Pilon gaat onverstoorbaar verder bij Spakenburg

29 maart 2017
In extreem roerige en woelige tijden in en bij Spakenburg brengt jongeling Olivier Pilon verlichting. De aanvaller staat zaterdag lijnrecht tegenover zijn oude club G.V.V.V. „Als je het bij G.V.V.V. kan, waarom dan niet bij Spakenburg?”
 
Hij zou het niet redden, verzuipen, als een drenkeling onder de woelige golven van een topclub, in een sterrenensemble om je vingers bij af te likken. Maar juist hij blijkt de reddingsboei in roerige tijden van een club die beeft, panikeert en op haar grondveste schudt, vechtend voor lijfsbehoud. Twaalf doelpunten en vier assists prijken achter zijn naam. Olivier Pilon gaat na een seizoen waarin hij G.V.V.V. met vijftien goals naar de Tweede Divisie gidste onverstoorbaar verder bij Spakenburg.
 
Met die florissante statistieken beleeft de pijlsnelle Amersfoorter een persoonlijk hoogtepunt in een verder dramatisch seizoen voor de club uit het vissersdorp. „Ik heb in een paar wedstrijden laten zien dat ik van toegevoegde waarde kan zijn voor Spakenburg”, blijft de Amersfoorter bescheiden. „Zeker als ik topfit ben. Als ik vrij kan voetballen, dan valt er als het ware een last van mijn schouders af. Maar als je het bij G.V.V.V. kan, waarom dan niet bij Spakenburg? De overstap van SDC Putten naar G.V.V.V. is een eyeopener geweest. Dat ik ook op dit niveau mee kan.”
 
Olivier Pilon in extase na zijn treffer tegen uitgerekend Spakenburg, op 12 maart van vorig jaar. Foto: Edwin van Alfen
 
Geen spijt
De Veenendalers draaien in de top van de Tweede Divisie en doen mee om de titel best of the rest. Heeft Pilon geen spijt van zijn overstap? „Nee”, klinkt het stellig. „Op het moment dat Spakenburg kwam met het aanbod, stonden ze tweede en bivakkeerde G.V.V.V. in de onderste regionen van de competitie. Ik had mezelf voorgenomen om op het hoogste amateurniveau te spelen. Achteraf is het natuurlijk makkelijk praten. Ik zit nu net zo goed bij een mooie, grote club, waar ik het – ondanks de resultaten – naar mijn zin heb. Binnenskamers is het namelijk wel leuk met elkaar.”
 
Belangrijk heeft hij de afgelopen weken niet kunnen zijn voor de kwakkelende grootmacht. Hij kampt al meerdere weken met een enkelblessure. „Er bleken twee pezen geïrriteerd te zijn, een pijnscheut die maar niet wegtrok. Ik heb in de week dat ik de blessure opliep nog wel getraind, maar daarna begon ik te kwakkelen. Het einde is wel in zicht, ik heb meegetraind deze week, maar helemaal topfit ben ik nog niet.”
 
In het shirt van Spakenburg is Pilon met twaalf treffers bepaald niet onsuccesvol. Foto: Orange Pictures
 
Onrust
Juist in een tijd dat Spakenburg behoed moet worden voor een plaats in de nacompetitie. Coach Joop Gall werd vorige week aangesteld als crisismanager, de derde trainer in het seizoen bij Spakenburg. Er moest wat gebeuren nadat de club uit het vissersdorp uit de laatste negen wedstrijden slechts zes punten vergaarde. „De verwachtingen zijn bij Spakenburg hooggespannen. Het draait niet goed, er is onrust ontstaan. Dat is ook terecht als je naar de kwaliteiten van de selectie kijkt. Het zegt genoeg dat er dit seizoen al drie trainers voor de groep hebben gestaan.”
 
Hij moet zijn oude, ‘warme’, club, ‘waarvan ik niet verrast ben dat het zo goed loopt, en ik gun het de club ook van harte’, zaterdag pijn doen om te blijven overleven. „Pijn doen is niet de goede omschrijving, maar ik kies natuurlijk voor Spakenburg in deze kraker. Alles winnen, zo luidt het credo bij ons. Dat wordt lastig genoeg, want we spelen ook nog tegen Jong AZ, Katwijk en Kozakken Boys. Het is een cliché, maar niet minder waar: voor ons resten alleen nog maar finales.”
 
Tekst: GVVV.nl/Jeroen van Barneveld