Marathon-verslag Freek Wittenrood

17 april 2014

Beste mensen, het goud is binnen.

Ik kan u vertellen, het was een zware race. De toptraining van 35 km in Breda, ging me goed af, 3 weken terug. Bijna 10 dagen voor de marathon, had ik wat kuitspier klachten. Wellicht dat er toch nog wat afvalstoffen in de kuit aanwezig waren, van de toptraining. Nadat onze jongens van FC Lisse hadden gewonnen, en er weer verrassende uitslagen waren, kon ik met een gerust hart vertrekken uit Capelle.

Mijn voorbereiding op de marathon van Rotterdam kon nu pas echt beginnen. Zaterdagavond om 21.30 uur naar bed, een gezonde spanning was ook bij mij aanwezig. Een aantal keren in de nacht wakker en uiteindelijk ging de wekker om 6.00 uur. Eerst nog even de hond uit laten en dan een goed ontbijt samen met mijn gezin. Om 7.15 uur vertrokken we met de auto naar Nieuwerkerk a/d IJssel om daar om 8.40 uur de trein te pakken naar Rotterdam. We verzamelden vlakbij het Hilton hotel, we dronken nog wat, samen met marathonloper Fred Sel. We bereidden ons voor op de warming-up, omstreeks 10.20 uur gingen we ons naar ons startvak. De start was om 10.30 uur het klimaat was uitstekend en de spanning was te voelen, de burgemeester sprak de 13.500 lopers toe en wenste ons succes. Lee Towers zong ons toe. You”ll never walk alone, een echt kippenvelmomentje en alle lopers zongen mee. Het aftellen was begonnen. Mijn gezin moedigtde mij aan, en zwaaide me uit.

Het startschot klonk en ik was op weg naar mijn 5e. Eerdere tijden die ik had neergezet waren 3.55 / 3.49 /3.46 / 3.37 uur. Je loopt dan met een snelheid van 12 km per uur, er zijn 2 hazen die continue dit tempo lopen. De marathon heeft een enorme entourage, veel publiek, en muziek over het hele parcours. De eerste kilometer ging goed. Tot de 25 km liep ik uitstekend en zat ik op schema. De tijd was 2.06 uur. Maar dan krijg ook ik te maken met de wetten van de marathon, een pijnlijke linker hamstring tussen de 25 en 30 km. Het gaf op dat moment een verkrampt gevoel. Ik was genoodzaakt om te wandelen. Ik dacht bij mezelf dit is einde wedstrijd, maar uitlopen zal ik hem!

Na enige tijd probeer ik weer wat te lopen op natuurlijk een lager tempo, om te voorkomen dat de hamstring weer gaat opspelen. Wonderbaarlijk gaat dit goed , de laatste 13 km zijn aangebroken, op weg naar goud. Mijn mentale weerbaarheid en incasseringsvermogen worden weer eens op de proef gesteld. De slijtageslag is begonnen. Na het bereiken van het Kralingse bos, zie ik voor de 5e keer indrukwekkende sporttaferelen, die je niet gauw vergeet. Lopers die wandelen, uitgeput zijn etc., wel willen maar echt niet meer kunnen, mijn knop was allang om. De ijzeren wil, om de wedstrijd uit te lopen is bij mij altijd aanwezig, hoeveel weerstand/pijn er ook is. In de sport komt succes niet aanwaaien, daar moet je wat voor doen.

De kilometers verstrijken. De laatste 4 kilometers komen er aan. Ik word gedragen door de massa mensen langs het parcours. Het geeft iedere loper een boost. Ik loop de Coolsingel op en krijg een enorme kick. Van al het publiek en muziek, de finish is in zicht. Uiteindelijk kom ik in 3.57 uur over de finish en heb met gemiddelde snelheid van 10.65 km per uur de marathon volbracht. Mijn loopmaatje Fred Sel eindigde in een uitstekende tijd van 3.40 uur, een compliment naar hem. Een marathon mogen lopen betekent voor mij een dankbaar gevoel. Ook het lopen voor spieren voor spieren, en de daarbij behorende succesvolle sponsor actie voor ons G.V.V.V. Ook is de marathon een grote sportieve uitdaging.

Mijn dankwoord gaat allereerst uit naar mijn gezin, mijn mede marathon loper Fred Sel, alle sponsors en kleding sponsor Henken Sierbestratingen. Ook wil ik G.V.V.V. bedanken voor het beschikbaar stellen van de presentjes voor de sponsors. Mijn goud is binnen. Ik wens de A-selectie en staf, begeleiding en heel G.V.V.V. succes op weg naar het volgende goud: het voetbalgoud in de topklasse.

Sportieve groet,

Freek Wittenrood.