Veenendaal - In de eerste van drie thuiswedstrijden op rij heeft G.V.V.V. gedaan wat het aan haar stand verplicht is, namelijk het lager gekwalificeerde Volendam, aan de zegekar binden. Maar moeiteloos ging dat zeker niet, al doet de einduitslag (4-2) dat misschien wel vermoeden.
Het blijkt dat bijna iedere Volendammer, of ze nu Tol, Muhren of Jonk etc. heten, allemaal begiftigd zijn met voetbalgenen. Want individueel deed bijna geen enkel ‘Oranjehemd’ onder voor welke G.V.V.V. dan ook. Sterker nog, de mooiste goal van de zes, kwam van de voet van Jan Smit. Nee, niet de bekende zanger, maar zijn naamgenoot zoals er wel meer in Volendam rondlopen met dezelfde voor en achternaam. Kijk maar eens in bij opstelling of selectie van Volendam.
Deze Jan Smit zette met een geweldige solo, daarbij vier tegenstanders in de luren leggend, inclusief doelman Niels Willemse, de 3-2 op het scorebord. En met die aansluitingstreffer kreeg G.V.V.V. het nog knap benauwd in de slotfase. Het balletje kon toen beide kanten oprollen, of de gelijkmaker zou vallen, of de thuisploeg nam nog verder afstand. Het laatste gebeurde tot opluchting van spelers, staf, en ‘blauwe’ aanhang en daarmee nam G.V.V.V. alvast een voorschotje op de negen punten die ze van plan zijn in de drie wedstrijden op eigen grond te behalen.
Dennis van Meegdenburg haalt uit. Op de achtergrond lijkt men de adem in te houden. Opluchting want de bal treft doel en de stand is 3 - 1.
Dat G.V.V.V. is de slotfase nog moest huiveren - Nick Molenaar raakte de buitenkant van de paal, Robert Plat had de 3-3 op de schoen en Arjan Koehoorn kopte geheel vrijstaand ruimschoots naast - had het geheel aan zichzelf te wijten. Want na de 3-1 van Dennis van Meegdenburg, die eindelijk weer eens trefzeker was nadat hij voor het laatst had gescoord op 14 november van het vorig jaar tegen zijn oude club Bennekom, had de wedstrijd in het slot moeten worden gegooid.
Het tegenover gestelde gebeurde. Volendam ging frank en vrij ten aanval want dat had bij die stand toch niets meer te verliezen en bij de Koenen-equipe sloop er zoveel angst in de ploeg om die comfortabele voorsprong over de streep te trekken dat de meest eenvoudige voetbalopgaven geen hoger cijfer opleverde dan een krappe vijf. En dat gold echt voor het hele elftal niemand uitgezonderd. Exemplarisch daarvoor was de kans die invaller Rudy van Doorn kreeg nadat Volendam had verzuimd op de gelijkmaker te laten aantekenen. Eindelijk werd de ruimte die ontstond door de aanvallende impulsen van Volendam eens goed benut en werd Van Doorn alleen voor doelman Kees Tol gezet. Het wippertje wat Rudy of een afstand van nog geen meter van de keeper produceerde was zowel lach- als meelijwekkend. Zelden zal Tol zo makkelijk een één op één situatie meester zijn geworden. Gelukkig voor Van Doorn zelf, en uiteraard zijn team, herstelde hij een minuut later zijn falen. Opnieuw ontstond er een duel tussen doelman en aanvaller en hoewel Rudy naar buiten werd gedrongen had zijn rollertje voldoende vaart om de doellijn te passeren en daarmee werd de zege veilig gesteld.
Dit alles was niet nodig geweest als de Veenendalers in het eerste gedeelte wat nauwkeuriger met de kansen waren omgesprongen. Nadat de topscorer aan G.V.V.V. zijde, Simon Brouwer, eerst een knap schot van Danny van Brenk wat tegen de lat belandde, zeer attent binnen tikte (1-0) en een dikke twintig minuten later een vlotte combinatie met Joey Snijders met een fraai schot afrondde (2-0), leek er geen vuiltje aan de lucht.
Niels Willemse kan het leer niet tegenhouden. De pingel brengt Volendam weer in de wedstrijd als de stand vlak voor rust 2 – 1 is geworden.
Want ook tussendoor waren er mogelijkheden om de voorsprong te vergroten geweest voor o.a. Danny van Brenk en Joey Snijders. Toch moest ook het gelegenheidskoppel centrale verdedigers, bestaande uit de na een lange blessuretijd teruggekeerde Kevin Tom en de jonge Rik van Leeuwen, die geschorste Jurriaan van Well en Michiel van der Valk vervingen, regelmatig op hun tellen passen voor de lepe topscorer van Volendam, Kees (Pier) Tol. Want die had tweemaal de mogelijkheid om uit een gevaarlijke situatie af te drukken. Gelukkig voor de ‘blauwen’ mikte hij naast en over. Dat deed hij niet toen hij op slag van rust mocht aanleggen vanaf elfmeter. De penalty werd feilloos benut (2-1) nadat scheidsrechter Van Duijn in uw verslaggevers ogen een van de weinige foutjes van de wedstrijd maakte. Een hoog ingespeelde bal werd door de weer alom aanwezige ‘man of the match’, Simon Brouwer, in eigen strafschopgebied weggewerkt, maar daarbij zou Simon om controle over het speeltuig te krijgen zijn hand/arm hebben gebruikt. De bal stuiterde van de stugge kunststof grasmat inderdaad wellicht tegen hand of arm. Maar de bal ging naar de hand/arm en niet andersom. Onbewust groeide Simon Brouwer daarmee uit tot het boegbeeld van de eerste helft, tweemaal scoren en een strafschop? veroorzaken.
Ook aan het begin van de tweede helft was er eigenlijk nog niets aan de hand voor Antonio Aguilar Aguilera c.s. De aanvoerder zelf bekroonde een vloeiende aanval via de schijven Atibi en Snijders met een vliegend schot dat door de prima opgestelde Volendam goalie onschadelijk werd gemaakt. En even later leek aangever Snijders via een fraaie individuele actie op weg om zijn vierde doelpunt van dit seizoen te maken. Helaas ontbrak net de finesse aan zijn solo en was doelman Tol een fractie eerder bij de te ver voor hem uit gespeelde bal.
Rudy van Doorn (14) is de gevierde man als vlak voor tijd de stand op 4 – 2 is gezet. Volendam beseft nu, dat er geen punten meer in zitten vanmiddag.
Daarna ontstond er een periode waarin een speelveld werd gecreëerd van niet meer dan 20 meter ter linker en rechterzijde van de middellijn. Beide teams grossierden in foute passes en de buitenspelval stond bijna op springen van het telkens openklappen.
Een compliment is hier op z’n plaats voor de beide linesman Terol en Offers, want in 99% van de gevallen ging de vlag terecht omhoog en reageerde referee Van Duijn adequaat op z’n assistenten. Door die speelwijze stonden de beide poortwachters te verkleumen in hun ‘hok’ want ze kregen nauwelijks iets te doen op het zonovergoten, maar ijzig koude sportpark Panhuis. Dit veranderde nadat Dennis van Meegdenberg slim de buitenspelval omzeilde en uit een moeilijke hoek eindelijk weer eens zijn onmiskenbare torinstinct liet zien en G.V.V.V. op 3-1 zette. Toen ontstond de hierboven al omschreven fase waarbij het alle kanten op kon.
Een extra compliment is op z’n plaats voor Rik van Leeuwen. Nog niet zolang bij de selectie en spelend op een plek in de defensie die hij nog niet eerder had ingenomen toonde hij zich een volwaardig ausputzer. Want diverse keren was zijn devies; ‘vrouwen en kinderen eerst’, die overwinning moet koste wat kost worden behaald en dat behoeft zeker niet met mooi voetbal te gebeuren. Dus wegwerken dat ding, hetzij met het hoofd of met de voet en zorgen voor verlichting in de zestien. En dat deed deze jongeling zeer bekwaam.
G.V.V.V. – Volendam 4-2 (2-1)
Scoreverloop: 13. Simon Brouwer 1-0, 36. Simon Brouwer 2-0, 45. Kees (Pier) Tol 2-1 (strafschop), 70. Dennis van Meegdenburg 3-1, 77. Jan Smit 3-2, 89. Rudy van Doorn 4-2
Gele kaarten: Kees Sul en Kees Tol (verd.) (Volendam
Opstelling G.V.V.V. :
Niels Willemse, Roy Versluis, Rik van Leeuwen, Kevin Tom, Koert Thalen, Antonio Aguilar Aguilera, Danny van Brenk, Youssef Atibi (65. Rudy van Doorn), Dennis van Meegdenburg, Simon Brouwer, Joey Snijders (83. Edwin van Rooijen).
Opstelling Volendam:
Kees Tol (k.), Nick Molenaar, Pieter Jonk, Kees Tol (verd.)(83. Johan Bond), Kees Sul (46. Martin Tol), Arjan Koehoorn, Jan Smit, Bart Jonkerman, Robert Muhren, Robert Plat, Kees (Pier) Tol.
Scheidrechter: C.B. van Duijn (Katwijk) Toeschouwers: 500
Een fotoverslag van deze wedstrijd staat op de homepage van onze hoffotograaf Dick Gijsbertsen. Klik hier.
Een tweetal geluidsfragmenten van dit duel zijn te beluisteren op onze 'filmpjes' pagina. Klik hier
