Nijkerk - In het wedstrijdinfo van Sparta Nijkerk werd gewag gemaakt van het feit dat de ‘oranje-hemden’ en de ‘blauw-witte’ bezoekers een soort van haat- liefde verhouding hebben. Want zo stonden wedstrijden in het verleden, tussen de beide opponenten, bijna altijd garant voor wat spektakel en tamelijk veel doelpunten. Van die constatering is geen woord gelogen, zo leerde ons het geschiedenisboekje. Uitslagen als 3-5, 2-6, 4-4 en 4-0 waren eerder regel dan uitzondering. De ene keer in het voordeel van de Spartanen de andere keer trokken de Veenendalers aan het langste eind, maar gescoord werd er altijd, in de voorgaande 25 duels die beurtelings in Veenendaal en Nijkerk plaatsvonden. Het doelsaldo gaf dat ook al aan: 49 voor G.V.V.V. tegen 42 voor Sparta Nijkerk.
Statistisch gezien moet er dan ook een keer een moment aanbreken dat er niet wordt gescoord en dat was gistermiddag het geval. Kansen waren er zeker maar de beide goalies toonden hun kunnen en mede daarom bleven de doelpunten uit en stond na een hele dikke negentig minuten nog steeds de brilstand op het scorebord.
De pupillen van trainer Frans Koenen, die afgelopen week ongetwijfeld met de nodige kritiek waren opgezadeld n.a.v. de wanprestatie tegen Ajax, begonnen ijzersterk aan het duel. Want ondanks het feit dat vaste waarden zoals, Benny Geerts en Rudy van Doorn geblesseerd waren en Dennis Schaap geschorst, stond er een echt team in het veld dat voor elkaar wilde knokken en bereid was alle mogelijke gaten dicht te lopen. Lennart Rekmans was hiervan de exponent, hoewel niet altijd even gelukkig met zijn voortzetting, knokte hij tot de laatste snik. En dat willen de supporters graag zien. Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat. Maar dat gold eigenlijk voor het tweede gedeelte want in de eerste twintig minuten was G.V.V.V. duidelijk de bovenliggende partij.

Lennart Rekmans, sterk aan de bal en tevens zeer hard werkend, speelde een puike partij zaterdagmiddag.
Al na vijf minuten ontstonden er twee levensgrote kansen en beide keren was Matthijs Boom eindstation. ‘Boompie’ die met nummer acht eigenlijk als middenvelder op papier stond, maar in de praktijk heel dicht achter de spitsen speelde, werd door een mooie lange pass van Roy Versluis prima vrij gezet voor doelman Onland. De aanname was uitstekend, maar het afronden tegengesteld. Het slappe rollertje werd een simpele prooi voor de sluitpost. Nog geen minuut later stond hij opnieuw oog in oog met Onland. Een kapbeweging naar binnen werd er nog voorgezegd vanaf de tribune, maar de afstand tot de spreker en de speler was veel te groot. Dus bereikte dat uitstekende advies de oren van Boom niet en die besloot zelf te schieten, maar opnieuw was de captain van de Spartanen de baas en daardoor gingen twee 100% kansen teloor.
Een minuutje later ontstond aan de andere van het veld een mogelijkheid. Uit een afvallende bal na een hoekschop plaatste Mitchell Poot de bal het vijfmetergebied in. De lange mee opgekomen centrumverdediger Tim Muller probeerde het laatste tikkie te geven maar kwam daarbij ongelukkig in botsing met keeper Niels Willemse. Die bleef wel meester over de situatie, maar moest wel worden opgelapt. En daarmee was de eerste van vele langdurige blessures een feit. Alle blessures, vooral in de tweede helft, vloeiden echter voort uit zeer ongelukkige botsingen met tegenstander of met het speeltuig. Want in deze zeer sportieve wedstrijd, onder leiding van de voortreffelijk fluitende Jos Huis in ’t Veld, die zijn naam maar moet veranderen in ‘thuis in het veld’, kwamen die onderbrekingen om de verzorgers Höring en Lepelblad hun werk te laten doen, het spelpeil niet ten goede.
Ongelukkigste deze middag was centrale middenvelder van de gastheren, Dick Kooijman, die in een botsing met Antonio Aguilar Aguilera hoogstwaarschijnlijk een gebroken rib heeft opgelopen. Althans dat was de voorlopige conclusie want hij werd na afloop in een ziekenwagen afgevoerd om in het ziekenhuis te laten onderzoeken wat het kwetsuur precies was. Wij wensen in ieder geval namens G.V.V.V. Dick Kooijman heel veel beterschap toe en hopen dat hij weer spoedig mag terugkeren op de velden.

Roy Versluis met één van zijn dieptepasses. De beste man van Sparta Nijkerk, Mitchell Poot, heeft het nakijken.
Maar we waren nog steeds met het eerste bedrijf bezig en daar had na een minuutje of elf spelen Lennart Rekmans zijn derde van deze competitie moeten scoren. Via een vlotte één-twee met Dennis van Meegdenburg kwam hij in een uitstekende positie om de verre hoek te zoeken. Maar Lennart schatte de lengte van Sven Onland verkeerd in, want met de vingertoppen bracht deze opnieuw redding. Het spel bleef daarna op en neer golven maar het werd langzamerhand duidelijk dat de thuisploeg meer grip kreeg. Vooral de linkerkant met Ivo te Velthuis en Mitchell Poot kreeg veel te veel ruimte en konden regelmatig hun aanvallende impulsen laten zien. Het was dan ook laatstgenoemde die na een dikke twintig minuten het reactie vermogen van doelman Willemse testte. Een knal van Poot leek zomaar bij de verre paal in te slaan, maar met een katachtige reflex redde Niels Willemse. Datzelfde dat hij even later opnieuw toen Stefan Frederiksen handig de buitenspelval omzeilde, Rudy Hack zag uitglijden en daardoor alleen op de doelman af kon gaan. Nu geen reflex, maar goed blijven kijken naar de bal en op tijd naar de grond om de schuiver onschadelijk te maken.
Tussendoor had G.V.V.V. wel gescoord en wie anders dan Dennis van Meegdenburg, hoewel gistermiddag niet optimaal aanwezig, was de uitvoerder daarvan. Een zeer fraai afstandslobje was ook de betrouwbare doelman van Sparta Nijkerk te machtig. Maar gelukkig voor alles wat Nijkerk was ging daar buitenspel aan vooraf, althans volgens de linesman. Zowel de spelers als een aantal supporters van G.V.V.V. waren het daar absoluut niet mee eens, en daar viel ook vanuit uw verslaggevers positie iets voor te zeggen. Maar goed, de referee nam het vlagsignaal over, en dus ging het feest niet door. Later in de wedstrijd toonde Huis in ’t Veld weer enige coulance met Rudy Hack die zonder twijfel zijn tweede gele kaart had verdiend, maar deze niet kreeg. Je kunt dat marchanderen noemen, maar ook het aanvoelen van een wedstrijd. U zult vast wel begrijpen dat uw verslaggever een groot voorstander is van dat laatste en dat deed de man, deze keer in het groen, dan ook perfect.

Dennis van Meegdenburg scoorde wel, alleen stak de grensrechter er een stokje voor.
Na het pauzedrankje werd het steeds meer eenrichtingsverkeer in de richting van doelman Niels Willemse. Vanaf minuut zestig t/m drieënzeventig vielen er zeker vier riante mogelijkheden voor de oranje-zwarten te noteren. Bijna iedere keer was een van de kleinere mannetjes aan de kant van Sparta Nijkerk met de kop gevaarlijk. Want Lopes Dinis Magelhaes, zo luidt zijn fraaie naam, was met zijn bewegelijkheid moeilijk te volgen voor de G.V.V.V. defensie. Maar opnieuw liet Niels Willemse zich van zijn goede kant zien. Van dichtbij, of van ver af, alles verdween in de handschoenen of ging via de vuisten van de goalie weer het veld in. En lukte dat een keertje niet, dan liet het geluk hem ook niet in de steek. Want Guus Reurink had na ruim een uur spelen de 1-0 voor het inschieten nadat Magelhaes was gestuit door Willemse. Maar van heel dichtbij was het moeilijker om de bal over te schieten dan in het doel, toch deed Reurink tot geluk van heel G.V.V.V. het eerste.

Michiel van der Valk was weer terug van een schorsing. Toeval of niet, G.V.V.V. hield weer eens de nul.
Daarna was het eigenlijk over met de aanvalsdrang van de Spartanen en ook G.V.V.V. verscheen nog nauwelijks in het vijandige strafschopgebied. Zoals reeds eerder vermeld begonnen toen de optredens van de beide verzorg(st)ers. Niels Buijtenhuis, Tim Muller, Dick Kooijman en Simon Brouwer waren de grootste ‘slachtoffers’. Muller en Kooijman moesten zich dus laten vervangen de beide andere konden het duel gewoon uitspelen. Het was daarom dan ook niet verwonderlijk dat er een langdurige blessuretijd werd bijgetrokken, want na ruim honderd minuten, klonk het eindsignaal en mocht G.V.V.V. het meest gelukkig zijn met het veroverde puntje, althans gezien over de tweede helft.
Aanstaande zaterdag is er geen competitie gepland en krijgen de mannen van Frans Koenen een vrij weekend, want er wordt ook niet geoefend. Maar u hoeft niet helemaal voetballoos dat weekend in. Want het tweede elftal ligt nog steeds op titelkoers in de reserve hoofdklasse. De koploper komt op 21 maart uit tegen buurman DOVO 2 op de rode zijde van het Panhuis. De aanvangstijd van dat duel zal 11.30 of 12.30 uur zijn, dat was nog niet bekend, maar dat zullen wij tijdig op deze website bekendmaken. Voor G.V.V.V. 1 is de eerstvolgende wedstrijd, thuis tegen De Jodan Boys, op 28 maart. Aanvang 14.30 uur.
Sparta Nijkerk – G.V.V.V. 0-0
Gele kaarten: 50. Dick Kooijman, 83. Niels Buijtenhuis (Sparta Nijkerk), 49. Rudy Hack, 82. Niels Willemse (G.V.V.V.)
Opstelling Sparta Nijkerk: Sven Onland, Lennart Krijger, Joris van Rooijen, Ivo te Velthuis, Dick Kooijman (71. Tim van Breukelen), Stefan Frederiksen, Niels Buijtenhuis, Mitchell Poot (76. Marco Kints), Lopes Dinis Magelhaes, Guus Reurink, Tim Muller (90+2. Gary Spier).
Opstelling G.V.V.V. : Niels Willemse, Roy Versluis, Jurriaan van Well, Michiel van der Valk, Kevin Tom, Antonio Aguilar Aguilera, Danny van Brenk, Matthijs Boom (88. Anouar Tmim), Dennis van Meegdenburg, Rudy Hack (80. Simon Brouwer), Lennart Rekmans (80. Patrick Donkervoort).
Scheidsrechter: Dhr. J.H.M. Huis in ’t Veld (Elburg) Toeschouwers: 800
Foto's van deze wedstrijd, te zien op de site van Sparta Nijkerk hoffotograaf Dick van Breda. klik hier