In memoriam: Jan Ditewig

9 februari 2018
G.V.V.V. heeft vandaag met verdriet kennisgenomen van het overlijden van Jan Ditewig. De voormalig speler van de hoofdmacht en trouw bezoeker van de thuiswedstrijden van het eerste elftal is op 79-jarige leeftijd overleden aan de gevolgen van leverkanker.
 
De stoel op de tweede rij van G.V.V.V.’s zittribune, in het middelste gedeelte en strak tegen de betonnen trap, lijkt een doorsnee plastic stoeltje, maar de trouwe G.V.V.V.’ers weten wel beter. Het was een uniek exemplaar, toebedeeld aan oud-eerste elftalspeler Jan Ditewig, hoewel zijn naam niet in witte letters op de stoel prijkte. Niemand die het lef bezat om op die plaats te zitten.
 
Met de karakteristieke sigaar tussen zijn lippen volgde hij nauwgezet de spelers van ‘zijn’ club, geflankeerd door zijn voormalige teamgenoten Elzo Scholts, Anton Leppers en Gerard Hoedeman. De iconen van de club zijn de nog laatst levende spelers uit het kampioenenelftal van 1958, 1959 en 1960, een ongeëvenaard clubrecord aan reeks kampioenschappen. Donderdagavond bewezen ze hun oud-teamgenoot de laatste eer, bij een condoleancebezoek. 
 
‘Dit is treurig nieuws’, reageerde Leppers op het overlijden van Ditewig. ‘Het doet pijn om te zien dat ieder jaar een oud-teamgenoot uit de kampioensgeneratie ons ontvalt.’
 
Het kampioenselftal van 1960. Uiterst links op de voorste rij: de hurkende Jan Ditewig.
 
Natuurlijke opvolger van Van Hardeveld
Ditewig, in de Veenendaalse volksmond Jan Keu genoemd, woonde op de grens van het Gelderse en Utrechtse deel van Veenendaal, aan de Nieuweweg, één straat verwijderd van G.V.V.V.’s toenmalige onderkomen aan de Buurtlaan. Ditewig bleek over voetbaltalent te beschikken. Toen rechtsbuiten Jan (Kool) van Hardeveld zijn voetballoopbaan beëindigde, had G.V.V.V. direct een vervanger voorhanden, uit de eigen school.
 
‘Spits hoefde maar hand op te steken’
Ditewig was een knappe voetballer, zegt Leppers. ‘In onze tijd beschikte G.V.V.V. over twee buitenspelers: Elzo Scholts en Jan Ditewig. De spits hoefde zijn hand maar op te steken, of hij kreeg de bal op zijn hoofd. Buiten die goede voorzet was Jan ook aardig rap.’ Scholts: ‘Jan was geen fijnbesnaarde technicus, maar toonde altijd inzet. De backs hadden altijd een moeilijke middag tegen hem.’ 
 
Hoofdrol bij Lopik
Leppers herinnert zich een uitwedstrijd bij Lopik, waarin Ditewig een hoofdrol vertolkte. ‘Hij maakte hands in het strafschopgebied van Lopik, maar kreeg daarvoor een penalty. Dat heeft hij geweten ook. Supporters en spelers van Lopik zaten hem achteraan.’ Ditewigs voetballeven speelde zich altijd af aan de Buurtlaan. Hij speelde niet voor een andere vereniging.
 
De iconen die G.V.V.V. groot maakten in de jaren '50 en '60: Gerard Hoedeman, Jan Ditewig, Anton Leppers en Elzo Scholts. 
 
70-jarig bestaan
Ditewig werd in november 2017 tijdens het zeventigjarig bestaan van de vereniging samen met Leppers, Hoedeman en Scholts in het zonnetje gezet, als dank voor bewezen diensten. Hoewel Ditewig een man was van weinig woorden, kwam hij superlatieven tekort om de organisatie te danken voor een onvergetelijke avond. Op zijn befaamde scooter keerde hij huiswaarts.
 
Een dag later tufte hij weer naar Sportpark Panhuis, en besteeg hij de zittribune. De stoel op de tweede rij zal nu voor altijd leeg blijven.
 
Jan Ditewig wordt in besloten kring gecremeerd. De vereniging wenst de familie, vrienden en nabestaanden van Jan veel sterkte toe in deze moeilijke tijd.
 
Tekst: GVVV.nl/Jeroen van Barneveld