Ieder kind heeft een favoriete club, Twan steek niet onder stoelen of banken dat zijn club PSV is. Zijn garderobe is rijkelijk gevuld met kleding uit de lichtstad en de kamer hangt vol met posters van de vedette. Een droom is dan natuurlijk om een keer het veld te betreden met een vol stadion en te ballen met de mannen die op de posters staan.

Het zal je dan maar gebeuren dat je wordt gebeld voor een uitnodiging als mascotte tijdens de wedstrijd PSV – VVV Venlo.

Twan zegt dan natuurlijk geen nee, en papa rijd wel ff naar de voetbalhoofdstad!!! ( het stond immers toch al op het programma van die dag).

Bij aankomst werd hij gelijk in de kleuren van de club gestoken. Een glaasje cola drinken in de bestuurskamer, ff bijpraten over het wel en wee van PSV en de uitslag wist ook iedereen al. ( 3-3 zat daar niet bij !!! )

Na de laatste zenuwen eruit geplast te hebben ging Twan via de perskamer, de trofeeën, richting de tunnel. De spelers liepen al op het gras.. Danko Lazovic gebaarde al naar Twan van, kom er maar bij, ff handen schudden en het ijs was gebroken. Ballen met je helden!!!

Danny Koevermans vroeg aan Twan: hé Twan, waar voetbal jij? Bij G.V.V.V. was Twan z’n antwoord. O, die ken ik wel zei de spits. Uit Veenendaal hé Twan, na een bevestigend antwoord van Twan zei Danny: dan heb je zeker wel een hekel aan DOVO?

Om het antwoord van Twan moest Danny wel lachen……..

Na het inschieten en een foto met Bakkal volgde de opkomst van de spelers. Twan liep met de Hongaarse linksbuiten Dzsudzsák mee naar de middencirkel. Balázs had niet veel te melden, hij was immers gespannen en het Hongaars van Twan is niet optimaal!!! Een minuut stilte werd in acht genomen ter nagedachtenis aan de overleden sir Bobby Robsen.

Na een twee nul ruststand mocht Twan penalty’s nemen en een ere ronde lopen in de voetbaltempel.

De tweede helft verliep niet naar wens voor PSV en was het allerminst gezellig (voetbal is niet altijd leuk). Toch sloeg de onvrede bij Twan snel om toen hij in het spelershome handtekening kon vragen aan de spelers en met ze op de foto kon gaan.

Een colaatje drinken (en papa een pintje) met Engelaar en Ooijer is ook een belevenis!!

Het werd al wat later, Twan kon er geen genoeg van krijger, echter liep het home al aardig leeg en de broodjes waren op. We moesten afscheid nemen van de mascotte organisatie, na een goed G.V.V.V. gebruik “de laatste” te hebben genomen zijn we toch gegaan. Twan kan terug kijken op geweldige ervaring en dat doet hij met veel genoegen….