Peter Visee bezig aan 'missie-Elinkwijk'

Welkom op GVVV.nl, de website van de
Gelders Veenendaalse
Voetbal Vereniging.

» Home » G.V.V.V. Informatie » G.V.V.V. in de media » Peter Visee bezig aan 'missie-Elinkwijk'

Door Webredactie - G.V.V.V. Informatie \| Gepost 11/26/2009 \| G.V.V.V. in de media \|

Peter Visee bezig aan 'missie-Elinkwijk' Bron: www.hoofdklasse.org (door Bart Bos) 25 november 2009 'Met Visee word je altijd twee', is een bekende uitspraak in Spakenburg. Trainer Peter Visee bereikte deze positie twee keer in zijn vier jaren bij SV Spakenburg. Maar de 50-jarige Baarnaar staat wel degelijk als succescoach te boek. In zijn eerste trainersjaren werd de “gewone praktijkjongen” in lagere klassen al vaak kampioen en inmiddels traint hij alweer ruim een decennium in de hoofdklasse. “En dat zijn eigenlijk grotere successen dan eerste of tweede worden”, vertelt hij tegenover Hoofdklasse.org. “Ik vind het wel leuk dat er 'met Visee, altijd twee', wordt geroepen. Ik kan de humor daar wel van inzien, maar dat is echt van toepassing op mijn periode bij Spakenburg. Met G.V.V.V. moesten we eens de bekerfinale spelen bij Spakenburg, waar ze die spreuk op een spandoek hadden opgehangen. Ze waanden zich waarschijnlijk al winnaar, maar toch wonnen wij de bekerfinale.” Voor Peter Visee geldt die bekerwinst met G.V.V.V. als één van de grootste prijzen uit zijn carrière. Naast de vele titels op wat lager niveau. “Ik ben ooit begonnen als jeugdtrainer bij SV Baarn in de nadagen van mijn voetbalcarrière halverwege de jaren tachtig, waar we in het laatste jaar kampioen werden. Daarna ben ik twee keer ongeslagen kampioen geworden bij vijfdeklasser Limvio uit Baarn, wat voor mij de doorslag gaf om een trainerscursus te gaan volgen. Ik begon het toch wel leuk te vinden.’’ Visees trainerscarrière ging dus door en, na een onderbreking van een jaartje bij VVZ `49, ging hij weer terug naar Baarn. ,,Daar liggen toch mijn roots.’’ En over succes had hij er niet te klagen. “In Baarn werden we toen in vier jaar twee keer kampioen. En met mijn volgende club SO Soest promoveerden we zelfs van de tweede klasse naar de hoofdklasse van het zondagvoetbal.” Die successen bleven niet onopgemerkt en Visee kreeg de kans bij Sparta Nijkerk. “Daar bleek de selectie net iets te krap om echt bovenin mee te kunnen doen.” Maar toch was de derde plaats een uitstekende prestatie. Tijd om door te groeien was er niet; de trein uit Spakenburg kwam langs. “Bij mij kwam wijlen Izaäk Veerman gewoon langs. De persoonlijkheid, gedrevenheid en visie van hem sprak me heel erg aan. Hij wilde met Spakenburg graag de top halen en ik wilde daar gewoon bij zijn. Alle voorwaarden waren uitstekend geregeld, maar het lukte steeds net niet om kampioen te worden.” In het tweede jaar was Visee nog het dichtst bij de titel; in een beslissingswedstrijd bleek Huizen met 2-1 te sterk. “Het zijn vier heel mooie, maar ook heel intensieve jaren geweest. Iedereen wil graag in het dorp Spakenburg trainer worden, maar als je er eenmaal trainer bent, begint het pas.” Visee moet het echter niet van zijn start hebben. “Ik ben geen type dat in zijn eerste jaar bij een club meteen de top haalt.” Opbouwtrainer Visee is echt een opbouwtrainer. En het liefst dan nog met eigen jongens, zoals bij Spakenburg. “Dat was het beleid van de club. Als ik zie hoeveel Spakenburgers onder mij hun debuut gemaakt hebben; daar ben ik wel blij om. Dat zou ik wel eens in kaart gebracht willen zien. Dat was echt een verlengde van de jeugdafdeling, maar daar zie je nu helaas niet al te veel meer van terug.” Ongelooflijk, vindt Visee. “Ik ben altijd heel druk geweest met elftallen als Jong Spakenburg. Daarvoor trainde ik de jongens ook één keer per jaar en haalde ik ook jongens uit de B-junioren om mee te doen. Zo heb ik Maurice van der Wilt er bijvoorbeeld ook bijgehaald en heb ik hem, op 16-jarige leeftijd, ook laten debuteren in het eerste. Maar dat snap ik nu niet van Spakenburg. Met hem hadden ze één van de beste spitsen van de zaterdagamateurs in huis en ze laten hem zo naar Sparta Nijkerk gaan. Als je iets in huis hebt, moet je niet verder kijken.” “Nu worden ze liever kampioen met buitenstaanders, dan vijfde met Spakenburgers”, constateert hij. “Met minder nemen sponsors en supporters ook geen genoegen. Dat is net als bij Real Madrid. Daar staan één miljoen mensen voor te juichen, maar zij mogen al blij zijn als ze een Spanjaard in de basis zien. Je hebt tegenwoordig zulke hogen eisen, dat jeugdspelers, als zij al aan die eisen voldoen, al in de jeugd naar het betaalde voetbal gaan.” Als Visee de Spakenburgopstelling van de laatste weken bekijkt: “Het is wel leuk dat er nu één jongen instaat, die ik echt opgeleid heb: Danny van den Meiracker. Als pupil heb ik hem jaren getraind bij Baarn, waar hij in hetzelfde elftal zat als mijn zoontje. Dat is wel een leuke bijkomstigheid.” De ene blauwe formatie ruilde Visee na vier jaar in voor een andere. G.V.V.V., de blauwen uit Veenendaal, werd zijn volgende uitdaging. “Bij G.V.V.V. kreeg ik de opdracht er een stabiele hoofdklasser van te maken”, geeft hij aan. “En dat is wel mijn ding. Ik ben daar echt aan het doorselecteren geweest en nu is het een team dat structureel in de top speelt.” De coach beleefde mooie jaren bij de Gelders Veenendaalse Voetbal Vereniging. “De bekerwinst bij Spakenburg, een 5-1-zege op IJsselmeervogels”, noemt hij twee voorbeelden. “Na die hectische periode bij Spakenburg was Veenendaal echt een oase van rust. Voetbal in de puurste vorm.” (Opm. webredactie: Voor zover wij weten won G.V.V.V. nog nooit met 5-1 van IJsselmeervogels. Waarschijnlijk wordt gedoeld op de wedstrijd G.V.V.V - Spakenburg van 29 maart 2008 die wel in 5-1 eindigde.) Elinkwijk Sinds vorig seizoen is Visee terug in de zondaghoofdklasse, bij Elinkwijk. Daar was het begin echter moeilijk. “Ik ben wel een trainer, die het één en ander van zijn spelers vraagt. Ze moeten er wel in meewillen. Maar bij Elinkwijk zag ik echt dat een paar spelers met de hakken in het zand gingen staan. Daar moet je doorheen. Want als er één les is als trainer: je moet een confrontatie nooit uit de weg gaan.’’ “Dat is misschien wel de moeilijkste periode van mijn trainerscarrière tot nu toe geweest. Ik was niet zo kapot van hoe de groep samengesteld was en van de manier waarop sommige spelers hun sport beoefenden. Hoofdklassenvoetbal eist wel een manier van leven en dat kun je er niet zomaar even bijdoen. Het kan niet zo zijn dat je een training laat schieten omdat de oom van de vriendin van je broer jarig is.” In de winterstop stond Elinkwijk onderaan, maar kreeg Peter Visee toch een contractverlenging aangeboden. “Op dat moment had ik de kans om over te stappen naar een behoorlijk gerenommeerde zaterdagclub, maar dat wilde ik niet. Voor het eerst in mijn hele trainerscarrière stond ik onderaan en om dan naar een andere club te gaan… Ik heb besloten bij Elinkwijk te blijven en zou toch gaan proberen er iets van te maken. De tweede seizoenshelft ging daarop al een stukje beter. We bleven erin en wonnen zelfs nog bijna de laatste periodetitel.” Dit seizoen wordt die lijn doorgezet; Elinkwijk vindt zichzelf terug in de subtop van de hoofdklasse A. “Er staat inmiddels wel weer een echte ploeg. We hebben enorme pech gehad aan het begin van het seizoen, waardoor we een aantal punten lieten liggen. Anders hadden we nog meer punten gehad. Maar ik denk dat Elinkwijk er wel een ploeg voor heeft om rond de zesde plaats te kunnen eindigen en dus mee te dingen naar de play-offplaatsen richting de Topklasse.”