Oud-voetballer John de Wolf moet senioren weer aan het werk helpen

9 april 2016

'Ooit was 50 jaar oud, nu niet meer'
 

Als ouderenambassadeur wil De Wolf werkgevers enthousiast maken over 50-plussers.
 

Er gebeurt iets als John de Wolf op zijn sneakers het ministerie van Sociale Zaken binnenwandelt. Receptionistes beginnen te giechelen. Ambtenaren willen met hem op de foto. Iedereen draait zijn hoofd om. Zo'n sterrenbehandeling krijgt minister Asscher niet eens op zijn departement.
De Wolf verruilt het voetbalveld voor het kantoor met een bijzondere reden: hij wordt ouderenambassadeur. De 53-jarige oud-voetballer moet werkgevers overtuigen vaker 50-plussers aan te nemen.

Wat weet u als voetballer...
"Zeg maar jij hoor. Anders voel ik me zo oud."

Wat moet jij nou als boegbeeld van ouderen?
"Ik ben zelf ook 50-plus, hè. Ik wil daadwerkelijk wat betekenen, ik zal niet achteroverleunen. Zo ben ik groot geworden. Ik ben een voetballer met niet zo heel veel talent. Ik heb elke dag moeten knokken en alles uit mezelf moeten halen. Daar heb ik veel mee bereikt. Dat hoop ik ook over te brengen op werkzoekenden."

Hoe ga je ervoor zorgen dat bedrijven meer ouderen in dienst nemen?
"We moeten nog een plan de campagne maken, dus vraag me niet naar details. Ik ga in elk geval het land in om mensen te ondersteunen en met werkgevers te praten. Misschien kan ik sportclinics geven, noem maar op."

Heb je zelf wel eens werkloos aan de kant gestaan?
"Nee, ik ben altijd bezig. In mijn sportcarrière ben ik maanden geblesseerd geweest, een gescheurde kruisband. Anderhalf jaar kon ik niet spelen. Maar ik ben sterker teruggekomen dan ooit ervoor. Natuurlijk is het een andere situatie dan werkloosheid, je hebt een contract, geen geldproblemen. Maar je moet wel weer terugkomen. Ik heb elke dag van 9 tot 5 gerevalideerd."

Daar zie je een parallel met mensen die nu thuiszitten?
"Precies. Ga niet in zak en as zitten. Blijf positief en ga vooral van die bank af. Ga desnoods fietsen. Of naar de sportschool, dat is ook een plek om nieuwe mensen te ontmoeten."

Ouderen moeten zelf ook iets veranderen om aan werk te komen?
"Je moet openstaan voor nieuwe dingen. De wereld moet niet veranderen, jij moet zelf mee. Ik sta op de planken (met andere oud- voetballers geeft hij theatershows over voetbal, red.) en geef lezingen voor de Rabobank. Dat had ik vijf jaar geleden nooit verwacht. De eerste keer dat ik naar de bank moest, stond het water in mijn schoenen. Het voelde alsof ik een Champions Leaguewedstrijd moest spelen. Sta ik daar tussen directeuren en managers. Maar het is goed om nieuwe dingen uit te proberen."

Veel werkgevers hebben vooroordelen over ouderen.
"Toen mijn vader 50 werd, was dat voor mij heel oud. Maar de 50-plussers van nu zijn geen oude mensen meer. Ze zijn juist in de bloei van hun leven. Toch is het moeilijk een baan te vinden. Dus we hebben de werkgevers hard nodig."

Je hebt zelf eens gezegd dat je 50 een verschrikkelijke leeftijd vindt en dat 'de wereld dan niet meer helemaal voor je open ligt'.
"Dat heeft met de dood van mijn vader te maken, zeventien jaar geleden. Hij is 58 geworden, die leeftijd blijft altijd in je bovenkamer. Daar ben je bang voor."

Dat het dan ophoudt?
"Ik ben als de dood voor de dood. In mijn familie zijn de Wolven, de mannen, niet ouder dan 60 geworden. Die mensen hebben natuurlijk een heel andere jeugd gehad. Mijn vader heeft vanaf zijn 14de in de haven gewerkt. Hij was getekend door het harde werken al die jaren. Laten we maar ergens anders over praten." Dan lacht De Wolf . "Weet je wat het is? Het leven is zo mooi nu. Mijn kinderen zijn op een leuke leeftijd, er komen steeds meer interessante dingen op mijn pad. Een zakenman heeft mij aangeboden een trainersopleiding voor me te betalen, zodat ik het hoogste trainersdiploma kan halen. Ik doe het niet.''

Waarom niet?
"Ik wil niet weer 24 uur per dag alleen maar met voetbal bezig zijn. Ik doe nu zoveel leuke dingen. Ik ben trainer van een topklasser (G.V.V.V. uit Veenendaal, red.), allemaal lekker normaal. Ik doe PR voor bedrijven. Een project met werkzoekenden in Schiedam. Nu komt dit weer op mijn pad. Mensen zeggen wel eens: doe eens rustig aan, joh. Maar ik vind het leuk mezelf te verbreden, dat ga ik als boegbeeld ook proberen over te brengen."

50-plussers hebben het imago dat ze niet flexibel en duur zijn en vaak ziek worden.
"Er zijn subsidieregelingen voor werkgevers, ook kunnen ze zich makkelijk indekken voor de kosten van ziekte. Dat gaan we meer onder de aandacht brengen, want bedrijven weten dat vaak niet. En misschien nog wel belangrijker: we moeten de werkgevers overtuigen dat hun beeld van 'de 50-plusser' vaak niet klopt.''

Als boegbeeld moet je natuurlijk het imago verbeteren. Je ziet er niet uit als een oude man.
"Ik besteed veel aandacht aan mezelf, daar schaam ik me niet voor. Vier maanden in het jaar doe ik niks en eet ik alles wat ik lekker vind. Als de zomer eraan komt ga ik weer vol gas sporten en gezond eten. Het is allemaal een mentale kwestie."

Helpt sporten om een baan te vinden?
"Het is geen tovermiddel, maar het draagt wel bij. Ik ben nu bezig met een project voor werkzoekenden in Maasluis, Schiedam en Vlaardingen. De eerste keer dat ik ze zag, durfden ze me niet eens aan te kijken. Grauwe koppies, het huilen stond ze nader dan het lachen. Na vier weken sporten komen ze met een glimlach binnen. Ze worden fitter, zien er beter uit. Er zijn nu vier sollicitaties geweest in die groep en er zijn er drie aangenomen. Dat is geen toeval. Een maand geleden waren ze heel anders bij zo'n bedrijf naar binnen gelopen."

Je moet straks werkgevers overtuigen. Dat is een heel ander wereldje dan u kent.
"Ja, maar ik blijf mezelf. Ik ga niet ineens als een minister praten, ik zou het niet eens kunnen. Ik ga helpen en deuren openen waar ik kan. Hopelijk vinden meer mensen daardoor een job."

Jij hebt na het voetbal allerlei carrièreswitches gemaakt. Het leven houdt toch niet op bij je 50ste?
"Je moet wel in jezelf blijven investeren. Je hoort mensen zeggen dat ze op een bepaalde leeftijd niets meer hoeven. Dat vind ik zo'n rare uitspraak. Je moet dag en nacht werken aan jezelf."

Streng toespreken, of een schouderklopje

Werkloosheid onder ouderen is een groot probleem. De kans dat een 50-plusser langer dan een jaar zonder baan zit, is twee keer zo groot als gemiddeld. Vaak lopen ze tegen vooroordelen aan van werkgevers. De 50-plussers hebben het imago duur, inflexibel en vaak ziek te zijn.
Oud-voetballer John de Wolf moet die vooroordelen als ouderenambassadeur gaan weerspreken.
Vanaf 1 mei gaat hij het land in om met werkgevers en werkzoekenden te praten.
De ambassadeur is er gekomen op initiatief van Henk Krol van 50Plus en regeringspartij PvdA.
De 53-jarige De Wolf zal een jaar lang minimaal zes uur in de week aan het ambassadeurschap besteden.
Minister Lodewijk Asscher (Sociale Zaken) roemt De Wolf om zijn daadkracht. "Het is iemand die werkgevers, werknemers en werkzoekenden streng kan toespreken als het moet, maar ook een schouderklopje uit kan delen."
 

Door: Deborah Jongejan
Foto: Guus Schoonewille