Dennis van Meegdenburg, de ‘goeiste’ van ….

2 maart 2014

Ik heb een jongere broer die ooit eens met een lagere school rapport naar huis kwam en uitriep: “Mama, Papa, ik ben de ‘goeiste’ van de klas”.
Of dat gemiddeld genomen waar was, weer ik echt niet meer, maar het zou mij niet verwonderen. Wel weet ik dat het leren hem vrij gemakkelijk afging en dat hij vooral meer dan prima cijfers scoorde voor de exacte vakken. Maar voor de Nederlandse taal, zou dat gezien zijn uitspraak, waarschijnlijk niet hebben gegolden.
Dat bleek later wel, want zijn talenten lagen meer aan de zogenaamde B-kant en daar heeft hij na de middelbare school en een universitaire opleiding ook zijn beroep van gemaakt. Hij is namelijk leraar natuur- schei- en wiskunde.

 

Hiermee wil ik maar aangeven dat sommige mensen gemiddeld gezien al boven anderen uitsteken door het talent wat ze van nature hebben meegekregen en daarnaast zich ook nog een specialisme eigen hebben gemaakt waarin ze echt kunnen uitblinken. Natuurlijk gaat dit niet vanzelf, want ook al bezit je buitensporig veel talent dan nog zul je moeten studeren, trainen of oefenen en/of de wil of discipline hebben om die gaven nog meer uit te buiten.

 

De vergelijking gaat wellicht ietwat mank, maar toch is Dennis van Meegdenburg in mijn ogen ook echt de ‘goeiste’. Namelijk in zijn specialisme, het maken van goals.

Hoewel hij dat hoogstwaarschijnlijk nog nooit over zichzelf heeft geroepen of zal gaan roepen. Want als iemand bescheidenheid siert, is het Van Meegdenburg wel.

Maar dat hij bovengemiddeld voetbaltalent had, en voor G.V.V.V. gelukkig nog steeds heeft, staat als een paal boven water.

 

In de jeugd bij S.V. Unitas ‘48 werd dat al onderkend en daardoor verkaste hij naar FC Wageningen, maar door het faillissement in 1992 van deze BVO moest hij noodgedwongen op zoek naar nieuw voetbalemplooi. vv Bennekom pikte hem op en zal daar nog nooit een milliseconde spijt van hebben gehad.  Want in 16 jaar groeide de junior verdediger Van Meegdenburg uit tot senior goaltjesdief eerste klas, en kreeg hij het geheel terechte predicaat: ‘Mister Bennekom’. Want hoeveel spelers zijn zo lang trouw aan één club? Ja, in de lagere klassen zal dat nog wel eens voorkomen, maar op het hoogste amateurniveau is dat een zeldzaamheid.

 

Uiteraard werd er in de Bennekom tijd wel eens aan het jasje van Dennis getrokken of hij niet over wilde stappen om zijn voetbalkunsten, lees vooral zijn doeltreffendheid, elders bij concurrenten te komen etaleren. Maar standvastig en trouw, zoals de aard van het beestje nu eenmaal is, ook een eigenschap die weinige voetballers eigen is, bleef Van Meegdenburg onvermurwbaar. Ook G.V.V.V. trok in die tijd wel eens een of meerdere keren aan de bel, maar kreeg telkens nul op het rekest.

 

Die nul werd een één toen het in het seizoen ’07 – ’08, en wellicht ook al een beetje daarvoor, begon te rommelen bij Bennekom en Dennis van Meegdenburg zich daar niet senang meer bij voelde. De keuze voor G.V.V.V., en omgekeerd, bleek gelukkig een juiste. De geboren en getogen Veenendaler keerde daarmee bijna terug op de plek waar hij als jong knulletje zijn eerste voetbalschreden zette. Toen was de ‘groene zijde’ van het Panhuis zijn speelterrein en vanaf augustus 2008 tot en met nu, de blauwe zijde.

 

In het blauwe tenue heeft het fenomeen en sieraad voor de voetbalsport, Dennis van Meegdenburg, ondertussen bezig aan zijn 6de seizoen, zich al onderscheiden door een paar fraaie records neer te zetten. Hij speelde al redelijk lange tijd geleden zijn 100ste officiële duel, sterker nog, de 200 zijn binnen handbereik (nog 12 te gaan).

Op 25 januari jl. scoorde hij zijn 100ste officiële doelpunt (competitie, beker en nacompetitie) voor ons vlaggenschip. Collega webredacteur Ard van den Bovenkamp schreef daar toen een zeer toepasselijk en fraaie column over. “Dennis van Meegdenburg fenomeen”

 

Doelman Mirco Bovo van LRC Leerdam is te laat. Dennis van Meegdenburg maakt zijn 200ste doelpunt. Foto: Dick Gijsbertsen

 

Maar uiteraard mogen we zijn prestaties bij streekgenoot en voormalig concurrent Bennekom niet onder stoelen of banken steken. We wisten al dat Dennis daar tot topscoorder aller tijden was gekroond. Want in de 16 jaar op sportpark De Eikelhof stond zijn teller, qua competitiegoals, al op 169. Mede door die kennis konden we op 5 februari 2011 kond doen van het feit dat ‘Opa’, want die koosnaam is ondertussen gemeengoed geworden bij fans en journaille, zijn in totaal 200ste competitie treffer had gescoord. In Leerdam bij LRC gebeurde dat vanaf de strafschopstip en was dat een van de vier treffers in de met 2-4 gewonnen wedstrijd in het kampioensseizoen.

Toen werd al geroepen; “Op naar de 250 Dennis”. Maar de jubilaris wimpelde die toekomstvisie direct weg, want toen 36 jaar oud, achtte hij die volgende mijlpaal echt een utopie.

 

Maar vorige week zaterdag werd dat droombeeld toch echt werkelijkheid, en ook de manier waarop sprak tot ieders verbeelding.
In de toegevoegde blessuretijd, bij een stand van 2-2 tegen Katwijk, kon Dennis, opnieuw van de elfmeterstip, de wedstrijd beslissen, tegelijkertijd zijn 250ste competitiegoal maken en ook nog eens zorgen dat G.V.V.V. voor het eerst in de topklasse won van deze zogenaamde ‘angstgegner’. Enorme druk dus op de schouders van de goalgetter. Maar diens ervaring en koelbloedigheid zegevierde en feilloos liet hij doelman Atam Koroglu de beweging maken naar een hoek, om het speeltuig in de andere hoek te deponeren. De ontlading bij ploeggenoten, staf en publiek wat G.V.V.V. lief heeft, was enorm en nauwelijks met een pen te beschrijven. Je kunt eigenlijk stellen dat Dennis van Meegdenburg met dit jubileumdoelpunt z’n hele oeuvre nog eens extra glans gaf of zo je wilt een kroon op het werk zette in zijn 22-jarige voetballoopbaan.

 

Social media collega Jeroen van Barneveld heeft in dit fraaie overzicht de 250 goals van Dennis van Meegdenburg inzichtelijk gemaakt.

 

Voor het vervolg van het artikel klik hier.