Voorbeschouwing Spakenburg - G.V.V.V.

21 mei 2014

Welke blauwe gaat een blauwtje lopen?

 

Na heel veel ‘gedoe’ in de afgelopen veertien dagen over locatie, tijdstip, kaartenverdeling etc.etc. is één ding is klip en klaar, komende zaterdag zal er in het Kras Stadion te Volendam, de thuishaven van BVO FC Volendam, een beslissing vallen welke voetbalvereniging de vierde topklassetitel in haar geschiedenisboeken mag gaan bijschrijven.

Worden dat de blauwen uit Spakenburg, die dat dan als allereerste voor de tweede keer doen, of gaan de blauwen uit Veenendaal een fraaie korte rekenkundige reeks neerzetten? Want in hun debuut seizoen werden ze 5de, vorig jaar 3de, en nu 1ste?

Door het in puntenaantal gelijk eindigen (54) van G.V.V.V. en Spakenburg na dertig competitieduels is zo’n beslissingsduel noodzakelijk geworden.

Want hoewel het doelsaldo van de blauwe Veenendalers (+29) ruimschoots dat van blauwe Spakenburgers (+19) overtreft is dit al sinds mensenheugenis in het amateurvoetbal niet doorslaggevend voor het bepalen van een kampioenschap, net zo min als voor directe degradatie.

De winnaar van dit blauwe onderonsje gaat dus met de titel aan de haal. Is de stand na negentig minuten gelijk, dan volgt er 2x15 minuten verlengen. Blijft of wordt het daarin ook gelijk, dan mag G.V.V.V. uiteindelijk op basis van het betere doelsaldo haar eerste kampioenschap in de topklasse gaan vieren.

 

Zeer oude bekenden tegenover elkaar

We vertellen de trouwe lezers van de voorbeschouwingen van deze website niets nieuws met bovenstaande titel. Want al vaker maakten we gewag van het feit dat Spakenburg voor G.V.V.V. dé tegenstander is waartegen sinds de oprichting, in november 1947, de meeste competitie wedstrijden zijn gespeeld. Met de strijd om het zaterdagkampioenschap in het seizoen ’84-’85 meegerekend, wordt deze apotheose van de topklasse, wedstrijd nummer 69 in de rij.

Het begon op 10 september 1960 op het toenmalig hoogste niveau, de tweede klasse. G.V.V.V. was toen gastheer, niet op het huidige sportpark Panhuis, maar op de ontstaansgrond van de Veense blauwen aan de Buurtlaan West. Beide ploegen wisten het doel niet vinden en dus bleef de stand dubbelblank. Op 4 maart 1961 volgde de return in Spakenburg en toen werd wel gescoord, de thuisploeg 2x en de gasten 1x. Met deze twee competitieduels werd de historie van het blauwe bal geopend en tot en met 15 februari van dit jaar volgden er nog 66 ontmoetingen.

Uit deze lange geschiedenis is gebleken dat Spakenburg zich veelal als sterkste profileerde. Want er was totaal 35x winst voor de Westmaatbewoners, 16x werden de punten gedeeld en G.V.V.V. pakte 17x de twee, of drie punten.

 

In de met 1-3 verloren thuiswedstrijd, moest G.V.V.V. gedurende een klein uur door met 10 man. Rodny Hofman kreeg voor vermeend hands rood van scheidsrechter Bronsvoort. Foto: Dick Gijsbertsen.

 

Ommekeer

Maar sinds G.V.V.V. topklasser is, zorgden ze onder leiding van coach Erik Assink, voor een aardige ommekeer in de resultaten van deze klassieker. Zesmaal stonden de beide kemphanen tegen over elkaar in deze eliteklasse van zaterdag voetbal, daarvan wonnen de Panhuisbewoners er vier, eenmaal werd het doelpuntloos gelijk, en de overgebleven wedstrijd werd door de mannen van trainer Jochem Twisker gewonnen. Met die 1-3 overwinning op 28 september van het vorig jaar begon ook de ommekeer voor Spakenburg. Onder leiding van deze kersverse opvolger van Johan de Kock, die vanwege de zeer magere start zijn congé kreeg in Spakenburg, werd de weg omhoog gevonden en maakten Twisker c.s. de hooggespannen verwachtingen met een bijna geheel nieuwe spelersgroep in het verdere vervolg van de competitie meer dan waar. Of je vriend of vijand bent van Spakenburg, deze debuterende hoofdcoach op het hoogste zaterdag niveau, verdient alle lof die hij en zijn team, staf en begeleiding hebben neergezet.

Gelukkig konden aanvoerder Simon Brouwer en consorten bovengenoemde eerste nederlaag in de topklasse in de return op 15 februari jongstleden rechtzetten. Op sportpark De Westmaat was Sherwin Grot tweemaal trefzeker en bepaalde daarmee ook de eindstand. Kortom in de laatste twee ontmoetingen hielden de beide blauwe teams elkaar volledig in evenwicht. Beide drie punten overgehouden en ook een gelijk doelsaldo in de twee blauwe onderonsjes. Het mag daarom duidelijk zijn dat de beide clubs elkaar van haver tot gort kennen en momenteel in niets voor elkaar onderdoen, want anders was dit beslissingsduel niet nodig geweest.

 

Ieder nadeel heb z’n voordeel

Over de één na laatste alinea van de inleiding zijn de afgelopen weken al heel veel discussies gehouden, waarbij een aantal aanhangers van de Veense blauwen die regelgeving maar moeilijk kunnen en willen accepteren. In dit geval - omdat hun favorieten op basis van dat doelsaldo de ranglijst aanvoeren en daardoor het kampioenschap zouden kunnen claimen - niet zo onlogisch.

Maar andersom is ook al eens voor gekomen. Daarvoor moeten terug naar het seizoen ’90-’91. Op de voorlaatste speeldag in de 1ste klasse C voerde Spakenburg de ranglijst aan met 35 punten in het kielzog gevolgd door DOVO en G.V.V.V. met ieder 34. En toeval of niet, op de laatste speeldag ontving G.V.V.V. Spakenburg op het sportpark Panhuis en moesten onze rode buren op bezoek bij DETO. De mannen van toenmalig trainer Wim van Zwam boekten de grootste zege ooit in de geschiedenis van G.V.V.V. – Spakenburg en vice versa. Het werd 6-0, door onder meer twee goals van de helaas veel te vroeg overleden Wim van Brenk. Huidig assistent trainer Melrik Beukers van Spakenburg zal zich die wedstrijd vast nog wel herinneren, want als speler van Spakenburg moest hij net als broer Ad voortijdig door een rode kaart het veld verlaten.

Onze rode buren lieten in Vriezenveen ook geen steken vallen en wonnen met 2-3 waardoor de beide Panhuisbewoners dus in punten gelijk eindigden, waarbij DOVO het betere doelsaldo had. Maar ook dat was toen niet doorslaggevend en dus volgde er een herkansing voor G.V.V.V. Het werden toen zelfs twee duels omdat de doelsaldo regeling in de competitie na één herkansing nog niet was ingevoerd. Via loting kreeg G.V.V.V. toen het eerste thuisvoordeel, maar er kon op woensdag 22 mei 1991 geen beslissing worden geforceerd, 1-1 werd de uitslag. Drie dagen later volgde de wedstrijd aan de ‘overkant’ en daarbij dolf de Van Zwam-brigade met 2-1 het onderspit. Het zal duidelijk zijn dat toen geen enkele blauwe aanhanger met een woord repte over het afschaffen van beslissingswedstrijden.

 

Sherwin Grot verzorgde in Spakenburg in z'n eentje de totale productie, 0-2. Foto: Dick Gijsbertsen

 

Ieder voordeel heb z’n nadeel

Ook Spakenburg belandde als eens eerder in zo’n beslissingsschuitje. Met Peter Visee voor het tweede seizoen aan het roer eindigde Spakenburg in jaargang ’02-’03 op doelsaldo (+33) als eerste in de hoofdklasse B. Huizen behaalde net als Spakenburg 52 punten uit 26 duels en stond op +31. Maar natuurlijk was ook toen het doelsaldo niet doorslaggevend en volgde er een barrage. Op het veld van WHC, en onder toeziend oog van zo’n 6000 toeschouwers, nam Spakenburg in de tweede helft een voorsprong door een vrije trap van Marchel Kamphuis. Pas zes minuten voor tijd scoorde Dennis van der Steen de gelijkmaker en in de dying seconds ging de titel voor Spakenburg teloor door een goal van Chris Brons. De toegevoegde blessuretijd, van maar liefst 17 minuten, waren niet voldoende om de gelijkmaker te produceren.

Door deze uiteindelijke tweede plek, kreeg Peter Visee het adagium aan z’n kont hangen: “Met Visee altijd twee”, want in de jaargang daarvoor waren blauwen onder zijn coaching ook als tweede geëindigd, maar toen wel op de reguliere plek achter kampioen ASWH.

En ook toen zullen er in Spakenburg de nodige discussies zijn gevoerd, waarom het doelsaldo aan het einde van de competitie niet bepalend was voor de titel!!

 

Andere beslissingsduels

Naast bovengenoemde duels speelden beide blauwe voetbalverenigingen nog niet eerder om een kampioenschap in eerste- hoofd- en/of topklasse. Wel waren er andere barrages. Die hebben we hieronder maar eens even op een rij gezet.

 

Sz:

Waarvoor:

Wedstrijd:

Wedstrijd:

’09-‘10

Promotie topklasse

Katwijk – G.V.V.V. 1-0

G.V.V.V. – Katwijk 0-1

’09-‘10

Herkansing topklasse

G.V.V.V. – Zwaluwen ’30 6-1

 

’09-‘10

Herkansing topklasse

ARC – G.V.V.V. 3-1

 

 

 

 

 

’93-‘94

P/D eerste klasse

CSV ’28 – Spakenburg 0-4

 

’12-‘13

P/D topklasse

Spakenburg – Bennekom 2-0

Bennekom – Spakenburg  2-3

’12-‘13

P/D topklasse

ACV – Spakenburg 1-2 (n.v.)

 

 

Wat u verder nog zou moeten weten   

♦  Spakenburg heeft de minst gepasseerde achterhoede van de zaterdag topklasse, 38 goals.

♦  G.V.V.V. heeft de meest scorende voorhoede van de zaterdag topklasse, 73 goals.

♦  Spakenburgs topscorer is Kees ‘Pier’ Tol, met 18 treffers.

  ‘Opa’ Dennis van Meegdenburg heeft voor zijn Veense blauwe ploeg ook dit aantal treffers achter zijn naam staan. Tevens is hij met z’n 40 jaar de oudste topklasse speler en oudste doelpuntenmaker ooit.

  Maurice van der Wilt, vorig seizoen bij G.V.V.V. goed voor 10 doelpunten, ging terug naar z’n oude liefde Spakenburg en was daar 50% meer trefzeker. Met z’n 15 goals is ‘Maurits’ tweede op de topscorerslijst van Spakenburg

  Bij G.V.V.V. staan op die tweede plek ex-equo, Joey Snijders en Sherwin Grot met ieder 11 goals.

  Salim Amarzgiou is bij Spakenburg derde op die lijst, hij kwam tot een totaal van 9 doelpunten.

  Bij G.V.V.V. is captain Simon Brouwer de bronzen plak houder. Brouwer liet 7x het net bollen.

  Beide teams trainen ongetwijfeld donderdagavond nog en het is daarbij natuurlijk te hopen dat dit geen blessures oplevert. Als dit zo is, kunnen zowel de Spakenburgse als de Veense blauwen zo goed als compleet aantreden. Bij gastheer Spakenburg zal alleen aanvoeder Nick Ripson een vraagteken zijn.

  Spakenburg is de zogenaamde thuisspelende ploeg en zal dus in het vertrouwde blauw-wit gestreepte tenue spelen. Aan G.V.V.V. is de keuze of het wit of zwart wordt, de kleuren van de reserve shirts.

  Kees ‘Pier’ Tol en zijn neef Nick Tol spelen op het neutrale terrein van het Kras stadion in Volendam eigenlijk een thuiswedstrijd, want met zo’n achternaam kan het bijna niet anders dan dat je uit Volendam komt, en dat is met beide neven in dienst van Spakenburg ook het geval.

  Vorige week was een twitter bericht van Jochem Twisker quote van de week op een voetbalsite. Hij stuurde dit bericht de wereld in: “Als Feyenoorder en fan van Joop Zoetemelk heb ik het gehad met 2de plaatsen. Volgende week winnen dus…

  Erik Assink is naar wij weten geen twitteraar, maar wat we wel weten is dat hij een verrekte hekel heeft aan verliezen, dus zal hij zijn mannen, eerst donderdagavond verbaal, en op vrijdag wel via sms-berichtjes voorzien van de nodige motivatie om deze kans op de titel niet uit handen te geven.

 

Alles overziend is het moeilijk in te schatten wie nu de favorieten- of underdog rol heeft. Op basis van alle historische uitslagen en de meer positieve resultaten van Spakenburg in alles of niets wedstrijden, zou je het voordeel aan de gastheren geven. Maar als je meer naar het recentere verleden kijkt dan komen de gasten wellicht voor de favorietenrol in aanmerking, mede ook omdat G.V.V.V. aan een gelijkspel genoeg heeft. Maar spelen op een draw is een spelletje wat de Assink-pupillen, die veelal aanvallend denken en doen, niet ligt. Dat voordeel zou je dan weer weg moeten strepen.

Hoe dan ook, laten we er dan maar gewoon vanuit gaan dat de kansen fifty-fifty zijn, en hopen op een mooie spectaculaire en sportieve wedstrijd die reclame zal zijn voor het topklasse voetbal en waarbij het beste team van dat moment de kampioensvlag in top mag hijsen.