Van Eck, constante factor op de rechterflank

5 mei 2017
Bijna onverstoorbaar speelde Martin van Eck (29) zich als rechtsbuiten naar een nieuwe mijlpaal in zijn loopbaan. Zaterdag (morgen), bij Katwijk, speelt hij zijn tweehonderdste wedstrijd in dienst van de Veenendaalse blauwen. „Ik heb mijn eigen draai weten te geven aan de rechtsbuitenpositie.”
 
Hij wordt zijn teamgenoten gekscherend een televisievoetballer genoemd. Een speler die alleen scoort als de camera’s van FOX Sports op hem gericht staan. Van Eck grinnikt na de afsluitende training op donderdag om die typering en neemt een slok van zijn ijskoud biertje. Maar in zekere zin zit er een kern van waarheid in die typering. Zes van zijn acht doelpunten dit seizoen scoorde de aanvaller voor het oog van duizenden kijkers. 
 
De Veenendaalse ogen zijn tegen Katwijk voor even op hem gericht. Van Eck speelt in het voetbalmaffe vissersdorp zijn tweehonderdste wedstrijd voor G.V.V.V. „Ik wist dat ik aan het einde van het seizoen de tweehonderd wedstrijden zou bereiken. Het is een mijlpaal, zeker. Ook al is het maar een getal, het zegt toch wel wat.”
 
Van Eck maakte in de zomer van 2010 de overstap van Bennekom naar de Veenendaalse hoofdklasser. Hij was een van de bouwstenen waar het nieuwe fundament van de ambitieuze blauwen op zou moeten rusten. „G.V.V.V. was direct concreet en wilde dolgraag naar de topklasse, terwijl Bennekom dat jaar degradeerde naar de eerste klasse. De club had overigens een seizoen daarvoor ook al op de deur geklopt, maar ik had het daar goed naar mijn zin.”
 
Van Eck viert zijn eerste treffer in de topklasse met Rodny Hofman. Spakenburg kreeg klop met 5-1. Foto: Dick Gijsbertsen
 
Het eerste jaar vroeg gewenning, bekent hij. „Net als iedereen moest ik mijn plek binnen het team verwerven, want er zaten wel tien middenvelders in de selectie. Dat was wel even wennen, ja. Ik heb mijn eigen draai weten te geven aan de rechtsbuitenpositie. Ik ben inderdaad niet de snelste, maar probeer juist in de combinatie met Roy voor de goal te komen. En anders komt Rodny wel over de rechterflank.”
 
Het is jarenlang het beproefde recept van G.V.V.V. en Van Eck. De valse rechtsbuiten, de frêle technicus die nooit verzaakt, houdt de bal vast, rechtsback Hofman raast als een Franse TGV over de rechterflank om een haarfijne voorzet af te leveren. Wie niet snel is, moet immers maar slim zijn, weet Van Eck. „We voelen elkaar uitstekend aan. Die knieblessure is heel zuur voor hem. Invloed op mij? Misschien dat ik maar even op mijn startsnelheid moet oefenen”, glimlacht hij. Ook dat is Van Eck, goedlachs en altijd in voor een geintje.
 
„Dat we bijvoorbeeld Excelsior, een eredivisionist, met 0-3 van het veld tikten, ongelooflijk." Foto: Orange Pictures
 
Maar in september 2012 was het lachen hem snel vergaan. In de wedstrijd tegen HHC Hardenberg scheurde hij na nog geen paar minuten zijn kniebanden volledig af en was het seizoen direct voorbij. „Daar heb ik het wel pittig mee gehad. In het begin zag ik snel verbeteringen, dus daar trok ik me dan ook aan op. Maar na een paar maanden was de progressie minder. Niet dat ik ongeduldig werd, maar het werd wel vermoeiend. Verstand voerde sowieso de boventoon tijdens de revalidatie, want ondanks dat ik helemaal hersteld was begin mei, heb ik de laatste paar wedstrijden niet meer meegespeeld. Ondanks die blessure, kon ik mijn contract wel verlengen. Dat tekent de club.”
 
„Of het altijd vanzelfsprekend was dat ik mijn contract verlengde? Nee. Ik heb een paar jaar in Amsterdam gewoond en de reistijd begon twee jaar geleden zijn tol te eisen. Ik had amper tijd om te eten, of ik moest alweer door naar Veenendaal. Uiteindelijk ben ik naar Utrecht verhuisd, zodat mijn werk op fietsafstand lag. Dus een vertrek heeft weleens door mijn hoofd gespookt.”
 
In euforie na zijn treffer tegen Kozakken Boys, een wedstrijd die 'toevallig' op televisie te zien was. Foto: Orange Pictures
 
Hoogtepunten maakte Van Eck volop mee. „Het kampioenschap in de hoofdklasse, in mijn eerste jaar, was mooi, maar het bekeravontuur sprong het meest in het oog voor mij. Wat zoiets allemaal losmaakte teweegbracht bij de club was grandioos. Dat we bijvoorbeeld Excelsior, een eredivisionist, met 0-3 van het veld tikten, ongelooflijk. Persoonlijk hoogtepunt? Mijn volley tegen SVZW vond ik wel grappig. Hans Kraay jr., de coach van SVZW, ging na de wedstrijd helemaal uit zijn plaat. Die beelden kwamen later bij Voetbal International in de uitzending.” (Het doelpunt)
 
Van Eck verlengde eind oktober zijn aflopende verbintenis met twee jaar en kan uiteindelijk negen seizoen voor de club spelen. Wat er nog in het verschiet ligt? „Ik wil uiteraard op dezelfde voet door de komende jaren. Laten we eerst maar de vijftig goals halen, niet?”
 
Tekst: GVVV.nl/Jeroen van Barneveld