Geslaagde benefietwedstrijd laat Joey stralen

22 mei 2016

Amersfoort - De harde lach van Joey Snijders was even na half drie te horen op het sportcomplex van voetbalvereniging VVZA. Tijdens zijn benefietwedstrijd verrichte de Amersfoorter vanuit zijn rolstoel samen met broer Dave Snijders de aftrap en daarmee gaf hij het startsein van een middag waar maanden naar toe is toegeleefd.
 

Het Amersfoorts- en Veenendaals publiek had massaal gehoor gegeven aan de oproep om de benefietwedstrijd van Joey Snijders te bezoeken. Een mannetje of 1000 was getuigen van dat ene moment die niemand meer had verwacht. Joey Snijders op een voetbalveld.
 

Terwijl het niet in het draaiboek stond, werd broer Dave Snijders de kleedkamer ingeroepen. ,,Of ik het shirt met rugnummer elf aan wilde trekken", vertelt de oudere broer van Joey geëmotioneerd. ,,Ik maakte er maar een grapje van, door te zeggen dat ik dat shirt nooit zou passen. Toch had ik het lastig en raakte het mij zeker. Na het ongeluk is rugnummer elf, het nummer die bij mijn broertje hoort, bij G.V.V.V. nooit meer gedragen. Joey en dat getal zijn aan elkaar verbonden. Het is dan ook extra mooi dat ik, samen met mijn broertje, met dat nummer op mijn rug het veld op kon gaan."
 

Op het sportcomplex stonden beide elftallen, met oud teamgenoten en prominenten uit de omgeving, klaar om het veld op te komen. Toch had amper iemand daar oog voor. Voorop liep Dave Snijders met voor hem Joey Snijders, die vanuit zijn rolstoel met een grote lach om zich heen keek. Onder luid applaus kwamen ze het veld op en wist de Amersfoortse publiekslieveling zichzelf opnieuw op een positieve manier in de schijnwerpers te zetten. Met een subtiel tikje gaf hij vanuit zijn stoel een pass naar zijn grote broer. ,,Kippenvel", blikt boezemvriend Jeffrey Eugenia terug.


Eind maart maakte Joey Snijders, een dik jaar na z'n ongeluk, voor het eerst weer z'n opwachting op de blauwe zijde van het Panhuis. Een groot deel van zijn oude ploegmaatjes gaf acte de presence bij de benefiet wedstrijd in Amersfoort. Foto: Jeroen van Barneveld
 

Vooral de lach die te horen was, zal men nog lang herinneren. Na een hersenbloeding achter het stuur, kreeg de oud-voetballer van onder meer VVZA, IJsselmeervogels en G.V.V.V. een verschrikkelijk auto-ongeluk in Achterveld. Een lange en spannende tijd volgde, waarbij hij letterlijk vocht voor zijn leven. Inmiddels is de revalidatie in volle gang en maakt Snijders nog altijd kleine stapjes.

Na het ongeluk werd vanaf het allereerste moment gezegd dat Joey Snijders nooit meer op een veld zou staan. ,,Daarom was het ook zo mooi dat hij de aftrap deed", aldus Eugenia. ,,Weliswaar niet als voetballer, maar dit is ook al prachtig."
 

De wedstrijd was in leven geroepen om geld in te zamelen om het herstelproces van Snijders te continueren. In Nederland is het niet zo geregeld dat een familie in dit proces voldoende financiële steun ontvangt en daarom staken diverse naasten hun koppen bij elkaar. ,,Ik heb er slapeloze nachten van gehad", bekent Dave Snijders. ,,Een maand lang werd ik iedere nacht wakker en schreef ik dingen op die we mogelijk konden vergeten voor deze wedstrijd. Nu ik dit zo zie, was dat het allemaal waard", aldus Snijders, terwijl hij vol bewondering om zich heen kijkt. ,,En tja, zie mijn broertje daar nou eens zitten. Hij heeft continu een lach op zijn gezicht. Dat is toch geweldig?"
 

Na het duel dronken de aanwezigen een drankje en hield Joey Snijders in de kantine een slaapje. Nadat de figuurlijke batterij bij 29-jarige weer was opgeladen, starten de live-muziek en kon de veiling beginnen.  ,,Er is zoveel geregeld voor de stichting van Joey. Dat is niet te omschrijven", aldus medeorganisator Edwin van Burgsteden. ,,Daarbij wil ik vooral een compliment maken naar alle vrijwilligers, aanwezigen, de club VVZA en iedereen die deze dag mogelijk heeft gemaakt."
 

Doneren kan nog steeds via de website van stichting Keep on Fighting NAH.

Door: Jeroen van der Veer

Gerelateerd artikel: Twaalf G.V.V.V.'ers bij benefietduel Joey Snijders