Uniek moment in de voetbalgeschiedenis van G.V.V.V. [Update]

15 mei 2018

Gerard en Jan van de Bovenkamp – familiair gezien neven van elkaar – hebben beiden volgens de overlevering, eind jaren zestig, begin jaren zeventig van de vorige eeuw, 500 duels gespeeld in het G.V.V.V. tenue. Zoveel clubtrouw zie je zelden.

Al moeten we daar eerlijkheidshalve aan toevoegen dat het toentertijd hoogstwaarschijnlijk een schatting is geweest, waarbij ook alle oefen- c.q. vriendschappelijk gespeelde wedstrijden zijn meegeteld. Want harde feiten daarover zijn niet in de annalen te vinden. Datzelfde geldt ook voor Piet van de Bovenkamp – een broertje van Jan - die in 1975 werd gehuldigd voor zijn 250ste cap.

Wat we wel redelijk zeker weten is dat Gerard van de Pavert en Johan de Man in de kleine twintig jaar dat zij uitkwamen voor ons vlaggenschip respectievelijk 431 en 394 officiële duels (competitie en beker) hebben gespeeld. En daarmee kwamen beide ‘ouwe getrouwe’ een klein beetje in de buurt van de oude helden uit de beginjaren van G.V.V.V.

Die zekerheid is ook van toepassing op Martien Terschegget, boegbeeld van de Blauwen in het veld in de zeventiger en tachtiger jaren. Martien, nog steeds zeer actief als voetbal technische man bij de jeugdafdeling van G.V.V.V., werd in 1986 gehuldigd voor het spelen van zijn 250ste wedstrijd. En juist gisteren was zijn zoon Roy aan de beurt om voor zo’n zelfde mijlpaal in het zonnetje te worden gezet.


Totaal meer dan 500 wedstrijden in het eerste elftal van G.V.V.V. in beeld. De helft voor Roy Terschegget staan ook overduidelijk op het scorebord.
    
Hij heeft een aardje naar zijn vaartje’ is een spreekwoord dat deels van toepassing is op captain en  jubilaris Roy Terschegget, die vorige week in Hardenberg bij HHC zijn 250ste officiële wedstrijd (competitie en beker) speelde in het blauwe tenue.


Dat deel heeft voornamelijk te maken met het voetbal. Hoewel vader Martien een robuuste centrale verdediger was bij ons elitecorps, Roy te boek staat als spelverdeler, en ze dus als spelers verschillende kwaliteiten hadden en hebben, zijn er toch ook twee overduidelijke overeenkomsten. Want ook Martien was aanvoerder en nog mooier, hij speelde dus ook 250 duels in G.V.V.V. 1. Een uniek feit in de ruim zeventig jarige geschiedenis van onze club.


Sowieso zal zo’n gebeurtenis niet vaak plaatsvinden op de voetbalvelden in ons land. We waren daarom ook verheugd dat vader Martien de feestelijke ruiker die bij deze mijlpaal hoort heeft uitgereikt aan zijn nageslacht en opvolger.


Ook vanaf deze plaats feliciteren wij Roy van ganser harte met dit ijkpunt in zijn voetballoopbaan en hopen hem nog heel lang te zien schitteren bij ‘zijn’ en onze club. Samen met Wilco den Hartog en Simon Brouwer, die Roy Terschegget dit seizoen al voorgingen, hebben we nu dus drie van die 250-tigers in de selectie en ook die clubtrouw zullen zeer weinig collega voetbalverenigingen G.V.V.V. na kunnen zeggen.

Moeder Ans Terschegget meldde ons nog als aanvulling dat de gebroeders Jan en Piet van de Bovenkamp op hun beurt weer broers waren van de oma van Roy. Dat deze langdurige G.V.V.V. voetbalgenen zijn doorgegeven van zowel vaders als moeders kant, is daarmee zo klaar als een klontje. Het spreekwoord 'De appel valt nooit ver van de boom' doet dus ook weer opgeld. Die kennis ontbrak bij uw webredacteur, en is dus bij deze ook weer duidelijk gemaakt. 


Normaliter een taak voor Loek Budding (r.) van de afdeling voetbal technische zaken om de bloemen uit te reiken aan een jubilaris, maar voor deze unieke gebeurtenis liet hij dat heel graag over aan Martien.

PS.
Degene die het dichtst hierbij in de buurt komen zijn vader Jan, en zoon Edwin Kampert. Jan Kampert kon zich niet herinneren of hij ook die mijlpaal van 250 duels had bereikt, maar dacht wel dat hij dicht in de buurt was gekomen.


Officieel of officieus is daar in ieder geval niets over vastgelegd, maar de veronderstelling van Jan lijkt ons gezien zijn langdurige trouwe dienst aan G.V.V.V. zeer plausibel. Zoon Edwin kwam daar in zijn actieve periode, die liep van 1988 t/m 2005, net niet aan. Edwin’s teller bleef op 241 duels steken.

 
Foto's: Dick Gijsbertsen
Infographic: Jeroen van Barneveld
Tekst: Bas van Capelleveen