Mourad Marbouh geniet met volle teugen op Panhuis

13 januari 2016
Mourad Marbouh is terug op het oude nest. En daar geniet hij, als vanouds. De 26-jarige verdediger annex middenvelder is pas anderhalve week in training bij de Veenendaalse topklasser, maar heeft het al goed naar zijn zin bij de club die zowat in zijn achtertuin ligt. 
 
De brede glimlach van Marbouh na afloop van de maandagavondtraining spreekt boekdelen. Hij voelt zich op zijn plek, zegt hij ook zelf. Na een roerige periode bij VVA ’71 wil hij bij G.V.V.V. met een schone lei beginnen, het plotselinge einde van de Achterbergse vereniging achter zich laten. Daar hebben ze zijn plezier in het voetbal afgepakt, ondanks dat hij een goede band had met zijn teamgenoten.
 
Op Panhuis is hij geen onbekende. Van zijn vierde tot 21ste levensjaar verdedigde hij het blauwe shirt van G.V.V.V. Zijn terugkeer leidde tot een stroom aan reacties. ,,Ik spreek weer mensen die ik een hele tijd niet heb gezien. ‘Welkom terug’, riepen heel veel mensen. Ze zijn trots op me. Dat doet me goed. Ik voel me thuis hier.”
 
Mourad Marbouh schermt de bal af in de oefenwedstrijd tegen FC Lienden.
 
Hereniging
Daar hebben zijn teamgenoten aan bijgedragen. In de jeugd voetbalde hij samen met Taoufik Adnane, Roy Terschegget en Wilco den Hartog, spelers die al jarenlang een vaste waarde zijn in Veenendaal. ,,Ik ken Taoufik door en door. We zijn in dezelfde wijk opgegroeid, kwamen elkaar vroeger op dezelfde voetbalpleintjes tegen. Dat maakt het natuurlijk wel wat makkelijker, maar ook met de andere jongens heb ik al kennisgemaakt op de trainingen en op het trainingskamp. Ze gunnen het me, na mijn periode bij VVA ’71. In Soest (trainingskampadres, red.) hebben we elkaar beter leren kennen, dat gaat dieper dan op een training. Uiteindelijk gaan we harder voor elkaar lopen in wedstrijden.”
 
Gifkikker
Hij weet ook wat hij moet brengen de komende maanden. ,,Strijd. G.V.V.V. verlangt altijd strijd van een speler. Van nature heb ik dat in me. Ik ben een gifkikker; schuw de duels niet. Dat moet ook wel, ik ben niet de langste”, grapt Marbouh, die zich geschikt voelt in de rol als stand-in. ,,Er staan natuurlijk wat spelers op scherp, en ik ben gehaald om dat gat straks op te vangen. ‘Waarom niet?’, zei ik tegen mezelf. Ik voel me daar geschikt voor. Mijn belang moet niet ten koste gaan van het team. Die gedachte speelt door m’n hoofd.”
 
Zoekend naar een optie voorin.
 
Niet inzetbaar
Vooralsnog kan Marbouh nog niet in actie komen in competitieverband. VVA ’71 is door de rechter nog niet definitief failliet verklaard, wat betekent dat spelers volgens de regelementen van de KNVB niet voor een andere vereniging mogen uitkomen. Marbouh noemt het een ‘smet’ op zijn begin bij de club. ,,Ik ga ervan uit dat ik zaterdag niet speel. De trainer vraagt dagelijks of ik al wat gehoord heb, maar ik moet hem het antwoord schuldig blijven. Ik kan het niet begrijpen waarom wij allemaal nog niet mogen spelen. Waarom toont de KNVB geen begrip voor ons?”, vraagt hij zich hardop af.
 
Tekst: Jeroen van Barneveld
Fotografie: Dick Gijsbertsen