A2 geëmotioneerd tijdens duel met voetbalteam azc Overberg

18 september 2015
De A2 van G.V.V.V. speelde afgelopen woensdag niet zomaar een wedstrijd in het blauw-witte shirt. Op een voetbalveld van het asielzoekerscentrum in Overberg kwamen de junioren in actie tegen een elftal vluchtelingen, gesteund door liefst honderd uitgelaten toeschouwers.
 
Initiatiefnemer Thomas de Vries (18) vertelt twee dagen later nog altijd enthousiast over de wedstrijd die bij alle aanwezigen veel indruk heeft gemaakt. Het ging deze woensdagavond niet om de uitslag, of om het spel, nee, tijdens het duel met de jonge asielzoekers uit Overberg draaide alles om het spelplezier. Dat is wat de vluchtelingen wel even nodig hebben, na al het leed wat zij hebben meegemaakt in verre oorden.
 
'Een hele beleving'
,,Prachtig om het enthousiasme bij al die jongeren te zien”, blikt De Vries terug. Na een eerdere afzegging werd de speler van de A2 door Riko van de Weerd, contactpersoon bij het azc, benaderd om met zijn team tegen het elftal vluchtelingen te spelen ,,We werden als het Nederlands elftal onthaald. Van begin tot eind werden we aangemoedigd. Ze bleven maar klappen. Het was echt een hele beleving.”
 
De Vries kon vanwege zijn verleden zich goed verplaatsen in de voetballers van het asielzoekerscentrum in Overberg. ,,Ik heb in Zuid-Afrika een school gebouwd en weet dus een beetje hoe die mensen leven, hoe de omstandigheden zijn.” Kreeg hij ook het hele elftal mee voor deze wedstrijd? ,,Veel jongens zeiden dat we dit meteen moesten doen.”
 
Dolblij
De junioren verzamelden zich eerst bij G.V.V.V. en reisden vervolgens naar het asielzoekerscentrum in Overberg. De Vries regelde een grensrechter en verzamelde wat kleding om na afloop van het verloren duel (‘volgens mij 15-2, we werden helemaal weggespeeld’) aan de jongeren die al zo weinig hebben te geven. ,,Ze waren dolblij met de schoenen en schenenschermers die we gaven.”
 
Na een reeks foto’s, selfies en omhelzingen keerden de junioren geëmotioneerd huiswaarts, zo bekent De Vries. Hij weet één ding zeker. ,,Dit moeten we ook een keer bij ons doen.”
 
Tekst: Jeroen van Barneveld