SPAKENBURG – De deur van de kleedkamer van G.V.V.V. bleef zater­dag na afloop van het duel bij IJs­selmeervogels opvallend lang dicht. En dat was logisch, want de Veenendalers waren murw gesla­gen na het pak slaag dat IJsselmeer­vogels had uitgedeeld: 5- 0.
Als dode vogeltjes zaten de Vee­nendalers in hun hok, te bang om uitleg te geven over het bescha­mende optreden, eerder op de middag. Trainer Frans Koenen was de eerste die zich naar buiten waagde om de oorwassing van commentaar te voorzien.

G.V.V.V.-doelman baalt opzichtig na de 4-0 van IJsselmeervogels, gemaakt door Jeffrey Winter (midden).  Foto: Herman Stöver

„Van collectief falen wil ik niet spreken, daarmee doe ik mijn ploeg tekort. Niemand van mijn spelers ging hier het veld in met de gedachte ‘ik doe er niets aan’. Wel vond ik het onthutsend te zien hoe we door IJsselmeervogels volledig van de mat werden ge­speeld.”
„We liepen er bij als kippen zon­der kop”, vervolgde Koenen. „We hebben in deze competitie wel va­ker een slechte dag gehad, maar dan verloren we steeds nipt, met 1-0 of 2-1. Maar 5-0 heb ik nog niet eerder meegemaakt.”
Dat het bij slechts vijf tegendoel­punten bleef, lag meer aan IJssel­meervogels dan aan G.V.V.V.. Na de 4- 0 ruststand schakelden de Spa­kenburgers een tandje terug en freewheelden de mannen van trai­ner Roy Wesseling naar het einde.
Het lag aan de gretigheid van inval­ler Hilmi Mihçi dat IJsselmeervo­gels tien minuten voor het einde de vijfde treffer achter doelman NielsWillemse deponeerde.
Uitgerekend ex- G.V.V.V.’er Wouter van Hoof leidde zaterdag de gang naar de slachtbak voor het ensem­ble van Koenen in. Nadat Geoffrey Verwey en Jeffrey Winter Willem­se al een paar keer op de proef had­den gesteld, werd Van Hoof na ruim tien minuten door Verwey met een simpel steekballetje vrij voor Willemse gezet: 1- 0.
Als Simon Brouwer een minuut la­ter niet was weggegleden op een voorzet van Rudy van Doorn, had de wedstrijd misschien wel een an­dere wending gekregen, meende Koenen. Maar de coach besefte ook dat zijn ploeg zaterdag in geen enkel opzicht tegen IJsselmeervo­gels was opgewassen. De drie Vee­nendaalse middenvelders vochten tegen vier Vogels en legden het af in klasse en loopvermogen tegen de Spakenburgers.
Vooral Kevin Winter en Van Hoof excelleerden op De Westmaat, bij­gestaan door de opkomende vleu­gelverdedigers Tony Tol en Ferdi­nand Katipana. En de beide spit­sen Verwey en Jeffrey Winter wa­ren een plaag voor de Veenendaal­se defensie. Niemand bij G.V.V.V. wist voor rust waar hij het zoeken moest.
De logische 2-0 kwam in de zeven­tiende minuut echter uit een stan­daardsituatie op het bord. Een handsbal van Jurriaan van Well op de rand van het strafschopgebied werd bestraft met een vrije trap. Verdediger Lion Axwijk poeierde de bal dwars door de muur tegen het net.
Jeffrey Winter maakte daarna zijn faam waar. De blonde aanvaller scoorde in de 25ste en 32ste mi­nuut. Beide keren dook hij moe­derziel alleen op voor Willemse. Eén keer was het duidelijk buiten­spel, maar dat paste wel in het sce­nario van de wedstrijd. Alles ging immers fout voor G.V.V.V.
Twee minuten voor rust had Joey Snijders voor een Veenendaalse treffer moeten zorgen. Hij treuzel­de echter veel te lang om het spaar­zame kansje te verzilveren. Het was symptomatisch voor de on­macht van de G.V.V.V.’ers.
En dat gevoel werd nog een keer bekrachtigd door Dennis van Meegdenburg. Vijf minuten na de pauze creëerde G.V.V.V. zowaar een aardige aanval op het Spakenburg­se kunstgras. Van Meegdenburg wilde net buiten het strafschopge­bied aanleggen, maar de spits maaide hopeloos over de bal.
Een eretreffer was G.V.V.V. dus niet gegund. Ook niet toen Brouwer vlak voor tijd bij een vrije trap in het doelgebied van IJsselmeervo­gels opdook. Zijn inzet werd met een katachtige reflex door doel­man Martijn van Strien tot hoek­schop verwerkt. Waar Van Hoof na afloop, een paar meter verderop, opgetogen over zijn goede spel én zijn doel­punt verhaalde, stond Koenen zich nog te verbijten.
„Ik beschouw deze nederlaag als een incident, klaar”, sprak de coach met een strak gezicht. „Snel vergeten en ons concentreren op de volgende wedstrijd tegen SDC Putten.”
G.V.V.V.: Willemse; Versluis, Van Well, Van der Valk, Thalen; Van Brenk (60. Van Manen), Aguilar Aguilera, Brouwer; Van Doorn (78. Tmim), Van Meegden­burg, Snijders ( 78. Atibi).

HISTORISCH VERLIES

Hierbij aanhakend kan de webredactie nog het volgende melden.

De grootste nederlaag die G.V.V.V. ooit leed in competitieverband, althans voor zover we hebben kunnen nagaan, is geweest in het seizoen ’62-’63 in de toenmalige 2^de klasse. In Hoogvliet tegen de gelijknamige vereniging verloor ons vlaggenschip toen met 10-0.
Het verhaal gaat dat Jacob van de Pavert, de toenmalige keeper, na afloop van die wedstrijd werd gebeld door een journalist voor zijn visie op die geweldige nederlaag en dat zijn antwoord toen was: "Schrijf maar op dat ik ziek was en niet heb meegedaan".

De echt allergrootste nederlaag in een officiële wedstrijd komt uit het seizoen '00-'01 toen in het kader van de KNVB-beker thuis met 1-14 werd verloren van TOP Oss.

Ook hebben we nog even alle Spakenburgse – Veenendaalse, of vise versa, voetbalontmoetingen op een rijtje gezet die dit seizoen al zijn gespeeld tussen de A- en de B-selecties van zowel de ‘blauwe’ als de ‘rode’ Panhuis en Westmaat bewoners.

Het hoeft geen betoog, als u even een blik hieronder werpt, wie de beste voetballers in huis heeft, Spakenburg of Veenendaal. De resultaten daarvan zijn even onthutsend als de kop die wij eergisteren boven het verslag van IJsselmeervogels – G.V.V.V. gebruikten.