Voorbeschouwing HHC Hardenberg – G.V.V.V.

19 november 2014

Voor de mannen van trainer Erik Assink is het komende zaterdag, naar verhouding, vroeg reveille. Want de reis gaat richting sportpark De Boshoek in Hardenberg alwaar het treffen wacht met de fusieclub Hardenberg Heemse Combinatie die ontstond op 1 juni 1954.
Niet de verste reis deze competitiejaargang, Hoek en Sneek liggen t.o.v. de thuishaven in nog verdere uithoeken van ons land, maar er staan toch circa 135 buskilometers voor de boeg.
De oranje-zwarte formatie van coach Marcel Groninger is niet alleen een vaste waarde vanaf de geboorte van de topklasse, maar voor G.V.V.V. op haar eigen vertrouwde natuurgras bodem, ook een opponent waarvan in de drie voorgaande seizoenen nog niet is gewonnen. Al met al, en zeker ook gezien de vorm waar de Veenendalers de laatste twee competitie wedstrijden in verkeerden, een zeer zware opgave om met een positief resultaat de terugreis te kunnen gaan aanvangen.

Gerenommeerd in zeer korte tijd

De bekendheid van HHC Hardenberg in de top van het zaterdagvoetbal strekt zich namelijk pas uit over de laatste tien jaar. Want voor die tijd speelden de Sallanders voornamelijk in de zogenaamde marge, dat wil zeggen van 1ste tot en met 4de klasse. Maar toen men in het seizoen ’04-’05 voor de eerste maal geroken had aan het hoogste zaterdagniveau, wat overigens werd bereikt via de omleidingsroute van de nacompetitie,  toonden de Hardenbergse voetballers zich supersnelle leerlingen en regen de successen zich aaneen.  Een 10de en een 5de positie in de eindrangschikking werden gevolgd door een rijtje van 1ste-1ste-2de en 6de. Dus tweemaal afdelings beste, en eenmaal vice kampioen in de hoofdklasse. Die laatst genoemde 6de plek was voldoende voor het topklasserschap, want via twee barrage wedstrijden tegen Zwaluwen ’30 uit Hoorn (1-1 en 5-1) werd het walhalla van het zaterdagvoetbal bereikt.
Er zullen maar weinig voetbalclubs in Nederland zijn die zo’n snelle opmars hebben gemaakt, maar nog knapper, deze ook hebben kunnen consolideren. HHC Hardenberg heeft dus een CV opgebouwd in het afgelopen decennium om U tegen te zeggen.

Progressie
Er komen is één, er blijven is twee. Dit is een bekend gezegde in de sportwereld, en die tweede stap heeft HHC dus voortvarend gezet. Want in de vier voorgaande topklasse seizoenen is van gevaar voor afdalen geen enkele seconde sprake geweest. Sterker nog, op één seizoen na, is er telkens progressie geboekt. Begonnen werd er in jaargang ’10–‘11 met een onderste plaats in het zogenaamde linkerrijtje van teletekst, gevolgd door een bovenste positie in het rechterrijtje. Dit was dus het enige heel kleine smetje, want in ’12-’13 eindigden de Hardenbergse voetballers op een 4de plek met 1 puntje achterstand op onze eigen favorieten. En vorig seizoen herhaalde de geschiedenis zich, met dien verstande dat de afstand tot G.V.V.V. toen 3 punten bedroeg, maar ‘onze jongens’ wel 2de werden en onze gastheren van zaterdag dus de ‘bronzen medaille’ veroverden. En passant namen ze daarmee ook de tweede periodetitel over van kampioen Spakenburg en verzekerden zich, net als G.V.V.V., van deelname aan de tweede ronde van de KNVB Beker. Daarin trof men op de eigen Boshoek, het uit de eredivisie gedegradeerde RKC Waalwijk. Geheel verdiend werden de ‘betaalde broeders’ met 1-0 nederlaag terug gezonden naar Brabant en kwam er bij de loting een prachtige tegenstander uit de bus, namelijk bekerhouder en provinciegenoot PEC Zwolle. Met ruim 3000 Hardenbergse man/vrouw/kinderen sterk raakte het IJsseldelta stadion in Zwolle op 29 oktober oranje gekleurd. Ondanks de logische 6-1 nederlaag werd het een avond om nooit te vergeten voor iedereen die HHC een warm hart toedraagt, en zal dat bekeruitstapje vast en zeker een mooi plaatsje krijgen in de annalen van de club.


Sargon Gouriye schoot op 18 januari van dit jaar de 1-0 binnen. Foto: Ria ten Kate

Weinig wisselingen van de wacht
Net als bij alle andere medetopklassers kende de HHC-selectie wel wat mutaties t.o.v. het toch behoorlijk succesvolle seizoen ’13-’14. Veel vertrouwde gezichten bleven de club trouw en met zes wisselingen van de wacht bleef het toch eigenlijk tamelijk rustig. Grootste gemis zijn hoogstwaarschijnlijk toch de twee clubiconen te weten: Lars Offringa (kind van de club, bijna 400 wedstrijden voor het vlaggenschip en de terechte bijnaam Mister HHC) en Martijn Berger (circa 200 duels en diverse malen clubtopscoorder). Beide hingen de voetbalschoenen in de wilgen. Daarnaast vertrokken Frank Schijf, Bjorn Zwikker, Robert Schonewille, John van Dalen en Wesley Wakker.
De vrijgekomen plaatsen werden overgenomen door: Willem Lanjouw (SC Genemuiden), Rob van der Leij (Be Quick 1887), Sven Weustink (HSC'21), Dennis Rosink (Staphorst), Frits Dantuma (FC Emmen) en Koos Werkman (ACV).
Zonder de anderen tekort te willen doen was Lanjouw de meest opvallende transfer. De 32-jarige spits kwam over van SC Genemuiden, na daarvoor 10 seizoenen trefzeker te zijn geweest voor Be Quick 1887. Op de website www.voetbalnederland.nl heeft hij al 7 sterren achter zijn naam staan, waarbij 1 ster staat voor 25 doelpunten. Volgens diezelfde bron staat Lanjouw’s totaal op 198 en is de magische grens van 200 dus ruimschoots binnen bereik. Ondanks deze reputatie stond de spits pas 3x aan de start en viel hij 7x in, en scoorde hij tweemaal voor z’n nieuwe club.

Oude getrouwen
Datzelfde geldt ook trouwens voor z’n collegae nieuwkomers. Van Leij (6x invalbeurt, 2 goals), Weustink (2x gestart), Rosink (6x gestart, 3x ingevallen) en Dantuma (2x ingevallen). Alleen Koos Werkman heeft zich een vaste plaats veroverd (9x gestart, 1x ingevallen en 1 doelpunt). Dit lijkt in te houden dat trainer Marcel Groninger, die trouwens ook assistent trainer is bij FC Groningen (what’s in a name?), veel vertrouwen heeft in de oude getrouwen, die vorig seizoen die fraaie derde plek veroverden. Met voorop de twee mannen die toen samen verantwoordelijke waren voor bijna twee derde van de doelpuntenproductie te weten: Hielke Penterman en Sargon Gouriye met respectievelijke 24 en 18 treffers van de in totaal 67. Daarmee was HHC Hardenberg toen na G.V.V.V. (73) en Rijnsburgse Boys (72) het meest scorende team in de topklasse.

Tegenvallende resultaten?
In Hardenberg is er wat gemopper onder de trouwe en grote aanhang van de club, want de huidige resultaten vallen wat tegen. Verliezen doet het vlaggenschip nauwelijks (2x, wel beide keren in eigen huis), maar daar staat tegenover dat de oranje-zwarte formatie kampioen is van de gelijke spelen (6x) en juist die draws zetten nu eenmaal niet zoveel punten aan de dijk. Daarenboven wordt er juist op de eigen vertrouwde Boshoek veel puntenverlies geleden. Zes thuiswedstrijden leverden evenzoveel punten op. Buitenshuis staat de teller met vijf duels gespeeld op 9 punten en als het vorige week afgelaste duel bij Rijnsburgse Boys in winst zou worden omgezet wordt het verschil nog groter. Dat is in tegenstelling tot het vorige seizoen, want toen werd het leeuwendeel (31 stuks) van de totaal 51 punten, in eigen huis behaald. Dus is het gekrakeel wel enigszins verklaarbaar.
Maar treuren is nog niet direct nodig, want ook vorig seizoen was de start niet echt florrissant te noemen. Nu heeft men zelfs één punt meer dan toen in dezelfde fase van de competitie. Vooral in de tweede en derde periode pakten de Hardenbergers toen respectievelijk 19 en 18 punten en kwamen daarmee op die uiteindelijke derde eindpositie uit. Geduld is een schone zaak, en dat zullen staf en spelers dan waarschijnlijk ook de Hardenbergse fans wel voorhouden.


Dennis van Meegdenburg was vorig seizoen de strafschoppen specialist, hier scoort hij de 1-1 tegen HHC Hardenberg. Maar Dennis is nu met voetbalpensioen, staat er een opvolger op? Foto: Ria te Kate.

Geduld
Dat moesten ook de aanhangers van G.V.V.V. uitoefenen gedurende de laatste twee competitie wedstrijden. Want hun favorieten verloren twee ontmoetingen op rij, bij Excelsior Maassluis werd het 1-0 en vorige week was O.N.S. Sneek in Veenendaal met 0-2 de sterkste. Op zich al vervelend genoeg, maar dat er niet werd gedoelpunt en dat zelfs tweemaal vanaf elfmeter niet, deed helemaal zeer. Maar goed dat is verleden tijd en niet meer terug te draaien.
Gelukkig kregen de Assink discipelen afgelopen dinsdagavond de kans om die twee echecs recht te zetten in de wedstrijd tegen zondag topklasser Koninklijke H.F.C. in het kader van de Districtsbeker West I. En die kans werd met beide handen aangepakt, al duurde het wel 45 minuten voordat de ouderwetse schwung, die de laatste jaren G.V.V.V. kenmerkt, er weer inzat. Via een aantal mooi uitgevoerde aanvallen werd de 0-1 achterstand weggepoetst en stond er na 90 minuten een prima 4-2 op het scorebord en werd daarmee de laatste 32 behaald in deze ‘kleine beker’. Hopelijk is dit een goede opmaat in de aanloop naar het treffen met HHC Hardenberg, wat trouwens ook flink uithaalde in deze beker, maar dan in de afdeling Oost. Zaterdag 3de klasser Hatto Heim werd met een 9-0 nederlaag naar Hattem terug gezonden. Beide kemphanen lieten dus een goede generale repetitie zien.

Nog geen winst op De Boshoek
Zoals we in de inleiding al aangaven, wist G.V.V.V. in de drie voorgaande ontmoetingen nog geen winst te pakken in Hardenberg. Het werd respectievelijk 2-2 in ’11-’12, 6-2 in het seizoen daarop, en vorig jaar eindigde de ontmoeting in 1-1. Datzelfde gebeurde trouwens ook in de terug wedstrijd in Veenendaal.
Het is dan ook de vraag of G.V.V.V. nu wel kan profiteren van het hierboven beschreven zogenaamde thuissyndroom, zoals dat zich dit seizoen openbaart in Hardenberg. Aanvoerder Glenn Klobussen c.s. zullen dit syndroom met man en macht willen ontkrachten en via winst gaan werken aan een nieuwe opmars. En collega Simon Brouwer en zijn kompanen zullen de slechte smaak van de twee competitienederlagen willen wegspoelen om daardoor de blos die is ontstaan op de wangen, na de bekerwinst, om te zetten in een echte rode konen en daarmee de druk op koploper niet te laten worden tot een leeggelopen ballon.
Samenvattend, er mag een uitermate interessant potje voetbal worden verwacht van twee ploegen die met de intentie het veld in gaan om te winnen, en niet om niet te verliezen.