Header GVVV.nl
 

Welkom op GVVV.nl, de website van de
Gelders Veenendaalse
Voetbal Vereniging.



 
 
 

 »  Home  »  G.V.V.V. Informatie  »  Club nieuws  »  Hunkeren naar die lekkere gehaktbal met jus
Door Webredactie - G.V.V.V. Informatie | Gepost  11/13/2009 | Club nieuws |
Hunkeren naar die lekkere gehaktbal met jus
Bron: De Gelderlander (door Eit Hendriks) 13 november 2009

Via voetbal andere culturen leren kennen

Zijn trainersloopbaan bracht Arie Schans naar vele uithoeken van de wereld. De kleurrijke Veenendaler heeft in China weer een nieuwe uitdaging gevonden.


Heerlijk, zegt Arie Schans en hij neemt nog een flinke hap van de appeltaart, die bij de koffie is geserveerd. „Hier doe je me een ontzettend plezier mee.
Da’s wel heel andere koek dan Chi­nese soep en pittig vlees bij het ontbijt.”
Schans (57) is even terug in Neder­land. De Veenendaler heeft er een paar maanden in China opzitten, waar hij vanaf augustus als advi­seur en trainer bij de Changhang Football Club aan het werk was.
 
Arie Schans geniet in China. Hij maakt er allerlei avonturen mee. Archieffoto: Henk van Holland
„Ik ben eerst in juli twee weken in Chanhang geweest om me te oriënteren en de zaken af te wikke­len. Heb een paar trainingen bij de club gevolgd en twee uitwedstrij­den gezien. Vervolgens ben ik half augustus teruggegaan. Het is mijn taak om de jonge coach Zhu Jiong te adviseren. Hij begint als hoofd­coach en de voorzitter vond dat hij wel wat steun kon gebruiken.”

Het contact met de voorzitter van Changhang werd gelegd via de hui­dige bondscoach van China, Gao Hongbo. Met hem werkte Schans een paar geleden samen bij Chang­chun Yatai. Samen werden ze in 2007 kampioen van China in de Chinese Superleague. „Ik zou ei­genlijk terug gaan naar Chang­chun, maar we kwamen er op het financiële vlak niet uit. Ik vond dat ik er na het kampioenschap wel wat bij mocht krijgen, zij hiel­den vast aan het budget dat ze voor een buitenlandse coach had­den uitgetrokken. Nou, even goe­de vrienden, zei ik, maar dan blijf ik mooi in Nederland. Vervolgens kwam Namibië op mijn weg.”
Met het Afrikaanse land werkte hij als bondscoach in 2008 de Afri­ca Cup af. De voetbaldwerg Nami­bië vloog er, zoals verwacht, in de eerste ronde uit. Vervolgens begon Schans aan de kwalificatieronde voor het WK 2010 in Zuid-Afrika.
Na een 2-1 zege op Kenia in de openingswedstrijd waren de ver­wachtingen in Namibië hoogge­spannen.
Drie nederlagen op rij le­verden een botsing met de voetbal­bond op en Schans pakte zijn kof­fers. „Daarna heb ik voor de KN­VB Academy gewerkt. Trainerscur­sussen gegeven en bonden geadvi­seerd. In landen als Bulgarije, Mo­zambique en Zuid-Afrika. Leuk werk. Met als voordeel dat het steeds opdrachten van een paar weken waren. Ik was dus nooit lang weg en kon zodoende toch re­delijk veel aandacht aan het thuis­front besteden. Als opa wil je toch ook je kleinkinderen zien op­groeien”, lacht Schans.
Toch is hij in China weer aan een langdurige opdracht begonnen.
Zijn contract loopt tot en met ok­tober 2010, het einde van de vol­gende competitie. „Ik wilde eigen­lijk niet meer zover weg. Mijn vrouw past één dag in de week op ons kleinkind en daaraan wilde ik ook mijn steentje bijdragen. Ik was graag in Nederland gebleven, bijvoorbeeld als trainer van een club. Had ik best willen doen.
Maar de uitdaging om weer naar China te gaan, was te groot. Die kon ik niet weerstaan.”
Schans is blij dat hij die keuze heeft gemaakt. Met Changhang is hij kampioen in de eerste divisie geworden. De club speelt nu in de Superleague. En dan de resultaten. In augustus stond Changhang er niet zo florissant voor, maar van de resterende twaalf wedstrijden werden er liefst tien gewonnen.
„Daar moet je ook een beetje ge­luk bij hebben”, grinnikt Schans.
„Ze vroegen me of ik trainings­schema’s wilde opstellen. Toen ze zagen dat ik er een rustdag in had opgenomen, vielen ze bijkans van de stoel. Dat was onmogelijk. Trai­ners in China worden betaald om te trainen, dus moest er elke dag getraind worden. Het liefst twee keer. Ik heb de eerste maanden mijn best moeten doen om ze af te remmen, minder te laten trai­nen. Het wierp wel vruchten af, we gingen winnen.”
Schans treedt in China niet op als de man die alles beter weet. „Ik zeg altijd: ‘Ik wil van jullie geen Nederlanders maken, maar maak van mij geen Chinees’. Daarmee dwing je onderling respect af.”
Hij woont in Changhang op de campus van de universiteit. „Een grote universiteit, met wel dertig­duizend studenten. Ons team heeft er een woonblok. We maken ook gebruik van de faciliteiten van de universiteit. Onze voorzitter, hij doet volgens mij in vastgoed en bezit ook goudmijnen, heeft er blijkbaar goede connecties.”
Nog voor de feestdagen gaat Schans terug, de maand november heeft iedereen vrij. Dan volgt een lange periode van bezigheidsthera­pie, want de nieuwe competitie be­gint pas in de tweede helft van maart. „Krankzinnig natuurlijk, drieënhalve maand voorbereiding.
Maar als trainer wordt er van je verwacht dat je de spelers bezig­houdt, dus doe je dat. Zo gaat dat in China.”
Het betekent dat hij opnieuw een paar maanden alleen is. Via de we­bcam onderhoudt hij het contact met het thuisfront. Kan hij op­nieuw geplaagd worden met wat er thuis op tafel komt. „Aardappe­len, groente en vlees. Een gehakt­bal met jus. Je wilt er op een gege­ven moment een moord voor doen. Daar kijk ik altijd naar uit als ik weer naar huis ga. En naar m’n familie natuurlijk.”


 

 

DHTML Menu / JavaScript Menu Powered By OpenCube