Brouwer was nooit op zoek naar bevestiging

9 maart 2018
Zou Simon Brouwer na twee kruisbandblessures ooit nog terugkeren op zijn oude niveau? De voeten van de 33-jarige kilometervreter verzorgden de afgelopen weken het antwoord. ‘Soms moet je beseffen: ik verlies dit duel wel, jammer, maar er staan er nog tien achter me.’
 
‘Ik zit er weer helemaal bij, hè’, zegt een opgewekte Simon Brouwer na de donderdagtraining in het clubhuis. Hij voelt zich happy, want ‘ik kan weer belangrijk zijn voor het team.’ Hij vertaalt zijn aandeel in het spel ook in de cijfers. In de laatste drie wedstrijden was hij met drie doelpunten en twee assists goud waard zijn ploeg.
 
Na twee zware knieblessures in twee jaar was dit misschien wel het seizoen van de waarheid voor de 33-jarige Brouwer. Kon hij pijnvrij spelen? Zat ouderwets sleuren op het middenveld er weer in? En: ziet de nieuwe trainer Niek Oosterlee heil in zijn oude frontsoldaat?
 
Na drie kwart seizoen kan de Veenendaler bij elke vraag bevestigend knikken. Hoewel er een aanloopperiode aan vooraf ging. Hij merkte dat hij aan het begin van het seizoen nog niet geheel wedstrijdfit was. Minuten om in het ritme te komen bleven uit. Hij moest het vooral doen met invalbeurten, variërend van een helft tot een kleine tien minuten. Ook een hamstringblessures gooide roet in het eten.
 
 
Topfit
Maar kijk naar 2018, en zie hier: de oude Simon Brouwer is terug, op zijn geliefde plek, als kilometervreter achter de spits. ‘Na de winterstop ben ik geloof ik één keer niet in de basis begonnen’, weet Brouwer. ‘Ik ben topfit. Ik had er op gehoopt, niet op gerekend, want daarvoor zijn er te veel alternatieven op die plek.’ Met de aan de enkel geblesseerde Robin Mulder viel een optie weg. ‘Danny kan daar ook spelen, bijvoorbeeld. Ik ben er goed ingekomen na de winterstop.’
 
De wedstrijd tegen De Dijk was het sleutelmoment. Mulder keerde terug van zijn enkelkwetsuur en stelde Oosterlee voor een luxekeuze. Zou Brouwer ook aan de aftrap verschijnen? ‘Ik speelde gelukkig. Dat was een goed teken voor mij.’ Hij betaalde het vertrouwen uit met een hattrick. Drie keer scoren in een wedstrijd, het was hem nog nooit overkomen in zijn illustere loopbaan bij G.V.V.V.
 
Bevestiging
Waren de goals de bevestiging dat hij het nog kon? ‘Nou, ik ben nooit op zoek geweest naar bevestiging. Ik weet dat ik het kan, het was alleen zaak om fit te worden. Ik scoorde dan niet in de wedstrijd tegen TEC, maar ik merk aan mezelf dat ik fit en scherp ben. Ik heb het weer gehaald. Misschien is dat het meer.’
 
Simon Brouwer steekt drie vingers de lucht in zijn derde treffer tegen De Dijk.
 
Brouwer: ‘Doorzetten zit in mijn karakter, zowel binnen als buiten de lijn. Ik zal nooit snel opgeven. Ook de mensen om mij heen zijn daarin belangrijk geweest. In de eerste weken na de operatie was ik afhankelijk van mensen die me hielpen, van artsen tot teamgenoten en clubmensen. Natuurlijk, het begint bij jezelf. Maar je kan er zelf nog alles aan doen, er moeten wel goede randvoorwaarden en mensen om je heen zijn om te kunnen herstellen. Dat plaatje was compleet.’
 
Verstandiger
‘Ik heb nooit problemen gehad met angst voor duels. Ik ben wel een stukje verstandiger geworden, ga sommige duels niet meer als een bezetene in als dat niet echt nodig is. Soms moet je beseffen: ik verlies dit duel wel, jammer, maar er staan er nog tien achter me. Vroeger dacht ik: als ik ‘m afpak, kunnen we nu vooruit.’
 
Na een ‘makkelijke’ wedstrijd tegen TEC wacht zaterdag het duel met FC Lisse. Maar waar speelt de hoofdmacht nog voor? De titel noch degradatie is een kwestie in Veenendaal. 
 
Brouwer torent boven HFC'er André Morgan uit.
 
Derde amateurclub van Nederland
‘Als sportman moet je altijd willen winnen’, aldus Brouwer. ‘Doe je het niet voor jezelf, dan voor je teamgenoten, de trainer, de honderden supporters langs de kant of de club. Vorig seizoen leek het alsof we het liet lopen als we op een achterstand kwamen. Dat is wel aangehaald de laatste weken. We zijn aan onze achterban verplicht om altijd te winnen en gaan voor het hoogst haalbare. Wellicht zijn we straks de derde best presterende amateurclub van Nederland. Dat is een mooi resultaat, toch?’
 
Tekst: GVVV.nl/Jeroen van Barneveld
Foto’s: GVVV.nl/Dick Gijsbertsen en Orange Pictures