Voorbeschouwing HHC Hardenberg – G.V.V.V.

15 januari 2014

Aanstaande zaterdag gaat het spel weer op de wagen. Deze van oorsprong Vlaamse wieleruitdrukking , wat zoiets betekent als: nu ga je wat zien of nu gaat het gebeuren, geeft precies aan waar de zaterdagvoetbal liefhebbers al weer een poosje op hebben zitten wachten, namelijk de hervatting van de competitie.

Komende zaterdag is het dan weer zover, de feestdagen, en daarmee de winterstop is afgesloten, de oefencampagnes hebben haar beslag gehad, nu gaat het weer om de knikkers. En dan uiteraard met name wie er zoveel mogelijk van deze glanzende stuiters heeft verzameld nadat iedere van de 15 concurrenten (van uw favoriete team) tweemaal heeft gepoogd om voor ‘dief’ te spelen.

 

Of G.V.V.V. zich, al dan niet terecht, zal laten ‘bestelen’ is een vraag waar we uiteraard geen antwoord op kunnen geven. Want anders zat schrijver dezes wellicht op een ver weg goudgeel strand met een goudgele rakker in zijn hand vanwege het winnen van een of meerdere toto’s.

Wat we wel zeker weten is dat aanvoerder Simon Brouwer en z’n kompanen de één na verste reis moeten maken deze competitie om HHC Hardenberg te gaan bestrijden, want zij zijn de eerste tegenstander in dit nog zeer prille jaar 2014. Met een ruime 135 kilometer voor de boeg, alleen ONS Sneek is met ca. 165 km nog verder weg, zal de bus al om 11.15 uur klaar staan om te vertrekken naar Salland zoals deze streek van de provincie Overijssel wordt genoemd.

 

Van sneeuwstorm tot ....

 

De oranje-zwarte formatie van sportpark De Boshoek is al sinds het begin van de geboorte topklasse, in jaargang ’10-’11, een vaste waarde, al was de weg daar naar toe moeizaam en tevens geplaveid met wat geluk.

Directe concurrenten voor de enig over gebleven barrage plaats (zesde plek), ACV en WHC moesten op de laatste speeldag tegen elkaar spelen. Bij winst van één van deze teams waren de Hardenbergers kansloos geweest. Bij een gelijkspel van die twee mededingers en een overwinning van de ‘oranjehemden’ zelf, bij Go Ahead Kampen, zouden ze op basis van het doelsaldo alsnog die zo gewenste en gehoopte 6de plek veroveren.
En precies dat geschiedde op 8 mei 2010. De Assenaren en de Wezepers deelden de punten (1-1) en HHC Hardenberg won met het kleinst mogelijke verschil van de Kampenaren, met als gevolg een ingehouden feestje, want via de ontsnappingsroute was de zijdeur op een kier gezet maar nog niet helemaal open. Die zijdeur werd alsnog geforceerd door tegen toenmalig competitiegenoot van G.V.V.V. Zwaluwen ’30, die als vijfde in de hoofdklasse B was geëindigd, de uitwedstrijd in Hoorn met 1-1 gelijk te spelen en in eigen huis met 5-1 toe te slaan. Dit was ruim voldoende om zich topklasser te mogen noemen en daarmee bevestigden ze hun in zeer korte tijd opgebouwde reputatie.

 

Die bekendheid in de top van het zaterdagvoetbal strekt zich namelijk pas uit over de laatste tien jaar. Want voor die tijd speelde de bijna 60-jarige Hardenberg Heemse Combinatie – op 1 juni aanstaande wordt dit jubileum een feit – voornamelijk in de zogenaamde marge, dat wil zeggen van 1ste tot en met 4de klasse. Maar toen men in ’04-’05 voor de eerste maal geroken had aan het hoogste zaterdagniveau, wat overigens ook werd bereikt via de omleidingroute van de nacompetitie,  toonden de Hardenbergse voetballers zich super snelle leerlingen en regen de successen zich aaneen.  Een 10de en een 5de positie in de eindrangschikking werden gevolgd door een rijtje van 1-1-2-6. Dus tweemaal afdelings beste, eenmaal vice kampioen, en die laatste zesde plek was, zoals hierboven al omschreven, voldoende voor het topklasserschap. Er zullen maar weinig nieuwkomers zijn die zo’n mooi CV kunnen overleggen.

 

In deze eliteklasse was in eerste instantie geen hoofdrol weggelegd voor de Sallanders, maar van enig gevaar voor een stapje terug was ook geen enkele sprake. Op de keper beschouwd zit er nog steeds progressie in de resultaten, hoewel de eerste twee eindposities anders zouden doen vermoeden. Het debuut werd afgesloten met een 8ste positie en het jaar daarop eindigde de toenmalige Verdonkschot-brigade een plaatsje lager. Maar als je naar het aantal behaalde punten kijkt zie je die progressie wel. In ’10-’11 42 punten, in de jaargang daarop 45 punten. En vorig seizoen ging het alweer een stap voorwaarts. De 51 behaalde punten waren voldoende voor een vierde plek direct achter onze ‘eigen jongens’ die er eentje meer pakten en daardoor de bronzen medaille in ontvangst mochten nemen.

 

... kletsnat, in Hardenberg gebeurt altijd wat, om maar eens een beroemde uitspraak van een bekende Tukker te parafraseren.

 

Onder leiding van de nieuwe trainer Marcel Groninger, die aan het begin van dit seizoen Ted Verdonkschot (nu Quick Boys) opvolgde, maakte HHC eigenlijk een prima start. Hoewel de ouverture in eigen huis tegen Capelle verloren ging (0-3), werden er daarna zes duels niet meer verloren (2x gelijk en 4x winst) en stond men op een gedeelde derde plek, met slechts één doelpuntje verschil op Capelle wat toen tweede stond. Een aanloop zoals gewenst, want de gezamenlijke doelstelling dit seizoen is om te spelen voor een plek bij de eerste zes.

Maar daar kwam op een onverklaarbare manier de klad in. Want maar liefst vijf wedstrijden op rij gingen na die pikstart verloren en daarmee duikelde HHC zelfs naar de gevarenzone.

Tot opluchting van de grote, zeer trouwe en veelal zeer sportieve aanhang van de ‘oranjehemden’ werd die vrije val gestopt. Want uit de laatste vier wedstrijden voor de winterstop werd het maximale rendement gehaald en daarmee schoten captain Lars Offringa c.s. weer als een komeet omhoog en bezetten nu een vierde positie. Dus gewoon weer waar geheel HHC Hardenberg denkt dat het thuishoort. En met hen waarschijnlijk ook andere kenners. Want om het maar eens eufemistisch uit te drukken, HHC is zeker geen verkeerd ploegje.

 

Daarover kan G.V.V.V. uit ervaring meepraten. Want van de zes, toe nu toe, gespeelde wedstrijden tegen de Hardenbergse trots – 5x competitie en 1x oefen – wonnen de blauwen er maar één. De oefenwedstrijd in Veenendaal eindigde in het seizoen ’05-’06 in 2-2 en de overige ziet u in bijgaande tabel staan. Daarbij zal direct opvallen de forse nederlaag van vorig seizoen in het Sallandse land. Dit was op voorhand al een duel met hindernissen. Éémaal afgelast vanwege het weer, en éénmaal vanwege het overlijden van analist Piet van den Ham. De derde poging strandde door de sneeuwstorm op 30 maart van het vorige jaar na 17 minuten en werd uiteindelijk uitgespeeld op 28 april. En toen daar de negentig minuten op de klok stonden vierden niet alleen alle HHC fans feest met de 6-2 winst, maar nog veel meer allen die de oranje-brigade uit Katwijk een warm hart toe dragen en die zelf lijfelijke aanwezig waren, of de wedstrijd live via een groot scherm in de bad- c.q. vissersplaats zelf volgden. Want door het verlies van de onzen verzekerde Katwijk zich van de derde te vergeven topklassentitel.

Al met al een zeer memorabele wedstrijd die eigenlijk in vijf minuten werd beslist. Na een 2-0 achterstand kwam G.V.V.V. nog terug tot 2-1, maar Dennis Krohne 2x en Martijn Berger beslisten van minuut 76 tot 81door drie goals het lot van de Veenendalers.

 

Alleen al dat gegeven zou voor de Assink-pupillen meer dan voldoende motivatie moeten zijn om zich deze keer in Hardenberg niet de kaas van het brood te laten eten. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Want net als HHC kende G.V.V.V. een prima start en veroverde daarmee zelfs de 1ste periodetitel, maar kende het ook een flinke dip. Of eigenlijk twee. Want waar onze opponenten vijfmaal op rij verloren, verdeelden de blauwen dit over twee perioden, drie- en viermaal op rij nul punten. Ook herstelden zij dat net voor de winterstop enigszins, door winst op Barendrecht en een gelijkspel tegen Noordwijk. Maar vooral in dat laatste duel overtuigde G.V.V.V. geenszins.

 

Via de drie gespeelde oefenduels na de winterstop probeerden ‘onze jongens’ en de staf het vertrouwen in eigen kunnen weer terug te winnen. Bij vlagen lukte dat, maar overall moeten we toch concluderen dat G.V.V.V. de vorm, waarmee het furore maakte in de topklasse, nog niet heeft teruggevonden.
Bovendien wordt het wellicht ook nog puzzelen voor de leiding vanwege de blessures van Koen Oost, Rodny Hofman, Niels Willemse, Mitchel Bottenheft, Jos Henken, Wouter Bonke en Wilco den Hartog, om een representatief elftal op de been te brengen. Het is dus afwachten hoe deze week alle pijntjes van de minder langdurige geblesseerden, want Willemse en Henken zijn sowieso niet inzetbaar, zich hersteld hebben. Bovendien is ook reserve captain Wilco den Hartog niet speelgerechtigd vanwege één wedstrijd schorsing n.a.v. zijn vierde gele kaart. Kortom G.V.V.V. treft nogal wat beren aan op de weg naar het duel tegen HHC toe.

Maar goed, het zijn feiten die gewoon onomkeerbaar zijn en daar zal het vlaggenschip van onze vereniging zo goed mogelijk mee om moeten gaan. Gewoon de beer schieten en dan pas de huid zo duur mogelijk verkopen, zal het pandoer moeten zijn.