Voorbeschouwing G.V.V.V. – HSV Hoek

25 september 2014

Voor de derde keer op rij gaat G.V.V.V. in competitieverband spelen tegen een gepromoveerde hoofdklasse kampioen. Meer smaken zijn er niet, want er zijn maar drie hoofdklasse kampioenen, die ook nog eens allemaal ‘herintreders’ waren. De vierde promovendus Ajax, is een echte nieuwkomer, want zij bestormden de topklasse via winst in de nacompetitie.
Na SC Genemuiden (kampioen in de hoofdklasse C) wat G.V.V.V. thuis op een 2-3 nederlaag trakteerde, werd afgelopen zaterdag de titelhouder van de hoofdklasse A, Sparta Nijkerk, wel aan de zegekar gebonden in een spectaculaire wedstrijd met een bizar scoreverloop, waarbij het scorebord uiteindelijk bij 3-5 stopte. Komende zaterdag gaat de Assink equipe de handschoen dus opnemen tegen de kampioen van de hoofdklasse B, HSV Hoek.


Overeenkomsten
Deze opponent, en die van vorige week, vertonen overeenkomsten. Want zowel Hoek als Sparta Nijkerk waren erbij toen de topklasse haar beslag kreeg in het seizoen ’10-’11. Door een plaats in de top vier van de hoofdklasse B plaatsten beide voetbalclubs zich direct voor deelname aan de crème de la crème van het zaterdagvoetbal. Maar voor zowel de oranje- als de withemden was dat geen onverdeeld succes. De top van de piramide bleek te hoog gegrepen en na dertig duels verzamelden de Gelderlanders en de Zeeuwen te weinig punten om zich te handhaven. Hoek eindigde als laatste en Sparta Nijkerk als voorlaatste en keerden dus terug naar de hoofdklasse. Het duurde al met al dus drie seizoenen voordat beide, en dan ook nog eens tegelijkertijd, weer terugkeerden op het hoogste trede van de zaterdagvoetballadder. 

Van heksenketel naar oase van rust
Ja, als je eenmaal aan iets hebt geproefd wat lekker is, dan wil je daar nog wel meer van. En daarom ging  de H(oekse) S(port) V(ereniging) Hoek, opgericht in 1950 als omniclub, maar al snel bleef alleen de voetbaltak over, op zoek naar eerherstel. En waar in het verleden Hoek diverse malen op een niet al te positieve manier in het nieuws kwam, want een portie opportunisme en korte termijn politiek was de Zeeuws Vlamingen niet vreemd, is het de laatste jaren een oase van rust. Er lijkt een prima beleid te zijn neergezet door de bobo’s aldaar. Met het aanstellen van Belg Kenny Verhoene, eerst als interim eind 2012, en later als vaste oefenmeester, kwamen ook de gewilde successen. Niet op stel en sprong, maar weloverwogen, geleidelijk en met een visie.



Beeld uit de laatste ontmoeting tussen G.V.V.V. en Hoek van 5 september 2009. Rudy van Doorn probeert de inlopende Dennis van Meegdenburg te bereiken.

Terug van weggeweest
Na de degradatie uit de topklasse eindigde Hoek in de hoofdklasse B op een zesde plek. Dat bood, gezien het spel, perspectief voor meer. Dat geschiedde dan ook, want in jaargang ’12-’13 was een flinke eindsprint voldoende om de derde plek in de eindrangschikking te veroveren en en passant ook een periodetitel mee te pakken. Dus ontstond er een mogelijkheid om via een omweg het verloren gegane terrein te heroveren. ASWH en Xerxes/DZB waren de tegenstrevers in de strijd om de klasse periodetitel. Het lukte de wit-blauwen helaas niet. Tegen de Rotterdammers werd gelijk gespeeld (1-1), maar in Hendrik Ido Ambacht moesten ze in ASWH haar meerdere erkennen (4-3).
Maar niet alleen in de competitie ging het crescendo, ook in de districtsbeker blies Hoek haar partijtje mee. Zo goed zelfs, dat de finale werd gehaald in Zuid I. Daarin werd de huidige koploper van de zondag topklasse OJC Rosmalen met 2-0 verslagen en dus staat er nu op sportpark Denoek een beker met ‘kleine oren’ te pronken.
Dit alles was dus voldoende progressie om op te gaan naar nieuwe ronden, nieuwe kansen zo dacht men in Zeeuws Vlaanderen. En dat bleek een juiste gedachte. Want vanaf het begin van vorig seizoen vestigde Hoek zich in de bovenste gelederen van de hoofdklasse B. Op speeldag 13, 14 december 2013, pakten aanvoerder Giovanni Sierveld en zijn kompanen de leiding en stonden die daarna nooit meer af. Drie duels voor het einde van de competitie, op 12 april jl. werd Achilles Veen in eigen huis met 1-3 verslagen en mochten de Zeeuwen als allereerste kampioen van de drie hoofdklassen de vlag in top hijsen en de terugkeer vieren naar de topklasse.

Topklasse is toch een ander chapiter?
Dat het niveau tussen topklasse en hoofdklasse een verschil zou maken, daar was men zich bij Hoek wel bewust van. De doelstelling is dan ook, simpel gezegd, handhaven.
De verste uitwedstijd dit seizoen bij ONS Sneek werd overtuigend gewonnen met 1-4, en thuis hield men knap IJsselmeervogels op 2-2. Verlies, al was het fors (5-0), in Hardenberg bij HHC zal wellicht nog ingecalculeerd zijn. Het was trouwens de grootste nederlaag voor Hoek sinds 1992. Maar de andere twee ontmoetingen op eigen grasbodem gingen ook verloren. Tegen Capelle, een zeer lastige tegenstander dat weet G.V.V.V. maar al te goed, was het verlies minimaal (0-1). Maar afgelopen zaterdag kwam het nog puntloze Excelsior Maassluis op bezoek op Denoek. Niet een varkentje dat maar even simpel gewassen zou worden, maar toch gezien de eerdere ontmoetingen in de hoofdklasse, lagen er zeker winstkansen. Het lukte niet, Excelsior M. pakte haar eerste punten (2-3) en Hoek moest de tweede nederlaag op rij slikken en zag zichzelf naar vijf gespeelde wedstrijden terugzakken in de gevarenzone.
Natuurlijk is de competitie nog jong en zijn er nog voldoende mogelijkheden omdat te herstellen, maar de eerste klap is vaak een daalder waard en die hebben de Zeeuwen nog niet kunnen uitdelen.


Simon Brouwer kopt op 5 september 2009 de 2-0 binnen, nadat Ferry Alfons via een eigen goal G.V.V.V. op voorsprong had gezet.

Eerste ontmoeting op topklasse niveau
Natuurlijk is Hoek geen onbekende tegenstander voor G.V.V.V., de beide kemphanen troffen elkaar officieel al 12x in Veenendaal en 11x op sportpark Denoek. Hé, bijzonder zult u wellicht zeggen die ongelijke aantallen. Nu dat is snel verklaard. De allereerste keer gebeurde dat in ’85-’86 in het kader van de KNVB-beker. Hoek was toen nog tweede klasser en had zich als winnaar van de districtsbeker Zuid I geplaatst voor de ‘grote beker’. Ze moesten toen de reis naar Veenendaal ondernemen en gingen met een 3-1 verlies weer huiswaarts.
Alle overige zijn dus competitieduels en die begonnen in ’93-’94, toen Hoek voor de derde keer in haar historie uitkwam op het hoogste zaterdag niveau. Traditioneel gezien heeft Hoek op haar eigen thuishaven een balans die flink in haar voordeel uitslaat met 7x winst, 1x gelijk en 3x dolf men het onderspit tegen de Veense blauwen. G.V.V.V. heeft dat op het Panhuis niet recht kunnen zetten, want daar is de score precies in evenwicht, 5x winst, 5x verlies en dus werden 1x de punten gedeeld. Kortom op papier kan Hoek in eerste- c.q. hoofdklasse verband betere cijfers overleggen. Het wordt dus afwachten hoe de allereerste ontmoeting in de topklasse gaat aflopen.

Oppepper of ballast?
In Cuijk tegen de plaatselijke trots JVC, plaatste G.V.V.V. zich gisteravond door een nipte 1-2 overwinning voor de derde ronde van de KNVB beker. Daarmee werd het imago van ‘cupfighter’ wat de blauwen zich de laatste jaren eigen hebben gemaakt, door zowel de successen in de ‘grote’ als ‘kleine’ beker, nog wat verder opgepoetst. Nu dus maar hopen op een mooie tegenstander, het liefst natuurlijk op het eigen Panhuis, vanavond bij de loting.
Deze winst is natuurlijk prachtig en kan niemand het de mannen van trainer Erik Assink meer afnemen, maar er zit ook een keerzijde aan die medaille. Want het bekerduel in het Brabantse land vergde uiteraard de nodige krachten van zijn discipelen en dus een extra inspanning, die tegenstander Hoek deze week niet heeft gehad.
Je kunt door succesnummers in een flow raken, zoals dat tegenwoordig in modern jargon heet. En uiteraard hopen we dat captain Simon Brouwer c.s. die flow weten vast te houden. Maar drie wedstrijden die op het scherpst van de snede zijn, of moeten worden uitgevochten, kan ook net is teveel zijn, voor goed willende amateurs. Het is dan ook de vraag, is het bereiken van de derde ronde een oppepper geweest en kan G.V.V.V. daar op door borduren, of is de ballast daarvan zo groot dat het in de competitie wedstrijd tegen Hoek door de knieën gaat.


Ferry Alfons mist vanaf de stip ....                                    Ferry Alfons schiet raak vanaf de stip ... in  beide gevallen was Benny Geerts de doelman

Bijzondere feiten
G.V.V.V. versus Hoek kent een aantal bijzondere feiten. De laatste keer dat Hoek een bezoek bracht aan Veenendaal dateert van 5 september 2009. Het was de openingswedstrijd van het nieuwe seizoen. Daarin werd G.V.V.V. verlost van een zware last. Op één dag na was het die zaterdag twaalf jaar geleden dat de Veenendalers op het hoogste amateurniveau hun eerste competitieduel wonnen. Op 6 september 1997 versloeg G.V.V.V. het inmiddels opgedoekte Zwart Wit '28 uit Rotterdam met 3-0. Met dezelfde cijfers stuurde de equipe van toenmalig trainer Frans Koenen Hoek toen terug naar Zeeuws-Vlaanderen. Het betekende tevens revanche voor de twee nederlagen (1-0 en 2-0) die G.V.V.V. in het seizoen daarvoor tegen ‘angstgegner’ Hoek moest slikken.
Het wordt oppassen voor ‘Hoek schoppen’, maar dan van elf meter, voor G.V.V.V. Want wat leert de geschiedenis van de ontmoetingen tussen de blauw-witten en de wit-blauwen of andersom?
‘93-‘94 Hoek – G.V.V.V. 3-1 Geert de Poorter strafschop
‘00-‘01 Hoek – G.V.V.V. 2-0 Dave Gijsel strafschop
‘01-‘02 G.V.V.V. – Hoek 0-3 Bart Poppe strafschop
‘06-‘07 G.V.V.V. – Hoek 4-0 Ferry Alfons mist strafschop
‘07-‘08 G.V.V.V. – Hoek 0-1 Ferry Alfons strafschop
‘08-‘09 G.V.V.V. – Hoek 0-2 Ferry Alfons strafschop
’09-’10 Hoek – G.V.V.V. 2-0 Stijn Mahieu strafschop
Daarnaast maakten Dave Gijsel en nog een andere Hoek speler, volgens een Zeeuwse statisticus, ook nog doelpunten vanaf de elfmeterstip, maar die hebben we niet kunnen traceren in onze eigen databank, die wat dat betreft ook helaas niet compleet is.

Van de dertig doelpunten die Hoek in totaal tot nu toe tegen G.V.V.V. scoorde kwamen er dus acht voort vanaf de strafschopstip – er vanuit gaande dat de aanvullende gegevens van de Zeeuwse statisticus kloppen - dat is dus een percentage van ruim 26,5%. En zo’n moyenne zal hoogstwaarschijnlijk tegen heel weinig tegenstanders zijn behaald, als dat überhaupt al het geval is. De waarschuwing aan het adres van G.V.V.V. lijkt ons dan ook zeer op z’n plaats.