Voorbeschouwing G.V.V.V. – Spakenburg

25 september 2013

Zet de Assink-trend zich voort?

 

Gezien de positie van de beide kemphanen op huidige ranglijst zouden de gastheren gemakkelijk de favorietenrol in de schoenen geschoven kunnen krijgen. Maar dat is korte termijn denken. Want als je naar het verleden kijkt, het wordt zaterdagmiddag de in totaal 67ste competitie confrontatie tussen ‘De Blauwen’ op het hoogste zaterdag amateurniveau, dan moet er iets anders gepiept worden.

 

Topamateurs

Onze gasten presteerden het om, voor zover wij weten, sinds de oprichting op 15 augustus 1931, nog nooit te degraderen. Mede daardoor en uiteraard ook door de behaalde kampioenschappen namen zij op de ranglijst aller tijden van de hoofdklasse, die in 2010 door de komst van de topklasse werd afgesloten, een 3de positie in. Deze ranglijst werd voortgezet voor de topklasse en ook daarop nemen blauwe Westmaatbewoners de 3de plek in. G.V.V.V. kende in haar geschiedenis helaas wel een tweetal degradaties en minder kampioenschappen dan haar opponent. Daardoor zijn de overall cijfers wat minder dan die van Spakenburg. Dit alles neemt niet weg dat de Veenendalers op die afgesloten ranglijst plaats zeven innemen en op de nieuwe, de 11de plek.

Uit bovengenoemde feiten is zo klaar als een klontje dat zowel Spakenburg als G.V.V.V. tot de topamateur ploegen van Nederland behoren. Maar als je naar alle onderlinge ontmoetingen in competitieverband kijkt, is het ook zo klaar als datzelfde klontje dat Spakenburg in meer dan 50% van alle wedstrijden met de winst aan de haal ging. En alleen al daarom zou de conclusie dat Spakenburg nu de underdog is naar het rijk der fabelen moeten worden verwezen. Bovendien heeft G.V.V.V. een doordeweekse wedstrijd in de benen. Want in het KNVB-beker duel tegen ADO Den Haag, die helaas een 0-3 nederlaag opleverde, is al de nodige energie gestoken en daar hebben de mannen van interim trainer Jochem Twisker geen ‘last’ van gehad.

 

Ternauwernood veilig

“Spakenburg degraderen, dat nooit. Over mijn lijk.” Deze boude uitspraak kwam uit de mond van een bekende vrijwilliger en supporter van ‘de blauwen’ uit het koek- en vissersdorp op woensdag15 mei jongstleden, toen ik hem vroeg hoe het Spakenburg zou vergaan in de nacompetitie. G.V.V.V. trad toen op sportpark De Westmaat aan voor de districtsbekerfinale van West I tegen Argon. Helaas voor de Veenendalers maakte Patrick Lokken ruim in blessuretijd het winnende doelpunt (3-2) voor de Mijdrechters en liet daarmee G.V.V.V. met lege handen achter. Op zich vervelend om zo’n finale te verliezen, nog meer omdat de zondagtak van Argon ophield te bestaan, maar in geen velden of wegen te vergelijken met de situatie waarin Spakenburg toen verkeerde.
Want op de zaterdag daarvoor hadden de mannen van toenmalig trainer Johan de Kock zich ternauwernood verzekerd van plaats 13, die recht gaf op de nacompetitie. Door de eigen winst op Kozakken Boys (3-1), het verlies van SC Genemuiden tegen HHC Hardenberg (2-4) en de sportieve plicht die G.V.V.V. toen deed door Jodan Boys met 2-1 te verslaan, mocht Spakenburg dus gaan proberen het vege lijf te redden tegen de periode kampioenen uit de hoofdklasse. Dat lukte in eerste instantie uiteindelijk nog vrij gemakkelijk door streekgenoot Bennekom tweemaal aan de zegekar te binden. Daarna volgde de eenmalige finale tegen ACV. In de ontmoeting met de Assenaren was er weliswaar een verlenging noodzakelijk, maar degene die de integraal live uitgezonden wedstrijd op RTV Utrecht toen hebben gezien, weten dat de 2-1 winst meer dan dik verdiend was en dat Spakenburg, als kampioen van het seizoen ervoor, het topklassenschap veilig stelde.

Daarom zien we de Spakenburgers voetballers nu dus ook weer terug op het hoogste zaterdag amateurniveau en werd de bewering van die hierboven genoemde fan bewaarheid. Maar juist in zulke uitspraken schuilt het hele wezen van de club van de ‘blauwe zijde’ van de Westmaat. Het is de kracht en tevens de zwakte, althans zoals ondergetekende dat als buitenstaander kan beoordelen.
 

Kracht en zwakte

Als het erop aan komt staat de hele vereniging achter elkaar en moet kostte wat kost alles in het werk worden gesteld om successen te oogsten, of in tijden van gevaar, om deze af te wenden. Het lijkt wel of alle besluiten en beslissingen ad hoc en op basis van emoties worden ingegeven en het voeren van een langdurig uitgestippeld beleid volledig uit den boze is. Want hoe anders kun je verklaren dat vorig seizoen na een wedstrijd of tien de nieuw aangestelde trainer Peter Wesselink al het veld moest ruimen voor Johan de Kock. En diezelfde De Kock werd nu na drie wedstrijden op vrijdag de 13de september, hoe ongelukkig kun je het plannen, de wacht aangezegd vanwege de zeer magere resultaten. En dat alles nadat er aan het begin van dit seizoen een zo goed als geheel nieuwe selectie, met veel ervaring op het hoogste niveau, bijeen was gesprokkeld. Er wordt in en bij Spakenburg geen tijd gegund om iets op te bouwen, het moet direct resultaten opleveren en zo niet, dan rollen er koppen.

 

Dennis van Meegdenburg was op 16 februari jl. verantwoordelijk voor de 1-0 winst op Spakenburg. Hier haalt hij uit voor die treffer.

 

Spiegelen

Uiteraard is dit makkelijk oordelen vanaf de bureaustoel achter de computer en ken ik ook niet alle ins en outs van de voetbalvereniging. Bovendien weet ik ook dat de volksaard van een Spakenburger niet te vergelijken is met bijvoorbeeld iemand uit ’t Veen. Maar toch zou ik de vereniging, en dan bedoel ik ook de gehele club en niet alleen bestuur, de afdeling voetbal technische zaken of de andere mensen die medeverantwoordelijk zijn voor het vlaggenschip, willen adviseren om eens een spiegel te kopen en zich daarin dan eens grondig te spiegelen. Of het opportunistische beleid wel het juiste beeld geeft van de club. Een zo’n gerenommeerd instituut in het zaterdagvoetbal wat Spakenburg in haar bestaansrecht heeft verworven is naar mijn mening veel maar gebaat om eerst eens een stapje terug te doen, en dan bedoel ik natuurlijk niet degraderen, maar bv. genoegen nemen met een plek in het rechterrijtje, om daarna weer twee stappen voorwaarts te maken en weer mee te strijden om de hoofdprijzen.

 

Mooi scoresheet

Of dit advies ter harte wordt genomen is natuurlijk aan Spakenburg, maar wel is zeker dat de mannen van interim trainer Jochem Twisker er heel erg op gebrand zullen zijn om de eerste keer in dit seizoen een overwinning te boeken. Na drie nederlagen op rij volgden twee gelijke spelen en dus zit er vooruitgang in de resultaten. Maar waar G.V.V.V. vorige week pas haar eerste nederlaag moest bijschrijven, in Scheveningen verloor het terecht met 4-2 van de thuisploeg, kan de ploeg van Erik Assink ook bogen op een ongeslagen status onder zijn leiding tegen zijn oud werkgever Spakenburg. Vier eerder troffen de Veense en Spakenburgse blauwen elkaar in de topklasse. Driemaal won G.V.V.V., thuis beide keren (5-2 en 1-0) en op De Westmaat vorig seizoen met 1-3. In de jaargang daarvoor werd er door beide kemphanen geen doel getroffen en bleef de stand zogezegd dubbelblank. Een mooi scoresheet voor de Assink-brigade en dat willen ze natuurlijk heel graag een vervolg geven.

 

Maurice en Barry

Een aardig bijkomend feit om te vermelden in dit treffen tussen de twee enige blauw geklede ploegen in de topklasse is dat het ook een weerzien is tussen bekenden. Want bij onze gasten maakt ongetwijfeld Maurice van der Wilt deel uit van de selectie. In de voorgaande vijf duels startte hij driemaal in de basis en was hij tweemaal invaller. Welke rol hij in Veenendaal krijgt toebedeeld is natuurlijk aan de staf van Spakenburg, maar dat hij graag in het veld komt tegen zijn oud ploeggenoten, hoeven we niet te onderstrepen. Hoewel Maurice dus maar één seizoen actief is geweest voor G.V.V.V. is het spelen tegen ex-maten altijd een extra stimulans om te winnen en als dat zo is na negentig minuten lekker te kunnen dollen met hen.

 

Maurice van der Wilt vorig seizoen nog in het Veense blauw tegen zijn huidige maatjes.

 

Niet bij G.V.V.V. gespeeld, maar wel geboren en getogen in Veenendaal is de huidige doelman van Spakenburg Barry Ditewig. Wel heeft deze oorspronkelijke Veense sluitpost het doel verdedigd van onze ‘rode overburen’. Zijn talent werd daar opgemerkt door SC Heerenveen en hij vertrok naar het hoge noorden. Via FC Emmen, SC Joure, Veendam BV, ADO Den Haag en de voorgaande drie seizoenen bij nieuwbakken Jupiler League club Achilles ’29 kwam Ditewig aan het begin van dit seizoen naar Spakenburg en daar verdrong hij de ‘oude getrouwe’ Sven Taberima als vaste doelman van het vlaggenschip van Spakenburg. Barry keert dus weer terug op zijn geboortegrond en zal hoogstwaarschijnlijk Veense familie aantreffen op het Panhuis. Wie er zo goed als zeker bij zal zijn, is vader Barend. Want hem zien we regelmatig als aandachtig toeschouwer bij de thuiswedstrijden van G.V.V.V. Op zich niet zo heel vreemd want Barend Ditewig heeft in een grijs verleden onder de lat gestaan – zo’n vader, zo’n zoon - op de ‘blauwe zijde’ van het sportpark Panhuis.  We zijn toch benieuwd voor wie Barend Ditewig partij zal kiezen in dit treffen. Is de bloedband sterker dan de clubliefde?      

 

Bas van Capelleveen.