SLIEDRECHT - Danny van Brenk, de pas 28 jarige technisch begaafde aanvoerder van hoofdklasser G.V.V.V. uit Veenendaal, hangt zijn voetbalschoenen aan de wilgen. Omdat zijn werk bij het softwarebedrijf UNIT4 niet langer meer te combineren is met het voetballen op niveau.

Danny van Brenk werkt op de afdeling corporate marketing van UNIT4 in Sliedrecht. “Sinds kort ben ik voor vijftig procent van de tijd bezig met de sponsorstrategie in de Benelux. Werk waarvoor ik in de nabije toekomst ook af en toe ’s avonds en in de weekends op pad moet. Er staan leuke dingen op stapel. Helaas nog geheim. Nee, we nemen AZ niet over. Ha, ha’’

Voetballen en werk botsten de voorbije jaren al regelmatig in het leven van Van Brenk, die ruim twee jaar

Danny van Brenk voor het kantoor van zijn werkgever UNIT4. De reden waarom hij zijn voetbalschoenen aan de wilgen hangt.

geleden met zijn vrouw neerstreek in Gorinchem-Oost. “Thuiskomen, snel eten, weer in de auto van Gorinchem naar Veenendaal om te trainen en pas ’s avonds laat weer terug. Dat is niet meer vol te houden. Sinds ik bekend heb gemaakt dat ik stop bij G.V.V.V. heb ik nog wel de nodige telefoontjes van andere clubs gehad. Ook van verenigingen uit deze regio als LRC Leerdam en Kozakken Boys. Zelfs Vuren belde me met de vraag of ik niet op een lager niveau wilde voetballen. Ik begin er voorlopig niet aan op welk niveau dan ook. Als ik ja zeg tegen een club, doe ik dat voor de volle honderd procent en dat kan dus even niet meer. De beslissing om te stoppen was moeilijk, maar ik krijg er een mooie nieuwe uitdaging voor terug. En ik kan terugkijken op een mooie voetballoopbaan. Of ik er over een jaar of over twee anders over denk? Misschien. Nu maak ik het seizoen af bij G.V.V.V. Hopelijk eindigt dat met een promotiefeest naar de topklasse.’’

Bij de hoogte- en dieptepunten uit zijn kleurrijke voetballeven noemt de in Langbroek bij Wijk bij Duurstede geboren en getogen Van Brenk één club: FC Utrecht. “Het eerste jaar in A1 was een feest. Ik kwam van Elinkwijk, dat een samenwerkingsverband had met PSV. Ik kon kiezen tussen PSV A2 en FC Utrecht A1. Ik koos voor Utrecht. Niet alleen omdat het dichter bij huis was, maar ook omdat ik met Utrecht in de eredivisie kon spelen tegen clubs als Ajax, Feyenoord en PSV A1. Het werd een fantastisch jaar met John van Loen als trainer. Ik was aan het eind van het seizoen al aanvoerder en speelde op 4 tegen jongens als Robin van Persie, Rafael van der Vaart, Wesley Sneijder, Thijs Houwing en Leonardo. We hebben meegedaan aan een toernooi in Japan, waar we onder meer tegen Palmeiras uit Brazilië speelden. Ik heb daar nog Japanse krantenknipsels van. Het tweede jaar werd een jaar om snel te vergeten. We kregen een nieuwe trainer, Gerrit Plomp, die het niet in mij zag zitten en tot overmaat van ramp liep ik een forse beenblessure op, waardoor ik maanden niet kon voetballen.’’

Danny van Brenk is een voetballer van de straat. “Als kind voetbalde ik zo veel mogelijk buiten. Met vriendjes, mijn broertje, maar ook vaak alleen. Om trucjes te oefenen en om met rechts en met links tegen muurtjes te trappen. SVL in Langbroek, waar ik tot tweeënhalf jaar geleden heb gewoond, was mijn eerste club. Mijn broertje speelt daar nog in het eerste elftal. Alleen nu even niet. Hij revalideert van een dubbele beenbreuk. Op mijn dertiende ben ik bij Elinkwijk terecht gekomen. Een club met een zeer goede jeugdopleiding. Het betekende wel een extra belasting voor mijn vader omdat hij moest rijden. Hij heeft daar nooit een punt van gemaakt. Hij ging altijd mee. Ik heb daar, tot ik voor FC Utrecht koos, gevoetbald.’’

Via CDW kwam Van Brenk na zijn tijd bij FC Utrecht weer bij Elinkwijk terecht. “Samen met onder anderen Edwin Godee en nog onder trainer Ton Du Chatinier. Ik wilde echter op zaterdag voetballen. Dat werd bij G.V.V.V. in Veenendaal. Net gedegradeerd naar de eerste klasse. Zij wilden met een heel nieuw elftal starten en zo snel mogelijk weer terugkeren naar de hoofdklasse. Tussen de veertien nieuwkomers was er direct een klik, we werden ongeslagen (opm. Webredactie: Er werd in dat seizoen 1x verloren, van HCSC, 2-1. Dit was echter nadat de kampioensvlag gehesen was) kampioen. Van die veertien zijn er na zes seizoenen nog acht over. Het waren zes geweldige jaren. Ik hoop die periode met een groot feest af te sluiten.’’