Veenendalers scoren op Panhuis vijf keer zonder te imponeren.  

G.V.V.V. vloert Volendam met gemak

Door POUW JONGBLOED
VEENENDAAL -Volendam is een graag geziene gast op sportpark Panhuis. Op 27 september rolde DOVO de arme oranjehemden op met 5-1. Zaterdag opende G.V.V.V. even verderop de schiettent. Met dezelfde cijfers hakte de regerend kampioen van de hoofdklasse B de mannen uit het vissersdorp in mootjes. Volendam zal traditiegetrouw wel weer tot het einde van de competitie knokken tegen degradatie. Of het allerminst sprankelende G.V.V.V. bovenin een serieuze bedreiging blijft vormen voor Spakenburg, SHO en VVOG valt nog maar te bezien.

Trainer Henny de Man repte van een titelrace voor vier à vijf ploegen. Cijfermatig heeft de Veenendaalse oefenmeester bijna halverwege het seizoen recht van spreken. G.V.V.V. staat op een keurige vijfde plaats. Koploper Spakenburg heeft vijf punten meer en één wedstrijd meer gespeeld. Wint G.V.V.V. op 20 december het inhaalduel bij Bennekom, steekt de club Barendrecht voorbij en komt het op gelijke hoogte met VVOG en SHO. "Ik denk dat de kampioen uit dit rijtje komt. De rest verspeelt toch te vaak punten", vond De Man.

G.V.V.V. leed op tien duels twee nederlagen. De 8-3 bij Strijen was een forse uitglijder. Maar je kunt beter één keer verliezen met vijf doelpunten verschil dan vijf keer met één doelpuntje. De Man: 'We mogen niet ontevreden zijn over de resultaten. Bij SHO verloren wij door een slechte eerste helft. Verder wonnen we met een beetje geluk bij VVOG, maar zijn we voor de rest dit seizoen eigenlijk geen moment in moeilijkheden verzeild geraakt." Ook Volendam zette G.V.V.V. zelden een voetje dwars. Heel even, toen Fedor de Wit bij 2-0 plotsklaps tegenscoorde, hoopten de Noord-Hollanders op meer. Heel even maar. Volendam beschikt over veel te weinig voetballend vermogen om welke tegenstander dan ook haar wilop te leggen. Het povere gezelschap uit Paling City mocht allang blij zijn dat de G.V.V.V.'ers maar met mondjesmaat knappe combinaties op de mat legden, anders was de score veel en veel hoger opgelopen.

Nu stokte de productie bij 5-1. Voor Carlos Aalbers was het vrolijk weerzien met zijn voetbalvrienden van weleer. ,"Ik heb genoten, voor één keer was het leuk om mee te doen." Een voetbal had hij sinds de kampioenscompetitie van vorig seizoen niet meer aangeraakt. Met een avondje fitness en gemiddeld twee duurlopen per week houdt de oud-prof van NEC zijn conditie op peil. "Toen ik donderdagavond door Kees Muller werd gebeld heb ik toegezegd maar wel met de mededeling dat de verantwoording volledig lag bij de club."

Hier en daar veroorloofde Aalbers (33) zich een slippertje. Met een lastige terugspeelbal dwong hij doelman Ruud van de Peppel tot een één-tegen-één duel met spits Kees Bank. Met een paar kapbewegingen uit het boek van Wiel Coerver redde de Wageninger zich wonderwel. Voor de rest kende Aalbers geen problemen. Waren de tegenstanders elke zaterdag van het kaliber Volendam, zou Aalbers zonder trainingsarbeid misschien wel tot zijn veertigste kunnen meehobbelen.


Paul Hartog vecht een luchtduel met Jack Klepper van Volendam uit. (Foto: Herman Stöver)

Voorlopig valt de rentree van Aalbers in de categorie eenmalige optredens. "Reken maar dat ik morgen met fikse spierpijn uit m'n bed stap. Lijkt me logisch. Voor m'n gevoel heb ik best wel lekker gevoetbald, maar ik mis het niet echt. Nee, vanaf m'n zesde tot vorig seizoen heb ik altijd gespeeld. Als prof natuurlijk heel intensief. Het is mooi geweest." Misschien, heel misschien ziet de G.V.V.V.-aanhang Aalbers dit seizoen nog eens terug, "Als de ziekenboeg overvol blijft of als in Veenendaal een hele zware griepepidemie uitbreekt." Zaterdag hoopt De Man weer te beschikken over Berto Smit (kuitspier). Over veertien dagen (na Spijkenisse-uit en het bekerduel met Holland) heeft Johan de Man zijn schorsing uitgezeten. De Man: "De komende weken zullen we een beetje blijven puzzelen over de opstelling. Gelukkig beschik ik over enkele spelers die op meerdere plaatsen inzetbaar zijn. Edwin Kampert is een goed voorbeeld. Onlangs tegen Huizen deed hij het meer dan voortreffelijk als laatste man. Vandaag stond Edwin op het middenveld en je hebt het resultaat gezien." Kampert speelde Ton Guijt, Volendams spelbepaler, helemaal uit de wedstrijd en brak al vroeg met twee treffers het verzet van de gasten. Na twaalf minuten kopte hij raak op aangeven van Ad Beukers, die met een puntgave beweging Johan Tuyp hoofdpijn bezorgde. Nog geen zestig seconden later was het alweer raak. Harry van de Haar stuitte nog op doelman Paul Machielse, in de rebound gunde de Renswoudenaar de gretige Kampert een nieuwe kans. Hard en droog knalde hij raak: 2-0.

Doordat het heel lang 2-1 bleef, mocht Volendam tegen beter weten in tot een kwartier voor tijd blijven hopen op een puntje. G.V.V.V. drong niet echt aan, maar maakte binnen zes minuten met drie treffers (Zondag, strafschop Broeder en Beukers) een einde aan alle onzekerheid. Zes treffers gaven het verder eenzijdige duel nog een beetje kleur. Waarschijnlijk zal alleen Edwin Kampert zich de datum 22 november 1997 heel lang herinneren. "Scoren doe ik maar zelden en dan ineens twee keer in één wedstrijd. Dat is wel bijzonder, ja. Maar ik ben vooral blij dat we weer hebben gewonnen.We houden aansluiting met de topploegen. Dat is belangrijker.  

G.V.V.V.-Volendam 5-1 (2-1).

12. Edwin Kampert 1-0, 13. Edwin Kampert 2-0, 23. Fedor de Wit 2-1, 74. André Zondag 3-1, 75. Bart Broeder (strafschop) 4-1, 80. Ad Beukers 5-1.

Scheidsrechter: L. Koedam (Waddinxveen).
Toeschouwers: 400.

G.V.V.V.: Van de Peppel; Broeder, Aalbers, Van de Pol, Van de Pavert; Beukers, Kampert, Harry van de Haar; Frank van de Haar, Hartog (86. Lansing), Zondag (78. Kooiker)  

Volendam: Machielse; Grooteman, Klepper, De Wit, Bond, Schilder, Guijt, Tuyp; Zwarthoed (53. Binken), Bank, Kes.