HERSTEL Veenendaalse Blauwen klimmen op naar vierde plaats in de hoofdklasse B

● G.V.V.V. zet met tien man Zwalu­wen’ 30 eenvoudig opzij: 4-1.
● Praatsessie levert voetbal met inzet en passie op bij Veenen­daalse hoofdklasser.
● Rode kaart van Rudy Hack na ruim een half uur inspireert G.V.V.V. tot grote daden.

VEENENDAAL – G.V.V.V. kan ook een volledig duel in de hoofdklasse do­mineren. Zaterdag was de fris en fruitig spelende equipe van trainer Frans Koenen zelfs een lust voor het oog. Eindelijk straalde er weer wilskracht van het Veenendaalse ensemble af. Zwaluwen’30 had geen antwoord op de dadendrang van de Blauwe Brigade: 4-1.
G.V.V.V. straalde zaterdag eens niet slechts één helft. Nee, zelfs de te­genslag van een rode kaart voor Rudy Hack, na dertig minuten spe­len, én het uitvallen van Rudy van Doorn met verrekte enkelbanden nog geen tien minuten later, bracht de ambitieuze, getergde Veenendaalse equipe niet aan het wankelen.
„De ploeg heeft de passie en het elan van de tweede helft tegen Odin’59 (1-1, vorige week, red.) goed voortgezet”, constateerde Koenen na afloop. „Op alle fron­ten werd er gevochten en dat resul­teerde in een keurige overwin­ning.”
En of er zaterdag strijd werd gele­verd op Panhuis. Joey Snijders kon er over meepraten. De Veense vleu­gelspits was één van de aanjagers in het elftal van Koenen. Schijn­baar onvermoeibaar maakte hij zijn acties, sleurde hij en bikkelde hij. Snijders had zo een belangrijk aandeel in twee van de vier doel­punten van G.V.V.V.
„Maar ik ben wel volledig ge­sloopt, hoor. Tjonge, ik kan geen pap meer zeggen”, pufte Snijders op weg naar de kleedkamer. „Ik heb deze wedstrijd met pijnstillers gespeeld. Ik had last van mijn rug en benen en had ook weinig lucht.”
Aan zijn spel viel het allemaal niet af te lezen en daarom was Snijders ook zo blij met de overwinning. „Vorige

Dennis van Meegdenburg viert de 1-0 op Panhuis, uitblinker Joey Snijders deelt in de vreugde. Foto: Herman Stöver.

week zat ik ook stuk. Let­terlijk en figuurlijk. Maar dat kwam vooral door de kater van het gelijkspel. Nu maakt het me niets uit. Deze overwinning heb­ben we samen uit het vuur ge­sleept. Als team. We hadden afge­lopen week ook afgesproken dat het zo niet langer ging. Dat er meer beleving moest komen. Nou, het kan dus wel, dat heeft ieder­een gezien.”
G.V.V.V. was inderdaad onherken­baar. Dat leverde al na twaalf mi­nuten een voorsprong op. Dennis van Meegdenburg had daar wel twee instanties voor nodig: 1-0. De overtreding van Rudy Hack, na 31 minuten in het strafschopge­bied, betekende een strafschop en Hack’s tweede gele kaart en dus rood. De pingel werd door Niels Jo­ren benut: 1-1.
Het deerde G.V.V.V. niet. De man-mindersituatie was in het veld niet merkbaar. Vijf minuten later werd de snelle Rudy van Doorn neergehaald door doelman Stephan Veenboer. Antonio Agui­lar Aguilera maakte geen fout bij de toegekende penalty: 2-1. Wel moest Van Doorn met een dikke enkel van het veld.
Na rust drong Zwaluwen wel aan, echt gevaarlijk werd de equipe uit Hoorn bijna nooit. G.V.V.V. was dat met scherpe counters en bij vlagen goed voetbal wel.
Dat betaalde zich uit. Simon Brou­wer kreeg op 25 meter van het doel een vrije trap mee. Snijders krulde de bal mooi in, waar de vrij­gelaten Brouwer knap binnenkop­te: 3-1. In blessuretijd kreeg Snij­ders loon naar werken, hij tikte de 4-1 binnen. „We staan nu vierde, op een rechtstreekse promotie­plaats naar de topklasse. Mooi toch”, glunderde de aanvaller.

G.V.V.V.: Willemse; Van Leeuwen, Hack, Van der Valk, Thalen; Van Brenk, Agui­lar Aguilera (90. Tmim), Brouwer; Van Doorn (38. Versluis), Van Meegdenburg (84. Atibi), Snijders.