Bron: De Gelderlander (door Pouw Jongbloed) 5 oktober 2009
Gelukkig. Bij De Merino’s gaat de teammanager nog door het leven als elftalleider. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Dat is het motto bij de eersteklasser uit Veenendaal.
Onlangs werden ze op De Groene Velden opgeschrikt. Voor Manusjes van alles bestaat geen overschrijvingstermijn. Dus dreef het ontslag van regelneef Kees Muller (na twintig jaar) bij G.V.V.V. Eddy Schoeman – net begonnen bij die andere Blauwen uit ’t Veen – al na twee competitieduels terug in de armen van zijn oude liefde.
Bijna gooide, jawel, de materiaalman van G.V.V.V. met zijn ‘veto’ roet in het eten. Nu de stofwolken zijn opgetrokken, bezet Schoeman zijn droomplek. Zou de kleermaker van G.V.V.V. Comeback-Kid Eddy al zijn streepjesclubkostuum hebben aangemeten?
Bij De Schapen worden geen apenpakjes ingekocht. Daar dragen begeleiders een blauw sportjack met de naam van de sponsor.
De ‘vacature’ Schoeman is op z’n Merino’s opgelost. De afgezwaaide Jos Meerssman keert terug op de post, die hij al vijf jaar bekleedde. Alleen zullen de taken, bij absentie van Meerssman, op wedstrijddagen soms door anderen worden uitgevoerd.
Dus zit Jeffrey Terschegget tegen Huizen met een rode map op de bank. De verdediger is geveld door met een hernia. Hij mankeert gelukkig niets aan zijn handen. „Ik moet een wedstrijdverslag schrijven.” De huisjournalist omschrijft de 1-2 van Huizen op de website www.demerinos1.nl in niet misverstane bewoordingen. ‘ De scheidsrechter gaf een vrije trap aan Huizen op ongeveer 18 meter van het doel. Waarom hij dit deed, weet nu nog steeds niemand. Huizen maakte dankbaar gebruik van deze miskleun van de scheidsrechter in de persoon van Aramez Poepon. Deze krulde hem onhoudbaar over de muur heen’.
Een heerlijk woedende tekst, dat hadden Eddy en Jos hem zeker niet verbeterd.