Ook al ben je amateurvoetballer, soms moeten er inspanningen getroost worden, om je hobby op niveau te kunnen uitoefenen. Want voor komende vrijdag zullen de A-selectie spelers van onze club, als ze al geen vakantie hadden van school of werk, toch weer een snipperdag hebben moeten aanvragen bij hun werkgever. De technische staf heeft namelijk een driedaags trainings- en teambuildingskamp georganiseerd. Dit gaat plaatsvinden in het Drentse Roden. En aangezien het ritje daar naar toe een aardig lange autoreis vergt en er bovendien, op vrijdagavond, nog een mooi sparringpotje is afgesproken met een kersverse topklasser daar in de buurt, dan is het duidelijk dat er op tijd vertrokken moet worden. Daarom staan op vrijdag 6 augustus om 11.00 uur de diverse voitures gereed om de Assink-pupillen en de rest van de staf op comfortabele wijze naar het hoge noorden te vervoeren.

En uit dat hoge noorden komt ook de tegenstander van G.V.V.V. in het derde oefenduel. Want Harkema, tot 1972 nog Harkema-Opeinde geheten, behoort dan wel tot de provincie Friesland, de reisafstand tot Roden is maar een dikke dertig kilometer. Het ruim 4000 inwoners tellende dorp behoort tot de gemeente Achtkarspelen en telt twee voetbalclubs. Een zondag vereniging met de naam zoals het dorp tot 1972 heette wat uitkomt in de 2^de klasse en de zaterdagclub Harkemase Boys wat door haar vice kampioenschap in de hoofdklasse C in het afgelopen seizoen automatisch de stap maakte naar de spiksplinter nieuwe zaterdag topklasse. Daarmee zijn ze de enige vertegenwoordiger op dit niveau in de provincie Friesland. (Uit Friesland mailde Liekele Helmus nog een correctie hierop: "Harkemase Boys is de enige topklasser, zowel zaterdag als zondag, van de drie noordelijke provincies! Maakt het allemaal nog unieker!'")
Naast de beide voetbalteams kent Harkema nog een beroemde zoon. Want de laatste Nederlandse Tour de France etappe winnaar en eerste Fries die zo’n overwinning op zijn conto mocht schrijven is daar geboren. Z’n naam? De echte wielerliefhebbers weten het antwoord allang op deze quizvraag.

Peter Weening won op 9 juli 2005 de etappe van Pforzheim naar Gérardmer en daar is ook dit jaar helaas geen verandering in gekomen.

Dat de Harrekieten, want dat is de bijnaam van de inwoners van dat dorp, trots zijn op hun club is een understatement. Want bijna nergens tref je een zo’n grote, trouwe en fanatieke supportersschare aan in het zaterdagvoetbal. Het is geen uitzondering dat zo’n 400 á 500 volgelingen de belangrijke wedstrijden van hun club bezoeken op zowel eigen als vreemde bodem. Op het eigen sportpark De Bosk zijn ze dan verzameld op een verhoging langs het veld, die in de volksmond de ‘De Dijk’ wordt genoemd. Geen wonder dan ook dat de aanhangers van Harkemase Boys verenigd zijn in een supportersclub met dezelfde naam. Met de gang naar de topklasse blijkt ook weer dat de saamhorigheid in zo’n kleine gemeenschap naar grote hoogte kan stijgen. Want hoewel de gemeente de nodige hulp bood om de accommodatie op peil te brengen, nieuwe grasmat en nieuwe tribune etc. moest er ook weer het een beroep worden gedaan op het vrijwilligerskorps om alles binnen de financiële perken te houden. En dit beroep was niet tevergeefs, want als op 21 augustus wordt afgetrapt voor de opening van de topklasse, tegen de algeheel amateur kampioen IJsselmeervogels, ligt De Bosk erbij om door een ringetje te halen, althans zo beweren de Harrekieten. En wie zou aan deze Friese belofte durven te twijfelen?

Hoewel Harkemase Boys erbij was in ’70-’71 toen de 1^ste klasse werd gevormd en dat toen het hoogste zaterdag podium was, liggen hun ‘finest moments’ toch aan het einde van de vorige, maar speciaal aan het begin van deze eeuw. Nadat ze in 1997 weer terug keerden op de hoogste trede, na een afwezigheid van 17 jaar, zijn de rood-witten op één uitzondering na, bijna nooit meer in degradatie nood geweest. De uitzondering die de regel bevestigd geschiedde in ’06-’07, want toen kon men het hoofd niet boven water houden en degradeerde naar de 1^ste klasse. Het seizoen daarop werd ruimschoots revanche genomen. Want net als G.V.V.V., toen die degradeerden in ’03-’04, werden ‘De Boys’ ongeslagen kampioen en keerden dus direct weer terug. En hoe! Want de Harrekieten gingen in een ruk door naar het volgende kampioenschap, maar nu dus van de hoofdklasse. Daarmee herhaalden zij het succes van jaargang ’02-’03 want toen toonden zij zich ook de sterkste in de hoofdklasse C. Beide keren kon men daarna geen potten breken in de strijd om het zaterdagkampioenschap. Die titels gingen toen naar Huizen (’02-’03) en Rijnsburgse Boys (’08-’09).

Maar naast deze successen toonden de Friezen zich in deze eeuw ook ware ‘cupfighters’. Want al driemaal werd de noordelijke districtsbeker veroverd (’06, ’07 en ’09). Mede daardoor en door de uitstekende prestaties in de competitie mocht ook al diverse malen worden deelgenomen aan de KNVB-beker. En daarin beleefde heel Harkema en omstreken vorig jaar een geweldig hoogtepunt. Na uitschakeling van Groene Ster in de voorronde, trok men een lot uit de loterij, want het enige echte Feyenoord zou op bezoek komen op De Bosk. Na veel voorbereidingen werd dit een waar volksfeest, 5500 man, vrouw en kinderen omzoomden het sportpark en zorgden voor een geweldige apotheose ondanks de 0-5 nederlaag. Kortom een teken waarin een klein dorp zich groot mag noemen.

Zonder anderen tekort te doen mogen bovengenoemde successen toch wel voor een deel op het conto worden geschreven van de huidige oefenmeester Henk de Jong, die nu voor het vierde seizoen voor de troepen staat. Met in zijn bagage, ervaring bij Heracles Almelo, FC Groningen en SC Heerenveen, volgde hij ’07-’08 Frits Korbach en Pieter Bijl op, toen Harkemase dus was afgedaald naar de 1^ste klasse. Onder zijn bezielende leiding werden uit 22 duels zestig punten gehaald met als gevolg een glorieus kampioenschap en zoals reeds eerder gememoreerd ook in het seizoen daarop, in de hoofdklasse, was het weer raak, want opnieuw ging de vlag in top. Ook over vorig seizoen hebben we het al eerder gehad, een tweede plek was ruimschoots voldoende voor de promotie naar het nieuwe voetbalwalhalla. Daarmee is De Jong met het rijtje 1-1-2 zonder concurrentie de meest succesvolle trainer uit de bijna 65-jarige geschiedenis van de club.

Het is dus duidelijk dat G.V.V.V. een tegenstander zal treffen die, gezien de resultaten de laatste paar jaar, in een heerlijke roes leeft en die ook komend seizoen graag op het allerhoogste niveau wil voortzetten. In de eerste drie oefenduels hebben de Harrekieten al laten zien flink uitgeslapen te zijn na de zomerstop. Een regioteam van Rottevalle kreeg al met 0-7 klop en afgelopen zaterdag moest ook de A1 van AGOVV/Vitesse er met 3-1 aan geloven. Toen afgelopen dinsdag G.V.V.V. tegen Achilles ’29 speelde (0-0), oefende Harkemase in Kollum tegen de gelijknamige voetbal vereniging die uitkomt in de 2^de klasse. Ook hier werd het onderscheid duidelijk gemaakt, daarover zegt de uitslag van 1-6 genoeg.

Uiteraard bestaat een elftal uit elf man en is in een echt team iedereen belangrijk. Maar toch vallen dan meestal de mannen die veel scoren extra op, terwijl een hechte defensie natuurlijk ook zeker het fundament is, waarmee gestart moet worden. Bij Harkema is het niet anders. Vorig seizoen waren ze veruit het meest scorende team in de hoofdklasse C. Maar liefst 66x wisten ze het net te vinden. PKC ’83 was met 50 goals tweede in rij.

En bij dat aantal vallen dan twee mannen op die namelijk meer als de helft van de totale productie voor hun rekening namen, namelijk Martijn Barto en Oebele Schokker. Die respectievelijk 21 en 14 goals voor hun rekening namen. Daar steekt onze Simon Brouwer met 11 competitie treffers dan maar schril tegen af. Daarnaast hebben ze in René van der Weij en nieuwkomer Dennis Krohne (afkomstig van FC Groningen) ook spelers die weten hoe ze bal in het net moeten trappen, want naast Barto waren beide ook in de oefencampagne al meerdere malen trefzeker. Ook keerde ex-prof Tony Alberda, na omzwervingen bij HHC Hardenberg en Drachtster Boys weer terug op het oude nest, waar hij eerder vijf seizoenen vertoefde. Alberda is ook meestal goed voor een aantal doelpunten, die je moet schrijven met dubbele cijfers. Helaas voor Harkema is hij nu nog geblesseerd, maar zijn torinstinct zal Tony ongetwijfeld niet hebben verloren als hij weer fit terugkeert.

Speciaal voor de defensie van de Assink-brigade is dit dus een geweldige uitdaging om deze goalgetters proberen aan banden te leggen. Maar ook voor de specialisten die scoren of het geven van een beslissende pass, tot hun corebusiness rekenen, is er werk aan de winkel. Want in de tot nu toe twee gespeelde oefenpotjes lukte het nog niet om het net van de tegenstander te vinden, ondanks het zeer bemoedigende spel wat de ‘blauw-witten’ lieten zien tegen de beide topklassers FC Lienden en Achilles ’29.

Heel vroeger lukte dit de ‘blauw-witten’ heel aardig tegen ‘De Boys’. Want aan het begin van de jaren zeventig waren de Harkemase Boys en G.V.V.V. drie seizoenen tot elkaar veroordeeld in de toenmalige 1^ste klasse B. Van de zes duels, drie in ’t Veen en drie in Harkema, won G.V.V.V. er vijf. Één uitduel in ’70-’71, ging met het kleinst mogelijke verloren. Het doelsaldo van die drie seizoenen bedraagt 14 voor de Veenendalers tegen 5 voor de Harrekieten. In het seizoen waarin G.V.V.V. haar tot nu toe enige duel verloor zaten er maar tien teams in de competitie en was die dus vrij vroeg afgelopen. Als compensatie werd er toen ook nog een soort van nacompetitie gespeeld om des keizers baard. Daarin kwamen ‘blauw-witten’ en de ‘rood-witten’ elkaar nogmaals tegen. Op het sportpark Panhuis was de thuisploeg opnieuw de sterkste (3-2). Voorlopig heeft G.V.V.V. dus een prima CV staan tegen Harkemase Boys, maar u weet: “resultaten uit een (ver)verleden, zijn geen enkele garantie voor de toekomst”. En zo zal het nu ook weer zijn, want op voorhand is de thuisploeg de grote favoriet, zij hebben tenslotte de laatste paar jaar een geweldige progressie geboekt en dat kunnen de ‘onzen’ jammer genoeg niet zeggen.