De befaamde Duin- en Bollenstreek, waar het hoogste zaterdagamateurvoetbal al decennia lang een hoge vlucht had en nog steeds heeft, is met vier clubs vertegenwoordigd in de Tweede Divisie, t.w. Katwijk, Quick Boys, Rijnsburgse Boys en vv Noordwijk.
G.V.V.V. ging bij de competitie ouverture op 5 september al op bezoek bij Quick Boys, maar  aanstaande zaterdag volgt het eerste thuisduel van het kwartet tegen de Duin- en Bollenstreek bewoners. vv Noordwijk heeft de eer om het spits af te bijten op het sportpark Panhuis.

Naam en faam

Hoewel Noordwijk vorig seizoen debutant was in deze Divisie heeft die voetbalvereniging haar sporen al meer dan ruimschoots verdiend, want ze hebben in het verleden naam en faam gemaakt op het hoogste amateurniveau.
Het bewijs daarvoor leveren is niet zo heel moeilijk. Want de in 1933 opgerichte voetbalclub behoort samen met IJsselmeervogels, Quick Boys en Spakenburg tot de vier eliteverenigingen die sinds de invoering van de Eerste Klasse (’70-’71) tot en met het begin van de Topklasse (’10-’11) daarin altijd onafgebroken vertegenwoordigd zijn geweest.
Kortom, maar liefst veertig seizoenen lang sprak vv Noordwijk haar niet geringe woordje mee op de hoogste sport van de amateurvoetballadder. In de periode veroverden de Duinweteringbewoners zeven afdelingstitels, waren ze ook tweemaal de allerbesten van het zaterdagvoetbal en eenzelfde aantal zelfs algeheel amateurkampioen van Nederland.

Onderlinge verhoudingen
Als je daar dan ook nog bij optelt dat vv Noordwijk gedurende de zestiger jaren van de vorige eeuw ook al negen jaargangen in de Tweede Klasse speelde, toen het hoogste zaterdagamateurniveau en daarin ook al driemaal het beste jongetje van de klas was, dan ontstaat in totaal een palmares om U tegen te zeggen die in die bijna halve eeuw is verzameld.
Uit die tijd stammen ook de allereerste ontmoetingen tussen de Veenendalers en de Noordwijkers. Van 1963 t/m 1965 waren de roodwitten en de blauwwitten twee seizoenen lang competitiegenoten van elkaar. Die geschiedenis herhaalde zich later in de Eerste- en in de Topklasse, en vorig jaar voor het eerst in de Tweede Divisie, waardoor de teller van de onderlinge ontmoetingen op een totaal van 24 staat.
Om daar maar gelijk bij aan te haken staat hieronder hoe de onderlinge verdeling was, waarbij u kunt zien dat de balans heel licht overhelt in het voordeel van de bezoekers.
Hierbij moet worden opgemerkt dat oude punten systeem – twee voor een overwinning t/m seizoen ’95-’96 – voor die desbetreffende wedstrijden is gehandhaafd.

Omissie goed gemaakt
Met die hierboven geschetste overweldigende erelijst, de continuïteit die de voetbalclub in al die jaren vertoonde, en het feit dat Noordwijk veelal in het zogenaamde linker rijtje eindigde, was het voor zowel vriend als vijand zeer verwonderlijk dat het de club niet lukte om direct vertegenwoordigd te zijn toen de Topklasse in 2010 haar intrede deed. Waar het G.V.V.V. via de play-offs net niet lukte, waren onze gasten met een zevende positie direct kansloos.
Maar beide ploegen maakten in het seizoen daarna direct die omissie goed.


De thuisploeg deed dat door een overtuigend kampioenschap in de Hoofdklasse B terwijl Noordwijk daar een barrageduel voor nodig had in de Hoofdklasse A. Samen met streekgenoot Quick Boys eindigden ze met 58 verzamelde punten op plek één. De Kattukkers hadden weliswaar een beter doelsaldo, maar dat telde toen niet en dus was er een beslissingsduel nodig.
Het lot bepaalde dat Noordwijk het thuisvoordeel had en dus omzoomden zo’n 7000 toeschouwers het ‘oude’ sportpark Duinwetering, want dat heeft ondertussen een enorme metamorfose ondergaan. Het werd een duel op het scherp van de snede dat na negentig minuten nog steeds geen doelpunten had opgeleverd. Bijna aan het einde van de verlenging was het Stefan Mertens die de Noordwijkers in extase bracht door de 1-0 binnen te tikken en daarmee zijn ploeg naar de Topklasse bracht.

Mart de Jong wordt geknuffeld door Taoufik Adnane en Danny de Leeuw nadat hij op 26 oktober vorig jaar de 2-1 maakte tegen Noordwijk. Afgelopen zaterdag speelde de middenvelder zijn officiële 100ste duel in het blauwe tenue. De huldiging daarvoor, door de club en businessclub Vallei en Rijn, zal gaan plaatsvinden zodra er weer toeschouwers mogen worden toegelaten.

Recessie
Zowel Noordwijk als G.V.V.V. debuteerden dus in jaargang ’11-’12 op dat vernieuwde amateurpodium. Beide vlaggenschepen lieten zich van hun beste kant zien en eindigen op de respectievelijk vierde en vijfde plek op de ranglijst. Een knappe prestatie van de nieuwelingen op die trede hoger.
Maar waar de gastheren van zaterdag de lijn omhoog doortrokken en in ’12-’13 de ‘bronzen medaille’ veroverden, moesten de badplaatsbewoners toen genoegen nemen met een negende plek en bleek dit, achteraf gezien, het begin van een recessie.
Die neerwaartse spiraal konden de rood-witten niet ombuigen. Want in hun derde seizoen topklasse slaagden ze er niet in om uit de gevaarlijke zone weg te blijven. Het betekende aan het eind van de rit p/d duels spelen, met als tegenstander Ajax.
In twee krankzinnige wedstrijden, 6-1 op de Toekomst in Amsterdam en 6-2 op de eigen Duinwetering, dolf Noordwijk dus op doelsaldo het onderspit en was het einde oefening in de Topklasse.

Pas op de plaats
Het duurde even voordat de Duinweteringbewoners de scherven bij elkaar hadden geveegd. Na een middenmootpositie in de Hoofdklasse volgden een tweede en een derde plek die ook twee periodetitels opleverden. Maar die deeltitels brachten geen soelaas in de weg omhoog, want tweemaal was de nacompetitie het grote struikelblok en moest er dus pas op de plaats worden gemaakt.

Sleeping giant werd wakker
De aanstelling van Kees Zethof aan het begin van jaargang ’17-’18, een trainer die in de Duin- en Bollenstreek zijn sporen al had verdiend en ook al eerder hoofd jeugdtrainer was bij Noordwijk bleek, samen natuurlijk met een uitgebalanceerde selectie, de missing link. Want onder zijn nuchtere en realistische bewind werd de ‘sleeping giant’ volledig wakker geschud.
Het kampioenschap van Zethof’s manschappen in z’n debuut seizoen in de Hoofdklasse zou je nog in het rijtje kunnen scharen van niet geheel onverwacht, gezien de reputatie die Noordwijk had veroverd in het verleden.
Maar dan als debutant in de Derde Divisie deze gelijk geheel naar je hand zetten is een prestatie van buitengewoon formaat. In speelronde zes pakten captain Emiel Wendt c.s. de koppositie en stonden die niet meer af, ondanks het aandringen van andere gevestigde orde ploegen, zoals regiogenoot Quick Boys en DVS ’33. Met slechts vier nederlagen in 34 duels, en in totaal 80 behaalde punten, werd Noordwijk meer dan overtuigend kampioen. Daardoor was de gerenommeerde club in jaargang ’19-’20 weer terug van (even) weggeweest.

Stabiel
Het debuut vorig seizoen begon met een piek, met tien punten uit vier duels. Daarna volgde een dip met drie veroverde punten uit zeven ontmoetingen. Het restant tot aan de lockdown begin maart kun je omschrijven als stabiel, wat ook het credo was van de clubleiding.
Dit komt het beste tot uitdrukking als je de cijfers bekijkt. Want uit 24 duels behaalde captain Emiel Wendt c.s. achtmaal winst, achtmaal een gelijkspel en eenzelfde aantal nederlagen en dit alles met een doelsaldo van 47-44.
Daarmee was vv Noordwijk aanvoerder van het zogenaamde rechterrijtje en dat is voor een nieuwkomer een prima prestatie waar ook de aanhang goed mee kon leven.
Op voorhand zal iedereen die Noordwijk een warm hart toedraagt willen tekenen voor zo’n zelfde prestatie dit seizoen.

Thomas Reynaars (8) liet doelman Johan Jansen op 26 oktober ’19 kansloos van de elfmeterstip en bepaalde daarmee de eindstand op 2-2. De Veenendaalse goalie zal zaterdag met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zijn 300ste officiële duel gaan spelen voor de club. Ook hier geldt dat de huldiging voor die mijlpaal hopelijk zeer spoedig kan plaatsvinden met alle supporters.

Scorebordjournalistiek
Met een redelijk verjongde selectie (gemiddelde leeftijd 24,2 jaar) zou je de start, als je alleen naar het veroverde aantal punten kijkt, matig kunnen noemen. Maar dat is pure scorebordjournalistiek. Want in de drie thuiswedstrijden speelde men tot nu toe wel tegen de top drie van vorig seizoen respectievelijk Katwijk, HHC Hardenberg en AFC. En geen enkele van deze drie grootmachten kreeg de ploeg van trainer Zethof op de knieën. Nee, Noordwijk toonde zich net als vorig jaar kampioen van de gelijke spelen en pakte van alle drie de geachte kampioenskandidaten één punt. Buitenshuis werd er verloren van het verrassend goed gestarte ASWH (3-1) en de uitwedstrijd tegen Kon. HFC werd uitgesteld i.v.m. coronabesmettingen bij de Haarlemmers. Kortom, de huidige 16de stek geeft geen enkele reden tot onrust en ook vertekend door een wedstrijd minder gespeeld.

Is de passie terug?
Bij de gastheren vertekent het beeld van de ranglijst helaas niet. De ploeg van trainer Jochem Twisker wist in de twee wedstrijden op eigen bodem nog niet het zoet van de overwinning te smaken. Zelfs een kleine troost in de vorm van een puntje zat er niet in, en zelfs het vijandelijke doel kon nog niet worden doorboord met een treffer.
Die beide facetten van het voetbalspelletje die noodzakelijk zijn om de weg omhoog te vinden lukten gelukkig wel in de drie ontmoetingen op verplaatsing. In Katwijk, op bezoek bij Quick Boys, was een doelpunt van Jeremy de Graaf niet voldoende om met punten te vertrekken van het sportpark: de thuisploeg scoorde tweemaal. Puntjes sprokkelen lukte wel in de twee daarna volgende uitduels. In Tiel bij TEC was de 1-1 draw een uitslag waar iedereen zich wel in kon vinden. Maar vorige week zaterdag op het Rotterdamse Kasteel hielden captain Philip Ties en consorten een katterig gevoel over aan de puntendeling, die pas in de blessuretijd tot stand kwam voor de Jonge Spartanen. Gezien het spelbeeld was een driepunter zeker verdiend geweest. Maar het was en bleef zoals The Rolling Stones al jaren geleden toepasselijk zongen: ‘You Can’t Always Get What You Want’.
Wat wel beklijfde in Rotjeknor, ondanks de teleurstelling van de gemiste punten, was dat we een echt team aan het werk zagen. Bij niemand uitgezonderd voerde passie, vechtlust en hartstocht de boventoon gedurende de gehele wedstrijd. En juist aan die aspecten van het spelletje ontbrak het nog wel eens in (grote) delen van de voorgaande ontmoetingen.

Tweevoudig déjà vu
Diezelfde instelling, die G.V.V.V. zo eigen is en waarmee de club groot is geworden, kwam afgelopen dinsdag gelukkig opnieuw boven water. Bij competitiegenoot HHC in Hardenberg ontspon zich een regelrechte KNVB bekerkraker. En nu smaakte de blauwe hoofdmacht het op voorhand gelukzalige gevoel van een positief déjà vu door nu zelf tweemaal in blessuretijd te scoren, eenmaal net voor rust, en eenmaal in de ultieme slotfase van de reguliere speeltijd, daarmee de 2-0 achterstand goedmakend. Daardoor volgde nog een half uur verlenging, met kansen over en weer om de genadeklap uit te delen.
Die werd uiteindelijk gegeven door gastheer HHC in de toegevoegde tijd van de verlenging, toen ze de 3-2 op het scorebord schoten. Daarmee kreeg het déjà vu uiteindelijk alsnog een negatieve lading.
Maar strijdend ten onder gaan is ook een kwaliteit, waar het moede hoofd in de schoot leggen dat niet is. Daarom zullen coach Twisker en zijn pupillen zeker aanknopingspunten hebben kunnen vinden om opnieuw diezelfde bezieling te tonen, te beginnen komende zaterdag tegen Noordwijk.

Wie overleeft de slijtageslagen het beste
Dat zo’n enerverende bekerclash niet in de koude kleren gaat zitten moge duidelijk zijn. Daarom zullen verzorger Jan van Pommeren en fysio Daan de Rijk vanavond en zaterdag nog wel de nodige uurtjes moeten maken om alle stramme en stijve spieren weer in het gelid te krijgen. Maar dat geldt ook voor de medische staf van onze bezoekers Noordwijk. Want ook onze gasten kwamen afgelopen dinsdagavond in actie in de tweede voorronde van de KNVB Beker.
Op de eigen Duinwetering kregen ze bezoek van eersteklasser Sliedrecht. Op papier een gunstige loting, maar praktijk wees anders uit.
Het werd een klassieke bekerverrassing, waarbij het lager geklasseerde Sliedrecht aan het langste eind trok. De 0-1 achterstand werd nog wel omgebogen naar een 2-1 voorsprong door doelpunten van Raies Roshanali en Marc de Kruijs, maar al vlot in deel twee kwamen trokken de bezoekers de stand weer gelijk. Ook hier was uiteindelijk een verlenging noodzakelijk en daarin scoorde de equipe van coach Dennis van der Steen – voormalig speler van o.a. Huizen en IJsselmeervogels, en trainer van Valleivogels – de winnende 2-3.
Het twitteraccount van de Noordwijkers sprak van een blamage, en daar valt weinig aan toe te voegen.  
Kortom, beide kemphanen zijn op zoek naar eerherstel en willen de vieze smaak van de bekernederlagen uitwissen. Daarbij is winst uiteraard het beste medicijn.

De wedstrijd op sportpark Panhuis begint om 14.30 uur en zal zich helaas gaan afspelen zonder bezoekers want die zijn vanwege de aangescherpte coronamaatregelen niet welkom.
Het duel zal onder leiding staan van Dhr. R.J.T. Vereijken uit Beek en Donk. Hij zal langs de lijn worden bijgestaan door Dhr. A.M. Steeg en Dhr. J. van der Waaij. Vierde official: Dhr. M.G. Paarhuis.

Via onze social media kanalen en RTV Utrecht, die radioverslag zal doen, kunt u wel op de hoogte blijven over de ontwikkelingen van deze wedstrijd op het sportpark Panhuis.

Tekst: Bas van Capelleveen
Foto’s: ProShots/Stefan Koops
 
PS.
De kopfoto in de slider van deze voorbeschouwing toont de acrobatische omhaal van Robin Mulder die bij laatste thuiswedstrijd tegen Noordwijk tekende voor de 1-1, nadat Wilco den Hartog met een eigen doelpunt de score had geopend.