Topklasser G.V.V.V. wacht moeilijke klus

22 augustus 2015

Topklasser G.V.V.V. wacht moeilijke klus tegen gepromoveerd Katwijk

VEENENDAAL - Bij G.V.V.V. heersen gemengde ge­voelens over de compe­­titiestart vanmiddag te­gen Katwijk. De Vee­nendaalse topklasser kende een zeer matige aanloop naar het nieu­we seizoen, die van cru­ciaal belang wordt voor de ploeg van trainer Erik Assink.


Van alle oefenwedstrij­den die G.V.V.V. in de voorbereiding speelde, werden er maar twee gewonnen. De overige vijf werden gelijkge­speeld of verloren.

Katwijk had meer suc­ces; de Kattukkers speel­den negen oefenpotjes en verloren er maar één. Een teken dat de promovendus, die na één jaar weer is terugge­keerd op het hoogste amateurniveau, heilig van plan is om bij de ze­ven bovenste ploegen te eindigen. Die promove­ren automatisch naar de nieuw te vormen lande­lijke divisie.

G.V.V.V. wil dat ook, maar Assink begint nu al gehavend aan de com­petitie. Daarom wordt in het Blauwe kamp met enige scepsis naar de competitiestart geke­ken.

G.V.V.V.-Katwijk
(14.30 uur, sportpark Panhuis, Veenendaal) G.V.V.V., geblesseerd: Pa­trick Heesakkers (enkel), Si­mon Brouwer (knie), Ryan Holman (hamstring), Jas­min Ramic (hamstring). Ge­schorst: Rodny Hofman.

♦ Leeuw van Khorasan brult nog niet bij G.V.V.V.


Shanwary mist wedstrijdritme

Afghaans international wil snel weer fit zijn. In september en oktober wachten WK-kwalificatieduels.

 

Esmat Shanwary (21) is nog maar net her­steld van een ham­stringblessure, maar popelt om wedstrijd­ritme op te doen. Daarbij wil hij belangrijk zijn voor zijn nieuwe club G.V.V.V., maar ‘Essa’ denkt ook aan 8 sep­tember en 8 oktober.

Dan staan er namelijk voor Af­ghanistan WK-kwalificatiewed­strijden op het programma. Shan­wary is, sinds hij in maart een op­roep van bondscoach Sklaven Ske­ledzic kreeg, toegevoegd aan de leeuwen van Khorasan, zoals het nationale team van Afghanistan wordt genoemd. Eind mei maak­te hij zijn debuut in een met 2-0 gewonnen oefenduel tegen Laos. 
Vier dagen later viel hij tegen Bangladesh in en scoorde vlak voor tijd de gelijkmaker: 1-1.

„Een heerlijk moment natuur­lijk”, blikt Shanwary terug. „Om­dat de FIFA het nog te gevaarlijk vindt om Afghanistan in eigen land te laten voetballen, spelen we onze thuiswedstrijden in Iran. Toch is ook daar het stadion dan vaak vol. Meer dan 50.000 man is geen uitzondering. De be­leving van het voetbal is er enorm. Bovendien zijn er veel vluchtelingen uit Afghanistan.”

Hij is realist genoeg om toe te geven dat Afghanistan bepaald niet tot de top van de voetballan­den behoort. „We staan op dit moment 134ste in de FIFA-ran­king. Maar de omstandigheden zijn er veel moeilijker dan in Eu­ropa, dus is het logisch dat we een bescheiden rol spelen.”

Shanwary is maar wat trots dat hij er bij was toen Afghanis­tan op 16 juni het eerste WK-kwalificatieduel in de ge­schiedenis won van Cambodja: 0-1. Daarvoor was hij echter met zijn ploeg op 11 juni hard onder­uit gegaan tegen Syrië: 0-6.

De eerstvolgende tegenstan­ders in de kwalificatie reeks zijn Japan en Singapore. „We zijn na­tuurlijk niet de favoriet van de poule, maar gaan wel proberen het de andere ploegen zo moei­lijk mogelijk te maken”, verkon­digt Shanwary strijdvaardig.

Hij was al eerder in beeld bij het nationale team, maar kon toen niet op de invitatie ingaan, omdat hij destijds als speler van de beloftes bij FC Utrecht met een knieblessure sukkelde. „Maar ik ben blijkbaar in beeld geble­ven en heb de hernieuwde uitno­diging graag geaccepteerd.

In zijn jeugdperiode bij NEC speelde Shanwary ook voor natio­nale jeugdteams van Nederland. Hij gold als een groot talent en voetbalde bij de Nijmeegse eredi­visionist als jeugdspeler samen met onder meer Jasper Cillessen en Bram Nuytinck.

De grote doorbraak bleef ech­ter uit. Vorig seizoen voetbalde hij in de eerste divisie bij Achil­les’ 29 in zijn woonplaats Groes­beek. In Veenendaal wil hij zich weer in de picture spelen en met de club naar de nieuw te vormen landelijke klasse promoveren.

Voetbal is zijn passie, het is een belangrijk onderdeel van zijn leven. Een leven dat niet over ro­zen ging. Shanwary kwam als vluchteling voor het oorlogsge­weld, samen met zijn moeder en broer, naar Nederland. Enige ja­ren later kwam ook zijn vader naar ons land, hoewel de jonge voetballer had gedacht hem nooit meer terug te zien.

„Alles leek in ons gezin op zijn plek te vallen, totdat mijn va­der werd aangereden en ernstig hersenletsel opliep. Dat maakt de thuissituatie er niet gemakkelij­ker op. Maar we slaan ons er wel doorheen”, vertelt Shanwary op rustige toon.

Hij zegt het niet met zoveel woorden, maar had graag gewild dat zijn vader bewust had meege­kregen dat hij tegenwoordig in het nationale team van Afghanis­tan speelt. Maar Shanwary is be­scheiden, niet iemand die op de voorgrond treedt. Dat wil niet zeggen dat hij niet zijn trots heeft, niet ambitieus is. Een be­langrijk aspect van voetbal vindt hij het respect van zijn teamgeno­ten. „Dat moet je verdienen. Daar zal ik altijd mijn best voor doen.”

Vanmiddag begint hij tegen Katwijk op de bank. „Maar ik re­ken er wel op dat ik mag inval­len. Daar kijk ik echt naar uit.”

Door: Eit Hendriks

Gerelateerd artikel: Shanwary wil bij G.V.V.V. weer uitblinken