Analyse G.V.V.V.

18 mei 2013

G.V.V.V. mist aan finishlijn kers op de taart

 

In twee jaar tijd heeft G.V.V.V. zich ontwikkeld tot een stabiele top­klasser. Werd er na het debuut­jaar 2011/2012, dat met een vijfde plaats in de eindrangschikking werd afgesloten, nog gedacht aan een eenmalig succes, in het voor­bije voetbaljaar heeft G.V.V.V. laten zien dat het geen eendagsvlieg in de topklasse is.


Coach Erik Assink en zijn man­nen beëindigden de competitie op een derde plek, pakten de eer­ste periodetitel in de topklasse en streden heel lang mee om de titel. Die ging terecht naar Katwijk.
Ook zo’n ploeg, die geen gekke dingen doet, rustig doorselecteert en die ook onder leiding staat van een trai­ner met visie (Cees Bruinink). Hij voert al vijf jaar het bewind en heeft voor onbepaalde tijd bijgetekend.

Wat dat betreft zijn er parallellen te trekken met G.V.V.V. De Veenen­daalse Blauwen bewegen zich ook voorzichtig op de transfermarkt.
Geven geen geld uit aan gesjeesde voetballers uit het betaalde voet­bal, die hun carrière bij een ama­teurclub willen afbouwen. De club is op zoek naar spelers, die passen in de selectie en hun loop­baan bij G.V.V.V. juist verder willen uitbouwen.

Ook G.V.V.V. heeft een trainer, die in drie jaar G.V.V.V. heeft omge­bouwd van een verdedigend inge­steld elftal tot een team dat met combinatievoetbal de aanval pro­beert te zoeken. Assink, volgend seizoen ook nog trainer, had het voorbije voetbaljaar de pech dat hij met een aantal langdurig ge­blesseerden te maken kreeg. Ook lieten nieuwkomers het in aanval­lend opzicht afweten. In die zin heeft de in het verleden geroemde technische commissie van G.V.V.V. het niet goed gedaan.

Karim Elkaddouri, Maurice van der Wilt en Mitchel Bottenheft (later ook geblesseerd), brachten niet de vaart en de doelpunten, die van hen verwacht werden.
Tonnie Cusell mocht op het laat­ste moment van de TC blijven, maar had, net als in zijn eerste jaar, weinig tot geen toegevoegde waarde voor het team. Kortom, de aanval van G.V.V.V. kwam in alle opzichten tekort en scoorde te weinig doelpunten, slechts 54 te­genover vorig jaar 70 treffers.

Het middenveld van G.V.V.V. wordt in den lande geroemd als één van de sterkste van de topklas­se. Was dat ook lange tijd, maar vertoonde haarscheurtjes naarma­te het einde van de krachten slo­pende competitie naderde. Teke­nend voor de onmachtige aanval in het voorbije seizoen, is dat mid­denvelder Simon Brouwer topsco­rer werd met dertien treffers.

G.V.V.V. deed het in verdedigend opzicht veel beter. Met 41 tegen­goals (vorig jaar 56) overlegde al­leen Barendrecht van alle tegen­standers mooiere cijfers: 34 tegen­doelpunten.
Met de rentree van Joey Snijders als linkerspits, het aantrekken van Rik van der Eerden als scorende spits, wil G.V.V.V. zich in aanval­lend opzicht versterken. Daarbij wordt gezocht naar een rechter­spits, die het plaatje voor volgend seizoen compleet moet maken.

Dat G.V.V.V. woensdag de districts­bekerfinale met 3-2 van Argon ver­loor en daardoor de kers op de taart misliep, deed pijn in de Blau­we harten. Het kan niet verbloe­men dat G.V.V.V. terug ziet op een uitstekend voetbaljaar. 

 

Auteur: Eit Hendriks