In deze aflevering de slotepisode van het in deel 12 gestarte sub genre, te weten: De geboorte van het cluborgaan in 1964 tot en met de 30ste verjaardag van het (G.V.V.V.) Vizier in 1994.
Die 30 jaar zijn toen in acht delen beschreven door collega webredactielid Paul van de Lustgraaf in de diverse edities van die clubbladen die verschenen in het seizoen ’94-’95.
Zoals toen beloofd heb ik die acht delen nog wat meer gecomprimeerd tot in totaal vier afleveringen, daarom vandaag het ‘amen’.

Let op!
In de tekst staan weer zogenaamde hyperlinks die verwijzen naar gerelateerde artikelen. Met een klik daarop openen zich die in een nieuw venster (window).      

=============================================================================================

Van cluborgaan tot Vizier (4)

Dit seizoen is de 30ste jaargang van het offi­ciële orgaan van onze vereniging. Geen officieel jubileum, maar wel aanleiding om aandacht te beste­den aan de geschiede­nis van dit clubblad. Dit doen we door deze clubbla­den eens door te lezen en u deel te laten nemen van wat er al die jaren gepu­bliceerd is. Na­tuurlijk geen volledige opsom­ming, toch krijgt u een indruk wat er zoal binnen onze vereniging speel­de.

Paul van de Lustgraaf


‘de tachtiger en negentiger jaren (1987 t/m 1994)’

Seizoen 1987/88

Het leren monster rolt weer
Alvorens de competitie een aanvang nam was er op 26 augustus de jubileumwedstrijd tegen de oud-internationals. De competi­tie begon slecht voor het eerste, 1 punt uit 3 wedstrijden. De wedstrijd tegen en bij de overburen gaf de omslag en werd met een nette winst afgesloten, 1-3.

Het jeugdbestuur zat in de problemen. De animo om leider te worden was, op z’n zachts gezegd, niet echt groot. En dat bij een vereniging die 40 jaar bestaat!, verzuchtte het jeugdbestuur.

Tijdens de algemene ledenvergadering bleek men het toch niet helemaal eens te zijn over de besteding van de opbrengst van de jubileumloterij. Had men eerst nog de illusie om een over­dekte trainingshal aan te leggen, later om een kunst­gras­veld te ‘zaaien’, gezien de kosten heeft men deze plannen maar in de diepvrieskist gestopt.

Jubileumvoorbereidingen
Het begon zo langzamerhand menens te worden. In het oktober­nummer kon men een interview met Gerard van de Bovenkamp (aanvoerder van G.V.V.V. in de vijftiger en zestiger jaren) lezen, hij was ook een van de redactieleden van het eerste uur. De voorberei­dingen voor het jubileumfeest vanwege het 40-jarig bestaan waren in volle gang. Men kon dan ook op zaterdag 14 november in de VSW-hal een aantrekkelijk programma verwachten. Tevens zou dan de eindtrekking van de jubi­leumloterij plaatsvinden.

Voor het zover was, moest er echter eerst nog een hindernis worden genomen.

Een anonieme klager had er namelijk voor gezorgd dat er geen vergun­ning voor het houden van het jubileumfeest in de VSW-hal zou worden afgegeven. Na een speciale raadsvergadering, pers­publicaties en overleg met de gemeente, bleek dit gelukkig een storm in een glas water en na menige (bijna) zenuweninstorting kon men zich toch storten in het feestgewoel.
Voor de kleine G.V.V.V.’ers was er een speciale feestmiddag.

Door op deze uitnodiging te klikken krijgt het wel en wee van deze feestavond in krantenartikelen voorgeschoteld.

Jubileumuitgave
Voor de redactie was natuurlijk een apart hoogtepunt de uitga­ve van een speciale huis-aan-huis editie van de G.V.V.V.-Vizier. Ook niet zonder obstakels en moeilijkheden, maar desondanks werd de bezorging vóór en ná de feestavond een feit.

Het tussentijdse vertrek van trainer Gert Bals en de daardoor aan te passen trainingsorganisatie kostte het bestuur een aantal hoofdbrekens. Gelukkig vond men een oplossing door Hennie de Man (trainer van het 2de elftal) te laten doorschuiven.

Clubmoe
Vele (actieve) leden bleken het 40-jarig jubileum als mijl­paal te hebben gezien en beschouwden dit als een mooi hoogtepunt om te stoppen. Tenminste dit zou je kunnen afleiden uit het feit dat diverse besturen en commissies aan het begin van 1988 een fikse aderlating in de vorm van vertrekkende leden moesten ondergaan.
Bij de eerste uitga­ve van het clubblad in dat jaar bleek de redac­tie te zijn geminimaliseerd tot 3 personen: Gert van de Lage­maat, Ada Wilderbeek en Gerard van de Lust­graaf. Er werd dan ook druk geadverteerd voor uitbrei­ding.

De nieuwe trainer van het eerste elftal voor het komende seizoen kwam zijn opwachting in het clubblad maken, Wim van Zwam. Ook bleek het eerste een nieuw hoofdsponsor te hebben, Lantor B.V. Voor vele G.V.V.V. ‘ers geen onbekende, zo werd in het artikel gezegd, want dit bedrijf draagt er zorg voor dat zij regelmatig en tijdig hun salaris ontvangen.

Nieuw elan
Dat bestuur en commissies niet stilgezeten hadden om hun vacatures/leemtes op te vullen bleek al gauw. Anton van Scherrenburg werd bereid gevonden de redactie te versterken, er kwam o.a. een nieuw PR-man (Geurt Valkenburg), een nieuwe secretaris (Fred Gerritsen) en de J.O.C. bleek compleet ‘verjongd’ te zijn.

De redactie ging een nieuwe weg in. Adverteerders, leveran­ciers, sponsors e.d. kwamen bij speciale gelegenheden meer aan bod in het clubblad. Men was niet van plan een veredeld adver­tentieblaadje te worden, toch konden ook zij niet om de plaat­selijke middenstand en het zakenleven heen. Per slot van rekening kan geen enkele vereniging meer buiten hun medewer­king en bijdragen.

Twee gebeurtenissen waren aan het einde van seizoen 1987/88 een groot succes. Ten eerste de Playbackshow (georganiseerd door de J.O.C.) en ten tweede de glorieuze finale van het EK voet­bal in (West) Duitsland. Deze laatste kon op een super­groot televisiescherm in de kantine worden gevolgd. Hopelijk worden beide evenementen aan het einde van dit seizoen weer in ere hersteld. Dat wil zeggen, de Playbackshow die bij voldoen­de belangstelling opnieuw gehouden gaat worden en de finale van het WK in Amerika (met als deelnemer Nederland) die dan op een groot scherm in de kantine gevolgd kan worden.

Aan het einde van het seizoen nam Gert van de Lagemaat af­scheid. Niet alleen van zijn boerderij en zoon Marco, maar ook van de redactie.

Seizoen 1988/89

In het eerste nummer gelijk een trieste mededeling. Geurt Leppers (een belangrijk verenigings­man zoals Bram Budding hem aanduidde) was tijdens de vakantieperiode overleden.

Het trio redactieleden kreeg uitbreiding in de persoon van Ron van der Weijden. Hij zou de Jeugd-Vizier voor zijn rekening gaan nemen. Later in 1988 kwam Wim van Roekel de redactie verster­ken. Alleen Bertus van Harselaar scheen over een vaardige pen te kunnen beschikken, andere leiders c.q. seniorenleden lieten het er bij zitten voor wat betreft het inzenden van kopij. Later nam het 3de onder leiding van Toon Snijders en Gert van de Lagemaat de hand­schoen op en verscheen er iedere (!) maand een artikel over dit elftal. De redactie (i.c. Anton van Scherren­burg) ontplooide een nieuw initiatief, de ‘beste speler van G.V.V.V.-1 competitie’. De allereerste winnaar werd Frans Koe­nen.

De O.C. schonk de vereniging twee nieuwe standenborden voor de kantine. Een ander initiatief was het invoeren van de ‘pupil van de week’, dit hield in dat een (door het jeugdbestuur gekozen) pupil tijdens een thuiswedstrijd van de hoofdmacht een middag met de spelers en leiders mocht optrekken. Beide laat­ste initiatieven kwamen uit de koker van Arie Blankenspoor.

Eén van de interviews dat seizoen werd met Ben van de Brink gehouden. Een leuke anekdote hieruit wil ik u niet onthouden. Zijn vrouw Debbie betrad met haar dochter de G.V.V.V.-kantine en zij tegen Karina: “En hier woont nu je vader!”

Tijdens de ledenvergadering in oktober blijkt het probleem ‘trainingsaccommodatie’ bij de leden nogal hoog te zitten. De opbrengst van de jubileumloterij wordt uiteindelijk gebruikt voor de renovatie van 2 kleedkamers, en de uitbouw van de kantine, t.w. een EHBO-ruimte en een instructie-/vergaderruim­te (het huidige bruine café, wat inmiddels niet meer de status van café heeft). Ook kondigt voorzitter Bram Budding zijn aftreden medio 1989 aan.

De A-selectie was het seizoen begonnen met een nieuwe trainer: Wim van Zwam. Nieuwe spelers waren er ook: Peter van Ingen, Wim van Ledden, Ruud van de Peppel en Louis Laan.

Alhoewel lang in de onderste regionen, finishte G.V.V.V. tenslotte nog ruim boven in de middenmoot (6de) en verloor onterecht de districtsbekerfinale (tegen ADO ’20). Het 2de elftal degradeerde op een enigszins ongelukkige wijze, maar bleef uiteindelijk toch in de eerste klasse (Spakenburg 2 werd namelijk teruggezet).

Seizoen 1989/90

Dit seizoen kenmerkte zich door een gewijzigde samenstelling van de redactie. Gegaan waren Anton van Scherrenburg en (offi­cieel) Gerard van de Lustgraaf, gekomen waren Annelize Boehmer en Wil Blankenspoor. Gebleven waren Ron van de Weijden, Ada Wilderbeek en Wim van Roekel.

Bram Budding was inmiddels (na 10 jaar) afgetreden als voorzitter en werd benoemd tot erelid. Jelis Leppers had hem opgevolgd als preses van de vereni­ging. Tijdens zijn afscheidsinterview in het clubblad had hij een (vrijblijvend) advies: alles blijven doen om eerste­klasser te blijven, de eigen jeugd een belangrijk aandeel hierin laten hebben (ook bestuurlijk) en consolideren, geen nieuwe investe­ringen meer doen in de accommodatie!

De enorme ledenaanwas bij de jeugd bezorgde het jeugdbe­stuur slapeloze nachten. Onder leiding van Ad van der Pest (hij volgde Gert Sel op) werd alles in goede banen geleid. Ook de algemeen secretaris van de vereniging (Fred Gerritsen) had overuren gemaakt. Dit naar aanleiding van het record aantal overschrij­vingen. De secretaris van Candia gaf als commentaar: “Holland hè, als Utrechter moet u dat genoeg zeggen”.

Zorgwek­kend was het dat nog steeds de vacature voor een PR-man niet opgevuld kon worden.

Aan het begin van het seizoen werd een ‘pers-instuif’ georga­niseerd. Dit nieuwe fenomeen was bedoeld om G.V.V.V. op een pro­fes­sionele manier te presenteren. Op die dag was er gelegen­heid om kennis te maken met de vernieuwde accommodatie, er was een deskundige uitleg van trainer Wim van Zwam over de nieuwe A-selectie èn Lantor B.V. tekende een nieuw 2-jarig sponsor­contract.

Met de redactie was door het bestuur een afspraak gemaakt dat een vaste pagina in het clubblad gereserveerd zou worden voor bestuursmededelingen. Ook werd (weer) een nieuwe rubriek geïntroduceerd, ‘Insider’. Niet iedereen was gelukkig met de artikelen van deze (zogenaamde) G.V.V.V.-er.

Oefenmeesters
In november werd besloten het contract met trainer Wim van Zwam te verlengen. Hij zou dus zeker tot 30 juni 1991 hoofd­trainer kunnen blijven. De A-1 kreeg zelfs de beschikking over een gediplomeerde oefenmeester I. Frans Koenen slaagde begin december voor deze cursus. Tevens werd hij jeugdcoördinator.

‘de negentiger jaren’

Nieuwe dug-outs en omgewaaide reclameborden.

Stormachtig
De negentiger jaren begonnen stormachtig. Op het sportpark hadden de reclameborden het zwaar te verduren gekregen. Enkele kleedkamers bleken zonder dakkoepels en dakbedekking te zit­ten, terwijl menig vangnet voor de storm moest ‘buigen’. Enkele afgelastingen waren hier mede het gevolg van.

De jeugd had weer een primeur in de vorm van een eigen verzor­ger in de persoon van de heer Gert van de Lagemaat (niet geheel onbekend in deze rubriek).

Edwin de Kruyff bereikte de laatste selectie van het Neder­lands amateur-elftal, voor hem lag een leuk reisje naar Suri­name in het verschiet. Tot beste speler van G.V.V.V. werd Wim van Oudbroekhuizen verkozen. G.V.V.V.-1 eindigde de competitie als vierde.

Afscheid
Aan het einde van het seizoen vond, na 12½ jaar redactiewerk, Ada Wilderbeek het welletjes.

De Ontspanningscommissie bleek de pijp aan Maar­ten te hebben gegeven. Eén van de redenen was de sterk teruggelopen animo voor de evenemen­ten door de O.C. georganiseerd.

Voorbereidingen
De voorbereidende werkzaamheden voor het nieuwe seizoen waren vruchtbaar geweest gezien het programma. Deelname aan het tweede NCRV-toernooi, en het Turkse Fenerbahce en FC Twente zouden ons sportpark met een bezoek vereren.

Seizoen 1990/91

Met dezelfde redactiegroep als de vorige werd het seizoen gestart. Annelize Boehmer hield het echter na één clubblad voor gezien. Wouter van Voorthuizen daarentegen wilde het wel eens proberen bij diezelfde redactie. Een nieuwe drukker zou voort­aan het clubblad van zijn persen laten rollen, de ge­lukkige was drukkerij Prins.

Barend Bemoeial maakte zijn come-back en gaf weer de nodige stof tot discussie. De redactie begon een rubriek om alle organisaties binnen G.V.V.V. voor te stellen. Een goed initiatief gezien vele wijzigingen en muta­ties.

Een succesvolle start
G.V.V.V.-1 had voor de 2de maal de NCRV bokaal gewonnen. Na voor­rondes op o.a. ons terrein moest de finale in Harderwijk tegen Heerjansdam gespeeld worden. Na een turbulente overnachting in het KNVB sportcentrum werd via een schitterende doelpunt van Edwin de Kruijff met 1-0 gewonnen. Natuurlijk de beste manier om PR te bedrijven. Met een nieuwe PR-man wilde het echter niet zo vlotten.

In de visie van de trainer (Wim van Zwam) kwam tot uiting dat het eens tijd werd om mee te doen om de titel, zeker gezien de versterking die de A-selectie had gekregen (Ad Schoeman, Wim van Brenk en Gerben van de Weerd). Van Zwam maakte trouwens al in het decembernummer bekend dat hij het volgende seizoen trainer bij Quick Boys zou worden. In de vacature van hoofdtrainer werd voorzien door 1ste elftalspeler Frans Koenen m.i.v. het nieuwe seizoen aan te stellen. Met de prestaties ging het steeds verder bergafwaarts. Een enorme puntenvoorsprong werd in no-time teniet gedaan. Twee beslissingswedstrijden tegen de rode buurman kwamen er aan te pas om de ‘echte’ kampioen aan te wijzen. Helaas ging het mis en trok DOVO aan het langste eind.
Edwin de Kruyff vertrok naar FC Gronin­gen. Gerard van de Pavert werd uitgeroepen tot beste speler van G.V.V.V. Opmerkelijk genoeg vond de prijsuitreiking plaats vóór de beslissings­wedstrijd bij DOVO.

Er kwam een nieuwe O.C. Zij waren een fusie aangegaan met de supportersvereniging en namen gelijktijdig de naam ‘Blauw Wit’ over. Het heeft niets met de O.C. te maken maar er kwam wel een nieuwe bestrating rondom de kantine, ook de waterleiding werd vervangen zodat de vrijdagse wasdag voor de trimclub werd gewaarborgd. De problematiek rondom de velden van het sport­park was inmiddels een belangrijk gespreksthema in de plaatse­lijke politiek en sportwereld geworden. Een interview met voorzitter Jelis Leppers in de Rijnpost was hier aanleiding voor.

Bij de jeugd was er dat seizoen ook van alles loos. De nieuwe trainer van A-1 moest in maart wegens gezondheidsredenen afhaken. De A-1 en B-1 degradeerden uit de Interregionale klasse. Ad van der Pest nam aan het einde van het seizoen afscheid als jeugdvoorzitter en werd de lang verwachte PR-man.

Seizoen 1991/92

Wederom een nieuw jasje
In september 1991 kregen de lezers een vernieuwd clubblad in de bus, G.V.V.V.-Vizier nieuwe stijl. PR-man Ad van der Pest had na vele jaren de G.V.V.V.-huisstijl aangepast. Niet alleen het clubblad (wat nu kortweg Vizier heette), maar ook het Wed­strijd-Info, briefpapier en andere (G.V.V.V.)zaken moesten er aan gelo­ven. Voor wat betreft het clubblad had de redactie de lay-out verder uitgewerkt, het clubblad kwam in vergrote vorm (A4) waarmee een wens van vele lezers vervuld werd die nu meer en duidelijker het G.V.V.V.-nieuws konden lezen.

De redactie begon dat seizoen in de volgende samenstelling: Wil Blanken­spoor, Gert Vink en Paul van de Lustgraaf.
Uiteraard waren er ook nog andere veranderingen. Een (wille­keurige) greep: Een (op Cees Bruijs na) volledig nieuw Senio­renbestuur, een nieuwe trainer voor de A-selectie (Frans Koe­nen), een nieuwe trainer voor de B-selectie (Wes Meers­man), nieuwe spelers als: Ton Wildenbeest, Steve Kuils (hij volgde tevens Frans Koenen op als jeugdcoördinator) en Peter Wesse­link. Kees van Kooten werd benoemd tot kanti­nebeheerder (samen met Wil van Otterlo), een vernieuwd score­bord, een heuse staantri­bune en een gereno­veerde keuken.

De algemene ledenvergadering gaf een tendens weer die al enkele jaren aan de gang is. De opkomst van leden was buiten­gewoon droevig. Secretaris Fred Gerritsen zag hier in ieder geval nog iets positiefs in. De leden zouden wel tevreden zijn met het gevoerde beleid anders waren ze wel op komen dagen. Verder kon hij er niets positiefs aan vinden.

De ingezette groei van de vereniging ging maar door. Ruim 700 leden, met in één jaar een groei van maar liefst 53 leden!

Volgens de wethouder van sportzaken zou deze groei maar van beperkte duur zijn, t.w. ca. 10 jaar. In ieder geval was hij niet van plan iets aan de veldenproblematiek te doen. Het bestuur hoopte dan maar dan het geen groei van 10 jaar zou worden anders zouden de problemen wel erg groot worden.

Een portret van Gerard en Co Willemse bracht niet veel zinnigs aan het licht. Jammer genoeg werd het gedeelte van wat de broers van elkaar vinden niet door de eindredactrice ge­plaatst.

In slaap gesukkeld?
De PR-zaken werden dit seizoen goed behartigd. Niet alleen een nieuwe huisstijl, ook een uitbreiding van reclame-uitingen (borden, vlaggen, shirtreclame) en veel nieuws in de (plaatse­lijke) kranten droegen hier toe bij. Aan het einde van het seizoen konden we nieuwe dug-outs op het eerste veld bewonde­ren. Dankzij sponsors en medewerking van de reclamecommissie konden deze tijdens de wedstrijd G.V.V.V. – DOVO in gebruik worden genomen.
Eén van de medewerkers van de reclamecommissie was door de werkzaamheden zo moe geworden dat hij tijdens de wedstrijd in slaap viel. Bij de eerste de beste score werd hij ruw in zijn slaap gestoord, werd wakker, sprong op en begon spontaan te juichen. Dit nu weer leverde verbaasde en boze blikken van zijn clubgenoten op. Hij gaat waarschijnlijk de geschiedenis in als de eerste blauwe die een doelpunt van de rooien hartstochtelijk heeft bejubeld.
Harry Epskamp werd tot beste speler van G.V.V.V. benoemd. Via een huis-aan-huis blaadje (o.a. m.m.v. de red.) konden Veenendalers lezen dat er bij G.V.V.V. een sponsorloop/fami­liedag georganiseerd ging worden. Op een zonnige junidag liepen enkele senioren en veel jeugdspelers zich letterlijk uit de naad om het uiteindelijke bedrag van ƒ 35.000,- binnen te halen. Een bestuurslid viel hier letterlijk en figuurlijk in de stront.

Seizoen 1992/93

Weer een nieuw jasje
Onder leiding van PR-man Ad van der Pest en in samenwerking met Gerard van de Lustgraaf had de redactie het ontzettend druk gehad met de totstand­koming van de presenta­tiegids.

Het ontwerpbureau dat de grafische vormgeving van deze presen­tatiegids had verzorgd, had ook een nieuw jasje voor het clubblad en het Wedstrijd-Info ontworpen.
Helaas, bij de eerste uitgave van het seizoen werd het club­blad nog steeds omhult door het ‘oude’ jasje. Wel had de lay-out weer een gedaanteverwisseling ondergaan. De redactie was namelijk in het bezit van een heuse personal computer gekomen.

Toen het nieuwe jasje eindelijk onthuld werd bleken er nog een paar schoonheidsfoutjes in voor te komen, de foto van ‘nippen­de’ bestuursleden werd maar zo, zo op prijs gesteld.

Een andere vernieuwing bij G.V.V.V. was de verlichting van veld drie. In het zoveelste vervolg van de veldenproblematiek had men de lichtinstallatie van het trainingsveld aan de Middellaan naar het sportpark moeten verhuizen. Het aantal velden waarover kon worden be­schikt verminderde hiermee wel tot slechts 3. Het derde veld zou in eerste instantie als trainingsveld van de selectie-elf­tallen worden gebruikt, later moesten er noodgedwongen toch competitiewedstrijden op worden gespeeld.

Na een overwinning in Oosterhout tegen T.S.C., moest G.V.V.V. voor de K.N.V.B.-beker aantreden in en tegen FC Heerenveen. Ondanks een 7-1 nederlaag hebben de supporters en sponsors (ieder met een eigen bus) zich volop vermaakt.

Jan de Haan werd benoemd tot nieuwe jeugdcoördinator. Bij de (vernieuwde) O.C. had Arie de Man het roer overgenomen, de meerderheid van de leden bestond echter uit vrouwen.

Op de scheiding van 1992 en 1993 blikte de voorzitter somber terug op de beslissing van burgemeester en wethouders om geen extra velden in Veenendaal-West aan te leggen, dit tegen het advies van de sportstichting en de afdeling sport en recreatie van de gemeente Veenendaal. Deze zaak zou nog een vervolg krijgen!

De redactie werd m.i.v. het nieuwe jaar uitgebreid met Jeroen Schouwenaar en bestond zodoende uit vier mensen. Frans Koenen verlengde zijn contract met een jaar. Voor het 3de elftal werd Henk Kaasjager tussentijds als trainer aangetrok­ken, hij was geen onbekende voor G.V.V.V.

De verkiezing ‘Beste speler van G.V.V.V.-1’ kreeg een nieuwe jury. Als gevolg hiervan werd ook de wijze van jureren en vormge­ving in het clubblad stevig onder handen genomen. Voor sommi­gen een wirwar van punten, statistieken en overzichten die moeilijk te verteren is, voor anderen licht verteerbaar en een onmisbare hap!

In 1993 stelde de nieuwe pupillencoördinator Bertie van Gee­renstein zich in het clubblad voor. Boze tongen beweerden dat er ook nog een coördinator aangesteld ging worden om alle coördinatoren te coördineren!

Het tweede elftal werd onder leiding van Wes Meersman en Jaap Bolderman, na 10 jaar, weer eens kampi­oen. Het eerste elftal had z’n eerste aanvaring met Heerjans­dam (wedstrijd gestaakt). Uiteindelijk kregen beide verenigin­gen een strafpunt, G.V.V­.V.-1 eindigde uiteinde­lijk als derde. Doelman Johan Tukker werd uiteindelijk speler van het seizoen.

Slap gepraat over de Slaperdijk
Het voorstel om i.v.m. het veldentekort op het sportpark Panhuis langs de Slaperdijk enige velden aan te leggen werd door het college van burge­meester en wethouder afgewezen. De Groene Velden bleven voor alle sportparkbewoners onacceptabel. G.V.V.V. bracht een nieuw wapen in, herindeling van het sport­park. Met een gedraaid 2de veld, nieuwe kleedkamers (!) en een vergrote trainings­strook zou men de aanwas van leden in de komende jaren kunnen opvan­gen. Er werd zelfs een extern expert aangetrokken. Toch viel het besluit van B&W, om alle alterna­tieven af te wijzen en velden op het sportpark De Groene Velden te realiseren, in als een bom.
Na drie jaar aan het lijntje gehouden te zijn noemde voorzitter Leppers het besluit een veroordeling. Een heuse persconferentie werd belegd om het publiek (middels de pers) in te lichten over het gevoerde beleid van de gemeente, een persconferentie overigens pas nadat het kader van G.V.V.V. hiermee had ingestemd. Als klap op de vuurpijl gaf Leppers zelfs een stemadvies voor de komen­de gemeenteraadsverkiezin­gen.

In visueel opzicht werd ook een (geslaagde) poging ondernomen G.V.V.V. naar de buitenwe­reld toe een herkenbaar gezicht te geven. De Fa. Henzen & Zoon ontwierp een exclusief G.V.V.V.-shirt, inclusief logo.

Op de blauwe velden werden de voorrondes en de finale van het jaarlijkse schoolvoetbal­toernooi gespeeld. De redactie verzorgde zelfs een (oranje gekleurd) programmablad.
Stadionspeaker Bas van Capelleveen ‘vocht’ via het clubblad een ‘meningsverschil’ uit met de plaatselijke pers.

Reclamecommissie
Deze, zeer actieve, commissie deed weer eens van zich spreken. Een gigantisch reclamebord werd op het dak van het clubhuis gehesen. Uit de opbrengsten van de diverse reclame-uitingen kon men zelfs een begin maken met een heuse lichtinstallatie rond het hoofdveld.

Adieu, PR-man
Jammer genoeg moest Ad van der Pest zijn functie als PR-man binnen onze vereniging neerleggen. Drukke dagelijkse werkzaamheden maak­ten het voor hem onmogelijk veel tijd aan de PR-baan te beste­den. De combinatie van PR en Sponsoring bleek ook te veel van het goede, want voor het nieuwe seizoen werd er voor gekozen om deze twee taken te scheiden, men was dan ook op zoek naar twee nieuwe bestuursleden.

Seizoen 1993/94

G.V.V.V. ziet het licht
Voor het nieuwe seizoen was een deel van de redactie al bezig geweest met de presentatie­gids, samen met de nieuwe PR-man Freek Visser (de sponsoring werd vanaf nu behartigd door Jan den Otter). Het nieuwe seizoen, met de 30ste jaargang van het clubblad (vandaar deze rubriek), startte de redactie met het volgende team: Gert Vink, Wil Blankenspoor, Jeroen Schouwenaar en ondergetekende. Ruth Gijsbertsen bleef het blad bezorgen en Joop Maassen de foto’s maken.

In het kader van de voorbereiding op het in ’94 te houden internationale P. Scholtstoernooi maakten twee broers een reis naar het Tsjechische Olomouc. Een uitgebreid reisverslag was in het eerste nummer te lezen. In andere clubbladen werd ook veel aandacht besteed aan dit (vernieuwde) toernooi.

Bestuurlijk werd een nieuw begrip ingevoerd: de kadervergade­ring. Doel was (en is) de communicatie binnen de vereniging te verbeteren.

Lichtinstallatie
Onder supervisie van de reclamecommissie werd onze accommoda­tie met een fraaie lichtinstallatie verrijkt. De tweede helft van de oefenwedstrijd G.V.V.V. – R.K.H.V.V. had de primeur.

In het laatste nummer van 1993 gaf de redactie (met vreugde) kennis van een nieuw redactielid: Wout(er) van Voorthuizen. Elftalleider af, ging hij zijn blik verleggen naar alle leden van G.V.V.V. Frans Koenen verlengde zijn contract met één seizoen en de jeugdafde­ling kon een F9 inschrijven, waarmee G.V.V.V. nu het 36ste jeugdteam had. Later in het seizoen kwam er nog een F10.

Stemadvies
In het februarinummer van ’94 was het dan zover. Voorzitter Jelis Leppers gaf, na een uitgebreide uiteenzetting van de velden­problematiek, het advies om progressief te stemmen voor de gemeenteraadsverkiezingen op 2 maart aanstaande. Een geduchte tegen­stander, en CDA-kandidaat, was ex-voorzitter Bram Bud­ding. Plaatselijk en (vooral) landelijk leed het CDA een fors verlies. Of dit te wijten was aan het stemadvies van onze voorzitter zal wel nooit duidelijk worden!

Opm.
In deel 5 van deze rubriek, waarin toen de spotlights waren gericht op voormalig voorzitter Jelis Leppers, is bovenstaande gebeurtenis uitgebreid uit de doeken gedaan.

Ook een nieuw scorebord deed zijn intrede.

Bouwplannen
Om de status van topamateurclub vast te houden wordt niet alleen naar de sportieve prestaties, maar ook naar de organi­satie en accommodatie gekeken. In het maartnummer werden de plannen om de renovatie van de kleedkamers en de uitbrei­ding en realisatie van een ontvangstruimte (vergader-/ spon­sorruim­te) uitgebreid toegelicht. Ook de financiering (in de vorm van o.a. het uitgeven van obligaties) kwam aan bod.

Ook nieuws van het trainersfront. Voor de B-selectie was, in plaats van Wes Meersman, Hans van Elden gecontracteerd. Bij de A1 kwam Henk van Dijk, hij loste Rien Veldhuizen af. Ook een nieuwe keeperstrainer kon worden aangekondigd, Jacques van der Wardt. Deze laatste wisseling zorgde voor nogal wat commo­tie. Niet v.w.b. de nieuwe trainer, maar wel de manier waarop afscheid werd genomen van de oude. Gelukkig kon e.e.a. nog in het reine worden gebracht, lezers van de Vizier konden volop ‘meegenieten’.

P. Scholtstoernooi
Vooropgesteld dat dit toernooi een goede voorbereiding had gekend. Er was zelfs een heuse huis-aan-huis-krant uitgegeven met een voorblad in kleur. Het slechte weer echter zorgde toch voor een (kleine) anticlimax, ook het afzeggen van twee clubs droeg hier aan bij. Een sterke winnaar (Swindon Town FC) en de nodige ervaringen zorgen ervoor dat toch op de ingeslagen weg verder moet worden gegaan.

Hoofdsponsor Lantor B.V. verlengde, de al jaren bestaande, sponso­rovereenkomst met drie jaar.

Beste speler van de competitie werd keeper Marc van Wijk, meest waardevolle speler van het seizoen (v.w.b. de B-selectie) werd Dirk Jan Dijksterhuis. G.V.V.V. eindigde een knotsgekke compe­titie als derde.

Slot
Het laatste nummer van het seizoen 1993/94, en het laatste blad wat in deze rubriek besproken wordt, was maar liefst 44 pagina’s dik, exclusief de advertentiepagina’s. Dit nummer stond in het teken van het afscheid. Afscheid van het leven, afscheid van de vereniging, afscheid van de redactie en af­scheid van de competitie.

Al met al is in deze vier afleveringen van ‘van Cluborgaan tot Vizier’ een aardige indruk gegeven wat er zoal speelde binnen onze vereniging in de afgelopen 30 jaren (1964 t/m 1994). Een nieuwe kans om meer over de geschiedenis van onze vereniging te lezen zal hopelijk in 1997 zijn. Dan viert G.V.V.V. haar 50-jarig jubi­leum.

Het begin (r.) en het einde van 30 jaar omslagen.

=======================================================================================
Bij de 50ste verjaardag van de club verscheen een jubileum uitgave waaraan in deel 8 en 9 van deze reeks al een keer aandacht aan is gegeven en wellicht volgt er in de toekomst nog meer.
Een vervolg op een overzicht van het cluborgaan en/of Vizier is nooit verschenen naar mijn weten en daarvoor is toch nog wel de nodige ‘munitie’ in te vinden in het clubarchief. Want tot en met het einde van seizoen ’05-’06 verscheen het clubblad in gedrukte vorm en gleed het bij alle leden/donateurs met een zekere regelmaat in de brievenbus.
Het kreeg in die tijd ook nog een paar keer een ander jasje zoals u hieronder kunt zien. De geschiedenis van het clubblad vanaf 1994 tot en met 2006 is dus nog een open boek. Wellicht een mooie uitdaging en zeer nuttige vrijetijdsbesteding voor de auteur van deze eerste vier delen van dit overzicht om er een vervolg aan te geven??

Op- en/of aanmerkingen, toevoegingen, aanvullingen, (opbouwende)kritische noten, etc. etc. op episoden van deze rubriek zijn altijd van harte welkom. Dit alles om de clubhistorie zo volledig mogelijk en juist te kunnen vastleggen voor het nageslacht. Reacties kunnen, bij voorkeur via email, worden gezonden naar: webredactie@gvvv.nl

Tekst: Bas van Capelleveen.

Eerder verschenen in deze rubriek:
1. Doorstroming naar profs op laag pitje
2. Eerste winst op nieuw VRC veld was voor plaatsgenoot GVVV
3. Alles in het teken van de rentree
4. Kampioenschap vol overtuiging binnen gehaald door G.V.V.V. 2
4a. Aanvullingen op deel 4
5. Jelis Leppers langstzittende voorzitter in de clubgeschiedenis
6. Van de(n) Bovenkampen onlosmakelijk verbonden met G.V.V.V.
7. Gerard Hoedeman en Jan Ditewig houden van het spelletje
8. Club anekdoten verzameling
9. G.V.V.V. bekeken door de ogen van journalisten
10. De twee eerste Panhuis derby’s in competitieverband
11. Familie Van Hunnik en Panhuis derby’s
12. Van cluborgaan tot Vizier (deel 1)
13. Onderlinge transfers tussen G.V.V.V. en DOVO
14. Anton Leppers behoorde tot de grondleggers van G.V.V.V.
15. Van cluborgaan tot Vizier (deel 2)
16. Van de(n) Bovenkampen onlosmakelijk verbonden met G.V.V.V. (vervolg deel 6)
17. Een decennium geleden vielen groot verdriet en vreugde in korte tijd samen
18. Van cluborgaan tot Vizier (deel 3)
19. G.V.V.V. kampioen in 1985
20. Families Scholts en De Vries behoren tot de inventaris van de club

Meer over de geschiedenis van onze club kunt u vinden op de facebook pagina ‘Historie van G.V.V.V.’ die wordt onderhouden en gemodereerd door Gert van Holland.