Bron: Dagblad De Vallei (woensdag 25 juni 1958)

G.V.V.V. naar de K.N.V.B.  

Veenendaal haalde de kampioenen op glorieuze wijze binnen.  

Ook het tweede elftal bereikte de eerste plaats in hun afdeling.  

Indien er nog mensen geweest zijn, die twijfelden aan de populariteit van de Buurtlaanbewoners, dan zijn zaterdagavond hun ogen wel opengegaan. Op wel buitengewoon feestelijke wijze werden de spelers en supporters van de voetbalvereniging G.V.V.V. na de kampioenswedstrijd in Montfoort, in en op drie autobussen, voorafgegaan door de Scheepjeswelharmonie, Veenendaal binnen geloodst.
Dit was dan de kroon op het werk van een aantal stoere jonge kerels, die negen maanden gezwoegd en geploeterd hebben, om de hoogste onderscheiding van het zaterdagvoetbal in de afdeling Utrecht van de K.N.V.B., namelijk het kampioenschap, te bereiken.
Dat dit een zware strijd geweest is, zal een ieder wel bekend zijn, want om week in week uit te moeten worstelen, met een ploeg als het Zeisterse Jonathan op de hielen, vergt veel. Er is dan ook een ijzeren wil en een groot doorzettingsvermogen voor nodig geweest om het zo ver te brengen. Dit is wel het mooiste cadeau dat het eerste elftal hun vereniging, die tevens het tienjarig bestaan gaat vieren, heeft kunnen bezorgen. Maar ook het tweede elftal is hierin niet achter gebleven, want ook zij wisten de zegepalm in hun afdeling in de wacht te slepen, waardoor zij in belangrijke mate hebben meegewerkt aan de glorie die hun vereniging thans ten deel valt.

Het eerste elftal van G.V.V.V., dat zaterdag j.l. het kampioenschap van de afdeling Utrecht zaterdagvoetbal veroverde. Zittend van links naar rechts: A. Diepeveen, A. v.d. Haar, J.J. v.d. Pavert, G. v.d. Bovenkamp, D. v. Manen, J. Beukhof. Staande: G. Leppers, bestuurslid, J.W.Buddig, J. v. Hardeveld, H. v. Essen, M. Heikamp, grensrechter, J. v.d. Bovenkamp, C. Heikamp, trainer, E. Scholts.

G.V.V.V. zegt met dit resultaat de afdeling Utrecht vaarwel, om automatisch te promoveren naar de vierde klas zaterdagvoetbal van de K.N.V.B.
G.V.V.V., dat door het kampioenschap van de tweede klas in het seizoen 1954-55, naar de eerste promoveerde, heeft sindsdien steeds meegedaan in de hoogste regionen, maar een kampioenschap bleek voorshands nog niet mogelijk te zijn.
Bij de aanvang van het afgelopen seizoen kwamen de Buurtlaanbewoners met een sterk verjongd elftal in het veld. Men hoopte dat dit elftal zich zou kunnen handhaven en de nodige routine opdoen, om een volgend seizoen de grote slag te slaan. Het pakte echter anders uit, want dankzij het enthousiasme en het geweldige doorzettingsvermogen van deze jonge ploeg en niet in het minst de grote ijver en de opofferingsgezindheid van de trainer, wist men tegen alle verwachtingen in, reeds nu de grote slag te slaan en het aan alle kanten verdiende kampioenschap in de wacht te slepen. Van harte proficiat, G.V.V.V.'ers.  

HARDE EN MOEIJLIJKE STRIJD IN MONTFOORT  

Die laatste wedstrijd in Montfoort hebben de Veenendalers het nu niet bepaald cadeau gekregen. In de eerste plaats vonden zij daar tegenstanders, die van het begin tot het einde voor een goed resultaat gevochten hebben. Verder was het erg moeilijk om door de regen die zonder onderbreking, de gehele wedstrijd bleef aanhouden, op het gladde kleiterrein op de been te blijven, terwijl de grasmat rijkelijk voorzien was van de bekende groene grammofoonplaten, die daar door onze onmisbare melkleveraniers waren neergelegd. De Veenendalers gingen al direct in het begin in de aanval, wat al spoedig enkele goede kansen opleverde, maar te kort spel en te trage reacties van de voorhoede stonden succes in de weg. Ondanks dat G.V.V.V. overwegend in de aanval bleef, waren de uitvallen van de gastheren soms wel heel erg gevaarlijk. Gelukkig was de achterhoede steeds weer paraat, waardoor onheil voorkomen kon worden.
De Veenendaalse voorhoede bleek maar moeilijk op dreef te kunnen komen en werd er eens een goed schot afgevuurd, dan stond daar altijd nog de 42-jarige Montfoortdoelman, die zich blijkbaar als taak had gesteld, om zijn doel schoon te houden.
Er was dan ook al 25 minuten in de tweede helft gevoetbald, toen G.V.V.V. aan haar eerste doelpunt kwam. De nog al beweeglijke Ditewig speelde de bal keurig vrij en gaf goed af aan v. Hardeveld. Deze gaf op zijn beurt de bal afgemeten voor, waarna v.d. Bovenkamp de bal met een fantastische zweefduik in het Montfoortse doel kopte, 0-1. Wat zich toen in het veld en langs de lijn afspeelde laat zich raden. Men viel elkaar om de hals, terwijl de naaste omgeving werd verscheurd door het gejuich van de talrijke Veenendalers die ter opluistering waren meegegaan.
Nog geen drie minuten later was het alweer raak. Door een fout bij de Montfoort-achterhoede kreeg v. Hardeveld de bal vrij. Hij dribbelde onbedreigd op het doel af, waar hij beheerst langs de uitlopende doelman schoot. Toen kende het tumult van de Veenendalers geen grenzen meer. G.V.V.V. was kampioen en het liefst had men de spelers toen maar meteen het veld uit gehaald. Er moest echter nog 17 minuten gevoetbald worden en de gastheren gaven het geenszins op.
Vijf minuten voor tijd word het nog even heel erg gevaarlijk voor het Veenendaalse doel, maar gelukkig belandde de bal buiten het bereik van doelman v.d. Pavert tegen de paal.
Even later kreeg de Montfoortse midvoor v.d. Spek nog een prachtkans om er 2-1 van te maken maar bij schoot over. Na afloop werden de G.V.V.V.'ers zowel door Montfoort als door de eigen vereniging in de bloemetjes gezet, terwijl aan alle kanten handen gedrukt werden., Zelfs de voorzitter van de grote concurrent, het Zeisterse Jonathan, kwam de Veenendalers gelukwensen met het verdiende kampioenschap. Dat het 's avonds na de grootse huldiging in Veenendaal, in hotel La Campagne, groot feest was, behoeft geen betoog, De receptie in verband met dit kampioenschap alsmede het 10-jarig bestaan, wordt vermoedelijk gehouden op a.s. zaterdag 28 juni.