Voorbeschouwing Kozakken Boys - G.V.V.V.

1 november 2012

‘Kozakken Boys dendert voort’, dit zou een titel kunnen zijn van een boek waar de voetbalprestaties van de Werkendammers over de laatste anderhalf jaar in waren vastgelegd. Want na de zo de gehoopte en vurig gewenste promotie naar de topklasse, aan het einde van competitie jaargang 2011 – 2012, zijn de bespelers van sportpark De Zwaaier gewoon door gegaan op de ingeslagen weg en doen ze volop mee in de strijd om de titel op dit hoogste zaterdag amateurniveau.

Uiteraard is dat geen vanzelfsprekendheid, want je ziet het aan mede promovendi DETO Twenterand en Scheveningen, die in de onderste regionen verkeren. Dit geeft dus aan dat de beleidsbepalers en technische staf, van de enige vertegenwoordiger uit de provincie Noord Brabant in de zaterdag topklasse, zeer goed waren voorbereid op eisen en wetten die deze trede hoger vergt.

 

Vanzelf ging ook die promotie vorig seizoen niet. Hoewel de pupillen van trainer Michel Langerak gedurende negen van de zesentwintig speeldagen de ranglijst aanvoerden, moesten ze in de beslissende fase van de competitie toch hun meerdere erkennen in Scheveningen. Het verschil was niet groot, slechts één puntje, maar dat was voor de kustbewoners voldoende om als kampioen van de hoofdklasse B te worden aangemerkt en daarmee directe promotie naar het walhalla van het zaterdagvoetbal te bewerkstelligen.

Omdat Scheveningen door haar eindsprint ook de derde periodetitel in de wacht sleepte was het geluk aan de zijde van Kozakken Boys. Want daardoor namen zij als het hoogst eindigde team in de eindrangschikking (2de), die nog geen periodetitel had veroverd, deze ‘troostprijs’ over. En die ‘troostprijs’ werd vijf wedstrijden later omgezet en een vette echte prijs, namelijk promotie naar de topklasse.

 

Hoe ging dat in werk? Allereerst moesten ‘wit-roden’ afrekenen met collegae periodetitel winnaars R.V.V.H. en A.S.W.H. Die onderlinge klassenstrijd, afgewerkt in een halve competitie, werd een ware thriller, waarbij zelfs de reglementen van de KNVB open geslagen moesten worden om een winnaar aan te wijzen. Alle drie de kemphanen wonnen en verloren één wedstrijd en door de scores daarin eindigden ze ook nog eens gelijk met allen een doelsaldo van nul. Op basis van de meest gescoorde doelpunten eindigden de Werkendamse boys wel op de eerste plaats, maar dat was niet van doorslaggevende betekenis. De regels bepalen dat in deze situatie het hoogst eindigende team in de eindrangschikking dan met de eer gaat strijken en dat was dus Kozakken Boys. Die klassenperiodetitel was binnen, maar de promotie nog niet, want er volgde nog een nacompetitie met de winnaars van zo’n zelfde prijs in de hoofdklassen A en C en de nummer 13 uit de topklasse, Harkemase Boys, voor één plaats in de topklasse.

 

Vooraf was al bekend dat Ter Leede (winnaar in A) en Berkum (winnaar in C) het in een uit- en thuiswedstrijd tegen elkaar moesten opnemen. Voor Kozakken Boys gold een zelfde scenario tegen die andere (Friese) boys. De Sassenheimers waren tweemaal de baas over Berkum en Kozakken Boys liet haar overmacht al in Harkema zien, want met een 0-4 score in de tas werd de terugreis naar Werkendam aanvaardt. Op het eigen sportpark werd met een 4-1 overwinning de kroon al klaargezet. Nog één finaleduel te gaan en traditionsverein Kozakken Boys zou weer op het hoogste amateurniveau gaan acteren, zoals ze dat vanaf 1961, op vier seizoenen na, altijd hadden gedaan.

 

Die finale vond op 9 juni plaats op sportpark ’t Slot, de thuishaven van Capelle, en de oude vereniging van Erik Assink, Ter Leede, was daarin dus tegenstander. Op een aanvangskwartiertje na, lieten ‘De Boys’ er geen twijfel over bestaan wie er op het juiste moment wilde en kon pieken. Arda Havar, Sjoerd van der Waal en Leon Bot zorgden voor de rust al voor een 3-0 voorsprong voordat Olaf Schell de aansluitingstreffer maakte. Na de pauze bezorgde huidig topscorer Arif Irilmazbilek (7 doelpunten) met twee goals Ter Leede de definitieve nekslag en barste het feest los na de meer dan overtuigende 5-1 zege.


Maar dat was niet enige prijs die de ploeg van preses Ad van Wijk dat seizoen in de wacht sleepte. Want ook in de districtsbeker (Zuid I) reikten Werkendammers voetballers tot de finale. Sterker nog, op 19 mei werd die beker ten koste van Kloetinge in de wacht gesleept. Dat daar nog wel een verlenging voor nodig was na een 2-2 eindstand in de reguliere speeltijd deerde uiteraard niemand. Zeker niet matchwinnaar Sjoerd van der Waal, die met twee treffers het pleit definitief beslechtte.

Minder prettige bijkomstigheid daarvan was dat er op 6 juni zou moeten worden gespeeld in de landelijke finale van bekerwinnaars tegen Leonidas, dus drie dagen voor de finale tegen Ter Leede. Goede raad was uiteindelijk niet zo duur, want het was logisch dat promotie absolute voorrang kreeg. Daarom stuurde Kozakken Boys ‘de reserves’ het veld in, die verloren met 2-5 tegen de latere winnaar van de landelijke districtsbeker. Want het Rotterdamse Leonidas was in de finale met 2-0 te sterk voor het hoofdstedelijke FC Chabab en de Amsterdammers hadden in de kwart finale …. juist ja, G.V.V.V. uitgeschakeld.

 

Al met al was seizoen 2011-2012 voor de Langerak-brigade er een met vele hoogtepunten maar ook erg lang, daarom zou de vraag kunnen luiden of die langdurige belasting niet zou doorwerken bij het debuut in de topklasse?

Nu, het antwoord hebben zijn pupillen ondertussen klip en klaar gegeven. De positieve flow was en is zo groot dat zij onverminderd door denderen. Dit wordt nog eens onderstreept door de resultaten in de laatste weken. Tot vorige week, toen Kozakken Boys in en bij Katwijk met 3-0 verloor, stonden er vier overwinningen op rij op het conto van de Werkendammers. En daar waren zeer fraaie bij. In eigen huis versloegen ze Rijnsburgse Boys met 4-2 en H.H.C. werd in Hardenberg met 1-3 klop gegeven.

Hoewel Katwijk dus vorige week die mooie reeks onderbrak, zijn er voldoende aanknopingspunten om op de ingeslagen weg door te gaan. Want wie de beelden heeft gezien en de verslagen heeft gelezen van het treffen op sportpark De Krom, weet dat de uitslag een vertekend beeld geeft. Katwijk trainer Cees Bruijnink was zeer onder de indruk van het spelletje wat collega Michel Langerak met z’n ploeg op de mat de legde en schaarde ‘De Boys’ onder de beste teams in deze topklasse. VoetbalOpZaterdag gaf het misschien wel het beste weer: “Katwijk was net een onsje zwaarder”.

 

Hiermee wordt dus duidelijk dat ‘onze jongens’ komende zaterdag voor een zware opgave komen te staan. Zeker als we dan ook nog melden dat op sportpark De Zwaaier pas één nederlaag werd geleden, Barendrecht ging na een off-day met 0-4 winst aan de haal. Maar de overige vier duels werden allen in winst omgezet.

Wat dan weer wel in het voordeel van G.V.V.V. spreekt is dat sinds de eeuwwisseling er maar één keer werd verloren in Werkendam. In seizoen ’08-’09 werd het 4-1, alle andere keren was er winst of een gelijkspel (2x 0-1, 0-2, 1-1 en 2-3).

Die laatste overwinning werd behaald op een doordeweekse avond. De reden daarvan was dat op zaterdag 9 april 2011 scheidsrechter Ter Brake in de warming-up een kuitblessure opliep en er geen vervanger voorhanden was. Het duel werd daarna direct op de dinsdag daarop vastgesteld. Arjan van Vuuren zorgde daarin snel voor de 1-0 voorsprong, maar op slag van rust zorgde Koert Thalen voor de gelijkmaker. Die had eigenlijk al eerder moeten vallen, maar Dennis van Meegdenburg zag zijn strafschop worden gestopt. In de tweede helft maakte de spits dat als nog goed door de 1-3 te scoren nadat Simon Brouwer voor de voorsprong had gezorgd. In de slotfase deed Benjamin de Gans nog iets terug, maar was de wedstrijd allang gespeeld.

Want dat het toen een verdiende overwinning was, daar waren vriend en vijand het over eens en nam G.V.V.V. sportieve revanche voor de eveneens verdiende 1-3 nederlaag in Veenendaal op 6 november 2010.

Door die overwinning namen de Assink-pupillen de kop ook over van Xerxes/DZB en stonden die niet meer af. Sterker nog, ook de laatste vijf competitieduels werden allen in winst omgezet en daarmee werd niet alleen de titel en promotie naar de topklasse binnengehaald, maar ook ontstond er een serie van 10 ongeslagen wedstrijden (9x winst en 1 gelijkspel).

 

Nu weer zo’n mooie reeks neerzetten is natuurlijk de wens van iedere oprechte G.V.V.V. supporter, van de selectie en haar staf. Maar wensen tot uitvoering brengen in de praktijk, zeker met een opponent als Kozakken Boys, is absoluut geen sinecure. In het verleden hebben de Werkendammers en de Veenendalers al menig robbertje uitgevochten, bijna letterlijk zou je soms hebben kunnen zeggen.

Maar ook is duidelijk dat in het laatste decennia beide verenigingen meer hebben geïnvesteerd in hun voetbalvermogen dan in fysieke kracht. Mede daarom zou er zaterdag wel eens een zeer aantrekkelijke pot voetbal kunnen ontstaan tussen twee clubs waarvan de trainers en spelers een grote voorkeur hebben voor het adagio, dat de aanval de beste verdediging is.

We zijn dan ook zeer benieuwd hoe deze krachtmeting tussen twee oude bekenden zal gaan eindigen. Want op Spakenburg (65) en IJsselmeervogels (56) na, zijn de Kozakken Boys een uitdager in deze competitie waar tegen in het verleden de meeste duels zijn gespeeld. Aanstaande zaterdag om ca. 16.15 uur komt de teller van het totaal aantal officiële gespeelde competitieduels op 41 te staan.

Kozakken Boys – G.V.V.V. begint om 14.30 uur op sportpark De Zwaaier, Nieuwe Kozakken Stoep 1, 4251 XZ Werkendam.