Pijn is onderdeel van Hulsbos’ systeem

3 november 2017
Een slepende liesblessure noopte Bart Hulsbos bijna tot een vroegtijdig afscheid als topamateurvoetballer, nu vormt hij met Wilco den Hartog een ijzersterk duo in het hart van de verdediging. ‘Ik ben nooit pijnvrij.’
 
Nee, zegt Bart Hulsbos na de afsluitende training voor het duel met FC Lisse, ‘ik had begin juli niet gedacht dat ik zo veel competitiewedstrijden zou spelen.’ De teller staat inmiddels op negen van de tien, maar die ene gemiste wedstrijd moet in een bredere context worden geplaatst. Hulsbos sloeg de competitiewedstrijd tegen de Koninklijke HFC noodgedwongen over voor de bekerwedstrijd drie dagen later tegen hetzelfde HFC. 
 
De woorden van Hulsbos hebben een diepere betekenis. Bijna een jaar geleden lagen de kaarten anders op tafel. Slepende liesklachten speelden hem parten. Hij voorzag het ergste. ‘Ik had de hoop niet helemaal opgegeven, maar ik was sceptisch. Ik heb in een diep dal gezeten afgelopen winter en dacht dat het misschien wel einde verhaal zou zijn. Ik vroeg me af wat ik nog kon doen om de blessure over te laten gaan.’
 
'Je moet niet van me vragen om de bal tien keer hoog te houden, maar ik kan wel mijn man uitschakelen en leiding geven.'
 
Start herstel
Hulsbos verkoos eind maart een speciaal trainingsprogramma van een Duitse liesspecialist boven een operatie. Die behandeling sloeg aan. ‘Dat was de start van het herstel. Het krachtschema dat ik volgde heeft zeker bijgedragen aan mijn herstel.’ Daarnaast bezocht hij osteopaten en een manueel therapeut. ‘Feit is dat de pijn een stuk minder is, maar de lies zal altijd een zwakke plek blijven. Nee, ik ben nooit pijnvrij, maar ik kan er vrij goed mee spelen.’
 
Pijntjes
Een wedstrijd heeft zijn weerslag op zijn fysieke gesteldheid. Hulsbos: ‘Tot zeker woensdag voel ik pijntjes. Ik kies mijn momenten uit om explosieve inspanningen te doen. In overleg met de trainer bepaal ik het doordeweekse schema. Maar ik weet zelf wat ik moet doen om zaterdag goed genoeg in mijn vel te zitten. Op deze manier kan ik het nog lang volhouden.’
 
Verbaasd is hij over het aantal wedstrijden, niet over het niveau wat hij haalt. G.V.V.V. incasseerde slechts tien treffers. ‘Ik weet voor mezelf: als ik fit ben, dan kan ik van meerwaarde zijn voor dit team. Als de trainer me in mijn kracht laat spelen, dan haal ik een hoog niveau. Je moet niet van me vragen om de bal tien keer hoog te houden, maar ik kan wel mijn man uitschakelen en leiding geven.’
 
'Hulsbos gaf het laatste tikje bij de 1-0 tegen ASV De Dijk.

Luisteren naar lichaam
Hulsbos is 33 jaar, maar volgens hem is leeftijd maar een getal. ‘Er zijn zat voorbeelden van voetballers die op hogere voetballeeftijd een hoog niveau halen. Ik weet inmiddels mijn sterke en zwakke punten en luister noodgedwongen naar mijn lichaam. Het is niet meer reëel dat ik alles speel.’
 
Hij vormt met Wilco den Hartog het koppel in het hart van de verdediging. Den Hartog is omgeturnd van controleur op het middenveld tot voorstopper en dat heeft G.V.V.V. vooralsnog geen windeieren gelegd. ‘Met Wilco verloopt de samenwerking prima. We zijn andere type verdedigers, maar hebben allebei onze kwaliteiten. We hebben het gevoel dat niemand van ons kan winnen, maar dat kan ook weer zomaar afgelopen zijn.’
 
Meedelend in de feestvreugde na de openingstreffer tegen IJsselmeervogels. 
 
November
De novembermaand breekt immers aan, een herfstmaand waarin de prestaties van G.V.V.V. traditioneel stokken. ‘We hebben gelukkig maar drie wedstrijden in november’, geint Hulsbos. De ploeg van Niek Oosterlee treft respectievelijk FC Lisse (uit), Barendrecht (thuis) en FC Lienden (uit).
 
‘Nee, zonder dollen: ik denk dat die novembermaand meer leeft bij de buitenwacht. Het is puur toeval, en ik verwacht niet dat het dit jaar ook weer gebeurt. FC Lisse vecht voor ieder punt momenteel, we moeten ervoor zorgen dat we deze lijn vasthouden. We hebben het daar nooit makkelijk, maar halen wel altijd een aardig resultaat. Dat zou ook zaterdag moeten. Al gaat dat niet vanzelf.’
 
Tekst: GVVV.nl/Jeroen van Barneveld
Foto's: Orange Pictures en GVVV.nl/Dick Gijsbertsen