Clash tussen twee maatjes

24 september 2013

Roy Terschegget en Vito Wormgoor zijn vrienden. Maar vanavond niet als ze met G.V.V.V. en ADO Den Haag tegenover elkaar staan.

 

VEENENDAAL – Ze reisden een sei­zoen samen van Veenendaal naar Doetinchem, toen ze beiden nog bij De Graafschap speelden. Aan hun tijd bij de Superboeren hiel­den Roy Terschegget (26) en Vito Wormgoor (24) een vriendschap over, die nog steeds stand houdt, ondanks het feit dat beiden niet meer bij elkaar in de omgeving voetballen.

Vanavond (20.00 uur) spelen ze wel op hetzelfde veld, maar dan te­gen elkaar. De één bij G.V.V.V., de ander bij ADO Den Haag. Beide clubs ontmoeten elkaar in de tweede ronde van de KNVB-be­ker en sportpark Panhuis is het decor dat beiden goed kennen.

Terschegget begon met voetbal­len bij G.V.V.V., voordat hij als ju­nior naar Heerenveen vertrok en in 2007 bij De Graafschap beland­de. Wormgoor kwam als twaalfja­rige van het Leersumse HDS naar DOVO, de aartsrivaal van G.V.V.V., om vijf jaar later ook het betaalde voetbal in te duiken. Via Ajax, FC Utrecht en De Graafschap kwam hij bij ADO terecht.

„Panhuis is bekend terrein, maar aan voetballen tegen G.V.V.V. be­waar ik minder goede herinnerin­gen. Ik maakte in het seizoen 2005/2006 mijn debuut in het eer­ste van DOVO. Uit speelden we met 0-0 gelijk”, herinnert Worm­goor zich. „Het was een belang­rijk duel, waarin we nacompetitie konden afdwingen. Dat we thuis met 2-1 verloren, weet ik niet meer zo goed.”
Hij maakte in dat voetbaljaar dus ook met gedenkwaardige beslis­singsduel met Berkum mee, waar­in DOVO diep in blessuretijd met 2-1 verloor en voor de eerste keer in de historie degradeerde. „Onbe­grijpelijk, die scheidsrechter liet wel twintig minuten doorspelen.
Vergeet ik nooit meer.”
Vanavond wil hij er met ADO een feestje van maken op Panhuis.
„We komen om te winnen. Zijn dat aan onze stand verplicht. In de competitie gaat het nog niet zo lekker, zaterdag speelden we thuis met 0-0 gelijk tegen NEC en daardoor staan we voorlaatste.
Dus is het een must dat we van G.V.V.V. winnen. Een blamage kun­nen we ons onder deze omstan­digheden niet veroorloven.”

Wormgoor benadrukt dat er bij ADO geen enkele sprake van on­derschatting van G.V.V.V. is. „Kijk maar naar uitslagen uit het verle­den. Bij bekerduels tussen profs en amateurs kom je altijd verras­sende uitslagen tegen. En G.V.V.V. heeft bewezen dat het voor dave­rende verrassingen kan zorgen. Ik verwacht geen ploeg, die zich ingraaft, dus moeten we steeds alert blijven. Het kan wel eens een mooi potje worden. Ik heb er zin in. Er komen veel vrienden en fa­milie kijken. Mooi toch”, lacht de centrale verdediger van de Haagse eredivisionist, die tegenwoordig in Houten woont.

Terschegget is altijd optimistisch gestemd over een goede afloop voor zijn ploeg. De middenvelder gaat uit van de eigen kracht van G.V.V.V. Zaterdag, na het 4-2 ver­lies bij Scheveningen, was daar­van geen sprake. De wijze waarop G.V.V.V. de koppositie aan Scheven­ingen overdeed, zinde hem totaal niet en dat liet hij blijken.
„Door veel te vaak de lange bal te hanteren, werd het middenveld overgeslagen, waardoor ik ook niet in mijn spel kwam. Er werd slordig verdedigd en mensen lie­pen uit hun posities. Tja, dan komt zo’n zeperd hard aan in de aanloop naar ADO”, mopperde Terschegget zaterdagmiddag op Houtrust.
Natuurlijk zal vanavond alles an­ders zijn, dat beseft een intussen gekalmeerde Terschegget ook.

Trainer Erik Assink hoeft zijn mannen niet te motiveren. Van de bij vlagen slappe en hautaine houding van G.V.V.V. tegen Scheve­ningen zal geen sprake zijn. De spelers hebben de winstpartijen tegen de profs van Excelsior (0-3) en Sparta (1-1, G.V.V.V. wint na strafschoppen) nog in het geheu­gen. Ook zijn ze de uitstekende wedstrijden tegen AZ (2-1 verlies) en FC Groningen (2-1 verlies) nog altijd niet vergeten. Weten de Blauwen dat ze in bekerwedstrij­den tegen bvo’s boven zichzelf kunnen uitstijgen.

„Ik ben er van overtuigd dat we er staan. Alleen jammer dat we Joey (Snijders, geschorst, red.) en Bart (Hulsbos, handblessure, red.) moeten missen. Maar we hebben goede vervangers en die zullen ook hun stinkende best doen”, spreekt Terschegget strijdvaardig.

 

Door: Eit Hendriks