Hulsbos staat voor mijlpaal: ‘Oprecht trots’

26 oktober 2016
Bart Hulsbos (32) staat aan de vooravond van zijn tweehonderdste officiële wedstrijd in het eerste elftal van de club. GVVV.nl blikt speciaal voor deze mijlpaal met de verdediger terug op de eerdere 199 wedstrijden bij de club. ,,Ik ben oprecht trots dat ik elke keer het shirt mag aantrekken.”
 
Hij is wel van de cijfertjes. Niet dat hij dagelijks de rangen en standen uit het verleden bekijkt, maar Bart Hulsbos vindt het wel leuk om zijn eigen cijfers in het eerste elftal te ontleden. Daar is nu alle reden toe. Zaterdag, tegen niemand minder dan SV Spakenburg, speelt de verdediger mogelijk zijn tweehonderdste wedstrijd voor de club. ,,Een bijzonder moment, want dat is niet iedereen gegeven op dit niveau”, zegt de hoofdpersoon op dinsdagavond in de kantine. ,,Ik ben oprecht trots dat ik elke keer het shirt mag aantrekken. Dat is echt geen romantisch verhaal, ik meen het heel echt en sta er verder ook nuchter in.”
 
Bart Hulsbos troeft VVSB-aanvoeder Vladimir Jozic af. Laurens van der Voort kijkt toe.
 
Overstap
Hulsbos werd ruim zes jaar geleden door G.V.V.V. overgenomen van Huizen, de club waarvoor hij al zes seizoenen spelen. De stap naar een hoger niveau kwam op het juiste moment. ,,Ik wilde niet aan het einde van mijn carrière zeggen dat ik er niet alles had uitgehaald wat erin zat. Elk jaar bij Huizen werd er wel door clubs aan me getrokken. Maar precies op het moment dat ik een stap wilde maken, was er geen interesse. Ter Leede belde op een gegeven moment wel, maar ik zag die overstap niet zitten. Daarom stelde ik de vraag of ik in contact kon komen met de toenmalige trainer Erik Assink, die al een contract had getekend bij G.V.V.V. Zo is het balletje gaan rollen. Ik geloof dat binnen 48 uur alles beklonken was.”
 
Het spel verplaatsen.
 
Betrouwbare kracht
In die zes jaar groeide Hulsbos naar eigen zeggen uit tot een betrouwbare kracht, die redelijk constant zijn wedstrijden afwerkt. ,,Je ziet mij niet zo snel de ene week een vier scoren en de week daarop een acht. Ik was in het begin zeker niet onomstreden. Door het vertrek van verdediger Seger Oudshoorn veranderde langzamerhand de hiërarchie binnen het team. Als linksbenige centrale verdediger kwam ik vast in het elftal.”
 
Hoogtepunt
,,Een hoogtepunt in die zes jaar? Het kampioenschap in de hoofdklasse was gaaf, omdat het mijn eerste gróte titel was in het amateurvoetbal. Ik heb ook echt het gevoel dat ik daarin een bijdrage heb gehad. Maar ook de sprint naar het publiek na het winnen van de strafschoppenreeks tegen Sparta (KNVB-beker in 2011) staat op mijn netvlies gebrand. Complete gekte. En ook afgelopen seizoen, met het bereiken van de Tweede Divisie, na een slechte periode, blijft me bij. Ik kan niet kiezen.”
 
In extase na het behaalde kampioenschap in de hoofdklasse in 2011.
 
Tweede jeugd
Onder trainer John de Wolf lijkt Hulsbos aan zijn tweede jeugd als voetballer begonnen te zijn. ,,John heeft toch iets voor elkaar gekregen bij ons: meer vertrouwen, meer flair, meer met de borst vooruit lopen. Hij focust zich meer op het verdedigen en dat is ook mijn spel ten goede gekomen. Een tweede jeugd gaat me wat ver, maar in plaats van acht van de tien, win ik nu negen van de tien kopduels. We praten op detailniveau over het verdedigen. Dat ik hem soms aanschiet met de vraag: wat had ik beter kunnen doen?”
 
Hulsbos verlengde als een van de eerste spelers zijn aflopende contract bij de tweededivisionist. Met een jaar. Hoeveel wedstrijden komen er nog bij? ,,Dat weet ik niet. Als er geen schokkende dingen gebeuren met blessures, want dat kan ook mij overkomen, zit ik hier nog wel even. Maar niet tot de leeftijd van Dennis van Meegdenburg, hoor. De technische commissie is blij met me, ik voel me fit en kan het ook nog combineren met mijn privéleven. We kijken na dat jaar wel hoe het gaat.”
 
 
Tekst: Jeroen van Barneveld
Fotografie: Dick Gijsbertsen en Orange Pictures