Om en nabij 2004 namen de besturen van G.V.V.V. en de S.G.V. – de voorloper van de huidige sponsor- en businessclub Vallei en Rijn – het gezamenlijke besluit om in samenwerking met weekblad De Rijnpost voorafgaande aan iedere thuiswedstrijd een pagina, onder de noemer, G.V.V.V. Nieuws te presenteren aan de lezers. Daarin afwisselend actueel sponsor- en clubnieuws, een vooruitblik op het aankomende duel, maar ook terugblikken naar het verleden (net zoals we in deze rubriek doen) met speciale gasten, zoals voormalig bestuursleden, spelers, vrijwilligers etc. Van die laatste categorie zijn er een serie verschenen van de hand van Rijnpost journalisten Co Keulstra en Marc Looijen.

In deel 7 begon ik deze serie met de terugblik in het verleden door Gerard Hoedeman en Jan Ditewig. In ditzelfde straatje past Elzo Scholts die tot dezelfde zeer succesvolle generatie behoorde en daarom ook een plek kreeg om zijn herinneringen te delen in het weekblad. Dat deed hij overigens samen met zijn (helaas op veel te jonge leeftijd overleden) eega Janny, die ook nadrukkelijk als vrijwilliger was betrokken bij onze club.

De eerste drie clubiconen met v.l.n.r. Gerard Hoedeman, Jan Ditewig en Anton Leppers hebben we al eerder belicht in deel 7 en 14 van deze reeks. Vandaag is het de beurt aan de man rechts, Elzo Scholts. In november 2017 waren deze vier pioniers eregasten bij het 70-jarig bestaan van G.V.V.V.
Jan Ditewig is in 2018 overleden, Anton Leppers in 2019. Dus Gerard Hoedeman en Elzo Scholts zijn de enige nog in leven zijnde spelers van de selectie die driemaal in successie het kampioenschap veroverde. Foto: Dick Gijsbertsen.

Let op!
In de tekst staan weer zogenaamde hyperlinks die verwijzen naar gerelateerde artikelen. Met een klik daarop openen zich die in een nieuw venster (window).      

=========================================================================================

Een halve eeuw G.V.V.V. lid: Elzo Scholts

VEENENDAAL – Elzo Scholts (65) was 12 jaar toen hij begon te voetballen bij G.V.V.V. aan de Buurtlaan. Vanaf z’n 14de tot zijn 29ste jaar speelde hij in het eerste, daarna heeft hij alle lagere elftallen doorlopen totdat hij er in 1995 een punt achter zette. Hij was toen 55 jaar.

Zoals zo velen in die tijd leerde Elzo het voetballen op straat. Via een buurman kwam Elzo bij G.V.V.V. terecht. De accommodatie aan de Buurtlaan was niet geweldig te noemen.
Elzo: “Voor de wedstrijd moesten we gaatjes in het veld prikken om het water weg te laten lopen en voor de doelen werd er zaagsel (bij houthandel Van Essen gehaald) gestrooid, anders konden we niet voetballen. Omkleden deden we bij vrouw Boers in de schuur.”

G.V.V.V. beschikte toentertijd maar over één veld. De club en de mensen hadden het in die jaren niet breed. Elzo voetbalde op gympies en zijn voetbalbroek en shirt maakte zijn moeder van oude lappen. De leren ballen hadden toen nog een veter en werden ontzettend zwaar in de regen. Dat belette hem niet om een goede voetballer te worden.
“We mochten op zondag niet voetballen, anders had ik waarschijnlijk betaald voetbal gespeeld. Ze betaalden natuurlijk niet zo veel als tegenwoordig, maar er was wel belangstelling.”

Elzo is driemaal achtereen kampioen geworden met G.V.V.V. De jaren 1957-1958, 1958-1959 en 1959-1960. Tijdens zijn militaire diensttijd mocht Elzo niet iedere week naar huis. Maar hij wilde zo graag voetballen dat hij op zaterdagmorgen stiekem naar huis ging om toch mee te kunnen doen. Zondags werd Elzo dan door de MP opgehaald en kreeg 14 dagen verzwaard aan zijn voetbal)broek.

Elzo: “Het was een prachtige tijd. Boterhammen en een appeltje werden van thuis meegenomen. Na een uitwedstrijd gingen we op de terugweg wel eens even aan in Amsterdam. Het was een hele toer om de spelers weer op tijd in de bus te krijgen….”

Vrijwilligers
Elzo Scholts is tijdens zijn voetballeven altijd bezig geweest bij G.V.V.V. Als trainer van de lagere elftallen of de jeugd. Ook trainde Elzo graag de keepers. Nu doet hij het wat rustiger aan. Een beetje wandelen en fietsen of forellen vissen in Ommeren.
Eén keer per jaar gaat Elzo een weekje naar Zweden of Ierland om er te vissen.

G.V.V.V. 1 in 1965 (Foto: Evert Davelaar)
Staand v.l.n.r. Gerard van Bovenkamp, Jacob van de Pavert, Dick van Manen, Thijs van de Bovenkamp, Gerard Hoedeman, Gerrit Beukhof en Geurt Leppers.
Knielend v.l.n.r. Rob Cluistra, Dick van Limburg, Jan van de Bovenkamp, Paul Rebergen en Elzo Scholts.

Elzo is al 37 jaar getrouwd met ‘zijn’ Janny. Samen hebben zij een dochter. Die hem 3 kleinkinderen heeft geschonken.

Janny Scholts is zeker vijftien jaar vrijwilliger geweest bij G.V.V.V. In de keuken, achter de bar of als schoonmaakster. Nadat ze een ongeluk heeft gehad is het wat minder geworden. Natuurlijk heeft Janny nu ook andere bezigheden zoals haar kleinkinderen.
Janny: “We hebben altijd met veel plezier gewerkt bij G.V.V.V. Tegenwoordig willen ze er voor betaald worden maar wij deden alles voor niets. Eénmaal per jaar kregen we een gezellige avond aangeboden en dat was genoeg.”

De vader van ELzo had niet veel verstand van voetbal maar is toch zes jaar voorzitter van G.V.V.V. geweest. Elzo: “Toen mijn vader voorzitter was hadden ze geen vergaderruimte, dat werd bij ons thuis gedaan. Mijn moeder moest dan de schuifdeuren dichtdoen en op de achtergrond blijven.”

Bron: De Rijnpost (15 september 2004) door Co Keulstra

Opm.
Hoewel Elzo’s gezondheid wat tanende is was hij voordat de coronacrisis uitbrak trouw bezoeker bij de thuiswedstrijden van ons vlaggenschip. En dat hij geen voetballer was van dertien in een dozijn blijkt wel uit twee wedstrijdverslagen uit de jaren zestig en een uitnodiging voor deelname aan een bondselftal.


=========================================================================================

De vader van Elzo was Piet Scholts, die van 1959 tot 1965 preses was van onze club en ook in die tijd een bestuursfunctie had bij de sigarenvakbond van het C.N.V.
Hij heeft in die periode zoveel voor de vereniging betekent dat hij tot nu toe de enige voorzitter is geweest die het tot erevoorzitter heeft ‘geschopt’. En ook als dank voor zijn verdienste en als eerbetoon draagt het nog steeds bestaande P. Scholts jeugdtoernooi zijn naam.

Scholts senior moest vanwege gezondheidsredenen zijn voorzitterschap in oktober 1965 neerleggen zoals uit bijgaand krantenbericht uit De Vallei blijkt. Daarin staat ook dat hij in augustus 1958 aantrad als bestuurder van onze club. Volgens de overgeleverde gegevens die ik in mijn bezit heb was dat één jaar later en dat zou ook overeenkomen met de zes jaar die Elzo heeft genoemd tijdens het interview.
Maar goed, of het hanteren van de voorzittershamer door Piet Scholts nu zes of zeven jaar heeft geduurd, feit is en blijft dat hij tot de architecten behoorde van het huidige G.V.V.V.

De dochter van Elzo en Janny is Petra en zij trad in haar jonge jaren in de voetsporen van haar moeder door ook de nodige hand en spandiensten te verrichten in de keuken en achter de bar. Daar en toen leerde Petra ook haar echtgenoot kennen en het zal niet verwonderlijk klinken dat dat ook iemand was uit een echte blauwe familie. Het was namelijk Robert de Vries, zoon van Wobke een zeer gewaardeerd voormalig bestuurslid, en tevens lid van verdienste, die ons ook helaas al een behoorlijke tijd geleden is ontvallen.

Robert was een verdienstelijke doelman, meestal in de lagere senioren elftallen. Zijn broer Edwin schopte het wel tot het vlaggenschip eind jaren tachtig.
Na zijn actieve voetballoopbaan is Robert altijd maatschappelijk betrokken geweest door o.a. samen met zijn vrouw Petra diverse keren deel te nemen aan de befaamde inzamelingsactie Alpe d’Huez en achter de schermen bij G.V.V.V. in een adviserende rol bij het taskforceteam. Die rol werd in maart 2019 omgezet in een leidende omdat de zoektocht naar een nieuwe voorzitter en penningmeester geen tastbaar resultaat had opgeleverd. Robert nam toen samen met Barry van de Lagemaat zijn verantwoordelijkheid en trad als penningmeester toe tot het algemeen bestuur.

Helaas kwam kortgeleden het bericht dat Robert vanwege privéomstandigheden zijn bestuurstaken voorlopig heeft moeten staken, maar dit alles neemt niet weg dat de families Scholts en De Vries, samen van grote betekenis zijn geweest, of nog zijn, voor G.V.V.V.
 


Op- en/of aanmerkingen, toevoegingen, aanvullingen, (opbouwende)kritische noten, etc. etc. op episoden van deze rubriek zijn altijd van harte welkom. Dit alles om de clubhistorie zo volledig mogelijk en juist te kunnen vastleggen voor het nageslacht. Reacties kunnen, bij voorkeur via email, worden gezonden naar: webredactie@gvvv.nl

Tekst: Bas van Capelleveen.

Eerder verschenen in deze rubriek:
1. Doorstroming naar profs op laag pitje
2. Eerste winst op nieuw VRC veld was voor plaatsgenoot GVVV
3. Alles in het teken van de rentree
4.
Kampioenschap vol overtuiging binnen gehaald door G.V.V.V. 2
4a. Aanvullingen op deel 4
5. Jelis Leppers langstzittende voorzitter in de clubgeschiedenis
6. Van de(n) Bovenkampen onlosmakelijk verbonden met G.V.V.V.
7. Gerard Hoedeman en Jan Ditewig houden van het spelletje
8. Club anekdoten verzameling
9. G.V.V.V. bekeken door de ogen van journalisten
10. De twee eerste Panhuis derby’s in competitieverband
11. Familie Van Hunnik en Panhuis derby’s
12. Van cluborgaan tot Vizier (deel 1)
13. Onderlinge transfers tussen G.V.V.V. en DOVO
14. Anton Leppers behoorde tot de grondleggers van G.V.V.V.
15. Van cluborgaan tot Vizier (deel 2)
16. Van de(n) Bovenkampen onlosmakelijk verbonden met G.V.V.V. (vervolg deel 6)
17. Een decennium geleden vielen groot verdriet en vreugde in korte tijd samen
18. Van cluborgaan tot Vizier (deel 3)
19. G.V.V.V. kampioen in 1985

Meer over de geschiedenis van onze club kunt u vinden op de facebook pagina ‘Historie van G.V.V.V.’ die wordt onderhouden en gemodereerd door Gert van Holland.