Roy Terschegget voltooid trilogie

17 juni 2014

Op donderdagavond, 5 juni jongstleden, kwam de A-selectie en haar staf voor het laatst van dit seizoen bijeen om o.a. afscheid te nemen van de vertrekkende spelers en stafleden, terug te kijken naar het afgelopen seizoen, en zoals de laatste jaren ook gebruikelijk bij zo’n slotavond, de prijsuitreiking van het beste spelers klassement wat al sinds jaar en dag wordt georganiseerd door uw webredactie. Dit alles onder auspiciën van het algemeen bestuur en de business club Vallei & Rijn.

 

Doordat maar één van de webredacteuren die avond aanwezig kon zijn, en deze de dag voor deze avond werd geconfronteerd met flinke hardware problemen van zijn computer, is helaas de nodige tijd verstreken voordat er verslag kon worden gedaan van deze afscheidsavond en prijsuitreiking. Maar gelukkig zijn deze problemen per heden opgelost, en onder het motto beter laat dan nooit, kunnen we u mede dankzij fotograaf Youri van Doorn nu toch op de hoogte brengen van het reilen en zeilen van deze slotavond en de prijsuitreiking.
Die ook deze keer weer mogelijk werd gemaakt dankzij de prachtige prijzen geschonken door Boshotel Overberg/Restaurant De Holle Boom.

 

 

Nadat Loek Budding iedereen hartelijk welkom had geheten, speciaal de heren die er voor de laatste keer bij waren, volgde een korte evaluatie van het afgelopen seizoen, die Loek als volgt verwoordde:

 

Ja, zaterdag 24 mei om 15.00 uur was het seizoen 2013-2014 in één keer voorbij.
Een heel raar gevoel, na een aantal hectische weken voor ons allemaal, een ontzettend spannende slotfase, emotionele taferelen na de uitwedstrijd tegen Barendrecht, twee onzekere weken over waar de beslissingswedstrijd tegen Spakenburg zou gaan plaatsvinden en de spectaculaire wedstrijd zelf, die een regelrechte reclame voor de Topklasse is geworden. Daar was iedereen het over eens.
Het mooiste vond ik zelf de reacties in de bestuurskamer van Volendam, waar diverse Volendammers vertelden, dat dit veruit de mooiste wedstrijd was geweest, die ze dit seizoen hadden gezien in het stadion van Volendam.
Ik was best trots op dit mooiste compliment dat jullie konden krijgen. Uiteindelijk hebben jullie daar niets aan, maar toch…
Voor alles wat wij het afgelopen seizoen weer met jullie hebben meegemaakt, wil ik jullie namens iedereen die G.V.V.V. een warm hart toedraagt - en dat zijn er door jullie steeds meer geworden - ontzettend bedanken voor wat jullie in het afgelopen seizoen weer hebben laten zien.
Wij hebben er met z’n allen weer enorm van genoten, zoals wij dat bij G.V.V.V. al vier jaar achtereen doen. Hoewel wij allemaal van slag waren na afloop van de wedstrijd tegen Spakenburg en dat is natuurlijk heel normaal, mogen, nee moeten jullie trots op jezelf zijn en moeten jullie wel bedenken dat voetbal nog altijd de belangrijkste bijzaak in het leven is, of zoals Erik na de wedstrijd tegen Spakenburg antwoordde op de vraag of hij verdrietig was na de nederlaag: “Natuurlijk wel teleurstelling, verdriet is voor zaken van andere orde” En zo is het.

 

Voordat het afscheid nemen van de spelers Mitchel Bottenheft, Rik van der Eerden, Lex van Haeften, Wouter van Hoof, Jurriën van der Horst, Dennis van Meegdenburg, Koen Oost, Michiel van der Valk, Niels Willemse en van fysiotherapeut Seger Oudshoorn ging plaatsvinden kregen alle aanwezige eerst de kans om een (gok)formulier in te vullen. Iedereen mocht namelijk een gokje wagen om te voorspellen wie er als de nummers 1, 2 en 3 in het beste spelers klassement zouden eindigen, van de totaal twaalf kandidaten. Iedere naam goed in de top drie was goed voor twee punten en als je bovendien ook nog de plaats goed voorspelde leverde dat één bonuspunt op. En uiteraard waren hier ook weer een drietal prijsje aan verbonden, in de vorm van voetbalboeken, beschikbaar gesteld door de webredactie.

 

Het voert op deze plaats wat te ver om alle gesproken afscheidswoorden van Loek Budding weer te geven, daarom volstaan we met wat frases die hij sprak over de vertrekkers.

 

Mitchel Bottenheft: Mede door veel lichamelijk ongemak geen doorbraak kunnen maken in de topklasse, nu weer terug naar z’n roots in de hoofdklasse bij v.v. Montfoort.
Rik van der Eerden: Te veel druk op de schouders gekregen, wellicht meer tijd nodig om zich te ontwikkelen. Heeft zich wel onsterfelijk gemaakt in de geschiedenis van G.V.V.V. door z’n winnende treffer in en bij Barendrecht. Gaat z’n geluk beproeven aan de ‘overkant’.
Lex van Haeften: Tijdelijke stand-in voor de geblesseerde doelman Niels Willemse, heeft geen minuten hoeven te maken. Lex gaat zich nu bekwamen in het trainersvak.
Wouter van Hoof: Zeer belangrijk geweest voor G.V.V.V. in z’n eerste periode, daarna bij IJsselmeervogels de prijzen gepakt. Jammer dat de terugkeer op het oude nest niet het gehoopte succes bracht. Wouter gaat terug naar z’n geboortegrond om te spelen voor SVL.
Jurriën van der Horst: Werd dit seizoen toegevoegd aan de A-selectie, heeft geen minuten kunnen maken, maar hopelijk was die periode wel leerzaam om bij zusterclub De Merino’s  het verschil te kunnen maken.
Dennis van Meegdenburg: Fenomeen, doelpunten, records, sympathiek, gezelligheid, geen woorden maar daden, populair, maar bovenal gewoon Dennis.
Koen Oost: Geen ideale 12de man, maar gewoon 100% A-selectie speler, met 200% inzet. Nooit een overtogen woord en altijd rustig en onopvallend opvallend aanwezig. Blijft in de buurt voetballen bij VVA ’71.
Michiel van der Valk: Na zeven seizoenen een echte blauwe geworden, sterker nog, een boegbeeld en visitekaartje van onze club. Grote bijdrage geleverd aan de successen in de laatste jaren. Door blessureleed een stapje terug moeten doen, maar altijd positief gebleven. Veel waardering voor zijn inbreng. Gaat samen met tweelingbroer Daan spelen voor kersverse 1ste klasser JSV Nieuwegein en daarmee ook terug naar z’n roots.
Niels Willemse: Van alle afscheidsnemers de meest trouwe G.V.V.V.-er. In acht seizoenen van alles meegemaakt. Maar helaas zijn deze acht jaar ook doorspekt met vette pech door zeer langdurige blessures. Als positivo steeds terug geknokt en mede door die instelling en humorvolle geest populair bij collega’s en fans. Niels gaat proberen om geheel fit zijn kunsten tussen de palen te laten zien bij Nunspeet.
Seger Oudshoorn: Helaas maar één seizoen fysiotherapeut geweest, maar Seger kon z’n ei niet kwijt binnen de club en dat was de reden voor hem om de samenwerking te beëindigen.

 

Loek Budding sloot af met de volgende woorden:
Vanavond nemen wij dus afscheid van jullie. Ik wil jullie namens het bestuur van G.V.V.V., sponsorgroep Vallei & Rijn, bedanken voor het feit dat jullie G.V.V.V.-’er wilden zijn. Jullie gaan ons nu verlaten, maar jullie blijven altijd welkom bij G.V.V.V. Als dank daarvoor een bloemetje en uiteraard een originele G.V.V.V.-shawl die jullie bij een bezoek aan de blauwe zijde van het sportpark Panhuis, weer of geen weer, hopelijk altijd met overtuiging en met ere willen dragen.

 

 

Daarna was de beurt aan webredacteur Bas van Capelleveen, die in de tussentijd samen met Youri van Doorn al de (gok)formulieren had nagekeken en daaruit de winnaars had geselecteerd. Het was maar goed dat er ook een barragevraag in was opgenomen, want van de 38 ingevulde formulieren bleken er 9 stuks met zes punten op de eerste plaats te zijn geëindigd. In de barragevraag moest worden aangegeven met welk cijfer de winnaar van het beste spelersklassement zou eindigen, en dit nauwkeurig tot twee cijfers achter de komma. Die vraag  deed uiteindelijk keeperstrainer Wouter van Voorthuizen (0,1 ernaast) op de derde plek belanden, selectiespeler Martin van Eck (0,05 ernaast) werd tweede en scheidsrechters begeleider Chris Schoonderbeek (0,02 ernaast) mocht als eerste een keuze maken uit de drie sportboeken. Voor Chris was dit wel uniek, want voor de derde keer in vier jaar tijd, viel hij in de prijzen. Ook grappig was dat er voor Wouter van Voorthuizen uiteindelijk een heel toepasselijk boek overbleef, namelijk een complete analyse over de strafschop, zowel uit oogpunt van de nemer, als die van de doelman. We zullen eens kijken of dat komend seizoen resultaat gaat opleveren voor onze sluitposten, want daar is Wouter tenslotte voor aangenomen om die beter te maken.

 

 

Na dat intermezzo, wat net als altijd heel veel hilariteit en geroezemoes opleverde, moest het er dan toch maar van komen. Want ondertussen was  iedereen toch wel erg nieuwsgierig geworden naar de einduitslag van de 21ste verkiezing ‘nieuwe stijl’ van dit beste spelers klassement.
De trouwe volgers weten ondertussen al waaraan de spelers moeten voldoen om een plekje te krijgen in deze eindrapportage, maar voor de leken zullen we deze hieronder nog even opsommen.

 

1.       De tien juryleden beoordelen de spelers in de 30 competitie wedstrijden (de beslissingswedstrijd tegen Spakenburg is niet meegenomen). Soms zijn er maar vier juryleden aanwezig, maar ook regelmatig zijn zij allemaal in staat om hun oordeel te vellen.

2.       Spelers krijgen een rapportcijfer als zij in een wedstrijd minimaal 25 minuten hun opwachting hebben gemaakt, hetzij in de basis of als invaller.

3.       Om in aanmerking te komen voor een plaats in het eindklassement moeten de spelers in 2/3 van de dertig competitie duels (= 20) een beoordeling hebben ontvangen.

4.       Alle gegeven cijfers worden bij elkaar opgeteld en gedeeld door het aantal aanwezige juryleden en daaruit ontstaat een gemiddelde afgerond op twee cijfers achter de komma per wedstrijd.

5.       Alle gemiddelde rapportcijfers worden op hun beurt weer gesommeerd en gedeeld door het aantal wedstrijden die er door de desbetreffende speler in de competitie zijn gespeeld en daaruit volgt het uiteindelijke totale rapportcijfer over het hele seizoen.

6.       De nummers 1, 2 en 3 ontvangen een voucher van de sponsor van dit klassement Boshotel Overberg/Restaurant De Holle Boom

 

Zoals gezegd waren er 12 kandidaten die aan bovenstaande voorwaarden voldeden en dus werd er van teruggeteld van 12 naar 1, met daarbij de vermelding van het gemiddelde rapportcijfer door Bas van Capelleveen. Maar bij het opnoemen van nummer 11 stokte dit al en werd Bas gevraagd of hij dit nog een keer luid en duidelijk wilde herhalen. Wat bleek, Joey Snijders bezette die plaats, maar was reeds op vakantie en dus niet aanwezig. Maar met de huidige moderne media is er eigenlijk geen barrière meer op iemand a la minuut ergens van de hoogte te brengen. Dus ging het mobieltje van Taoufik Adnane de lucht in om een geluidsopname te maken, en werd deze onder veel gegrinnik en hilariteit doorgezonden aan de vakantieganger.
Gelukkig kon de rest van de lijst zonder onderbrekingen verder worden afgehandeld en werd de top drie bereikt.

 

En op de derde plek eindigde ‘grappenmaker’ Taoufik Adnane zelf, met een mooi rekenkundig gemiddelde van 6,66. Of hij direct na die mededeling opnieuw een whats-appje naar Joey stuurde om deze nog even extra te pesten verteld het verhaal niet, maar het is buiten kijf dat deze moderne linkervleugel verdediger zijn ‘bronzen plak’ dik verdiende. Niet alleen was de jury deze mening toegedaan, maar ook in de poll kwam zijn naam maar liefst 25x voor op de voorspellingslijst. In 27 duels scoorde Taoufik 5x een onvoldoende (lager dan een 6), maar daar stond 10x een dikke zeven tegenover. Uitschieter naar boven met een 7,8 was zijn optreden in de thuiswedstrijd tegen Excelsior Maassluis. Al met al heeft Adnane een mooi seizoen gespeeld, waarin hij 3x scoorde, 3x een doelpunt voorbereidde, 5 gele kaarten ontving en totaal 2424 minuten in het veld stond. Tevens verbeterde hij zijn rapportcijfer t.o.v. vorig seizoen (6,48) ruimschoots, waarmee Taoufik toen op een vijfde stek eindigde.

 

Tot veler verassing, inclusief die van hem zelf, werd aanvoerder Simon Brouwer troonsopvolger in dit klassement. Door zijn schouderblessure, opgelopen in het uitduel in en bij Katwijk stond de captain lange tijd buitenspel. Daar kwam later nog een schorsing en absentie vanwege werk bij. Dus Simon dacht zelf dat hij de drempel van 20 wedstrijden niet gehaald had en dat dachten waarschijnlijk vele anderen met hem, want maar twee voorspellers zetten zijn naam in de top drie. Maar Simon’s invalbeurt na 57 minuten in de thuiswedstrijd tegen Noordwijk trokken hem uiteindelijk precies over de streep. In die 20 competitie ontmoetingen scoorde de man met de longen van twee paarden 3x onder de zes, de rest is eigenlijk de regelmaat zelf met 2x een 7,5 als uitschieters. En juist die regelmaat en zijn nooit aflatende ijver en inzet bezorgde hem een beoordeling die uitkwam op 6,74. Simon startte 19x in de basis, was 2x invaller en scoorde zeven goals en gaf vijf assists. Hij kreeg vier gele kaarten voorgeschoteld en stond 1666 minuten in het veld. Net als Adanane verbeterde Brouwer zijn gemiddelde ruimschoots t.o.v. seizoen ’12-13. Met 6,32 werd Simon toen achtste.

 

En waar de tweede plaats van Simon Brouwer een verrassing was, was de bekendmaking van de winnaar dat in het geheel niet. Want uit de kop van dit artikel werd al duidelijk dat Roy Terschegget zich voor de derde keer in vier seizoenen als beste speler van G.V.V.V. heeft laten bekronen. Daarmee evenaart de stijlvolle middenvelder Marco van de Pol – verdediger in de jaren negentig van de vorige eeuw – die dat ‘kunstje’ als enige tot nu toe flikte. Want op doelman Khalid Benlahsen na, die zich tweemaal winnaar van dit klassement mocht noemen, is er geen enkele andere speler geweest die deze eretitel meerdere malen won. En als Roy niet de pech had gehad in jaargang ’10-’11 geveld te worden door z’n kruisband blessure, wat dan … Maar ‘als’ telt nu eenmaal niet.

Ondanks zijn fraaie gemiddelde van 6,82 scoorde ook Terschegget in zijn 26 optredens toch nog 5x een onvoldoende, maar daar stonden weer een 8,1 (Noordwijk uit) en een 8,3 (Excelsior ’31 uit) tegenover. Tevens behaalde hij in maar liefst 12 wedstrijden een zeven en/of ruim daarboven. Kortom Roy Terschegget is de meer dan verdiende winnaar. Dit werd ook nog eens onderstreept door de ‘kenners’ op die avond. Want op 33 van de ingeleverde formulieren kwam zijn naam voor en daarbij werd hij ook nog eens 22x als eerste genoemd.
Maar niet alleen insiders wezen ons ‘dreh und angelpunkt’ aan als beste speler, ook de outsiders lieten dat onlangs op de website Voetbal Op Zaterdag overduidelijk blijken. Klik hier om dat artikel er nog eens op na te lezen, waar trouwens ook Taoufik Adnane en Wouter Bonke in voorkomen.

Roy startte in alle 26 wedstrijden en daarin werd hij zesmaal gewisseld. Hij scoorde zes goals en was 7x aangever van een treffer. Zijn kaartenlast bedroeg 4 gele- en 1 rode kaart en hij speelde in totaal 2269 minuten van de maximaal te behalen 2700 minuten.  T.o.v. vorig seizoen toen Terschegget dus ook winnaar was, was zijn gemiddelde nu een fractie hoger (6,81).

 

Uit handen van Bas van Capelleveen ontvingen de winnaars de bijbehorende prijzen van sponsor Boshotel Overberg/Restaurant De Holle Boom - die uiteraard ook weer hartelijk werd bedankt voor het beschikbaar stellen van de vouchers voor een overnachting en/of diner voor twee personen- en natuurlijk gingen ook de felicitaties richting Roy, Simon en Taoufik.

Maar het mooiste gebaar van de avond moest toen nog komen.

Toen de drievoudig winnaar Roy Terschegget naar voren werd geroepen om zijn prijs in ontvangst te nemen, besloot hij spontaan, toen hij deze in handen kreeg gedrukt, om de voucher ter beschikking te stellen aan de nestor van de ploeg, Dennis van Meegdenburg. Als dank en respect voor diens enorme bijdrage aan het opstoten van G.V.V.V. in der vaart der voetbalvolken, als vriend en voetbal collega, en natuurlijk omdat ‘Opa’ die zaterdag daarop zijn voetbalschoenen definitief in de wilgen zou gaan hangen. Deze hartverwarmende geste van Roy leverde hem een meer dan terecht daverend applaus op van alle aanwezigen.  

 

 

Ook voor volgend seizoen hebben de heren juryleden al weer toegezegd zich op pad te laten sturen om zich naar eer en geweten te kwijten van hun cijfertaak zodat er in jaargang ’14-’15 opnieuw een beste speler van G.V.V.V. uit de bus komt rollen.

Leuk om te vermelden is wellicht nog wel dat alleen het hoofd van de jury gedurende het seizoen inzicht heeft hoe het klassement zich aan het ontwikkelen is. De andere leden geven cijfers krijgen een verzamelstaat en daarmee is de kous af. Daarom wordt er aan het eind van het seizoen een enquête gehouden waarin de overige negen juryleden kunnen aangeven wie zij denken dat er met de prijzen aan de haal zijn gegaan op basis van de gegeven cijfers en wat hun eigen verwachting is. De uitslag daarvan was:  

 

Roy Terschegget wordt 16x genoemd en is nummer één
Taoufik Adnane wordt 10x genoemd en is nummer drie
Wouter Bonke wordt 10x genoemd en is nummer vier
Simon Brouwer wordt 9x genoemd en is nummer twee
Rodny Hofman wordt 4x genoemd en is nummer vijf
Dennis van Meegdenburg wordt 3x genoemd en is nummer zeven
Wilco den Hartog wordt 2x genoemd en is nummer acht
Johan Jansen wordt 1x genoemd en is zes

 

Voor Roel van de Kraats, voorzitter van de businessclub Vallei & Rijn, was er veel persoonlijke waardering van de afscheid nemende Michiel van der Valk, wat werd beloond met een magnifiek assortiment sigaren.

Daarmee is dus duidelijk dat de jury bijna eensgezind was over de nummer één, maar dat er over de andere ereplaatsen toch wel verschil van mening was t.o.v. de definitieve lijst. Maar goed de gegeven cijfers liegen nu eenmaal niet. Toch is dit aanleiding om er nog een man uit te lichten en dat is de nummer vier, Wouter Bonke, en die dan maar een fictieve aanmoedigingsprijs toe te kennen. Want in de poll werd Bonke zelfs nog meer genoemd dan Roy als prijswinnaar. Zijn naam kwam maar liefst 35x voor en daarin zou hij voor 15 deelnemers zelfs als eerste moeten eindigen. Neem daar dan ook nog bij dat Wouter Bonke ook door de zogenaamde outsiders van Voetbal Op Zaterdag werd genomineerd voor elftal van het jaar, dan is duidelijk dat onze centrale verdediger die credits meer dan toekomen. En wellicht is dat voor hem aanleiding om er volgend seizoen nog een extra schepje bovenop te doen om dan wel in de prijzen te vallen.

 

We weten ook dat voetbal geen jurysport is, maar om zo’n lijst samen te stellen is het geven cijfers wel een noodzakelijk kwaad en zal een oordeel vellen over de geleverde prestaties op het veld altijd een subjectieve component bevatten. Maar als zoveel mogelijk ‘deskundigen’ hieraan meedoen wordt die component steeds kleiner. Daarom kunnen we ons voorstellen dat u als lezer het niet geheel, een beetje of totaal oneens bent met de uitkomst van deze ‘ranglijst’. Mocht dat zo zijn, maar ook als u zich prima kunt vinden in de plaatsbepaling, dan nodigen wij als webredactie u uit om volgend seizoen deel uit te gaan maken van het vaste juryleden panel, want hoe meer zielen, hoe meer vreugd en zoals gezegd met meer leden wordt de weging het zuiverst.

Met een mailtje aan webredactie@gvvv.nl kunt u zich aanmelden, dit graag met naam en telefoonnummer, dan zullen wij u inwijden in de kunst van het jureren en hebt u wellicht volgend seizoen invloed op de ranglijst van het beste spelers klassement van G.V.V.V. 1.

 

Na deze prijsuitreiking sloot Loek Budding het officiële gedeelte van de avond af en werd onder het genot van een hapje en een drankje deze afscheidsavond informeel afgesloten en was er zoals gebruikelijk weer veel belangstelling door de ‘lijdende voorwerpen’ voor de inzage in de eindlijsten.

Deze cijferbrij en nog wat meer gegevens kunt u zelf ook in onderstaande tabel op uw gemak nog even bekijken door op het desbetreffende pdf-icoontje te klikken.

 

OMSCHRIJVING

 

Alle cijfers van het beste spelers klassement 2013-2014

Doelpuntenmakers seizoen 2013-2014

Alle gele en rode kaarten van seizoen 2013-2014

Alle voorgaande winnaars van het beste spelers klassement

 

 

Met vriendelijke groet namens alle jury- en webredactieleden en tevens wensen wij u een zeer plezierige voetbal loze periode en vakantie toe.