Hofman: ‘Er is een knop bij me omgegaan’

17 februari 2016
Normaliter zoekt Rodny Hofman (27) met de kalk aan de schoenen de kleedkamer op na afloop van een wedstrijd. Sinds de komst van trainer John de Wolf belanden de kicksen van de rechtsback een stuk schoner in het vet dan voorheen. Een gewenningsproces.
 
Hoe vaak zal ik vandaag de achterlijn halen? Met die vraag stapte Rodny Hofman elke zaterdag de Nederlandse voetbalvelden op. Hij speelde voor de assists, pikte soms een doelpuntje mee, maar verdedigen was in ieder geval ondergeschikt aan het aanvallen. Nu is dat omgedraaid, stelt de 27-jarige Veenendaler na de dinsdagavondtraining in de kantine van G.V.V.V. ,,Ik moet een stuk verdedigender denken en rekening houden hoe we als team op het veld staan. Daar moest ik wel aan wennen, ja. De organisatie staat daardoor beter, we krijgen een stuk minder goals tegen dan voorheen. Maar uiteindelijk win ik liever met 6-3, dan met 1-0.”
 
Veldbezetting
De gewonnen wedstrijd tegen RVVH was een schoolvoorbeeld hoe de Veenendaalse topklasser rekening houdt met zijn opponent. Stoomt Taoufik Adnane op naar voren? Dan blijft Rodny Hofman bij zijn centrale verdedigers. En andersom. Hofman verbijt zich soms, maar houdt zich aan zijn verdedigende taken. ,,Ik moet het gevaar niet opzoeken, denken aan onze veldbezetting. Dat is nu cruciaal.”
 
Rodny Hofman prepareert zich voor zijn begeerde rushes aan de rechterkant.
 
Knop
De drang naar voren is dan wel wat ingeperkt, het gif heeft Hofman nog altijd in zijn lijf. Dat resulteerde vaak in harde charges, gele kaarten en schorsingen. Sinds de winterstop pakte de rechtsback, die vier gele prenten achter zijn naam heeft staan, nagenoeg geen enkele kaart. ,,Dat wil niet zeggen dat ik met de rem erop speel”, stelt Hofman. ,,Mijn agressiviteit maakt me juist de sterke speler die ik nu ben. Maar er is wel een knop bij me omgegaan.”
 
,,Ik wilde vroeger altijd mijn stempel op het elftal drukken, altijd een 7 of een 7,5 scoren, altijd belangrijk zijn. Ik ben een stuk volwassener geworden, ben ook al bijna 28 jaar, en denk er nu anders over. Ik wil eerst mijn man uitschakelen voordat ik aan aanvallen denk. Of mij dat een mindere speler maakt, weet ik niet. Ik realiseer me nu dat het niet alleen van mij moet komen. Soms vind ik dat nog wel lastig, omdat ik diep in m’n hart naar voren wil en belangrijk wil zijn. Dan zit de middenvelder van vroeger nog in me.”
 
'Ik wilde vroeger altijd mijn stempel op het elftal drukken, altijd een 7 of een 7,5 scoren, altijd belangrijk zijn.'
 
‘Waarom bang moeten zijn?’
,,De vorm van het elftal speelt natuurlijk ook mee. In de dip aan het begin van het seizoen pakten we kaarten uit frustratie, je irriteert je veel sneller aan een scheidsrechter als het slecht loopt. Nu is de sfeer in het team veel beter, we winnen en pakken na de winterstop weinig gele kaarten. Logisch als het goed gaat”, concludeert Hofman.
 
Hij vindt daarom niet dat de Veenendalers hoeven te vrezen voor een plaats buiten de top zeven. Daar is de selectie gewoonweg te sterk voor. ,,Als ik ons team vergelijk met andere teams, dan denk ik dat we ons kunnen meten met alle ploegen in de topklasse. Er zijn maar weinig ploegen met zo’n goed middenveld, zo'n goed team. Waarom zouden we dan bang moeten zijn?”
 
Tekst: Jeroen van Barneveld
Fotografie: Dick Gijsbertsen