat heeft u op deze website al kunnen zien. Over veertien dagen, 29 november, staat het duel tussen de nummer één en twee uit de hoofdklasse B op het programma. Met twee punten achterstand zou G.V.V.V. dan bij winst zelfs echte koploper kunnen worden. Maar het zal wel duidelijk zijn dat er dan uit een heel ander vaatje getapt zal moeten worden dan gisteren, want anders is de Koenen-brigade volstrekt kansloos om de hegemonie van de ‘rooien uit Spakenburg’ te doorbreken.

Als gisteren met opzet zo mager is gespeeld om de komende tegenstander in de districtsbeker Hollandia, zand in de ogen te strooien, dan is dat wonderwel gelukt. Want ongetwijfeld zullen er spionnen van de zustervereniging van Zwaluwen ’30 op de tribune hebben gezeten om eens te kijken wat ze aanstaande zaterdag op het sportpark Panhuis te wachten staat. En daarbij zullen, om het maar eens eufemistisch uit te drukken,  absoluut geen kladblokjes vol geschreven zijn over de positieve punten van G.V.V.V.

Want ook hier geldt, als de Veenendalers een volgende ronde willen bereiken, mogen er niet zoveel curves zijn in hun prestatiedrift. Tegen DOVO een meer dan uitstekend optreden en tegen Zwaluwen ’30, wel strijd- en vechtlust, maar voetballend zwak.

Aanvang van de districtsbeker wedstrijd tussen G.V.V.V. en de zondagkampioen Hollandia uit Hoorn is 14.30 uur. De toegang bij deze wedstrijd is gratis.

Zwaluwen ’30/Henver – G.V.V.V. 0-1 (0-0)

Scoreverloop: 81. Dennis van Meegdenburg 0-1

Gele kaart: 67. Roel de Vries (Zwaluwen ‘30/Henver)

Opstelling Zwaluwen ‘30/Henver:

Raymond Homoet, Sylvanus Owusu, Niels Joren, Mohamed Moudou, Hans van der Woude, Ricardo Appelman, Ferdy Kaleveld, Jeroen de Groot (14. Roel de Vries), Marcel Koning, Peter Neuvel, Harry Zwarthoed.

Opstelling G.V.V.V. :

Benny Geerts, Simon Brouwer, Jurriaan van Well, Michiel van der Valk, Kevin Tom, Wilco den Hartog, Danny van Brenk, Rudy van Doorn (89. Anouar Tmim), Dennis van Meegdenburg, Dennis Schaap (76. Rudy Hack), Lennart Rekmans (58. Roy Versluis).

Scheidsrechter: Dhr. S.A.J. van Wijk.       Toeschouwers: 400

Deze keer geen foto's van dit duel op de website van Dick Gijsbertsen omdat Dick zijn zoon Pascal ging bewonderen bij het eerste elftal van Musketiers. De Elstenaren wonnen hun duel overigens met 0-6 en Pascal Gijsbertsen scoorde twee keer. Dus wellicht was de tijd die Dick aan zijn zoon besteedde toch nuttig en zit het met de opvolging van Dennis van Meegdenburg in de toekomst wel goed.
De in het verslag geplaatste foto's zijn van de hand van Ard van den Bovenkamp.