Gogme ontbreekt bij G.V.V.V.

25 november 2013

Veenendaalse topklasser laat het op beslissende momenten afweten tegen koploper IJsselmeervogels.


VEENENDAAL – Bij G.V.V.V. is het hol­len of stilstaan. De ploeg van trai­ner Erik Assink laat deze competi­tie weinig stabiliteit zien. Na een drietal klinkende overwinningen, waarin met 4-0 werd gewonnen, leden de Veenendalers zaterdag al­weer de derde nederlaag op rij.
Koploper IJsselmeervogels won op Panhuis met 0-2 en bouwde daarmee een voorsprong op van acht punten op de Veenendalers.

„We wisten vooraf dat beide ploe­gen elkaar niet veel ontliepen, aan elkaar gewaagd waren. Dat kwam ook wel uit”, stelde Assink na af­loop. „Daarom werd het duel op details beslist. Die vielen in ons nadeel uit. IJsselmeervogels maak­te dankbaar gebruik van die mo­menten. Zuur, maar ook dat is voetbal.”

De eerste twintig minuten kwam G.V.V.V. niet aan voetballen toe, had Assink gezien. IJsselmeervo­gels ontregelde het geliefde combi­natiespel van G.V.V.V. door steeds bovenop de man te zitten. „Daar­na kwamen we beter in ons spel, kregen we ook meer vat op de tegenstander”, vond Assink.
Hoewel de wedstrijd in een hoog tempo werd gespeeld, bleef bij beide teams de kwaliteit van het spel onder de maat van een top­wedstrijd. De kansen aan beide zijden waren schaars en daarom werd er in de eerste helft niet ge­scoord.

De eerste grote kans na rust was voor G.V.V.V. Martin van Eck kreeg in vrije positie de gelegenheid om aan te leggen, maar zijn schot mis­te de kracht om doelman Patrick Zonneveld te verrassen.
IJsselmeervogels zocht met hoge ballen steeds de boomlange spits Thomas Verheijdt, die verbeten duels uitvocht met Bart Hulsbos en Michiel van der Valk. Het lever­de in de 59ste minuut een corner op, waaruit Bennie van Noord met een kopbal scoorde: 0-1.

„Daar ging miscommunicatie tus­sen Michiel (Van der Valk, red.) en Wilco (Den Hartog, red.) aan vooraf. Er werd een blok gezet, waardoor Van Noord vrijkwam. Daar waren afspraken over ge­maakt. Dat had dus niet mogen gebeuren. We kwamen die klap ei­genlijk niet meer te boven”, analy­seerde Assink. Wat G.V.V.V. daarna ook probeer­de, het inbrengen van extra aan­vallers en het nog nadrukkelijker één op één spelen, niets baatte. Het ontbrak de ploeg eenvoudig aan gogme en power om het IJssel­meervogels nog echt lastig te ma­ken.

De bezoekers beslisten vlak voor tijd het duel definitief. Verheijdt profiteerde van een fout van Huls­bos, die de bal te zacht terug kop­te op doelman Johan Jansen: 0-2.

G.V.V.V.: Jansen; Hofman, Hulsbos, Van der Valk (74. Van der Eerden), Adna­ne; Den Hartog, Bonke, Terschegget; Van Eck, Van Meegdenburg, Snijders (66. Bottenheft).

 

G.V.V.V.-speler Rodny Hofman probeert een tegenstander van IJsselmeervogels met een hakbal te omzeilen. Foto: Herman Stöver

 

Bonke uit nood naar middenveld


VEENENDAAL – Het was even wen­nen, vertelde Wouter Bonke na af­loop van het duel tussen G.V.V.V. en IJsselmeervogels (0-2). De klei­ne verdediger speelde de afgelo­pen seizoenen steeds in het hart van de defensie van G.V.V.V., maar werd zaterdag op het middenveld geposteerd.
„Ik schoof een linie door en kwam op de plek van Roy (Ter­schegget, red.) terecht. Roy schoof door naar de 10-positie, waardoor Dennis (Van Meegden­burg, red.) in de spits kwam”, leg­de Bonke uit.

De keuze van Assink was uit nood geboren. Sherwin Grot kampte nog met een hamstring­blessure en Rik van der Eerden als diepe spits was een week eer­der bij FC Lisse (2-1 verlies) op­nieuw geen succes gebleken.
Van der Eerden kan zo langzamer­hand als miskoop aangemerkt worden. De aanvaller, die deze zo­mer met veel tamtam door de technische commissie werd gepre­senteerd als de man die G.V.V.V. aan doelpunten zou helpen, heeft in de vele speelminuten die As­sink hem bood niet kunnen over­tuigen. Hij scoorde nog maar één keer.

Bonke had zaterdag ook gezien dat G.V.V.V. het in de eerste twin­tig minuten tegen IJsselmeervogels erg moeilijk had. „We wer­den afgejaagd, kwamen niet aan voetballen toe. En we moesten, in de nieuwe samenstelling, even zoeken naar de juiste balans. Ik­zelf ook. Hoewel ik vroeger op het middenveld speelde, was het toch behoorlijk wennen.”
Bonke vond dat G.V.V.V. in het be­gin van de tweede helft wel veel meer pressie uitoefende en ook een paar kansen kreeg. „Maar na de 0-1 knakte er iets bij ons. Wa­ren we niet meer bij machte om het tij te keren.”
Dat in zulke situaties de bank het verschil maakt, deed Bonke af met de opmerking: „We hebben nu eenmaal een smalle selectie, het is niet anders. Dus moeten we daarover niet zeuren.”

 

Door: Eit Hendriks

 

Gerelateerd artikel: Standaardsituatie beslist topper op Panhuis