Voorbeschouwing G.V.V.V. – Ter Leede

23 januari 2014

‘Oude liefde’ van trainer Erik Assink op bezoek

 

Voordat oefenmeester Erik Assink aan het begin van het seizoen 2010-2011 neerstreek in Veenendaal om de Blauwen van het sportpark Panhuis onder zijn hoede te nemen had hij in de twee jaar daarvoor al vele kilometers gemaakt van woonplaats Almere naar Sassenheim en vice versa. Want in die twee jaargangen had Assink de technische leiding over het vlaggenschip van de trots van Sassenheim, genaamd Ter Leede, en juist die vereniging komt komende zaterdag G.V.V.V. met een bezoek vereren.

 

Geen relatie geschenken
Erik Assink heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij het bij deze warme en aangename club altijd meer dan prima naar zijn zin heeft gehad. En dat zal hij niet van alle clubs uit z’n lange trainerscarrière kunnen en willen zeggen. Maar dat speciale plekje in z’n hart voor deze opponent zal hoogstwaarschijnlijk dan gedurende de 2x45 minuten durende wedstrijd tussen G.V.V.V. en Ter Leede even zijn afgeplakt, want hoeveel sympathie Ter Leede ook bij hem oproept, zijn ‘nieuwe liefde’ gaat hem dan toch boven alles. En bovendien verkeerd zijn ploeg, ook al zouden ze dat willen, gewoon niet in de omstandigheden om relatie geschenken uit te delen. Nee, de huidige stand in de topklasse is zodanig, dat alle deelnemers daarin iedere drie winstpunten koesteren, als ware het 24 karaats goud.

 

Doemdenkers of Positivo’s
Dit komt het beste tot uitdrukking als we u even korte samenvatting geven van de huidige stand van zaken in de ranglijst van de topklasse.

Afgelopen zaterdag beleefde deze competitie na de winterstop haar herstart. G.V.V.V. ging toen op bezoek bij de nummer vier, HHC Hardenberg, en behaalde daar een verdienstelijk en tevens verdiend gelijkspel (1-1), daar waren zowat alle in- als outsiders het over eens. Daarmee kwam het aantal gespeelde duels uit op een totaal van 17, en daaruit peurde aanvoerder Simon Brouwer c.s. 24 punten. Die cijfers geven hen recht op een 9de plek en daarmee zijn ze aanvoeder van het rechterrijtje. Maar als je verder naar onderen kijkt wordt tevens duidelijk dat t.o.v. de veilige 12de plek, want de nummers 14, 15 en 16 zijn directe degradatie plaatsen en eindpositie 13 betekent nacompetitie, het verschil slechts één punt. Dit is een vergelijking die door doemdenkers zal worden gehanteerd.

Ben je een aanhanger van “De Positivo’s”, zoals Koot en Bie die jaren geleden introduceerden, dan kijk je gewoon omhoog en zie je dat de huidige nummer vier, Spakenburg, uit hetzelfde aantal duels 26 punten heeft veroverd. Een verschil van maar twee punten. Dus met één extra winstpartij op zak ziet de wereld er, uiteraard ook weer relatief gezien, een stukje rooskleuriger uit. Hiermee is duidelijk geworden hoe groot de belangen zijn om in de eerstvolgende wedstrijd alles in het werk te stellen om de drie punten in eigen huis te houden en worden sentimenten zonder scrupules naar de achtergrond geschoven.

 

Geen dilemma

Spelers, staf en aanhangers van Ter Leede hebben het dilemma van naar beneden, of omhoog kijken, niet. De nieuwkomer in de topklasse dit seizoen, kan alleen maar naar boven kijken als rode lantaarndrager. Vorig seizoen door een glorieus kampioenschap in de hoofdklasse A gepromoveerd naar deze eliteklasse, hebben de Sassenheimers tot nu toe nog geen potten kunnen breken. Van de 17 speeldagen vertoefden de ‘rood-gelen’ er maar liefst 10 op de laatste plaats en, op speeldag één na, ook telkens in de directe gevarenzone.

 

Trainersproblematiek…

De ambitie van de winnaar van de districtsbeker, landelijke KNVB amateur beker en ook nog eens winnaar van de supercup in 2004, om toe te treden tot de top was er zeker. Daarvoor was een driejarenplan opgezet, want komend seizoen had moeten leiden tot promotie. Maar een eerdere kans laat je uiteraard niet lopen. Misschien wel mede daardoor was Ter Leede nog niet geheel toe aan deze stap omhoog. Wat ongetwijfeld ook een factor was, was het opstappen van trainer Henk Wisman. Onder leiding  van deze gepokt en gemazzelde oefenmeester bij zowel de amateurs als de profs, werd het kampioenschap behaald en Wisman zou ook dit seizoen voor de groep staan. Maar een buitenlands avontuur (Thailand) kon deze rasechte Amsterdammer niet weerstaan en dus moest Ter Leede op stel en sprong aan het begin van haar topklasse debuut op zoek naar een nieuwe kapitein. De keuze viel op Bob de Klerk (ex-Ajax amateurs/jeugd). Maar al snel bleek dat het niet boterde tussen hem, de selectie en de leiding van Ter Leede. Toen De Klerk een aanbod kreeg van een profclub uit China om technisch directeur te worden, was het pleit daarom dan ook snel beslecht en vertrok hij na slechts twee maanden bij Ter Leede in dienst te zijn geweest.

 

… nu opgelost

Daarmee werden Sassenheimers dus met een flink probleem opgezadeld. Als interim werd assistent trainer Jan Blankespoor hoofdverantwoordelijke, waardoor de beleidsbepalers even lucht kregen om de zoektocht naar een nieuwe coach in te zetten. Maar tot hun geluk werd al redelijk snel duidelijk dat Henk Wisman in Thailand op de schopstoel zat of zou worden gezet. Het geduld werd uiteindelijk beloond, want de Amsterdammer werd inderdaad in oktober van het vorige jaar ontslagen, alleen duurde alle financiële en administratieve afhandelingen van het contract, langer dan gewenst. Daarom kon Wisman pas eind december zijn definitieve jawoord geven aan de bewoners van sportpark De Roodemolen.

 

Volop ten aanval

Met de teruggekeerde verloren gewaande ‘vader’ aan het roer moet het tij alsnog geprobeerd gekeerd te worden. De hernieuwde start van de oefenmeester en zijn ploeg was op voorhand een lekkere binnenkomer, want afgelopen zaterdag werd Capelle (1-0) in eigen huis verslagen. Daaruit is wellicht moed geput om zich een weg omhoog te banen. Dat dit geen kattenpis is, daar is iedereen die Ter Leede een warm hart toedraagt, zich volledig van bewust, ook de vorig jaar zo succesvolle coach.
Wisman heeft al in de media aangegeven dat hij Ter Leede onder zijn hoede absoluut aanvallend wil laten spelen en zich niet gaat ingraven om de schade beperkt te houden. Je moet gewoon proberen om te winnen en ga je op je bek, lees degradatie, dan maar met het gevoel dat er alles aan gedaan is om in ieder geval een positieve indruk achter te laten, en er geen naam van antivoetbal aan de Sassenheimers gaat kleven, dat is zijn credo. Een opvatting, ons inziens, die van moed en een portie gezond realisme getuigt.

  

Thuisploeg favoriet?

Op basis van de ranglijst en de uitwedstrijd die G.V.V.V. op 7 september jl. redelijk gemakkelijk en overtuigend met 2-6 won in Sassenheim zijn zij op voorhand favoriet. Dit wordt nog versterkt door het feit dat Ter Leede tot nu toe nog geen enkele uitwedstrijd winnend wist af te sluiten. Twee punten uit negen duels hebben aanvoerder Frank de Groot en zijn kompanen op hun conto staan. Die werden behaald door 1-1 gelijke spelen bij Rijnsburgse Boys en ONS Boso Sneek. Maar toch is dat bij voorbaat geen zekerheid voor een goed resultaat op het eigen sportpark Panhuis. Want u weet ondertussen ook dat in deze topklasse iedereen van iedereen kan winnen. En ook dat een kat in het nauw rare sprongen kan maken. Dus vanzelf zal het zeker niet gaan. G.V.V.V. zal met opperste concentratie aan de start moeten verschijnen en dit ook negentig minuten vol zien te houden om zich niet te laten verrassen door de Wisman pupillen.

 

Club van 100

Onlangs heeft u op deze site een column onder deze titel kunnen lezen over deze clubjes binnen onze club. Met aan zekerheid grenzende waarschijnlijk gaat daar komende zaterdag opnieuw een lid aan worden toegevoegd. Roy Terschegget speelde afgelopen weekeinde zijn 99ste officiële wedstrijd in het blauwe tenue tegen HHC Hardenberg. Als onze begaafde middenvelder dus tegen Ter Leede aan start verschijnt doet hij dat voor de 100ste keer en wordt hij de tiende speler van de huidige A-selectie die deel uit gaat maken van deze onderhand fameuze club. Maar eerst zien en dan geloven is het credo, dus de huldiging van Roy zal pas plaatsvinden als het feit daar is en dat doen zoals gebruikelijk bij de eerstvolgende thuiswedstrijd. In het geval van Terschegget dus op 8 februari bij de thuiswedstrijd tegen Scheveningen.
Maar in diezelfde column las u ook nog over een andere, nog veel specialere club van 100, waarvan het lidmaatschap niet voor velen is weggelegd, ook niet binnen G.V.V.V. Dat is namelijk de club van 100-voudig doelpuntenmakers. Helaas zijn onze archieven wat die feiten betreft niet up to date en mede daarom kan Dennis van Meegdenburg met wat geluk zaterdag daar als eerste officieel voor in aanmerking komen. Want in Hardenberg scoorde Dennis vanaf de strafschopstip en dat was zijn 99ste officiële treffer voor G.V.V.V. Uiteraard willen we hiermee geen druk op de schouders leggen voor de nestor van de ploeg van Erik Assink, want dat jubileum doelpunt zal er in het verdere verloop van de competitie waarschijnlijk wel komen. Maar het zou natuurlijk wel bijzonder zijn als in deze ene wedstrijd zowel Roy als Dennis hun lidmaatschap van de beide clubs van 100 zouden kunnen laten vaststellen.  

 

Belofte maakt schuld

Tenslotte moeten we nog een belofte nakomen, want bij de voorbeschouwing Ter Leede – G.V.V.V. plaatsten we een oud wedstrijdverslag van diezelfde wedstrijd uit het seizoen ’79-80 (in de 2de klasse, uitslag 1-1), dat was toen de laatste keer dat de beide kemphanen elkaar tegen waren gekomen. En we zouden dat bij de thuiswedstrijd ook doen, maar dan van G.V.V.V. – Ter Leede uit hetzelfde voornoemde seizoen en gespeeld op 26 april 1980. Daarin werd G.V.V.V. kampioen en promoveerde weer naar de 1ste klasse. Ter Leede eindigde in die 2de klasse C toen als vierde.

Hoe dat duel eindigde leest u hieronder zelf maar. Maar wel willen nog even een drietal correcties daarop aanbrengen, want met de namen van spelers nam die journalist het niet zo nauw. De ouderen onder u weten vast wel welke namen niet kloppen, in het verslag uit het Leidsch Dagblad, maar voor de jongere lezers: Jaap Billen moet Jaap Dillen zijn en Ruud ter Schegget, zal wellicht wel duidelijke zijn, dat is Martien Terschegget, vader van Roy. Tenslotte heet Van de Bovenkamp niet met z’n voornaam Ad, maar Ab, of in de volksmond ‘Appie’.

En juist die ‘Appie’ zou samen met o.a. Geurt van Veenendaal ook bij de club van 100 (doelpuntenmakers) kunnen behoren, want beide waren in hun tijd goaltjesdieven bij uitstek. Maar helaas is dat toentertijd door niemand van de vereniging bijgehouden en nu is het bijna onmogelijk om dat nog te achterhalen.