Voorbeschouwing G.V.V.V. – v.v. Gemert

15 augustus 2013

 

Aanstaande zaterdag speelt onze ‘blauwe brigade’ alweer de laatste oefenwedstrijd, voordat het competitieseizoen 2013 - 2014 een aanvang zal gaan nemen met de uitwedstrijd tegen Noordwijk op 24 augustus.

En net zoals vorig seizoen is zondaghoofdklasser v.v. Gemert tegenstander in dit laatste sparringpotje. Alleen zijn de rollen nu omgedraaid. G.V.V.V. ging op zaterdag 11 augustus 2012 op bezoek op sportpark De Molenbroek in Gemert en nu komen de ‘zwart-wit gestreepten‘ op bezoek op de ‘blauwe zijde’ van het sportpark Panhuis.

Hoewel v.v. Gemert dus geen onbekende meer is, het treffen van vorig seizoen was het eerste tussen de beide verenigingen, willen wij hen allereerst bij u introduceren.

 

Op 15 oktober 2012 vierde v.v. Gemert haar eeuwfeest. En dat is een mijlpaal in de geschiedenis van de Brabanders die vast niet ongemerkt voorbij zal zijn gegaan en die ook maar weinig amateurclubs in Nederland hen na kunnen zeggen. Honderd jaar oud en nog steeds springlevend, dat zou het motto geweest kunnen zijn voor dat feest. Want feesten kunnen die zuiderlingen, dus dat zal ongetwijfeld een onvergetelijke gebeurtenis zijn geweest. Er verscheen een jubileumboek, dus is  dat eeuwfeest ook vastgelegd voor het nageslacht.

Helaas bracht het jubileumseizoen geen geluk qua sportieve resultaten, want v.v. Gemert degradeerde opnieuw uit de topklasse, maar daarover verderop meer.

 


Ja, en als je bijna 100 bent valt er natuurlijk heel veel te vertellen. Op deze plaats zullen we ons beperken tot de geschiedenis van de club in vogelvlucht van de laatste paar decennia, omdat we lang niet alle in-en-outs weten, en deze voorbeschouwing daar ook niet voor bedoeld is.

Toen de zondag hoofdklasse haar beslag kreeg in het seizoen 1974 -1975 - die was er dus veel eerder dan in het zaterdagvoetbal - bewoog deze echte dorpsclub zich in de marge van het zondagvoetbal, want men speelde in de 4de klasse. Maar na een 3de en 4de positie in de jaren daarna, was het in 1976 – 1977 wel raak. De vlag ging in top en v.v. Gemert mocht zich 3de klasser noemen.

Of er daarna toen een duik in de geschiedenisboeken is genomen of dat er hogere ambities aan het licht kwamen, of een combinatie van beide, is ons niet bekend, maar de ‘zebra’s’ hadden de smaak te pakken en stoomden in een ruk door naar de 1ste klasse, waar ze in jaargang 1979 – 1980 haar debuut maakte. Met de die drie kampioenschappen op rij evenaarden de spelers van toen hun ‘voorvaderen’ want vanaf 1952 t/m 1955 was v.v. Gemert ook driemaal achtereen de beste.

 

Op dat één na hoogste zondagniveau toonden de Brabanders zich als een ‘zekerheidje’. In 16 seizoenen was er slechts driemaal een plek in het zogenaamde rechterrijtje. In alle andere competities was het subtop of middenmoot. Na die lange gewenningsperiode was het dan toch eindelijk in seizoen 1994 – 1995 raak. Via een kampioenschap in 1E werd het toenmalig walhalla van het zondagvoetbal bereikt, de hoofdklasse.

En opnieuw kan worden vastgesteld dat v.v. Gemert ook daarin een ‘zekerheidje’ was. Sterker nog, na twee 9de plekken werd in 1998 al het eerste kampioenschap binnengesleept op dat hoogste zondagniveau. Daarna ging het crescendo voor de Waeverstadt- (de carnavalsnaam van Gemert) voetballers, want op één seizoen na was altijd het linkerrijtje hun domicilie. In de twaalf seizoenen na dat eerste succes waren er maar liefst twee 3de en drie 2de plekken en werd er op het juiste moment gepiekt. Want in 2010, toen de start van de topklasse plaatsvond, mocht v.v. Gemert zich als kampioen van de hoofdklasse B laten en kronen en daarmee was een plaats aan de top van de piramide een ‘zekerheid’.

 

Helaas duurde die lol in de topklasse maar één seizoen, want de 14de positie was niet voldoende voor handhaving en dus moest er noodgedwongen een stapje terug worden gedaan. Trainer Bert Ruijsch nam afscheid en Anton Jansen – 400 actieve duels in de eredivisie en trainer bij NEC en PSV – nam het stokje over, en hoe!

Want v.v. Gemert denderde in die jaargang in de hoofdklasse bijna over iedereen heen en werd met maar liefst 11 punten voorsprong op Blauw Geel ’38 opnieuw kampioen en keerde dus weer terug naar de topklasse.

Helaas had dat succes ook haar keerzijde, want in februari werd de succescoach gepolst door FC Oss en dat bleek een aanbieding die Jansen niet kon en mocht laten lopen, daar waren ze ook bij v.v. Gemert van overtuigd. Dus moest er zoek worden gegaan naar een nieuwe kapitein voor op het schip. Die werd gevonden in de persoon van Jan van Dijk, een redelijk doorsnee naam in Nederland.

 

Maar dit was ‘de Jan van Dijk’, die vaak wordt vereenzelvigd met FC Groningen. Sterker nog, hij draagt de eretitel Mister Groningen. Want op één uitstapje na, bij Go Ahead Eagles, speelde de toen 55 jaar oude Van Dijk maar liefst 17 seizoenen in het groen-wit en was hij ook nog eens zes seizoenen lang trainer of assistent bij ‘zijn’ club.

Via trainerschappen bij Roda JC, Helmond Sport, RBC, FC Emmen, Al Nassr (Saoedi-Arabië) en VVV-Venlo werd Jan van Dijk begin in seizoen ’12-’13 de hoofdcoach van v.v. Gemert. Maar zoals in de inleiding al gezegd, het lukte de kleine ijzervreter niet om het hernieuwde topklasserschap te continueren met zijn ploeg. Een 15de  plek betekende opnieuw degradatie.

 

Oefenmeester Van Dijk twijfelde heel lang of hij zijn contract zou verlengen, want zijn ambities strookten niet met die van de beleidsbepalers van de club. Eerst zou hij de handdoek gooien, daar kwam hij op terug en verlengde het contract met een jaar. Maar eind mei kwam er toch een definitieve breuk tussen de club en de trainer. Het was dus vrij kort dag voor v.v. Gemert om een nieuwe kapitein op het schip te vinden. Maar dat lukte toch. Oudgediende Bert Ruijsch, die van 2008 t/m 2011 al de scepter zwaaide, keerde na uitstapjes bij Venray (hoofdtrainer), en Nivo Sparta (technisch coördinator), weer terug op het oude nest

 

In de voorbeschouwing van vorig seizoen noemden we  twee bekende namen in de selectie van Gemert. Namelijk ex-betaald voetballer Nuelson Wau, die vooral zijn carrière sleet bij Willem II, maar ook speelde voor Roda JC en SC Cambuur. De tweede was een man die dat seizoen weer terugkeerde op het oude nest. Want Jorzolino Falkenstein maakte toen weer deel uit van de selectie na uitstapjes bij Capelle (1 seizoen) en Barendrecht (ook 1 seizoen). Beide clubs zijn tegenstander van G.V.V.V. in de topklasse van het zaterdagvoetbal en vandaar ook dat de ‘kenners’ zijn naam zich zeker zullen herinneren. Falkenstein maakte furore bij Gemert in het jaar dat zij kampioen werden en daarmee promotie naar de topklasse afdwongen. Want niet alleen tijdens de reguliere competitie, maar ook de strijd om de zondagtitel was de flitsende vleugelaanvaller een sterke pion. Die titel werd dankzij een spectaculair treffen met De Treffers ook een prooi voor Gemert en was tevens een unicum in de clubgeschiedenis. Ook afgelopen seizoen was Falkenstein van waarde, maar helaas was dus zijn topscoorderschap met 12 treffers niet voldoende voor klassenbehoud. Zijn torinstinct werd opgemerkt door FC Oss en dus was de keuze niet zo moeilijk en vertoont Jorzolino zijn kunsten nu in de Jupiler League. Maar ook Nelson Wau vertrok en waarschijnlijk door de degradatie volgden nog meer ‘transfers’. Dit betekent dat trainer Ruijsch met een behoorlijk nieuwe groep aan de slag moet.  

 

In de aanloop naar het aanstaande nieuwe seizoen oefende v.v. Gemert tegen Helmond Sport, uitslag 0-2. Daarna volgde de bijna jaarlijks terugkerende oefenpot tegen UDI ’19 en ook die wedstrijd verloren de mannen van Ruijsch met 2-1. Tegen topklasser UNA werd op eigen veld de eerste zege geboekt. Men won verdiend en zeer knap met 3-1 van de klasse hoger spelende Veldhovenaren. Vanavond spelen de ‘zwart-witten’ opnieuw tegen een topklasser, namelijk de ploeg van Hansie, Hansie……, Kraaij, JVC Cuijk. 

 

De  oefencampagne van G.V.V.V. kende wat wisselende uitslagen, maar misschien wel inherent daaraan, een nog niet coherent elftal, wat soms tot mooie daden in staat is, maar ook  soms de kop laat hangen. De voorbeelden daarvan, winst met 3-0 tegen De Treffers, en het 1-7 verlies tegen de ‘jonkies’ van Vitesse.

Daarnaast opende de Assink-brigade het nieuwe seizoen met een gelijkspel 1-1 tegen FC Presikhaaf en werden in Zeeland De Meeuwen met 0-3 verslagen. Afgelopen zaterdag werd op het eigen Vallei en Rijn toernooi, waar ook de oorwassing tegen Vitesse deel vanuit maakte, toch nog op basis van de 1-0 winst tegen Quick Boys en het onderlinge resultaat de tweede plaats veroverd achter de winnaars uit Arnhem. Dus dat stemt tot tevredenheid, ook bij vlagen het op de mat gelegde spel tegen de Katwijkers. Maar het kan en moet toch wel beter en constanter, maar dat hoeven wij de A-selectie en de staf zeker niet te vertellen, dat weten ze zelf donders goed.  Er zijn wel een paar mitsen en maren te plaatsen of zo u wilt, kritische noten te kraken. Dat  zal zeker gaan gebeuren op de komende trainingen en hopelijk ook tegen v.v. Gemert.  Want tegen deze gasten heeft G.V.V.V. sowieso wat goed te maken. De eerste kennismaking vorig seizoen was geen onverdeeld genoegen. Simon Brouwer zette zijn manschappen nog wel op een 0-1 voorsprong, maar voor de pauze hadden de Brabanders deze al weggepoetst, sterker er stond al 2-1 op het scorebord. Na de thee kwamen de Veenendalers er niet meer aan te pas en liep v.v. Gemert uit naar een 4-1 score.

Kortom ‘De Blauwen’ hebben nog wat goed te maken.