Voorbeschouwing SV Spakenburg – G.V.V.V. [Update]

26 oktober 2016

Om te stellen dat de komende vier duels voor G.V.V.V. de weken van de waarheid worden, zou nu we op ongeveer een derde van het competitie verloop zijn aanbeland, te zwaar aangezet zijn. Maar dat er vier cruciale ontmoetingen in het verschiet liggen, die gaan bepalen of het aanhaken blijft, of afhaken wordt in de bovenste regionen van de Tweede Divisie, zal geen enkele Veense blauwe kunnen of willen ontkennen. Want met in volgorde Spakenburg uit, AFC en Jong AZ beide thuis, en Kozakken Boys uit, als tegenstanders, wachten er zoals de situatie nu is, twee directe concurrenten en twee traditierijke zaterdagclubs die op de loer liggen om G.V.V.V. uit haar comfortzone te verdrijven. Het wordt dus alle hens aan dek voor de pupillen van coach John de Wolf om de meer dan uitstekende start een goed vervolg te geven, te beginnen komende zaterdag op de blauwe zijde van sportpark De Westmaat in Spakenburg.

Klassieker
Van alle tegenstanders in de Tweede Divisie zijn de Spakenburger voetballers de meest bekende voor G.V.V.V. Sterker nog, sinds de geboorte van G.V.V.V. in 1947, werden de meeste officiële duels gespeeld tegen deze opponent. Wat andersom wellicht ook wel zo is, maar daar hebben we geen juist zicht op.
De teller staat nu op een totaal van 78 ontmoetingen, waarvan 73 competitie duels (incl. de beslissingswedstrijd in 2014 en de tweevoudige strijd om de zaterdagtitel in 1985), 4 bekerduels en 1 nacompetitie wedstrijd. Dat laatste feit is wel bijzonder, want of die nu wel of niet als officieel duel moet worden meegerekend is arbitrair. Wat was het geval?
In het seizoen ’70-’71, toen de spiksplinternieuwe nieuwe eerste klasse werd ingesteld, die bestond uit een A- en B-afdeling met ieder tien deelnemers, waren koning Pluvius en Winter samen op vakantie gegaan. Daardoor waren alle 18 wedstrijden in de eerste klasse B, met o.a. Huizen, DOVO, Spakenburg en G.V.V.V. al op 27 februari 1971 gespeeld. In de andere afdeling met onder meer Zwart Wit ’28, IJsselmeervogels, Noordwijk en Quick Boys duurde de competitie 14 dagen langer en kreeg die op 13 maart 1971 haar beslag. Huizen en Zwart Wit ’28 bleken de sterksten en troffen elkaar op 20 en 27 maart van dat jaar in de strijd om de zaterdagtitel. Die werd met tweemaal winst een prooi voor het Rotterdamse Zwart Wit ’28, wat in februari 2004 vanwege financiële malversaties ter ziele ging.
Maar omdat alle beslissingen dus zo vroeg in het seizoen al gevallen waren nam de zaterdagkampioen, met medewerking van de KNVB, het initiatief om een nacompetitie in het leven te roepen zowel voor de zaterdag- als de zondagclubs op het hoogste amateurniveau.
Het voetbalblad Goal stelde een grote beker als prijs beschikbaar, plus dat de winnende teams gratis tickets kregen aangeboden voor de Europacup finale tussen Ajax en Panathinaikos op Wembley in Londen. Huizen behaalde samen met opnieuw Zwart Wit ’28 de finale. Op het complex van Quick Boys in Katwijk trok Zwart Wit ’28 na een sprankelend duel van beide kanten wederom aan het langste eind, al was daar wel een verlenging voor nodig: 1-0.
In die hoedanigheid, in een poule met Noordwijk en Harkemase Boys, troffen de beide blauwen elkaar in Spakenburg, waarbij de thuisploeg met 2-0 won.
Maar hoe het ook zij, 77 of 78 ‘blauwe onderonsjes’ tot nu toe, de titel klassieker is zonder enige vorm van discussie van toepassing op dit eerste Tweede Divisie treffen tussen SV Spakenburg en G.V.V.V.

De victorie begon 1947
Als we ons huiswerk goed hebben gedaan is het oprichtingsjaar van G.V.V.V. tevens een startpunt, of beter gezegd een mijlpaal, voor onze gastheren.
Op 15 augustus 1931 begon een Spakenburger vriendenclubje de voetbalvereniging Stormvogels. Die enige tijd later werd omgedoopt tot Windvogels, en in 1935 ging deelnemen aan de Utrechtse Provinciale Voetbal Bond. Dat was de opmaat tot een bloeiende vereniging van enkele honderden leden die in 1947, na meerdere kampioenschappen, promoveert naar de vierde klasse van de KNVB, het toenmalig hoogste zaterdag amateur niveau.
In datzelfde jaar kwam ook de huidige naamgeving tot stand. Want via een fusie met Lycurgus, de lokale gymnastiek vereniging, ontstaat sport vereniging Spakenburg, kortweg SV Spakenburg.
Dit betekent dus dat Spakenburg afgelopen augustus haar 85ste verjaardag vierde, waarmee wij allen die de club liefhebben nog van harte willen feliciteren. Maar ook verdient de vereniging nog een extra groot compliment want sinds de toetreding tot de KNVB speelde haar vlaggenschip onafgebroken op de hoogste treden. Telkens als de voetbalpiramide werd voorzien van een extra verhoging waren de blauwen van De Westmaat er direct bij. Dat ook nog eens met in totaal 12 afdeling kampioenschappen achter haar naam, en in 90% van de gevallen een plaats in het zogenaamde linkerrijtje. Met de invoering van de Tweede Divisie is SV Spakenburg zelfs de enige amateurclub in Nederland die kan bogen op zo’n ongeëvenaarde successtory. Buurman en grote rivaal IJsselmeervogels had tot vorig seizoen zo’n zelfde trackrecord, maar slaagde er dus niet in om de laatste stap omhoog te maken. En ook huidige competitie genoten, en de overall best presterende en traditierijke zondagclubs De Treffers en AFC, degradeerden wel eens.
SV Spakenburg 70 jaar top topclubs, zou een slogan kunnen zijn die geen enkele andere amateurvoetbalclub in ons land mag en kan kapen.


De prachtige grafiek van SV Spakenburg, waaraan geen enkele amateurclub kan tippen. Bron: Wikipedia

Finale specialisten
Maar ondanks dat het Spakenburg veelal voor de wind ging is het ook niet altijd rozengeur en manenschijn op de blauwe zijde van de Westmaat. Zeker niet bij de nimmer aflatende hoge verwachtingen die de achterban verlangt van hun favorieten. Want als het eens even wat minder gaat, zonder dat er direct gevaar bestaat voor afglijden, is binnen de kortste keren het geweeklaag niet van de lucht in het voetbal maffe dorp aan de boorden van het IJsselmeer. Het woord opportunisme zou er bedacht kunnen zijn.
Daarom zal geen Spakenburger aanhanger graag herinnert willen worden aan het seizoen ’12-’13. Na een topklasse kampioenschap in het seizoen ervoor, moest uiteindelijk via de nacompetitie het vege lijf gered worden. Bennekom (2x) en later in de finale ACV, werden het slachtoffer van die dadendrang. Huidig G.V.V.V. speler Robin Mulder zal zich die wedstrijd ongetwijfeld nog voor de geest kunnen halen, want als speler van de Assenaren zorgde hij vanaf de strafschopstip voor de 1-1 gelijkmaker, nadat Mitch van der Vlist even daarvoor Spakenburg op voorsprong had geschoten. In de 107de minuut schoot dezelfde speler de Spakenburgers in veilige topklasse haven.
Maar hoe snel het kan verkeren werd in de jaargang daarop duidelijk. Een slechte start kostte trainer Johan de Kock de kop en assistent Jochem Twisker nam een paar weken later definitief het stokje over. Onder diens leiding volgde een geweldige inhaalrace met als resultaat de gedeelde eerste plek, samen met de ‘onzen’. Voor zowel Spakenburg als G.V.V.V. een prachtig seizoen om nooit te vergeten, alleen de apotheose in Volendam waarin de mannen van trainer Twisker met 2-1 aan het langste eind trokken, bracht gemengde gevoelens teweeg. Euforie in Spakenburg en een wedstrijd die op het netvlies gebrand staat, met daartegenover een deceptie en tranen in Veenendaal en de herinnering dat het zo mooi had kunnen zijn.
Ja, finales spelen is een specialiteit die de Spakenburgers meer dan goed beheersen.

Nieuwe kapitein
Via een runner-up positie achter kampioen Kozakken Boys in ’14-’15, waren vorig seizoen allereerst alle blauwe ogen gericht op het behalen van de Tweede Divisie. Dat lukte eigenlijk probleemloos, want vanaf speelronde drie zag Spakenburg zichzelf alleen maar terug in de top zeven, en die zouden promoveren. Maar toch werd het coach Twisker aangerekend dat hij en zijn discipelen niet konden meestrijden om de hoofdprijs. Zijn contract voor onbepaalde tijd werd mede daarom ingetrokken, en oud speler en voormalig FC Lienden trainer Hans van de Haar, die de Betuwenaren tweemaal achtereen succesvol naar de titel leidde, werd benoemd als kapitein op de blauwe Spakenburger botter.


Hopelijk mogen onze favorieten weer hopen op veel steun van de supporters.

Geen vastigheid
Je kunt zonder overdrijven stellen dat de nieuwe coach nog niet het maximale resultaat uit zijn selectie heeft gehaald. Van de Haar zal de eerste zijn om dat volmondig toe te geven, want 13 punten uit tien duels zijn niet des Spakenburgs. Er wordt nog steeds gezocht naar de ideale samenstelling. Dit wordt duidelijk als je kijkt naar de gemaakte speelminuten van de sterkhouders. Alleen doelman Theo Timmermans maakte de 900 minuten tot nu toe vol en daarnaast kwamen alleen Philip Ties, Tom Oostinjen, Niels Buitenhuis en Kees Tol voor langere of kortere tijd uit in de tien gespeelde competitie wedstrijden. Ter vergelijking, bij G.V.V.V. waren dit 10 spelers, waarvan Johan Jansen, Rodny Hofman en captain Roy Terschegget nog geen minuut miste.

Down moet naar up
Dit alles resulteerde in de nodige ups en downs. Mooi was natuurlijk o.a. de 4-2 winst op FC Lienden, de 5-0 tegen Jong FC Twente en in en bij Barendrecht een 3-5 overwinning. Dat kreeg tussendoor nog een extra sausje toen Fortuna Sittard (2-1) voor de KNVB beker werd uitgeschakeld. Maar dat sausje beschimmelde gisteravond, want derdedivisionist ASWH was na verlenging in Spakenburg met 2-3 te sterk, waardoor uitschakeling een feit werd.
Ronduit zeperds liep de ploeg op tegen De Treffers (1-0) en AFC (1-2), maar de allergrootste miskleun was de 5-1 in Haarlem bij Kon. HFC. De gelijke spelen tegen UNA (1-1) en VVSB (4-4) zetten ook niet zoveel punten aan de dijk en daarmee is de bovenste plaats in het rechterrijtje wel verklaard.
Die voor Spakenburgse begrippen, tot nu toe, magere oogst zal ongetwijfeld voor coach Van de Haar en zijn pupillen een extra boost zijn om G.V.V.V. pootje te lichten, om zodoende een stap te maken naar de bovenste helft van de ranglijst en vandaar uit de weg omhoog te vinden. Want niet alleen de buitenwacht beschouwde Spakenburg vooraf als een van de gedoodverfde kampioenskandidaten, de fans en achterban eisen niets meer of minder, dan dat hun helden altijd meespelen om de prijzen.

Druk op, of van de ketel?
Zulk soort latente hoogspanningen verwachtingen zijn normaliter aan Veenendaalse zijde niet direct aanwezig. Dit mede omdat de conduitestaat van G.V.V.V. lang niet zoveel hoogtepunten kent als die van de opponent. De doelstelling die is geformuleerd door bestuur en technische staf oriënteerde zich op een plaats in de bovenste helft van de ranglijst, die met wat geluk en meevallers wellicht zou kunnen eindigen in de top vijf. Handhaving vond trainer John de Wolf veel te soft, gezien de kwaliteit van zijn selectie, en voorlopig heeft hij het gelijk aan z’n zijde. Maar ook zal de voormalig Feyenoord speler hoogstwaarschijnlijk niet hebben durven voorspellen dat zijn pupillen na speeldag tien mede koploper zouden zijn. Zelfs iedere optimistische G.V.V.V. supporter zou met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zijn geld daar niet op hebben durven in te zetten. Maar het zijn geen sprookjes, het staat er echt, samen met Jong AZ voeren de Veense blauwen de ranglijst aan.
Nu wordt het dus de kunst om dat verrassingsoffensief te gaan consolideren. Dat betekent niet alleen dat de supporters dat graag willen, maar iedere rechtgeaarde voetballer wil z’n verworven positie op de ranglijst met hand en tand verdedigen en zal zichzelf die druk ook opleggen. Misschien beter om dat niet te doen en lekker met een hoofd vrij van zorgen de wedstrijd in te gaan en dan maar zien waar het schip al dan niet gaat stranden, maar we snappen ook dat dit veel gemakkelijker hier is opgeschreven dan in werkelijkheid gedaan.


Martin van Eck was tegen VVSB belangrijk met twee treffers. Dat was hij ook in '14-'15 toen hij de eindstand op 0-2 bepaalde in en bij Spakenburg. Kan hij die kunststukjes herhalen? 

Sentimenten
Naast een klassiek zaterdagduel wordt dit natuurlijk ook een wedstrijd van de sentimenten. Voormalig G.V.V.V.-er Tom Oostinjen heeft zich in Spakenburg, net als in zijn laatste twee seizoenen in Veenendaalse dienst, ook ontwikkeld tot een zeer gewaarde en vaste kracht. Hij verliet G.V.V.V. in 2015 met de titel op zak van beste speler in dat seizoen. Die waardering kreeg vorige week nog een extra dimensie toen zijn contract met twee seizoenen werd verlengd. Tevens heeft Oostinjen zich ook opgewerkt tot reserve aanvoerder achter Danny van den Meiracker. Heel veel huidige selectie spelers van de Veense blauwen speelden samen met de altijd in de strijd vooropgaande Nieuwegeiner en dus zullen er voor- en achteraf het onderlinge treffen best de nodige plaagstootjes en/of pesterijtjes gaan plaatsvinden. Tijdens het blauwe onderonsje zal Oostinjen, tot zijn grote spijt, zijn voormalig ploeggenoten niet tot 'last' kunnen zijn, want de knieblessure die hij opliep tegen UNA is dusdanig ernstig dat hij de eerstkomende weken niet in actie zal kunnen komen. Het is afwachten of revalidatie voldoende zal zijn, maar mogelijk wacht hem ook nog een operatie. Wij wensen Tom Oostinjen in ieder geval een heel voorspoedig herstel toe.
Olivier Pilon is de andere voormalig G.V.V.V.-er die kan meedoen aan een beetje jennen, uitdagen en geintjes maken. De van SDC Putten gekomen debutant werd topscorer van de Veense blauwen vorig seizoen, met 15 goals in 27 wedstrijden, en speelde zich daarmee in de kijker bij de zaterdaggrootmacht uit Spakenburg en besloot de overstap te maken. Maar waar Pilon op het Panhuis en elders in het land in het blauwe tenue bijna altijd van acquit erbij was, moet hij nu in en bij Spakenburg wennen, en zij aan hem. Want tot nu toe startte de pijlsnelle vleugelspits viermaal in de basis en was hij vijfmaal invaller. Zijn doelpunten productie staat op twee. En juist daarop zal de bijna 23-jarig Amersfoorter graag, tegen zijn oude ploeggenoten, een extra schepje willen doen om belangrijk te zijn voor zijn huidige team.
Voor aanvoerder Roy Terschegget en z’n manschappen de taak om te voorkomen dat Pilon belangrijk kan zijn, er vanuit gaande dat Olivier speeltijd krijgt. Maar de selectie van coach Van de Haar bevat nog veel meer klasbakken die in de gaten moeten worden gehouden. Dus sentimenten overboord en met open vizier de strijd aangaan zal het pandoer moeten zijn.

Voor wat het waard is, tot slot nog even wat feitjes op een rij:
• Bart Hulsbos gaat mogelijk zijn 200ste officiële wedstrijd spelen
• Supersub Patrick Heesakkers wordt zaterdag 25 jaar
• G.V.V.V. heeft na Excelsior Maassluis de minst gepasseerde defensie
• Spakenburg heeft samen Jong Vitesse, en na Jong AZ, de meest scorende voorhoede
• Voordat de topklasse ontstond won G.V.V.V. slechts 5x in en bij Spakenburg in competitie verband, 7x eindigde het onbeslist, en 18x was de thuisploeg de sterkste
• De vijf gespeelde wedstrijden in topklasse verband op de Westmaat leverde G.V.V.V. 3x winst op, 1x een gelijkspel, en 1x een nederlaag
• Die nederlaag, vorig seizoen, was tevens een forse want Spakenburg won met 5-1
• Maar de allergrootste deceptie kregen de Veense blauwe te slikken in de tweede klasse in het seizoen ’62-’63 toen het in Spakenburg 6-0 werd.
• Sportieve revanche daarvoor liet lang op zich wachten, want pas in ’90-’91 kon G.V.V.V. in eigen huis pronken met dezelfde uitslag.
• Het doelsaldo in alle tot nu toe gespeelde 78 officiële wedstrijden is ruimschoots in het voordeel van Spakenburg: 152 – 112

Deze klassieker begint om 15.00 uur op sportpark De Westmaat en zal onder leiding staan van Dhr. D. Serik uit Deventer, die langs de lijnen zal worden geassisteerd door Dhr. E.J.H. de Gier en Dhr. D. Schaper. De vierde official moest op het moment van schrijven nog worden aangewezen.  

Foto's: Dick Gijsbertsen.