Zon schijnt weer voor Assink in Wierden

9 januari 2016

Ex-trainer G.V.V.V. kijkt nog met onbegrip terug op ontslag bij Veenendaalse topklasser

Op de vraag aan Erik Assink welke gebeurtenissen in het voorbije jaar de grootste impact op hem hebben gehad, hoeft hij niet lang na te denken.
 

"Allereerst natuurlijk het tragische ongeluk van Joey Snijders in februari", merkt Assink op. "Dat heeft niet alleen een geweldige impact gehad op de spelersgroep van G.V.V.V., maar ook op de technische staf. Een jongen in de kracht van zijn leven, zo fit en afgetraind, krijgt plotseling een defect in zijn hoofd en verandert daarna in een kasplantje. Heel triest. Ik ben in december nog bij Joey geweest. Gelukkig gaat het iets beter met hem, maar de vooruitgang gaat tergend langzaam. Ja, die gebeurtenis heeft me heel erg geraakt."
 

Het tekent Assink. Naar buiten een harde jongen, altijd klaar met een mening, maar van binnen een echt gevoelsmens. Daarom heeft de tweede belangrijke gebeurtenis van vorig jaar ook diepe sporen bij hem achtergelaten. Daarbij overheersen een paar maanden later geen gevoelens van wrok, nog wel die van onbegrip en verbazing.
"Mijn ontslag kwam geheel onverwacht. Voor mij althans. Natuurlijk waren de resultaten van de eerste zeven wedstrijden niet om over naar huis te schrijven, maar daar waren aanwijsbare redenen voor. Bovendien speelden we bij vlagen nog best goed en hadden we veel meer punten moeten hebben."
 

"Ik was er van overtuigd dat het op termijn wel goed zou komen, maar kon natuurlijk geen honderd procent garantie geven dat het binnen een paar weken gefikst zou zijn. Tsja, dat geduld was er blijkbaar niet, alle voorgaande successen ten spijt", merkt Assink met een toch wel bittere nasmaak op.
Vooral het feit dat een paar spelers van de oude garde het niet meer in hem zag zitten, is hem zwaar tegengevallen. "Samen hebben we successen gevierd. Lief en leed gedeeld. Dan valt het rauw op je dak, als ze je laten vallen. Dat zegt meer over hen dan over mij, vind ik."
 

Hij heeft afgesproken om achteraf niet met modder te gooien, wil dat ook per se niet doen. Daarvoor heeft hij te veel mooie herinneringen aan G.V.V.V., de club die hem, in de ruim vijf seizoenen dat hij er trainer was, zo na aan het hart is gaan liggen.
Daarom hoopt Assink ook van ganser harte dat het G.V.V.V. in de rest van de competitie onder leiding van zijn opvolger John de Wolf voor de wind gaat. Dat de beoogde doelstelling van promotie naar de tweede divisie bewerkstelligd zal worden. Dan maar zonder hem.
 

Hij heeft intussen met SVZW in Wierden een nieuwe club gevonden. "Dat ging inderdaad snel. Binnen twee weken na mijn ontslag bij G.V.V.V. was ik rond met de club om het seizoen af te maken, nadat hun trainer (Geert Veldhuis, EH) was opgestapt, omdat hij de ploeg niet meer aan de praat kreeg."
Ondanks de wisselende resultaten met SVZW kwamen beide partijen in de winterstop tot overeenstemming over contractverlenging tot en met het seizoen 2016/2017. Een teken dat het klikt tussen Assink en de hoofdklasser uit Wierden.
 

"Het zijn nuchtere, vriendelijke mensen. Geen poeha en dikdoenerij. Het is een mentaliteit, die me wel ligt. Ook bij me past. Het betekent dat ik weer in een totaal andere omgeving ben komen te werken. Opnieuw clubs tegenkom, waartegen ik in het verleden vaak gespeeld heb. Ach, de hoofdklasse C heeft ook zijn charme", meent Assink.

Het wordt nog een hele toer SVZW in de hoofdklasse te houden, beseft Assink. "De selectie is op dit moment in disbalans. Ik heb te maken met veel geblesseerde spelers, die lange tijd uit de roulatie zijn. Van de achttien spelers zijn er vijf centrale verdediger en twee back. Jongens, die normaal vaste waarden in het tweede team zijn, moeten de opengevallen plaatsen invullen. Dat gaat moeizaam. Ik reken erop dat er over niet al te lange tijd spelers hersteld zijn, zodat we in de tweede competitiehelft meer punten halen."
 

Een weerzien met Assink op sportpark Panhuis zit er op korte termijn niet in. Toch kijkt de inwoner van Almere terug op een mooie tijd, die hij in Veenendaal heeft beleefd.
Maar hij weet ook dat trainers passanten zijn en dat de houdbaarheidsdatum na een aantal jaren is verlopen. Alleen had hij die datum liever zelf bepaald.
 


Na een wisselvallige start zijn Erik Assink en SVZW toch tot een akkoord gekomen over een contractverlenging. Foto: Herman St
över.
 

De route van Erik Assink

Erik Assink (15 juli 1957) groeide op in Nietap, een gehucht vlakbij het Drentse Roden. Hij voetbalde later bij het naburige Leek en bij FC Hilversum. De leraar lichamelijke opvoeding werd trainer bij SC 't Gooi, daarna zes jaar (van 1988 tot 1994) bij Drachtster Boys. Assink maakte de overstap naar IJsselmeervogels, waarmee hij de grootste successen uit zijn carrière vierde. Het algemeen kampioenschap van Nederland bij de amateurs in 1995 ten koste van het Utrechtse Holland was het hoogtepunt.
 

Na Sparta Nijkerk (degradatie en promotie) belandde Assink in Bennekom. Daar stapte hij in 2006 om privéredenen voortijdig op. Spakenburg werd zijn volgende club. Met de Blauwen leek hij kampioen te worden, totdat Assink botste met de technische commissie en hij in maart 2008 boos vertrok. Ter Leede koestert Assink nog altijd. In twee jaar sloot hij de club uit Sassenheim in zijn hart. Dat deed hij vanaf 2010 met G.V.V.V.. Aan de ruim vijf jaren in Veenendaal bewaart hij de mooiste herinneringen. Toch werd hij in oktober ontslagen.
 

Door: Eit Hendriks