Op pad in Marbella: dag 3

7 januari 2018

In het kielzog van de hoofdmacht heeft redacteur Bas van Capelleveen samen met Bram Dekker de tenten opgeslagen in Marbella voor een vierdaags trainingskamp. Van Capelleveen en Dekker werden als deelnemers van de doelpuntenactie in december uitgeloot voor de trip onder de Spaanse zon. Van Capelleveen schrijft iedere dag een blog over de verrichtingen aan de Costa del Sol. Vandaag dag 3: een uiteenlopende dag.

 

Het diner in loungebar Hestia was vrijdagavond wederom voortreffelijk, een misverstand door schrijver dezes daargelaten. Want zonder bril op en in de schemer van het opgestelde buffet zag die een schaaltje mini augurken aan voor sperziebonen. Maar ook die groente bleek opgewarmd aanwezig, dus niets aan het handje. 

 
Martin Drent
Gedurende het diner bleek ook dat er nog ander team aanwezig was, namelijk DZOH, een zaterdagtweedeklasser uit Emmen. Die hebben niet de minste trainer in dienst, want Martin Drent voormalig spits van FC Groningen, BV Veendam en FC Emmen, met ruim 400 wedstrijden achter zijn naam, voert daar de regie. En zoals je weet wordt er met voetballers onder elkaar snel contact gelegd. Binnen de kortste keren was er een afspraak gemaakt dat Drent een keer in de keuken van Niek Oosterlee en zijn ploeg mag komen kijken.
 
Martin Drent in gesprek met Rob de Boer, die verantwoordelijk is voor het spelersbeleid.
 
Nadat de magen weer overdadig waren gevuld ging het met een vijfminuten loopje weer terug het hotel. Maar voordat de vrije uurtjes ingingen was er eerst nog een evaluatie van het seizoen van voor de winterstop. Coach Niek Oosterlee had daarvoor een indrukwekkende PowerPoint-presentatie in elkaar gedraaid, met allerlei ploeg- en individuele statistieken, wat werd gelardeerd met filmpjes van alle gescoorde doelpunten. Maar ter lering en niet ter vermaak van de gehele groep, passeerden ook de tegentreffers de revue.
 
Veense hakka
Maar dat alles gebeurde pas nadat Bart van de Beek eerst het drinkglaasje van de coach gevuld had met een likeurtje, genaamd nummer 43. Dat hielp enorm, want zonder met dikke tong te praten, presenteerde Niek Oosterlee, als een volleerde Jack van Gelder, de statistieken en bewegende beelden. Dat leverde ook de nodige response op, met als hoogtepunt het imiteren van het vreugdehupje van Jeremy de Graaf als hij een treffer heeft gescoord (kijk de beelden er zelf nog maar eens op na). Die soort van ‘Veense hakka’ werd door de voltallige ploeg prachtig synchroon nagedaan, nadat Jeremy die eerst nog live in de vergaderzaal had uitgevoerd.
 
Niek Oosterlee spreekt zijn manschappen toe in een terugblik op de eerste seizoenshelft.
 
Na die evaluatie kon een ieder gaan en staan waar hij wilde. Een aantal kropen vroeg onder de wol, maar een groot deel heeft afgelopen nacht zeer weinig slaapuren gemaakt. Uw blogger maakte het met een enkele leden van de staf en een paar sponsoren niet extreem laat in de tapasbar om de hoek, want om ruim één uur gingen daar letterlijk en figuurlijk de luiken dicht van het etablissement en van de meeste van de plakkers.
 
's avonds een vent, 's morgens een vent
Maar ere wie ere toekomt vanmorgen ontbrak er niemand op het ontbijt en was er ook geen enkel chagrijnig gezicht waar te nemen. Nee het gezegde ’s avonds een vent, ’s morgens een vent werd volledig waar gemaakt. Dat bleek enkele uurtjes later helemaal op te gaan voor de spelers die aan de bak moesten tijdens een onderling beachvoetvolley toernooi. 
 
Binnen no time kwam het fanatisme om te winnen bovendrijven en zagen we de meest mooie omhalen, technische hoogstandjes en kopbalestafettes van de in vijf teams opgedeelde selectie. Zonder iemand tekort te willen doen maakte doelman Johan Jansen wel het meeste indruk met zijn lenigheid, gevoel voor positie en een flink aantal zeer precies geplaatste kopballen. 
 
Voetvolley in het Spaanse zand.
 
Schietschijf
Wilco den Hartog en zijn maten werden winnaar en verdienden 25 drankmunten, te besteden in bar Hestia. De verliezers, Jeremy de Graaf, Soufiane Laghmouchi, Mourad Marbouh en Guido de Graaf moesten plaatsnemen als schietschijven, waarop de winnaars vanaf negen meter op de achterwerken en benen mochten mikken. De knallen waren spijkerhard, maar zelden troffen ze een bil of been en dus bleven de verliezers verschoond van blauwe plekken. 
 
Na al die voetvolley lol was het lunchtijd en zoals ondertussen gebruikelijk was er weer keuze in overvloed om de inwendige mens op krachten te brengen. Daarna kon nog wat verloren slaap worden ingehaald voordat de bus voor kwam rijden om het hele spul opnieuw te vervoeren naar de trainingsaccommodatie van C.D. Monda. En alsof er niets was gebeurd na het strandzandhappen werden de manschappen onderworpen aan een pittige training met als afsluiting een partijtje afwerken. 
 
De laatste training in Marbella wordt in gang gebracht onder aanvoering van aanvoerder Roy Terschegget.
 
Geurt Beijer gespaard
Daarbij leek het wel of de ballen en de palen/lat waren voorzien van een magneten, want hoeveel keer het aluminium werd getroffen was niet op de vingers van twee handen te tellen. Achteraf gezien was dat een  voorbode van de definitieve afsluiting. Want sponsor Geurt Beijer wilde de uitdaging wel aan om Johan Jansen minimaal driemaal te laten vissen uit vijf strafschoppen. Bij winst voor Geurt zou de goalie hem vanavond vrij houden, bij verlies moest hij dezelfde straf ondergaan als de verliezers bij het beachvoetvolley.
 
U kunt het bijna al raden, van de vijf elfmetertrappen raakte Beijer driemaal pal of lat en dus was hij de klos, en mochten vijf spelers zijn derriere of onderstel proberen te raken vanaf de stip. Het lukte niet en dus werd ook Geurt, een rasechte Renswoudse blauwe, gespaard van een extra blauw accent op enig lichaamsdeel.
 
 
Nieuwe supporter
Bij het verlaten van het trainingscomplex kreeg de uiterst vriendelijke en behulpzame kantinebaas uit handen van sponsor Theo Vosmeer een  G.V.V.V.-tenue overhandigd met daarop de namen van alle selectiespelers. De kleine Spanjaard was daarmee zo verguld dat hij zijn eigen polo gelijk verwisselde voor het net verkregen shirt. Het is hoogstwaarschijnlijk dat onze club nu sowieso een Spaanse supporter heeft. 
 
De terugreis naar Marbella, alsmede het diner verliepen opnieuw op rolletjes en nu is het afwachten wat de nacht voor een ieder gaat brengen. U verhalenschrijver zal daar niets van meekrijgen, want die heeft de pap echt op en kruipt nu na een verfrissend douchebeurtje heerlijk onder zijn dekbed en gaat wellicht alvast dromen over de afsluitende vierde dag.
 
Deel 1 van Op pad in Marbella.
Deel 2 van Op pad in Marbella.