In onze voorbeschouwing stelden wij ons al de vraag hoe serieus Argon en G.V.V.V. deze bekerronde zouden nemen. Achteraf bleek dat er de Veenendalers behoorlijk wat aan gelegen was om een goed resultaat neer te zetten, terwijl de Argonauten er minder waarde aan hechten. Want anders is het niet te verklaren dat coach Marcel Keizer van de gasten een vijftal spelers opstelde die over het algemeen wat minder speeltijd krijgen in de A-selectie. Maar ook coach Erik Assink moest wat ‘improviseren’ omdat Seger Oudshoorn en Joey Snijders afgelopen zaterdag in de competitie wedstrijd tegen Kloetinge te geblesseerd waren geraakt om in Mijdrecht te kunnen aantreden. Hun plaatsen werden ingenomen door respectievelijk Bart Hulsbos en Daan van der Valk.

Ook mocht Niels Willemse weer onder de lat plaatsnemen i.p.v. Jeroen van Binsbergen die de laatste twee competitie wedstrijden de voorkeur kreeg.

De openingsfase was nog wel voor de gastheren, want tweemaal sneden zij op snelheid door de G.V.V.V. defensie, waarbij vooral sprintkanon Joshua Patrick opviel. Echte kansen leverde dat echter niet op. Na een kleine tien minuten was dat stormpje uitgeraasd en was de eerste echte mogelijkheid voor de in het oranje geklede bezoekers. Een corner van Roy Terschegget werd door Bart Hulsbos maar nauwelijks over gekopt. En een paar minuten later was het diezelfde Terschegget, die zeker twee meter buitenspel stond, maar toch door mocht gaan van de neutrale assistent, die de bal keurig bezorgde bij Simon Brouwer. Die bedacht zich niet en vuurde. Met de vingertoppen kon doelman Singels ternauwernood een doelpunt voorkomen. Dat deed hij trouwens even later weer toen Dennis van Meegdenburg uit een rebound snoeihard en zuiver inschoot. De meegekomen supporters veerden al op, maar hadden buiten de reflexen van Maxime Singels gerekend.

Toch was ook de beste man aan de zijde van Argon volkomen kansloos op de schuiver van Michiel van der Valk na uitstekend voorbereidend werk van Martin van Eck in eendrachtige samenwerking met Simon Brouwer. Laatstgenoemde legde terug op de oudste van de tweelingbroers en die schoot van zeker 20 meter onberispelijk raak (0-1).

Jongere broer Daan werd, na een klein half uur spelen, door de uitstekend acterende Martin van Eck ook in staat gesteld om zijn doelpuntje mee te pakken. De voorzet was op de stropdas, de kapbeweging waarmee hij zijn tegenstander het bos instuurde oogde ook fraai en het geplaatste schot zo mogelijk nog fraaier. Maar opnieuw wilde de Argon goalie niet meewerken en met een schitterende zweefduik hield hij zijn doel schoon.

Deed Argon dan helemaal niets terug? Ja, toch wel, maar dat duurde wel tot bijna aan het rustsignaal van de meer dan uitstekende leidende scheidsrechter Both. Want ook Niels Willemse moest zijn kunsten vertonen op een vrije trap van Nicolai Verbiest. Die op slag van rust een inzet, opnieuw na een redding van Willemse, tegen de paal zag gaan. De gelijkmaker zou ook niet de verhoudingen in het veld weergeven, want G.V.V.V. dicteerde. “Ik schat 75% balbezit voor jullie”, zo zei een begeleider van Argon in de pauze tegen de G.V.V.V-bestuurders. Dat was misschien wat gechargeerd, maar het percentage lag zeker wel op 65%.

Na de thee hadden beide elftallen eenmaal gewisseld. Of eigenlijk is dat niet helemaal waar. Want in de blessure tijd van het eerste bedrijf moest Tom Oostinjen behoorlijk geblesseerd het veld verlaten, al strompelend en ondersteund door z’n captain en verzorger Theo Lepelblad. Hij werd vervangen door Rodny Hofman die na zijn schorsing ook weer speelgerechtigd was. Bij Argon nam Aziz Quaouirst de plaats in van sneltrein Joshua Patrick. En deze invaller was direct gevaarlijk. Zijn schot werd gepareerd door Willemse. Niet veel later kopte de Argon aanvoerder Jasper de Haer maar rakelings over. Het leek er dus op dat Argon wat meer bij de les was en op zoek ging naar de gelijkmaker en zo mogelijk meer. Maar net als in de eerste helft waren dit slechts oprispingen en zat er zeer weinig compassie in hun spel. G.V.V.V. voelde dit feilloos aan en met leuke en vlotte aanvallen werd het doel van de tegenstander bestookt. Dit leverde dan ook de meer dan verdiende tweede treffer op. Met een passeeractie ontdeed Daan van der Valk zich van zijn tegenstander en vanaf de achterlijn was zijn voorzet op maat voor Martin van Eck die de bal ineens uit de draai op de pantoffel nam. Via de rug van De Sa veranderde het speeltuig nog wat van richting en verdween achter de kansloze doelman Singels. Daarmee leek het pleit al beslecht, maar dat was helemaal zo toen een paar minuten later Daan van der Valk nummer drie op het bord schoot. Rudy van Doorn, koud ingevallen voor Wilco den Hartog, ondernam een actie op de vleugel. Zijn pass was niet nauwkeurig genoeg om Daan van der Valk te bereiken, maar tegenstander Jordi van Gelderen was zo vriendelijk om dat als nog te doen toen hij uitverdedigde. Van iets dichterbij dan broer Michiel was ook zijn lage schuiver van voldoende zuiver- en hardheid om de Argon sluitpost kansloos te laten.

De gastheren geloofden het toen allemaal wel en zagen de wedstrijd waarschijnlijk, zoals de scribent van Argon als kop boven zijn verslag gebruikte, als tijdverspilling. Voor de Veenendalers hoefde het ook zo nodig niet meer, maar zij maakten er in de rest van de wedstrijd nog wel een aardig trainingspotje van. Waarbij de driehoekjes, steekpasses, korte en lange combinaties soms om van te smullen waren. Maar uitgespeelde kansen leverde dat niet meer op. De winst was binnen en dat was het uitgangspunt.

Nu moeten dus Wilco Kooiker, William van Stempvoort, Harold van de Scheur, Mickael Bouman, Michael Rosendaal, Harry Beijk en Scott Beijer van S.V.P. flink aan de bak tegen H.D.S. komende zaterdag. Want al deze ‘ex-blauwen’ willen heel graag tegen hun oude cluppie spelen en dat kan alleen maar door van de Leersummers te winnen komende zaterdag op hun eigen sportpark De Groene Velden II. Als ze daar in slagen zou het kunnen dat G.V.V.V. – S.V.P. op zaterdag 18 december gaat plaatsvinden. Want dan staat er een inhaal/beker dag op het programma.