Voorbeschouwing G.V.V.V. - FC Groningen

13 september 2012

Gekscherend wordt er wel eens gezegd dat de KNVB-beker de kortste weg naar Europa is. Uiteraard is er geen woord aan gelogen. Een competitie bedraagt 34 wedstrijden voor een Eredivisie-club, terwijl het winnen van de beker slechts 6 rondes beslaat. Tenminste voor een Eredivisieclub. Amateurs hebben nog een ronde meer te spelen.  

We kunnen er gemakshalve vanuit gaan dat een amateurclub nooit de 'grote' beker zal winnen. Hoewel G.V.V.V. vorig seizoen tot de kwartfinales mee mocht doen, is het een utopie om te denken dat er ooit een amateurclub de beker zal winnen. Is nooit gebeurd en zal ook nooit gebeuren.  

Dit in ogenschouw genomen zijn de belangen voor FC Groningen en G.V.V.V. dus erg tegenstrijdig. Om te beginnen met de gasten uit het hoge Noorden. Deze gerenommeerde Eredivisieclub zal waarschijnlijk nooit kampioen worden. Een hoge eindrangschikking en daarmee gepaard Europees voetbal behoort wel tot de mogelijkheden. Gezien het feit dat er steeds meer subtoppers aan de poort van de top 3, welke inmiddels al lang geen top 3 meer is, kloppen, is ook dit, op korte termijn, een lastige opgave. Het winnen van de beker, of op zijn minst het halen van de finale is echter wel een reële mogelijkheid. Maar dan zal er nergens een misstap veroorloofd mogen worden en al zeker niet tegen een tegenstander die normaliter twee niveaus lager acteert.  

FC Groningen zal dus het verschil in kwaliteit om moeten zetten in doelpunten. Op zich geen probleem zou je zeggen, maar dat dit allerminst zeker is heeft juist G.V.V.V. vorig seizoen bewezen. Allereerst werd Eredivisionist Excelsior met 0-3 weggepoetst. Daarna werd Sparta Rotterdam, in een bloedstollende wedstrijd, met penalty’s uitgeschakeld en in de kwartfinale was AZ, op dat moment koploper in de Eredivisie, slechts een fractie beter dan G.V.V.V., althans als we alleen de 2-1 uitslag in ogenschouw nemen.  

De belangen van G.V.V.V. zijn echter totaal anders. Op voorhand ben je immers kansloos. Je stelt je in om de nederlaag zo klein mogelijk te houden, omdat je niet af wil gaan. Ik denk dat dit ook de juiste instelling is. Je huid zo duur mogelijk verkopen en dan maar zien waar het schip strandt. Trainers zullen zeggen dat je vooral moet genieten van het feit dat je tegen een grote ploeg mag spelen. Maar juist de spelers die Erik Assink het veld in gaat sturen weten dat je van winnen nog meer geniet. Een stunt of, zoals G.V.V.V. vorig jaar deed, twee stunts zorgt er voor dat de club op de landelijke kaart wordt gezet. Maar ook de spelers individueel krijgen de nodige (pers)aandacht. En ook dat is genieten.  

Je zou kunnen zeggen dat FC Groningen, van alle BVO’s die een amateurclub hebben geloot hebben, dus de slechtst mogelijke tegenstander heeft getroffen. Niet omdat er geen betere amateurploegen zijn, integendeel, maar omdat de selectie van G.V.V.V. is uitgegroeid tot ervaringsdeskundige op het gebied van de KNVB-beker.  
Dit alles neemt niet weg dat de kans dat G.V.V.V. een ronde verder komt niet supergroot is. Bij de Veenendalers moet (bijna) alles kloppen en FC Groningen moet een mindere dag hebben, dan zou een stunt tot de mogelijkheden behoren. Maar het zal lastig zijn voor Erik Assink om dat zijn pupillen in te prenten. De spelers weten dat alles mogelijk is in het voetbal. Mijn tip: luisteren naar de trainer en jezelf niet inbeelden dat het een herhaling van zetten wordt.  

G.V.V.V.-thuis  

Vorig seizoen vierde G.V.V.V. de successen allemaal buitenshuis. Twee keer Rotterdam en één keer Alkmaar. Dit seizoen ontvangen we FC Groningen op ons eigen (kunst)grasveld. En ook dat kan een licht voordeel zijn. De ploeg van trainer Robert Maaskant zou minder gewend moeten zijn aan deze ondergrond terwijl G.V.V.V. bijna wekelijks op ‘rubber’ speelt.  

De laatste keer dat G.V.V.V. een bekerwedstrijd tegen een BVO op eigen veld speelde was op 24 september 2008. Toen kwam NAC Breda naar het sportpark Panhuis en won het betrekkelijk eenvoudig met 1-3.   Bij G.V.V.V. speelden toen een aantal spelers mee die ook nu weer hun opwachting zullen maken. Simon Brouwer, Michiel van der Valk en Dennis van Meegdenburg stonden destijds in de basis en ook Wilco den Hartog maakte zijn minuten. Op zich niets opmerkelijks, want clubliefde bestaat nog in het amateurvoetbal. Wat wel opmerkelijk is, is het feit dat FC Groningen met een speler zal aantreden die al de nodige meters op het veld van G.V.V.V. heeft gemaakt. Kees Kwakman speelde in bovengenoemde wedstrijd 90 minuten mee. Of hij zich dit nog kan herinneren is nog maar de vraag, maar wellicht begint het te dagen als hij het veld op loopt.  

Voor iedereen die G.V.V.V. een warm hart toedraagt is het te hopen dat Kees Kwakman de wedstrijd van 26 september 2012 nog lang zal heugen. En het liefst natuurlijk omdat het een echte bekerkraker is geweest die G.V.V.V. een hernieuwd bekersprookje opleverde.  

Of gelooft u niet in sprookjes?