| Door Webredactie - G.V.V.V. Informatie |
Gepost 03/15/2010 | Wedstrijdverslagen 2009/2010
| |
|
|
De weg naar de topklasse kent veel valkuilen
Bron: De Gelderlander (door Eit Hendriks) 15 maart 2010 VEENENDAAL – Joey Snijders lag minutenlang roerloos op het veld. Kevin Tom liep verdwaasd in zijn eentje rond. Beide spelers konden het niet bevatten dat de hatelijke 1-1 op Panhuis nog steeds op het bord stond.
Waarom had G.V.V.V. niet meer dan een gelijkspel tegen ODIN ’59 behaald? Waarom speelde hun ploeg in de eerste helft zo slecht en waarom kwam ODIN ’59 zo gemakkelijk op voorsprong? Vragen die door hun hoofd spookten en waar ze geen pasklaar antwoord op hadden.
 |
|
Joey Snijders (midden) duelleert met ODIN- verdediger. Foto: Herman Stöver |
Terwijl de rest van de spelers van G.V.V.V. in de kleedkamer hun wonden likte, bleven zij liever even buiten. „Dit is echt onvoorstelbaar”, stamelde Snijders. „Ongelooflijk, wat een zeperd”, voegde Tom er aan toe.
Over één ding waren ze het dus eens. G.V.V.V. morste zaterdag dure punten, want in plaats van de ingecalculeerde drie punten stond de ploeg van trainer Frans Koenen na afloop met slechts één schamel puntje in handen.
„En dat mogen we ons zelf weer verwijten”, meende Snijders. „In de eerste helft zat er weer geen beleving in de ploeg. We speelden plichtmatig, zonder agressie en in een te laag tempo. Tja, dan kun je op een tik om de oren wachten.”
Waar aanvaller Snijders vond dat ODIN ’59 na tien minuten wel heel gemakkelijk op 0-1 kwam, wees verdediger Tom op het feit dat voor rust de defensie heel moeilijk de bal naar voren kwijt kon.
Het was inderdaad schrijnend om te zien hoe een ploeg met behoorlijk veel voetballend vermogen in de bagage in de eerste helft met zo weinig passie en inzet speelde. Het leek wel of de spelers van G.V.V.V. zich niet bewust waren van het belang van de wedstrijd tegen de Heemskerkers. Of het bereiken van de topklasse een fluitje van een cent was.
Na de pauze stond er een herboren G.V.V.V. op het veld en kwam ODIN ’59 er, op een enkele counter na, helemaal niet meer aan te pas.
Maar toen was het leed al geschied. Een pass van Tom kwam al na tien minuten niet goed aan, verdediger Maurice van Straten van ODIN ’59 anticipeerde sneller, veroverde de bal en kreeg vervolgens vrije doorgang naar het doel van Niels Willemse. Die had geen verweer op het schot van Van Straten: 0-1.
Op de vraag waarom G.V.V.V. in het tweede part wel overtuigde en ODIN ’59 ver terugdrong, volgde bij Tom en Snijders een schouderophalen. Maar het besef dat er iets moest gebeuren, was klaarblijkelijk wel tot de equipe van Koenen doorgedrongen.
G.V.V.V. heerste en dat leverde heel snel resultaat op. Uit een hoekschop in de 47ste minuut werd de inzet van Simon Brouwer in eerste instantie nog geblokt, de rebound was een prooi voor Tom: 1-1.
„Wel lekker dat ik dat doelpunt maakte”, zuchtte Tom, die vorige week te horen kreeg dat er volgend seizoen geen plaats meer voor hem is bij G.V.V.V., „maar we hadden er een vervolg aan moeten geven en dat lukte steeds niet.”
En vooral daarin zat de pijn na afloop. Hoe G.V.V.V. het ook probeerde, steeds was het net niet. Stond doelman Barry van Dijk in de weg, was de eindpass niet goed of kwamen de G.V.V.V.’ers een teenlengte tekort. „En dat is zo frustrerend, we kregen genoeg kansen, maar die bal wilde er niet in”, stelde de lange verdediger, die volledig stuk zat na zijn tweede competitiewedstrijd.
Een knieoperatie hield hem lange tijd buiten de ploeg.
En balend sjokten Snijders en Tom vervolgens naar de warme douche. Die werkte balsemend voor het lichaam, zeker niet voor de geest.
G.V.V.V.: Willemse; Van Leeuwen, Van der Valk, Tom, Thalen; Van Brenk, Aguilar Aguilera (88. Van Rooijen), Brouwer; Snijders, Van Meegdenburg, Atibi ( 46. Van Doorn). |
