In deze aflevering episode 2 van het in deel 12 gestarte sub genre, te weten: De geboorte van het cluborgaan in 1964 tot en met de 30ste verjaardag van het (G.V.V.V.) Vizier in 1994.
Die 30 jaar zijn toen in acht delen beschreven door collega webredactielid Paul van de Lustgraaf in de diverse edities van die clubbladen die verschenen in het seizoen ’94-’95.
Zoals toen beloofd heb ik die acht delen nog wat meer gecomprimeerd tot in totaal vier afleveringen. Daarom vandaag het vervolg, en in een later stadium nog episode 3 & 4.

Let op!
In de tekst staan weer zogenaamde hyperlinks die verwijzen naar gerelateerde artikelen. Met een klik daarop openen zich die in een nieuw venster (window).      

=========================================================================================

Van cluborgaan tot Vizier (2)

Dit seizoen is de 30ste jaargang van het officiële orgaan van onze vereniging. Geen officieel jubileum, maar wel aanleiding om aandacht te beste­den aan de geschiedenis van dit clubblad. Dit doen we door deze clubbla­den eens door te lezen en u deel te laten nemen van wat er al die jaren gepu­bliceerd is. Na­tuurlijk geen volledige opsom­ming, toch krijgt u een indruk wat er zoal binnen onze vereniging speelde.

Paul van de Lustgraaf

‘de zeventiger jaren (1970 t/m 1977)’

Weer te laat
In maart 1970 was het dan eindelijk weer zover. Er verscheen weer eens een editie van het clubblad. Inmiddels was weer de drie-maandelijkse kader-vergadering gehouden. Daar was ook gepraat over de vele anonieme inzendingen aan het clubblad. Deze konden (en kunnen nog steeds niet) geplaatst worden. Hans Dekker bleek bereid tot de redactie toe te treden, hij zou vooral de jeugdafdeling gaan behartigen. Nog steeds bleken er geen geadresseerde bijdragen binnen te komen bij de redac­tie. Wel werden de redactieleden op sarcastische opmerkingen onthaald over het uit­blijven van het clubblad (oh ironie!).

In juni kon de redactie met vreugde berichten: G.V.V.V. IN EERSTE KLASSE. Met nog een wedstrijd te spelen was het eerste elftal reeds zeker van promotie. Trainer Baams besteedde hier een ruime bijdrage in het clubblad aan. Als P.S. schreef hij: Niet één speler van ons eerste elftal kwam in aanraking met de strafcommissie van de K.N.V.B. in dit seizoen.

In datzelfde nummer bleek de redactie uit de volgende leden te bestaan: Wim Huibers, Hans Dekker en Cees Bos. Deze laatste maakte al deel uit van de eerste redactie in 1964.

Seizoen 1970/71
De 7de jaargang begon met de mededeling dat J. Hertog afgetre­den was als voorzitter en werd opgevolgd door W. Wiegel. Hij had het in zijn eerste bijdrage voor het clubblad over het belang van een eigen clubhuis. Want zoals hij zei: “Veel van onze jonge leden weten nauwelijks van welke club zij eigenlijk lid zijn“. Hoezo ‘de Groene Velden’? 
G.V.V.V. werd ingedeeld in de eerste klasse B (er waren maar 2 afdelingen), samen met 9 andere teams waar onder Spakenburg en DOVO. De wedstrijd DOVO – G.V.V.V. eindigde voor 4000 (!) toeschouwers in 2-0.

De redactie zou uitge­breid gaan worden met Bert van de Loos­drecht, Rijk van de Bovenkamp en H. Wilbrink. Samen met Hans Dekker en Wim Huibers gingen zij in het vervolg het clubblad volschrij­ven.

Opm.
Bert van de Loosdrecht heeft opvolging gekregen, want sinds vorig seizoen maakt zijn kleinzoon Thom van de Loosdrecht, die een journalistieke opleiding volgt, deel uit van het webredactieteam.

In het septem­ber nummer een verzoek van één onzer dona­teurs, om precies te zijn de heer G. van de Lagemaat. Hij klaagde dat hij, hoewel hij een vurig supporters was (en is), zelden of nooit de wedstrijden van het eerste elftal kon bezoe­ken. Reden hiervan was niet het gebrek aan geld, maar het feit dat hij namelijk een boerderij bezat, waarvan de koeien de nare gewoonte hadden dat ze ’s middags om 4 uur gemolken wilden wor­den. En aangezien het feit dat thuis­wedstrij­den toen nog om 4 uur begon­nen, had hij dus dat pro­bleem. Hoewel het bestuur het probleem onder­kende, moest het verenigingsbelang prevaleren en moest Guus zelf maar iets regelen (dit werd dan meestal door Saar gedaan).

Opm.
Guus en Saar waren de bijnamen van de vader en moeder van onze huidig voorzitter Barry van de Lagemaat.

Ook dat seizoen een uniek initiatief. Het bestuur had besloten om regelmatig aanvoerders van de seniorenelftallen te laten mee vergaderen. Men hoopte hiermee te bereiken dat de leden meer inzicht zouden krijgen over wat er zich binnen de vereni­ging allemaal af­speelde.
In oktober 1970 overleed erevoorzitter, Piet Scholts. Ingezonden brieven aan de redactie zijn over het algemeen best het lezen waard, wat dacht u van deze: Het (toenmalige) voet­balweekblad publiceerde een foto van de hoofdmacht van G.V.V.V. Dit was voor de inzender op zichzelf genomen nog wel te over­leven geweest. Echter, het probleem was de bal waarmee men zo nodig op de foto moest. Deze had als opschrift ….. (Hiervoor verwijs ik u naar de foto die in één van de bestuurskamers hangt, PvdL)

De wintermaanden vormen voor elke redactie van een voetbalclubblad een groot probleem. Tenminste als het op de kopij aankomt. Zo ook voor de toenmalige redactie. Het duurde dan ook een paar maanden voordat er weer een clubblad verscheen. In dit februari-nummer bleek Huizen kampioen te zijn geworden, G.V.V.V. eindigde als 7de. Omdat de competitie, door het aantal verenigingen (10), vroeg beëindigd was werd er een nacompetitie georganiseerd.
Floris Elders (voor de jeugd) en Gerrit Pater (voor het 2de) waren, samen met de redactiele­den, verantwoordelijk voor veel wedstrijdverslagen, uitslagen en standen in de diverse clubbladen.

Op 2de Paasdag 1971 werd voor de eerste maal het P. Scholts-toernooi georganiseerd. Toen met deelname van pupillen, adspi­ranten en junioren. G.V.V.V. wist de wisselbeker te bemachti­gen. Ook met het ledental van G.V.V.V. ging het cres­cendo, het magische getal van 500 werd gepasseerd. Toch was er sprake van een ‘bestuurscrisis’. Meer voetballende leden, maar steeds minder bestuursle­den. Voorzitter Wiegel zag hierin zelfs aanleiding om vrouwen als bestuurslid voor te dragen! Hij kreeg al gauw zijn zin, want op de eerstvolgende ledenver­gade­ring zou ene Jenny Bruijs toetreden tot het bestuur. Ja ja, dat waren nog eens tijden.

Misschien een leuk spelletje voor thuis, welke namen horen bij welke persoon?

In de laatste uitgave van het seizoen 1970/71 werd terugge­blikt op het voorbije seizoen. Het clubblad bleek voor ruim 90% door de adverteerders te worden bekostigd (nu is dat 100%). Ook werd voorge­steld het clubblad in het nieuwe seizoen in een nieuw jasje te steken (dit zou trouwens pas in 1977 gereali­seerd worden). Volgens voorzitter Wiegel zou het goed zijn wanneer de leden meer hun mening in het clubblad zouden venti­leren. Ja, het zou zelfs kunnen bijdragen tot een verlevendi­ging van het hele clubleven!
Opmerkelijk genoeg wenste de redactie iedereen Prettige Kerstdagen en een Gelukkig Nieuw­jaar, het was nota bene juni!

Augustus 1971
Tijdens de oefenperiode voor de competitie 1971/72 speelde G.V.V.V. thuis tegen Ajax-B, uitslag 1-4. G.V.V.V. kreeg trouwens m.i.v. dat seizoen een heus jeugdbestuur. Floris Elders was de (ook in het clubblad) erg actieve voorzitter en o.a. Jelis Leppers wedstrijdsecre­taris aspiranten. Wat de redactie ook probeerde, vriendelijk, hate­lijk of uitnodigend, veel kopij kwam er nog steeds niet bin­nen. Alleen Gerrit Pater bleef grossieren in wedstrijdver­slagen van zijn tweede elftal.
Jan Boers trad toe tot de redactie, H. Hilbrink trad uit.
In het decem­bernummer een interview met Floris Hol. Dit was een van de weinige (om precies te zijn het enige) interview wat er in dat seizoen in het clubblad te vinden was. Ook in dat nummer een oproep van Jenny Bruijs om te beginnen met DAMESVOETBAL. Een jaarlijks terugkerend evene­ment was de BAZAR. Deze werd gehou­den in de voormalige Eier­hal aan de Achterkerkstraat.

Een eigen huis
De onderhandelingen met de gemeente over een eigen clubhuis waren niet al te vlot van start gegaan. Hiervoor moest een hoop geld beschikbaar komen. Geld wat in ieder geval niet aan de viering van het 25-jarig jubileum kon worden besteed.

Trimmen
Sinds enige tijd was er voor niet-spelende leden, op vrijdag­avond, gelegenheid om te trimmen. Dit gebeurde o.l.v. de heer C. Heddema. M. van Appeldoorn, Cees Bruijs en Rijk van de Bovenkamp waren de actievere leden. Met de opmerking: ‘Laat uw vrouw één avond in de week met rust, en doe iets aan uw condi­tie. U zult zien dat u na enige weken weer zonder hijgen naar de garage kunt lopen om uw auto te pakken. En het is nog gezellig ook!!’ werd geprobeerd leden te winnen.

Compliment
G.V.V.V. eindigde de competitie als derde. Kampioen werd IJsselmeervogels, nadat (debu­tant) A.C.V. van de 20 wedstrij­den, er 18 aan kop had gestaan. Een heus compliment kwam van de hand van Meindert Leerling. Behalve als politicus, stond hij bekend als een van de weinige experts in het zater­dagvoet­bal. In een artikel in het blad Neerlands Voetbal schreef hij na afloop van de competitie 1971/­72 o.a.: “…… G.V.V.V. dat het voorheen toch maar al te vaak moest hebben van hard werken en stevig-er-tegen-aan-leunen (zonder dat dit altijd op on­sportiviteit zou duiden!) en dat nu niet voor niets op de tweede plaats staat in 1-B. De blauw-witte equipe van trainer Baams is in de afgelopen jaren een behoorlijk voetballend elftal geworden dat op dit moment tot de sterksten uit het zaterdagvoetbal mag worden gerekend.

Overschrijving = Interieurverzorging
Met deze kop begon het eerste clubblad in het seizoen 1972/73. Aanleiding was een artikel in dagblad De Vallei. Een artikel vol ‘geruchten’ over eventuele betalingen van de beide Veenendaalse zaterdag-eersteklassers.

Opm. De geruchten behelsden dat toenmalige hoofdsponsor van DOVO, bouwbedrijf Van Elst B.V., woningen van nieuwe spelers zou gaan voorzien van een nieuw interieur.
 
De redactie werd gevormd door Rijk van de Boven­kamp, Wim Huibers en Bert van de Loosdrecht. Gedrukt werd het blad bij drukkerij J.A. Slotboom op de Zand­straat. Uit het verslag van de leden­vergadering blijkt dat het bestuur (samen met die van de andere Panhuisbewoners) een flink robbertje met het gemeentebestuur had gevoch­ten aangaande de exploitatie van het sportpark Panhuis.
Aan de voorbereidingen voor het ‘eigen huis’ begon vorm te komen. In december werd door de sportpark-bewoners een overeenkomst gesloten met de gemeente Veenendaal. Deze hield in dat G.V.V.V. naar de ‘klei­ne’ kant van het sportpark zou verhuizen. Er kon nu daadwerke­lijk worden begon­nen met de bouw van een kantine, daartoe werd een technische commissie en een financiële commis­sie in het leven geroepen.

Jubileum
Ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan zou in gebouw Elthe­to een feestavond worden georga­niseerd. Helaas werd dit gebouw gesloopt en werd het feest gehouden in gebouw Irene te Rhenen. Onder het motto ‘Glaasje op, LAAT je rijden’, kon men kiezen uit twee tijden om zich met een extra bus naar huis te laten vervoeren. Voor de jeugd was het een dag later feest in het NVV-gebouw. Het november-nummer kwam met een gewijzigde omslag en was gedeelte­lijk gewijd aan het jubileum.

Aan het einde van het jaar moest Wim Wiegel, om gezondheidsre­denen, zijn functie als voorzitter neerleggen. Wout van de Bovenkamp werd tijdelijk zijn vervanger.

In het clubblad blonk er een nieuwe (schrijf-)ster aan het firma­ment, namelijk Johan van de Berg. Met een humoristische inval schreef hij wedstrijdverslagen over zijn elftal. Ook gaf hij ver­slag van interviews welke verslaggevers met hem gehad zouden kunnen hebben. Wanneer Johan niet schreef, deed Gert van de Haar dit. Eén van de manieren om geld te vergaren voor de bouw van het clubhuis was het uitschrijven van een obligatielening. Een ander actie was OPA (Oud Papier Actie) waarvan de opbrengst eigen­lijk bestemd was voor de jeugd, deze werd omgezet in ‘De Tribune-Spaarpot’.

De competitie 1972/73 eindigde, IJsselmeervogels werd kampioen en G.V.V.V. tweede. Er werd een nederlaagtoernooi georgani­seerd om de Goud Vallei Cup. Deelnemers waren de B-teams van FC Den Haag, P.S.V., FC Twente, Ajax en FC Wageningen.

Aan het clubhuis werd inmiddels hard gewerkt. Streefdatum van oplevering was 1 augustus 1973. Foto’s van de bouw kunt in de gang naar de bestuurskamers zien. De actieve leider van de aspiranten A had t.g.v. het kampioenschap een reisje georga­ni­seerd naar de wedstrijd Ajax – Real Madrid.

Kommunikatie
Onder deze noemer had (de latere voorzitter) C.W. Hagenaar een rubriek in het clubblad. Dit deed hij op verzoek van het bestuur en had de bedoeling om (inderdaad) een betere communi­catie tussen bestuur en leden te bewerkstelligen.

Seizoen 1973/74
In augustus werd het clubhuis geopend. Dit werd gedaan

door de burgemeester Pieter Bode. In oktober gingen er geruchten dat het sportpark (gedeeltelijk) zou moeten sluiten, of dat één van de grote vereni­gingen zou moeten verhuizen. Dit had zijn oorzaak in het plan om de Verlengde Sportlaan door te trekken en er dan (waar­schijnlijk) verkeers­pro­ble­men zouden ontstaan. Het verkeer op die laan zou er trouwens oorzaak van zijn dat de toenmalige voorzitter Wout van de Boven­kamp later op een jammerlij­ke wijze om het leven zou komen.

Vanuit de opbrengst van de bazar (georganiseerd door de Ontspanning Commissie.) werd aan de redactie een lening verstrekt. Deze was nodig omdat aan het begin van het seizoen door de redactie grote investe­ringen gedaan moesten worden (voordrukkosten etc.). In de besluitvorming van de O.C. kwam naar voren dat zij zich hadden laten leiden door het standpunt dat de redactie door het uitgeven van het clubblad, naast informatie ook ontspan­ning in de vereniging brengt. Het zij gezegd!

Secretaris Hans Rijnberk (van de trimclub welteverstaan) deelde namens het trimclubbestuur mee dat er voor leden en donateurs (van de trimclub natuurlijk) een bingo-avond werd georganiseerd.
Ook hieruit blijkt weer dat deze club binnen de club een eigenzinnig karakter had.

‘K dee niks’
Eén verslag van Johan van de Berg over G.V.V.V.-8 wil ik u niet onthouden. Het betrof de wedstrijd tegen De Merino’s waarin zich het volgende afspeelde. “…. De wedstrijd werd nu harder. Smit (Zweer) werd nu duidelijk gemist. Na een onver­kwik­kelijke affaire tussen Van Dijk (Dirk) en zijn directe tegen­stander, stormde de scheidsrechter op van Dijk af. Wat er zich toen afspeelde ging als volgt: Scheidsrechter: “Dat doe je niet meer. Anders ga je er uit”. Van Dijk: “‘k dee niks”. Scheidsrechter: “Je hoort wat ik zeg”. Van Dijk: “‘k dee niks”. Aanvoerder Merlijn (Bart): “Dirk, hou je sm…”. Van Dijk: “‘k dee niks”.

Een ware schrijfwoede maakte zich van de vereniging meester. Zowat ieder elftal leverde wedstrijdverslagen in. Een enkele keer ontbrak de bijdrage van C.W. Hagenaar, “kommunika­tie”. De reden daarvan was de redactie niet bekend. Deze gooide dit op een gebrek aan communicatie!

De ‘kleurplaat’ deed zijn intrede in het clubblad. Vaak een beproefde methode om (samen met de puzzel) een clubblad te vullen wanneer er niet genoeg te publiceren valt.

Nieuwe voorzitter
In januari 1974 was C.W. Hagenaar aangetreden als voorzitter van G.V.V.V. Secretaris was nog steeds Cees Bruijs en penning­meester Driekus de Kruijff. Ook bleek trainer Baams, na 6 jaar G.V.V.V., per 1 juni 1974 zijn ontslag te nemen. Van invloed was ook de stand die het eerste op de ranglijst in nam. Minder florissant ging het ook met de olie in Nederland. Er was dan ook sprake van een oliecrisis. Benzine ging op de bon. Geluk­kig was het voor verenigin­gen mogelijk een benzinetoewijzing te claimen, zodat het vervoer van spelers geen problemen hoefde te geven. Op 4 februari was het weer over met de benzi­nedistributie.

Het ontslag van trainer Baams kwam vroeger dan iedereen had verwacht. In februari bleek een nieuwe trainer aangesteld te zijn, Henk Kaasjager.

De huldiging van de eerste vijf ereleden die G.V.V.V. rijk werd.
Vooraan v.l.n.r. : Het echtpaar Cees (†) en Jenny Bruijs, en Driekus de Kruijff (†).
Achteraan v.l.n.r. : Geurt Leppers (†) en Wim van Dijk sr. (†).
Later in de geschiedenis werden aan die erelijst nog Bram Budding (†), Jelis Leppers (†) en Floris Hol toegevoegd.

De dans ontsprongen
Tot de laatste speeldag bleef het spannend. Een algemene zucht van verlichting slaakte de G.V.V.V.-aanhang. Het vlaggenschip ein­digde als derde van onderen waarmee de dreigende degradatie was afgewend.

Een buitengewone ledenvergadering werd uitgeschreven om de bouwplannen van de tribune toe te lichten. Gezien het feit dat de Oud Papier Actie in 8 maanden tijd een behoorlijk bedrag had opgebracht werd verwacht dat, wanneer de actie nog een jaartje zou duren, de tribune grotendeels uit deze actie zou kunnen worden bekostigd.

Financiële zorgen
Met ingang van het seizoen 1974/75 bleek het clubblad financi­ële zorgen te hebben. De uitgave moest worden beperkt tot 12 pagina’s tekst. De exploitatie van het nieuwe clubhuis verliep uit­stekend. Ook het oud-papier gilde was druk bezig om de middelen op te halen om een gezonde financiering van de tribu­ne mogelijk te maken. Er was zelfs een Ford-Transit voor dit doel aangeschaft! De bouw van deze tribune was inmiddels gestart. Dug-outs werden gemetseld en een heus scorebord was in de maak. Kortom volop activiteit en het terrein van G.V.V­.V. kreeg geleidelijk aan zijn huidige vorm.

Gerrit Pater grossierde nog steeds in wedstrijdverslagen van het tweede elftal. Een opstelling uit die tijd: Wim van Dijk, Geurt Valkenburg, Wim van de Weerdhof, Wim van Roekel, Jan van Hunnik, Thijs van de Bovenkamp, Dik van Limburg, Charles Wiertz, Bert Prins, Hans Hartog en Leo van de Weerd. Trouwens de clubbladen uit die tijd bestonden voor 95 % uit wedstrijd­verslagen van senioren en jeugd. Verder de (al eerder genoem­de) rubriek van voorzitter Hagenaar en ‘De Medische Hoek’ een reeks artikelen van de hand van masseur-verzorger Chris Val­burg.

Op zaterdagmorgen 12 oktober ging de nieuwe hoop van G.V.V.V., het 9de, van start. De opstelling was als volgt: Han op de Woert (keeper!), Looij Looijen, Bart Merlijn, Gert van de Haar, Bertus Harselaar, H. van Ingen, Chris Schoonderbeek (tevens leider), J. van Hoessel, Paul van de Lustgraaf, Wout van de Haar en Hein van Leeuwen.

Afscheid
Bert van de Loosdrecht nam aan het einde van 1974 afscheid als redactielid, maar ook als actief voetballer. Een nieuwe jeugd­voorzitter stelde zich in het clubblad voor. Herman Henzen was zijn naam. Ook een gediplomeerde jeugdtrainer (Dhr. Kunst) deed zijn intrede. Hij werd trouwens na één seizoen weer afgelost door iemand uit Tiel, Rokus Visser.

Op vrijdag 9 mei deed de voorzitter van de trimclub kond van de geboorte van een damesaf­deling!

Maart 1975 werd de nieuwe tribune geopend. Hiervoor was een vriendschappelijke wedstrijd tegen buurman D.O.V.O. georgani­seerd. Diezelfde buurman had een opmerkelijk seizoen. Ze werden kampioen en hun clubhuis brandde tot op de grond toe af. Andere opmerkelijke feiten waren het afscheid van Geurt Veen­endaal en de 250ste wedstrijd van Piet van de Boven­kamp.

Seizoen 1975/76
Na maar liefst 27 jaar had Driekus de Kruijff besloten om als penningmees­ter te stoppen. Wel bleef hij kantinebeheerder. Zijn opvolger was Hans Lankhaar. De redactie bestond m.i.v. dat seizoen uit: Wim Huibers, Rijk van de Bovenkamp, Jan van Binsbergen en Johan van Schaik. Beide laatsten maakten ook deel uit van de O.C., waarvan Bep Valkenburg voorzitter was. Op initiatief van de aanvoerder van het eerste elftal (Gerrit Beukhof), werd door Jan Hessels Mulder een clublied op papier gezet. Dit lied werd later op plaat gezet.

Op 8 januari 1976 organiseert de O.C. een NIEUWJAARSBAL. De band Seawind zal deze avond muzikaal omlijsten. Volgens de O.C. zal het clublied van G.V.V.V. hier zeker niet ontbreken. Om alvast te oefenen volgt hierbij de volledige tekst:

1ste couplet:                                                          2e couplet:

Ik voetbal al vanaf mijn jeugd,                              Men zegt weleens, de bal is rond,
ik draag allang blauw-wit,                                     je weet nooit hoe ’t zal gaan,
de kleuren van mijn cluppie,                                  je zult niet altijd winnen,
Het Panhuis is mijn spelershome                        maar steeds weer komt die clubgeest terug,
al staat er dan nog niet,                                          vertrouwen blijft be­staan;
een klein Europacuppie.                                         eens komt de zege binnen.
Het is en blijft mijn favoriet,                                  En ieder die blauw-witter heet,
Ik zeg het overal:                                                     die zingt het overal.
voorgoed weet ik het zeker,                                  Het klinkt uit duizend ke­len.
eens komt de tijd dat ook blauw-wit                 Eens komt de tijd dat ook blauw-wit
de beste wezen zal                                                  de beste wezen zal
en torsen wij de beker.                                           en torsen wij de beker.

Refrein:

G.V.V.V. de fijnste club in ’t Veen waar ik voor juichen wil
G.V.V.V. daar speel ik voor, daar hoor ik bij, ik ben blauw-wit
G.V.V.V. geloof in eigen kunnen moet het doen
G.V.V.V. wordt kampioen !!!

Opm.
Je kon de single bestellen in de voorverkoop van een bedrag van 6,- gulden. Na die voorverkoop was de prijs 6,50.

Driemanschap
De heer Van Veen trad toe tot het bestuur. Hij was (echt waar, zei Johan van de Berg namens het bestuur), werkzaam bij bouwbedrijf Van Elst B.V., de hoofdsponsor van DOVO. De bedoeling was dat hij zich, als outsider, op de hoogte van het wel en wee van G.V.V.V. ging stellen. Op ter­mijn zou hij dan de functie van vicevoorzitter gaan vervullen, zodat de kans dat G.V.V­.V. zonder voorzitter zou komen te zitten, minimaal zou zijn.

Jeugdkrant
In het novembernummer van 1975 een primeur, n.l. een aparte jeugdkrant. Henk van Tienhoven en jeugdvoorzitter Herman Henzen hadden dit initiatief genomen. Tot nu toe was het steeds zoeken in het clubblad of er ook nog wat van de jeugd in stond. Met dit clubblad in een clubblad had de jeugd nu zijn eigen periodiek. Samen met een eigen kantine (het huidige materiaalhok) begon de jeugdafdeling een professionele uit­straling te krijgen.

Januari 1976 bleek een maand van wisselingen. Hans Lankhaar had het penningmeesterschap opgegeven, Jan van Binsbergen werd zijn opvolger. Henk van Tienhoven werd weer de opvolger van Jan in de redactie. In februari begonnen de eerste oproepen om zich als redactielid op te geven. Dit om te vermijden dat alleen Johan van Schaik en Henk van Tienhoven in het nieuwe seizoen de redactie zouden vormen. In die maanden ook reisver­halen van Jan van Schaik, die door het Midden-Oosten toerde.

Spreekuur
Het jeugdbestuur had elke maandag van zeven tot acht een heus spreekuur. Op dit spreekuur kwamen niet de spelers van het eerste elftal. Zij hadden meer behoefte aan het spreekuur van een psycholoog. G.V.V.V. stond inmiddels op de laatste plaats en het bestuur had trai­ner Henk Kaasjager op non-actief ge­steld. Interim-trainer werd jeugdtrainer Rokus Visser. Het bekende verhaal van een trainer die niet meer zou kunnen inspireren en het hopen op een schokeffect. Voor Geurt Veenen­daal was e.e.a. de reden om zijn lidmaatschap op te zeggen.
In de enkele wedstrijden die nog resten lukte het de hoofdmacht niet om de rode lantaarn over te dragen, en was de eerste degradatie in de clubgeschiedenis een feit.
Later volgde in het clubblad nog wel een Communiqué inzake de rehabilitatie van de heer Henk Kaasjager.

Een nieuw redactielid deed zijn intrede, Joop Anbeek. Tege­lijkertijd kon men kennismaken met de eerste pennenvruchten van een columnist, Barend Bemoei­al!
Ook deze, in de vereniging zéééér ingewijde, persoon kon niet verhinderen dat G.V.V.V.-1 degradeerde.

Aan het begin van het seizoen 1976/77 een (gedeeltelijk) vernieuwde redactie bestaande uit: Joop Anbeek, Wim van Ruis­wijk, Johan van Schaik en Henk van Tienhoven. Twee oudgedienden, Wim Huibers en Rijk van de Bovenkamp hadden de redactie verlaten. De eerste na zeven seizoenen, de andere na vijf.

Tweede klasser
Het nieuwe voetbalseizoen in de 2de klasse was voor velen wat onwennig begon­nen. Geen reportages van G.V.V.V. in de NCRV-Sportshow, geen wedstrijdverslagen meer in de landelijke dagbladen, minder aandacht in de plaatselijke pers, meestal weinigzeggen­de tegenstanders, geen KNVB-grensrechters meer, enz. enz. Kortom het was uithuilen en opnieuw beginnen.

Ook was het wennen aan de nieuwe voorzitter, de heer Wil van Veen. Penningmeester Jan van Binsbergen had, om persoonlijk redenen, zijn functie moeten neerleggen en werd later in het seizoen opgevolgd door Wim Huibers.

Barend Bemoeial was inmiddels al aardig ingebur­gerd, want hij was inmiddels niet meer te stoppen v.w.b. zijn bijdragen aan het clubblad. Dit gold ook voor de jeugdredactie bestaande uit Henk van Tienho­ven en jeugdvoorzitter Herman Henzen. De redactie trachtte een bijdrage te leveren aan een zo spoedig moge­lijk terugkeer naar de 1ste klasse, door het (glorieuze) verleden van onze vereni­ging op te halen met de rubriek Terug­blik. De man die dit mogelijk maakte was Rob Hol. Hij had vanaf seizoen 1965/66 alle krantenberichten over G.V.V­.V. vastgelegd in plakboeken. In het 13de plakboek zou, iro­nisch genoeg, ook het verhaal van de eerste degradatie voorko­men.

De jeugdkrant kreeg een kleurtje (geel), bedoeld om deze iets beter in het blad te laten uitkomen. Het bestuur had redactielid Joop Anbeek gevraagd de bestuursvergaderingen te notule­ren. Hiermee werd tevens de communicatie naar de leden toe gegarandeerd.

Veranderingen
De redactie had de hulp ingeroepen van de computer. Het iedere maand schrijven van 700 adresstrookjes kon vervallen. Bert van Geerenstein kon dit vervelende werkje door een computer op zijn werk laten doen. Verder werd Jan van de Kraats toegevoegd aan het redactieteam. De redactie nam verder geen wedstrijd­ver­slagen meer in het blad op. Men vond dat deze alleen maar interessant voor de auteur zelf waren en de elf spelers van het betreffende team!
Wel was er kritiek op het clubblad. Veel mensen vonden het meer een reclameblaadje. Ze vergaten hier gemakshalve bij, dat dit de enige manier was om geen bijdrage van het bestuur te hoeven vragen.

Henk Vreekamp was de trainer van de A-selectie. Hij ging bouwen aan de toekomst. Dit deed ook de Beheercommissie onder de bezielende leiding van (voorzitter) Bram Budding en Bep Valkenburg. Zij begon haar werkzaamheden m.i.v. 1 januari 1977, en loste daarmee veel problemen op (financieel) organi­satorisch gebied op. Eén dag daarvoor beëindigde de OPA (oud-papier-actie) zijn werk­zaamhe­den. De kosten wogen niet meer op tegen de baten.

In de rubriek Spo(r)tflitsen kwamen veel leden al dan niet positief voor het voetlicht, wat dacht u van deze: “Jan Spies, elftalleider van G.V.V.V. 9, heeft ondanks het feit dat hij slec­hts 3 minuten meevoetbalde in de wedstrijd tegen DOVO 9 op wel zeer duidelijke wijze van zich doen spreken. Ongeveer 5 minu­ten voor het einde van de wedstrijd viel hij in. De stand was op dat moment 2-1 voor G.V.V.V. Helaas voor hem belandde al snel een onschuldig schot van een speler van DOVO via zijn rug in het doel van G.V.V.V. (2-2). Na dit doelpunt maakte hij een zoda­nige opmerking tegen de scheidsrechter, dat deze hem niet de gelegenheid gaf de wedstrijd normaal uit te spelen.”

Een ander (bekend) lid maakte het helemaal bont. Hij kwam met twee linker voetbalschoenen op het sportpark. Maakte zich verdien­stelijk als grensrech­ter, viel de tweede helft in met een geleende rechterschoen, maakte een doelpunt, en werd even later uit het veld gestuurd. Ook van hem is de naam bij mij bekend.

Jubileum
Vooruitlopend op de viering van het 30-jarig bestaan werden er al enige evenementen georganiseerd. In april was scheidsrech­ter Frans Derks te gast.

In april was het ook weer een komen en gaan. Masseur Chris Valburg nam afscheid en werd opgevolgd door Ton van Hesteren, Trainer Vreekamp werd (na enige tijd te zijn vervangen door, wederom, Rokus Visser) opgevolgd door Arie Schans en de redac­tie bleek ineens met 2 man uitgebreid te zijn: Jan Budding en bovengetekende.

Alweer een nieuw jasje!
De lezers van het clubblad moeten vast vreemd opgekeken hebben toen ze, in plaats van ‘het vertrouwde’ clubblad, iets geheel anders ‘in het vizier’ kregen. De omslag was geheel gewijzigd (een foto van ons complex sierde de voorkant), het blad had een naam gekregen namelijk het GVVVIZIER, en de lay-out was veranderd. De redac­tie bestond m.i.v. het seizoen 1977/78 uit: Joop Anbeek (hij werd ook secretaris van de vereniging), Jan Budding, Jan van de Kraats, Wim van Ruiswijk, Paul van de Lustgraaf en Henk van Tienhoven. Beide laatsten gingen zich voornamelijk bezighouden met de (gewijzigde) Jeugdvizier.

De elitetroepen van de club werden in het oosten ingedeeld. Het afgelopen seizoen hadden ze maar liefst 2500 km in de bus gezeten, alleen om competitiewedstrijden te spelen. De voordelen van deze inde­ling waren een groot aantal streekderby’s (gunstig voor de penningmeester) en het feit dat de nieuwe trainer Arie Scha­ns de meeste verenigingen goed kende vanwege zijn trainer­schap bij SKV in Wageningen.
Bij thuiswedstrijden kon men beschikken over een heus programmablaadje: Wed­strijdvizier.

De redactie introduceerde een nieuwe rubriek: De Ganzeveer. De bedoeling hiervan was dat degene die de Ganzeveer in zijn bezit had een artikel in het clubblad zou schrijven, hij of zij ontving dan een oorkonde. Tevens moest de schrijver in zijn of haar artikel vermelden aan wie de Ganzeveer werd doorgege­ven. De eerste ‘gelukkige’ was Melis Lansing, lid van de BHC (beheercommissie) en contactpersoon voor de reclameborden.

Vanaf het novembernummer besteedde de redactie veel aandacht aan het 30-jarig jubileum. Andere (opmerkelijke) rubrieken waren: de G.V.V.V. Top Tien (alle seniorenelftallen werden geklasseerd naar het gemiddeld aantal punten) en Topsco­rersli­jst (een ranglijst van senioren met het meeste aantal doelpun­ten). De O.C. schonk de vereniging een nieuwe G.V.V.V.-vlag. De vlag die nu in een van de lichtmasten hangt!

In december vond een, slecht bezochte, discussieavond plaats over de oprichting ven een supportersvereniging. Geen suppor­tersvereniging dus.

wordt vervolgd

=========================================================================================

Op- en/of aanmerkingen, toevoegingen, aanvullingen, (opbouwende)kritische noten, etc. etc. op episoden van deze rubriek zijn altijd van harte welkom. Dit alles om de clubhistorie zo volledig mogelijk en juist te kunnen vastleggen voor het nageslacht. Reacties kunnen, bij voorkeur via email, worden gezonden naar: webredactie@gvvv.nl

Tekst: Bas van Capelleveen.

Eerder verschenen in deze rubriek:
1. Doorstroming naar profs op laag pitje
2. Eerste winst op nieuw VRC veld was voor plaatsgenoot GVVV
3. Alles in het teken van de rentree
4.
Kampioenschap vol overtuiging binnen gehaald door G.V.V.V. 2
4a. Aanvullingen op deel 4
5. Jelis Leppers langstzittende voorzitter in de clubgeschiedenis
6. Van de(n) Bovenkampen onlosmakelijk verbonden met G.V.V.V.
7. Gerard Hoedeman en Jan Ditewig houden van het spelletje
8. Club anekdoten verzameling
9. G.V.V.V. bekeken door de ogen van journalisten
10. De twee eerste Panhuis derby’s in competitieverband
11. Familie Van Hunnik en Panhuis derby’s
12. Van cluborgaan tot Vizier (deel 1)
13. Onderlinge transfers tussen G.V.V.V. en DOVO
14. Anton Leppers behoorde tot de grondleggers van G.V.V.V.

Meer over de geschiedenis van onze club kunt u vinden op de facebook pagina ‘Historie van G.V.V.V.’ die wordt onderhouden en gemodereerd door Gert van Holland.